تو حیاط از حرکت ایستاده بودم وکلافه به اطراف نگاه میکردم که همون لحظه هرمس ظاهرشد
از یقه لباسم گحرکت کرد و محکم به سمتی پرتابم کرد روی زمین افتاده بودم اونقدر ناتوان شده بودم که نمیتونستم از جا بلند شم
اروم به سمتم اومد از گلوم گرفت و کشیدهم کرد از زمین کنده شدم
پاهام چند سانت از زمین فاصله داشت کف دست هام و روی کف دست هاش گزاشتم بلکم از اون بی اکسیژنی رها بشم
اما اون بی رحمانه تر دست هاش و روی گلوم فشار میداد
بی حال شده بودم بوی مرگ به وضوح به مشامم میخورد
از بین پیلک های نیمه بازم برای اخرین بار صورت هرمس و متوجه شدم نیشخندی بهم زد
و من به دیار باقی شتافتم
༺از زبان تیرداد ༻
امروزگار پشت سر هم برام میبارید
واقعا مخم بازدهی این همه اتفاق بد و نداشت
با سرگیجه ی شدید از بیمارستان زدم بیرون فضای اونجا به قدری متشنج بود که حالت تهوع گرفته بودم تصمیم داشتم برم سر وقت اونی مرتیکه ی گوریل و یه مشت جانانه نصیبش کنم
چهره ی رنگ پریده ی تهمینه و صورت پراز خونش از جلوی دیده هام کنار نمیرفت
بدتر از همه ی این ها حاج بابا هم بود که همه به کل فراموشش کرده بودن
درسته تو شرایط بدی بودیم، درسته هیشکی حال و حواس درستی نداشت اما نباید حاج بابا رو به حال خودش رها میکردیم
فعلا اامان کاری که باید میکردم این بود که برم سر وقت این یارو تا خودش و گم گور نکرده
سریع سوار ماشین شدم و گاز گراهی شدم
کنترلی رو خودم نداشتم با سرعت از ماشین ها سبقت میگراهی شدم
تپش قلبی که بعد از حرف های دکتر گراهی شده بودم لحظه ای بهم امون نداده بود
دووم نیاوردم شکستم، شکستم و زدم زیر گریه
خواهر من، خواهر کوچولوی من دیگه نمیتونست مسیر بره دیگه نمیتونست حرف بزنه دیگه نمیتونست شیطونی کنه
ماشین و به سرعت کنار جاده پارک کردم و با صوتی قد بلند شروع کردم به گریه کردن
شروع کردم به مشت زدن به فرمون اروم نشدم، اروم نشدم
چطوری اروم میشدم؟
تهمینه، تهمینه ی من با یه مرده هیچ فرقی نداشت
از ماشین پیاده شدم چنگی به موهام زدم و با آوای کشیده شروع کردم به گریه….
دستی به صورتم کشیدم، نفس عمیقی کشیدم، اب دهنم و قورت دادم و با سرعت سوار ماشین شدم
میکشتمش، به مولا میکشتمش
….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن