برو به متن اصلی

رمان نیستی ۱

پارت ۱۰ رمان نیستی ۱


دیده هام و باز کردم به اطرافم خیره شدم تو اتاق خودم بودم که در باز شد و فاطمه وارد اتاق شد تند به سمتم اومد و اظهار کرد :خوبی چه خوب که به هوش اومدی
بی احساس به صورتش نگاهی انداختم از جام قد بلند شدم و از اتاق خارج شدم وارد پذیرایی شدم و ایستادم و به جمع نگاهی انداختم همه در سکوت نشسته بودن تا منو متوجه شدن از جا قد بلند شدن کیومرث و تیرداد به سمتم اومدن
کیومرث :خوبی تهمینه جان چرا بلند شدی باید استراحت کنی
و دستم و گحرکت کرد و به سمت اتاق کشید با شدت دستم و از توی دستش بیرون کشیدم و با نفرت به علی نگاه کردم قدمی به سمت جلو برداشتم که تیرداد کف دستم و گرفت و اظهار کرد :خواهر کوچولوی من نباید سرپا بایستی
با عصبانیت کف دستم و از توی دستش بیرون کشیدم و سیلی به صورتش زدم و با فریاد اضافه کردم:خفه شو به من دست نزن
همه با نگاه های گرد شده بهم نگاه میکردن با سرعت خودم و به علی رسوندن و اضافه کردم :تو چه غلطی کردی به چه حقی منو وسیله کردی از اولش نقشه داشتی مگه نه
با دست محکم به شونه ی سورنا زدم و اضافه کردم :تو هم باهاش هم کف دست بودی
رو به علی کردم و گفتم :چجوری دلت اومد بزاری اون هرکاری قلبش میخواد باهام بکنه تو که متوجه شدی حالم و
کیومرث جفت دستام و گراهی شد و به سمت اتاق منو کشوند هر چی تقلا کردم که ولم کنه ولم نکرد روی تخت نشسته بودم فاطمه کنارم بود و با قلبسوزی خواهرانه بهم زول زده بود کیومرث جفت دست هاش و توی جیبش گذاشته بود و با اخم بهم نگاه میکرد که آخر سر گفت :معنی این کار ها چیه چرا اینطوری رفتار کردی باهاش اون برای تو هرکاری. کرد تا ترو از کف دست اون موجود نجات بده
پوزخندی زدم و اظهار کردم :از جلوی دیده هام گمشو نمی‌خوام ببینمت
کیومرث با ناباوری بهم زول زده بود دهنش و باز و بسته کرد تا چیزی بگه اما خاموشی کرد و از اتاق خارج شد
فاطمه دستش و روی دستم گزاشت و اظهار کرد :تهمینه اصلا این راهی شدارت درست نیس اون ها نگرانتن تعریف کن چه اتفاقی افتاد که اینطور عصبی هستی
کف دستم و از زیر کف دستش بیرون کشیدم و گفتم :تو برو بیرون
فاطمه :ولی…
نزاشتم جمله اش و کامل کنه و محکم بیان کردم :برو بیرون
فاطمه از جاش بلند شد و با مکث از اتاق خارج شد از جام بلند شدم و در اتاق و قفل کردم تکیه به در دادم و به اطرافم نگاه کردم من تنهام العان باید پیداش بشه
با صوتی لرزونی بیان کردم :کجایی
به کمد نگاه کردم رفتم سمتش با ترمتوجه شد درش و باز کردم ولی کسی اونجا نبود اتاق و از یه نظر گزروندم روی تخت نشستم به‌شدت میهراسیدم اما باید باهاش حرف میزدم اصلا اون با من حرف میزد کلا تا منو میبینی میوفته به جونم
نفسم و بیرون فوت کردم و اظهار کردم :می‌خوام باهات حرف بزنم
ولی بازم پیداش نشد اشک گونه هام و خیس کرد نفس کم آورده بودم دستم و روی قفسه سینه ام گزاشتم و اظهار کردم :هرمس
همون لحظه رو به روم ظاهر شد بر اثر گریه همه جارو تار می‌مشاهده کردم برای همین به‌سرعت اشک هام و پاک کردم ولی دست خودم نبود اشک هام تند و سریع می‌ریخت هرمس آروم به سمتم اومد و جلوم زانو زد کف دستش و دبه سمت صورتم دراز کرد و با انگشت قطره های اشکم و گرفت ،به‌سرعت به سمت دهنش برد و لیسی به انگشتش زد دماغم و بالا کشیدم و با کنجکاوی به حرکاتش نگاه میکردم مثل یه گربه ی پشمالو گنده بود یا نه یه سگ بزرگ و ترسناک وحشی یا مثل یه گوسفند سیاه با کله ی سفید یا اصلا هیچ کدوم تلفیقی بین گربه و سگ و گوسفند و آدم بود
لیس زدن انگشتش که تموم شد بار دیگر بهم زول زد گریه منم بند اومده بود نمی‌دونم چقدر بهم زول زده بودیم و چقدر گذشته بود که تقه ای به در خورد و کف دستگیره بالا و پایین شد هرمس از جا بلند شد تازه یادم افتاده بود که باید باهاش حرف بزنم با صدایی که انگار از ته چاه میومد گفتم:بمون
نگاهم کرد و بار دیگر سرجاش جای گرفت تقه ی دیگه ای به در خورد که گفتم :می‌خوام تنها باشم
دیگه آوایی نیومد به هرمس خیره شدم و سرم و کمی به سمت چپ متمایل کردم که به تقلید از من سرش و به سمت چپ هدایت کرد لبخندی زدم و به لب های نگاهی انداختم که متوجه شدم لب های باریکش کش اومد تک خنده ای زدم و گفتم :هرمس
جوابی نداد و توی خاموشی بهم خیره شده بود
تهمینه :تو نباید به حرف علی گوش بدی من دوست ندارم تو به حرف علی گوش کنی تو نباید با اون دوست بشی
آوای خنده ی ترسناکش قد بلند شد از ترس چشم هام و بستم لمس کف دست هاش و روی کف دستم حس کردم و با التماس بیان کردم :هرمس نه
صوتی بم و خش دارش تو اتاق پیچید
هرمس :من به فرمان هیچ انسانی در نمیام
نگاه هام و باز کردم و اول به صورتش و بعد به کف دست هامون خیره شدم متوجه شدم و قد بلند کرد و با اون دست دیگه اش مایه ی سیاه رنگی کف دستم ریخت به مایه ی سیاه نگاهی کردم اون سیاهی داشت منو میکشید به سمت خودش که لحظه ای همه جا تاریک شد صدای علی و شنیدم که اظهار کرد :در قبال این دختر چی ، در قبال این دختر حاظری به فرمان من در بیای تصاویر واضح شد اپل از همه خودم و دیدم که روی تخت بی جون می‌لرزیدم بعد علی و دیدم که چوب سیاه رنگی دستش بود ، و خود هرمس
اطراف های خاله های سیاهی متوجه شده میشد انگار کسای دیگه ای هم در اتاق حضور داشتن با دقت به اطراف نگاه میکردم که صوتی کیومرث و بقیه رو متوجه شدم
کیومرث :تهمینه باز کن درو
فاطمه :آقا کیومرث در و بشکونید شاید اتفاقی افتاده
تیرداد :برو کنار کیومرث
چشم هام می‌سوخت همه جا داشت مجدداً دار میشد لبخند هرمس و مشاهده کردم و متوجه شدم که داره به سمتم میره میمیل داشتم اونجا باشم و ببینم بعدش چی میشه که همه جا تاریک شد دستی شونه هام و گحرکت کرد و محکم تکون داد نور دیده هام و زد همه جا تار بود و صوت ها نامفهوم ، به اطرافم چشم دوختم اطرافم کسایی از حرکت ایستاده بودن و آوام میکردن گوشم سوت شمشاهده کردی کشید کف دست هام و روی گوش هام گذاشتم که بلاخره آوا ها معنی پیدا کردن و آدم های اطرافم و متوجه شدم
کیومرث با ترس صورتم و بین کف دست هاش گحرکت کرد و گفت :تهمینه خوبی جون به لب شدم چرا در قفل کردی به بقیه نگاه کردم و تیرداد با ترس ، فاطمه با چشم های اشکی و سورنا و علی هم با شک بهم نگاه میکردن تبسمی رو به علی زدم و اضافه کردم :کیومرث من داشتم واقعیت و میدیم چرا من و کشیدی بیرون
علی :تو چیزی نمیمشاهده کردی تو داشتی تسخیر می‌شدی هرمس داشت تسخیرت میکرد تو هیچی از جن ها نمیدونی اون ها موجودات دروغ گو و دغلی هستند پیش خودت چی اندیشیدی
همون لحظه آوای خنده ی کشیده هرمس و از پشت سر متوجه شدم به‌سرعت برگشتم و نگاهی بهش کردم روی تخت دراز کشیده بود و دستش و زیر سرش گذاشته بود. و اظهار کرد :بهش بگو آره اجنه فریب کارن تو که می‌دونی چرا فریب هرمس و خوردی
عین همین جمله رو بیان کردم لحظه ای علی خاموشی کرد و رو به تیرداد بیان کرد :معمولا کسایی که مورد تجاوز اجنه قرار میگیرن زود عقلشون و از کف دست میدن فکر نمی‌کردم خواهرت اینقدر زود عقلش و از دست بده
هرمس با خنده اظهار کرد :بهش بگو انسان بی عقل بهتر از انسانیه که برده ی جن هاست و برای رسیدن به میل داشته هاش خودش و هم به تاراج بزاره عین جمله هرمس و مجدداً تحویلش دادم راستش فکر نمی‌کردم اینقدر عصبی بشه با آوای قد بلند بیان کرد :خفه شو هرزه ی عوضی
به سمتم خیز برداشت با چشم های گرد شده بهش زل زده بودم که به سمتم میومد از گوشه ی نگاه دست هرمس و مشاهده کردم که به سمت علی گراهی شده شد علی هنوز بهم نرسیده بود که تعاقلبش و از دست داد و با مخ به زمین خورد
صدای خنده ی هرمس و متوجه شدم بهش نگاهی کردم که اضافه کرد :بخند آدمیزاد بزار بیشتر حرصی بشه
با این حرفش شروع به لبخند زدن کردم علی از شدت عصبانیت صورتش قرمز شده بود از جا قد بلند شد و با حرص از اتاق خارج شد سورنا هم هممسیر با اون از اتاق خارج شد
هرمس با خنده اظهار کرد :فاطمه امشب بهت پیشنهادی میده که به ملاقات مردی به اسم محمد بری پیشنهادش و قبول کن با خنده بیان کردم :تو از کجا می‌دونی
هرمس روی تخت جای گرفت و گفت :خیر سرم اجنه ام
تک خنده ای کردم با لبخند بهش نگاه کردم بوسه ای به لب هام زد و غیب شد
صورتم و برگردوندم که با صورت متعجب کیومرث و تیرداد و فاطمه رو به رو شدم فاطمه به سمتم اومد وبا ترس اظهار کرد:تهمینه با کی حرف می‌زدی
خاموشی کردم و سرم و پایین انداختم
کیومرث :تو داری منو میترسونی
همون لحظه هرمس ظاهر شد و گفت :از برادر هات معزرت خواهی کن
و بار دیگر غیب شد به کیومرث و تیرداد نگاهی انداختم از جا قد بلند شدم و با یه دست کف دست کیومرث و با دست دیگه ام کف دست تیرداد و گحرکت کردم و بیان کردم :بابت حرکت کردارم معزرت می‌خوام من به‌شدت شتاب‌زده راهی شدم ولی از دست علی عصبی بودم اون میتمایل داشت منو وسیله کنه تا به تمایل داشته هاش برسه
بویه ای به گونه ب کیومرث زدم و گفت :کیومرث منو ببخش
کیومرث نفسشو از روی کلافگی بیرون فوت کرد و اضافه کرد :فدای یه تار موت
تبسمی بهش زدم کف دستش و رها کردم و روی گونه ی تیرداد گزاشتم
تهمینه :کف دستم بشکنه
باز صدای هرمس اومد که اضافه کرد :داری زیاده روی می‌کنی
به اطرافم خیره شدم و اضافه کردم :کجایی
با خنده اضافه کرد :دیگه
ریز خندیدم و سرم و تکون دادم و به تیرداد نگاه کردم
تیرداد :ولم کن من ازت میترسم نمی‌خواد معزرت خواهی کنی نمیل داشتیم
سریع گونه اش و بوسیدم و اظهار کردم :واقعا معزرت می‌خوام

تیرداد :تو عادی باش معزرت خواهیت بخوره تو سر من ، تهمینه نکنه با این جنه حرف میزنی این یارو علی یه چیزایی می‌اضافه کرد
تهمینه :من به حرف های این پسره کاری ندارم فردا میریم پیش محمد اون همه چیو درست می‌کنه
کیومرث :محمد کیه ؟!
گریه ی ساختگی کردم و گفتم :همین آشنای فاطمشون امشامگاه قراربود بگه بریم پیشش
فاطمه من که چیزی ناظهار کردم راجبش حتی اسمی هم ازش نبردم از کجا میدونی
صدام و آروم کردم اضافه کردم :هرمس بیان کرد
تیرداد با گفت کف دست به پیشونیش زد و گفت :واای
صدای غار و غور شکمم قد بلند شد که فاطمه دستم و گرفت و گفت : از ظهر هیچی نخوردی اینطوری پیش بری ظعیف میشی بیا یه چیز بخور هر چی خیره همون انشالله
که یهو کف دستم ول کرد و اضافه کرد :اَیی اینا چیه

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
رمان وصله ناجور دل - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان
رمان وصله ناجور دل - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *