.
محبوبه: آخه خواهر من میخوای اینجا بشینی چیکار کنی؟!
با اینجا جای گرفتن کاری نمیتونی انجام بدی
پاشو بریم تو خونه سرما میخوری
_ میشه بذاری تنها باشم محبوبه؟!
خواهشاً!!
محبوبه: نه خیر نمیشه
باد سردی داره میاد قلبوین کشیده شو وگرنه میکشونم می برمت تو خونه
باید تسلیم محبوبه میشدم
با اینجا موندنم کاری انجام نمیشد
محبوبه کف دستمو گرفت و بلندم کرد
همجاده با هم قدم برمیداشتیم به سمت خونه
با هزار ضرب و زور خودمو رسوندم به اتاق
حالم مجدداً بد شده بود به شدت
سرمای زیاد پاییز حالمو بد کرده بود
محبوبه کمکم کرد بخوابم رو تخت
محبوبه: یکم دراز بکش میرم برات دوای خونگی بیارم..
مبینا کنار دستم خوابیده بود هیچی ام نمتوجه شد
تبم هر لحظه بالاتر میراهی شد
کم کم داشتم بیهوش میشدم..
آخری فقط فهمیدم محبوبه اومد تو اتاق
دیگه چیزی نمتوجه شدم
***
وقتی دیدهامو باز کردم دوتا پرستار بالای سرم بودن
دوباره دکتر..مجدداً بیمارستان..
همه چیز برام گنگ و مبهم بود
پرستاره داشت برام صحبت میکرد
ولی هیچی نمیفهمیدم
سرمو چرخوندم یه طرف محبوبه و رامتین بودن
یه طرف یگانه و مبینا
ولی مائده رو نمی متوجه شدم
پس واقعا قهره…
حرکت کردیم تو یه اتاقی بهم سرم وصل کردن
ماسک اکسیژن هم گذاشت رو دهنم
حرکت های بچها رو می دیدم ولی گنگ و مبهم
بعدم بخواب رفتم..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن