.
_ من نمیتونم تو دیدهاشون نگاه کنم،بذار ببینیم تا فردا خوب میشه یا نه اگه خوب شد که هیچی اگه هم نشد زنگ میزنیم بهشون
محبوبه: اما الان عمهی بد بخت من فکر میکنه دخترش خوش و خرم داره میره دانشگاه و درس میخونه
یگانه: کاری از کف دست ما بر نمیاد محبوبه،بخدا که اون روزگار کلی بهش گفتم قلبوین نرو یا میری زود بیا،حرف گوش نکرد اخرشم شد این
محبوبه: حتما قلبش بهشدت پر بوده؟ هوم؟ چیزی شده بود صبحش؟
_ اون روزگار صبح آرتین باهاش شوخی کرد از اون لحظه به بعد حالش پوکر شد
محبوبه: آرتین کیه؟ چی بهش بیان کرد؟
مبینا: آرتین تمایل داشتگار محبوبس،
_ اونروزگار صبح آرتین تو دانشگاه منو مشاهده کرد
قلبوینم اظهار کرد برو باهاش حرفاتو بزن بعدم سه تاییشون تند دوییدن راهی شدن تو سالن
منم به ناچار رفتم باهاش حرف زدم از نزدیک،پسر خوبی بنظر میرسید منم شمارمو بهش دادم ینی اون میل داشت که بدم
بعد با اعصاب خورد راهی شدم تو سالن دانشگاه و با قلبوین دوییدیم دنبال هم که قلبوین خورد به آرتین
قلبوین تو همین حین گفت الهی نازا شی مائده هنوز نمیدونست به آرتین خورده،با آوای آرتین فهمید که اونه آرتین بهش اضافه کرده بود مائده نازا شه کی بچه بیاره تو سر گرم شی؟
بعدم قلبوین گفت مائده نه و مائده خانم خجالتم خوب چیزیه
یه نگاه متاسفی هم به من انداخت و راهی شد،بعدم باهام سر سنگین بود
محبوبه: میدونین بچها اون خیلی به شما وابسته بود،بهشدت هم غیرتیه تو رفسنجون هر روز سر من با یکی دعوا داشت
_ اره میدونیم
بعد این حرفا با اصرار های مکرر من غذاها رو به حلق بچها دادم،خودم نمیتونسنم بخورم ولی به مجبور خوردم که بچها دلخور نشن
ساعت ۴ صبح بود همه پشت در CCU واستاده بودیم حتی رامتین میدونستیم قراره یه اتفاقی بیفته
یه دستم قرآن بود یه دستم صلوات شمار
عزم رفتن کردم که برم وضو بگیرم بیام دو رکعت نماز بخونم اما نشد
پرستارا از اتاق قلبوین پریدن بیرون و سوپروایزرو صدا زدن
یا حضرت عباااس
دلویییییییننن!!
صلوات شمار از دستم افتاد با دو راهی شدم سمت اتاقش مجدداً همه چیز تکرار دفعات قبل
اشکام میریخت دیگه برام مهم نبود جلوی همه باشه یا پشت همه
حال دلوین مهم بود
مهم این بود آریا سریعتر بیاد
قلبم داشت از کار میفتاد
رنگ همه ی بچها زرد شده بود
اون دلوین ما بود که اینطور روی تخت دو متر بالا میپرید؟
خدایا نه!! اینطوری امتحانمون نکن
قلب قلبوین که واستاد دل منم هممسیرشواستاد نه!! دلوین نباید بره
جیغ زدم
_تو رو خدا نجاتش بمتوجه شد! اون هنوز کلی آرزو داره! خواهش میکنم! جون عزیزتون ولش نکنین! دلوین نمیخواد بره!! اون امیدش به آریاس هنوز…
ولتاژ شوک رو بردن رو ۴۰۰
اما تاثیری نداشت همگی فکر میکردیم دیگه دلوین برنمیگرده
از بس اظهار کردم ام البنین دخیلم/شرمنده و ذلیلم/ گر تو ندی مرادم/ کف دست از تو بر ندارم/.
خودم خسته شده بودم
ینی هیشکی این ضجه های ما رو نمیمشاهده کرد؟ خداااا کجایی پپپپپپس؟؟
ولتاژ شوک رفت رو ۶۰۰
نه!! باورم نمیشه
دلوین برگشت؟
دلوین؟؟ قلبوین ما اومد دوباره!!
صورتم دیگه جایی برای اشک نداشت.
_ دیدین بیان کردم؟ متوجه شدین؟؟ مشاهده کردین قلبوین نمیخواد بره؟ دلوین میخواد بمونه!! آرزوها داره هنوز!
با زور پشت در اتاق قلبوین زانو زدیم
انگار پرستارا میشناختنمون و قلبشون برامون میسوخت
حتی رامتین هم گریه میکرد،
بهشدت با قلبوین خوب بود
همینطوری که صلوات میشماردم به ساعتم نگاه کردم ساعت ۷ صبحو نشون میداد
بچها حال خوبی برای دانشگاه نداشتن
خودم وسایلامو برداشتم و رفتم سمت در خروجی
نمیتونستم ساعت ها از قلبوین دور باشم با این وضعش ولی باید میراهی شدم دنبال آریا اگه دانشگاه هم نمیرفتیم یکیمون غیبت ثبت میشد و کار حراست میرسید
_ بچها من دارم میرم دانشگاه
مبینا: خب وایسا ما هم بیایم
_ شما بهشدت حال خوبی دارین دانشگاه هم میخواین بیاین؟
میرم با رییس دانشگاه صحبت میکنم،میگم حالتون خرابه
از اونور هم باید برم دنبال آریا تا ساعتای دو شاید برسم
فعلا خداحافظ
یگانه: مواظب خودت باش مائده
_شمام مواظب خودتون باشین فعلا!
حرکت کردم سوار ماشین شدم و حرکت کردم سمت دانشگاه
تا ساعت ۱۲ درگیر دانشگاه بودم بعدم باید با رئیس دانشگاه در مورد غیبت بچها صحبتمیکردم
با کلی هماهنگی ساعت ۱۲/۵ حرکت کردم اتاق رئیس
از وضعیت قلبوین از وضعیت یگانه و مبینا هم گفتم
حتی بعضی مواقع هم صورتم دیگه جایی برای اشک نداشت
رئیس دانشگاه هم انگار قلبش برا اشکام سوخته بود که اجازه داد فردا رو دانشگاه نیان
با هزارتا تشکر محلو ترک کردم و راهی شدم سمت فرودگاه
ساعت ۱.۵ رسیدم به فرودگاه حالا دیگه آریا هم باید رسیده باشه
حرکت کردم پشت شیشه های انتظار آریا رو مشاهده کرده بودم قبلا
چمدون به کف دست از پله برقی میومد پایین با صورتی پکر
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن