نحوه دانلود رمان لانه ویرانی
معرفی رمان لانه ویرانی :
رمان لانه ویرانی از تعلیق بالایی برخوردار است و گره و معماهایی که در داستان است به موقع بدون کشش زیاد باز میشود.
قلم بهاره گندمی از کشش بالایی برخوردار است و شخصیت پردازی به اندازه ای دلربا بیان شده که برای مخاطب ملموس میباشد.
مقدمه رمان لانه ویرانی :
محبت به انتها رسیده تقدیر بر باد رفته یاد ای گمشده فقط مانده یک قلب شکسته؛ ولی هنوز عاشقی هست.
عاشقانه ای مثل من و تو عاشقانه ای که هیچ سرنوشتی پایان آن را به جدایی ختم نمیکند.
شور محبت از یک لانه شروع شد که با هر بار مشاهده کردنت بودنت تفاوت داشت.
مشاهده کردارهایی که هیچگاه به اتمام نمیرسد که در آن پر از شعرهای عاشقانه و واژهای گمشده است که شاید هیچ لیلی و مجنونی و هیچ شیرین و فرهادی آن را به یکدیگر ناظهار کرده باشند.
نمی دانم که چگونه بهآرامی و آرام در قلب و جانم جای گرفتی، دلی که هر کس را به کنج خلوتش مسیر نمی داد؛ اما تو را مانند نگینی در خود نگهداری میکند و تو را با دلی صاف و با صوتقت و با قلبی عاشق در خود جای داد.
نمیدانم، شاید تقدیر این گونه تو را در لانه ی تنهایی ام جای داد و از تقدیر گریزی نیست. تقدیر، چه واژه ی آشنا اما غریبی که کنج لانه ی خلوت من را ویران کرد!
خلاصه رمان لانه ویرانی :
گلبرگ دختری منزوی که همواره مجبور به مخفی ماندن هویتش بود، بعد از به قتل رسیدن با رو شدن وصیت پدرش وادار به راهی شدن در عمارت آریایی ها میشود خانواده ای که حتی با مردم پدر او نتوانستند کینه ی قدیمیشان را ملایم کنند و منتظر آمدن گلبرگ برای تمام کردن این حس ماندند غافل از اینکه او با هویتی جعلی پا به آنجا میگذراد و با ورودش ورق جدیدی را در حیات آنها رو میکند.
مقداری از متن رمان لانه ویرانی :
مردانگی مثل کوه مقتدر بود. کف دستهای زخمی قفل شده ی مردانه اش بوی رنج و مشتاق دیداری می داد.
کاش هیچ وقت کف دست روی سرم نمیکشید که سالها جای خالیش رو حس کنم. به پاهای سرباز سیاه چهره، چنگ زدم.
_آقا تو رو خدا بابای من بیگناهه لبخند زده یک سوم رو محکم تر زدم. ضجه ی پرالتماس مادر آخرین چیزی بود که به یاد دارم و چقدر این قصه آشناست!
قصه ی آشنای مرگ و شیونهای پی در پی داغداران. قصه ی تمام شدن سرنوشت آدمها. قصه ی خاک روی سر ریختن برای سرد شدن یاد.
چقدر این گریه ها میتونستن آشنا باشن وقتی تن زخم خورده اش مقابلم جان داد. چشم میبندم تا نگاه آخر و پرحرف پدر دردی روی دردهایم نشه.
تا زمزمه کردن یک اسم فراموش بشه تا به یاد نیارم امروزگار مرگ کسی بود که یک عمر کمر به نابودیش بسته بودم.
پکی محکم به پیپ زدم و از روی صنقلبی که مدت هاست آرزوی نشستن روش رو ندارم کشیده شدم و لب پنجره ی اتاق نشستم.
آسمان داغدار عزای من شده که صدای باریدنش امشامگاه هم گوش نوازتر است کاش هیچ وقت شب چهاردهمی وجود نداشت.
صوتی جیغ ها مجدداً واضح شده اند دیده فشردم و با یک دیگری خفه کردم صدای جیغ های جانگدازی که سالهاست سوهان روحم شدن سالها دنبال آرامشی برای خواب بودم سالهایی که خواب برای من حرام شد تا چنین روزگاری رو ببینم.
نفسم از این بی رحمی روزگارگار به شماره افتاد؛ از این که امشب باید مسرور باشم زیرا جلوی چشمهای من جان داد؛ کاش هیچ وقت خودم رو نشانش نمیدادم هنوز هم تن بی جانش رو که میان دستهای بی حسم سرد شد حس میکنم.
من مرده بودم یا او؟ سرم از یادآوری بهت و ترسش تیر نفسگیری کشید که از درد، سربه دیوار فشردم.
چی میمیل داشت بگه که عجل فرصتش نداد؟! آمان از سر دردهای نفس بر که یادگار سالها تلخی هستن.
امشامگاهم دیر کرد؛ مثل خیلی از شبهایی که باید همجاده من می بود؛ ولی هنوز هم برای زخمی شدن جوان بود از همان روزگاری که پدر برای همواره رفت، یک تنه شدم مردی که باید مردانگی رو فراموش میکرد.
آوای شرشر باران و بوق های کشیده شده از خیابان با صدای جیغ ها یکی شدن… امان از سر دردهای بی درمان تیمور با من چی کار کردی که یک لحظه هم نمیتونم آزاد باشم؟ یک لحظه هم نمیتونم دردی رو که روی دل و روحـم گـذاشـتـی فــرامـوش کنم؟!
امشب باید بخندم که عزرائیل جانت رو گراهی شد؛ اما چرا بازهم بی قرارم؟ چرا با متوجه شدن حقیقت طاقت نیاورد و لحظه ی آخر طلب بخشش کرد و پرامید تک دخترش رو به من سپرد.
خندیدم؛ پر درد قهقهه زدم.
باید خرسند باشم دخترش برای بریدن سر دردهای نفس گیرم وارد این بازی شده.
بالاخره اومد و صدای محکم قدمهاش توی سالن پیچید. می دونستم خبر داره؛ خبری که خودم زودتر از همه متوجه شدم.
اتاق تاریک سردم بین دودهای غلیظ پیپ پر از مه شده بود. با باز کردن در و شنیدن تیمورخان پر ،بهتش نفس آه مانندی کشیدم و بار دیگر
بی حس و حال به لبه ی پنجره تکیه زدم.
_دیر اومدی
تازه نگاه متعجبش به سمتم کشیده شد با زدن کلید برق و روشن شدن اتاق قدمی داخل گذاشت.
می خوای خودکشی کنی؟! مگه دکتر ناضافه کرد برای سر دردات خوب نیست؟
پوزخند زدم. سر درد بین دردهام هیچ بود.
_بگو می شنوم.
نفسش رو پر صدا بیرون فرستاد خسته تر از من روی مبل سه نفره ی اتاق جای گرفت.
_کهکشان مرد… سکته کرد.
بی خیال و بی توجه یک یک دیگر…
_می دونستی… نه ؟
_برای فردا هرکسی رو که میتونی خبردار کن. دوست و آشنا فرقی نمیکنه فقط میخوام مجلسش شلوغ باشه.
نیشخند زده، زمزمه کردم
_کهکشان فقط دخترشو داشت!
نمتوجه شد و پر گلایه اظهار کرد:
_باید حدس می زدم تو زودتر خبردار می شی.
آهی کشید.
_گلبرگ تماس گحرکت کرد تا الان اون جا بودم که بردنش سردخونه، فردا خاکش میکنن میاضافه کرد بیرون بوده وقتی برگشته متوجه شده کف اتاقش افتاده.
کراواتش رو آزادتر کرد و با کشیدن خودش روی مبل چرم عاشق شدنیم سری عقب برد و زمزمه کرد:
_حالش خیلی بد بود ولی من خرسند شدم؛ چون…
چون بدبختی دختر شو نمیبینه.
با لبخندی تلخ نیم نگاه بی تفاوتی به من انداخت؛ که خونسرد قد بلند شده و به سمت جالباسی گوشه اتاق رفتم.
تیمور من آدم این بازی نیستم! گلبرگ خیلی تنهاست. در یک لحظه براق شده به طرفش چرخیدم و انگشت اشاره ام رو به سمتش بالا بردم.
یادت باشه این بازی بهشدت وقته شروع شده و بهشدت وقته اسمت، تو لیست آدمای این بازیه کلافگی اش آزارم میداد هرمز همیشه پر از احساس بود، برعکس
سری به تأیید تکان داد؛ که نگاه گرفته بارانی کشیده مشکیم رو به تن کردم و با چند قدم مقابلش .از حرکت ایستادم. منتظر سر بالا آورد.
_هربار که میبینیش به خودت یادآوری کن اون دختر خون پدریو داره که مادرت….
تیمورخان نادمی لب زد.
_تنها نقطه ضعف هرمز که وارد این بازی ،شد، مادرش بود!
همین طور که با تبسم کم رنگی کلاهم رو به سر میگذاشتم به سمت در حرکت کردم
_بیرون منتظرم… امشامگاه باید جشن بگیریم.
نحوه تهیه و مطالعه رمان لانه ویرانی :
بیوگرافی بهاره گندمی :
خانم بهاره گندمی با نام هنری بهار گل متولد سال ۱۳۷۰ هسشتابزده و کارشناسی مدیریت بیمه دارند و از سال ۱۳۹۰ به صورت حرفه ای نویسندگی را آغاز کردند.
آثار بهاره گندمی :
رمان سقف کاغذی _ چاپ شده از انتشارات علی
رمان لانه ویرانی _ چاپ شده از انتشارات علی
رمان قلببران _ چاپ شده از انتشارات علی
رمان خیابان بیست و هشتم _ در کف دست چاپ انتشارات علی
رمان زنان مرده دهه پنجاه _ در دست چاپ انتشارات علی
رمان سم و سام _ در دست چاپ انتشارات علی
رمان برای او مینویستم _ در کف دست چاپ انتشارات علی
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن