نحوه دانلود رمان دل تزار

معرفی رمان دل تزار :

رمان دل تزار به نویسندگی سولین شکیبا، داستان پدری فداکار است.
پدری مجرد که به خاطر پسرش سختی های زیادی را تحمل می‌کند.
رمان قلب تزار نوشته‌ی سولین شکیبا، روایت خانوم معلمی به نام غوغا است که در روستایی تدریس می‌کند.
ارکا برای کشف کردن رازهای حیات‌اش، مجبور می‌شود برای مدتی به روستای ابا و اجدادیش بره و…

خلاصه رمان قلب تزار :

رمان دل تزار به نویسندگی سامان شکیبا، روایت آرکا بزرگ‌مهر، یه مرد موفق در بیزینس هست که یه پدر مجرده.
در رمان دل تزار به قلم سولین شکیبا، آرکا مجبور میشه برای مدتی به روستای آبا و اجدادیشون بره و اونجا بمونه. یه روستای بی امکانات که فقط یه معلم داره. غوغا خانوم… کسی که آرکا مجبوره به خاطر پسرش تحمل کنه و…

مقداری از متن رمان دل تزار :

هنگام برگشت، هر دو ساکت بودند و فکر می‌کردند.
تی‌تی که جوابی برای سوال‌های در ذهنش پیدا نکرده بود، جویا شد:
_ به نظرت درباره‌ی کی داشتن حرف می‌زدن؟
غوغا از هجده سالگی در این روستا بود و حالا بعد از نزدیک به شش سال، تقریباً همه‌ی ساکنین آن‌جا را می‌شناخت.
با این‌حال، از سر ندانستن، شانه بالا انداخت.
_ نمی‌دونم… گفت چند ساله که از روستا رفته. خب من فقط اونایی رو می‌شناسم که همین الان هستن‌.
آدمی رو که هیچ‌وقت نمتوجه شدم که نمی‌تونم بشناسم.
تو چی؟ یادت نمی‌آد مثلا کسی مهاجرت کرده باشه به یه شهر یا حتی کشور دیگه؟
تی‌تی کیسه‌ی خرید را در کف دستش جا به جا کرد.
_ اووو… می‌دونی چند نفر از روستا راهی شدن؟ مگه یکی، دوتان؟ الان‌و نبین که هیچی از شهر کم نداره و امکاناتش خوب شده، قبلاً واقعاً داغون بود‌.
خیلیا حرکت کردن! من خودمم آرزوم بود برم والا… اما خب تنهایی که نمی‌شد.
هم سنم کم بود، هم پول نداشتم و مستقل نبودم، تازه همین الان که جفتشو دارم هم باز نمی‌تونم برم تهران حیات کنم!
با قلبسوزی به دوستش نگاه کرد. خب می‌اطلاع داشت که این آرزوی بزرگ را چند سالی می‌شد که در دلش کشته.
_ قربونت برم… حق بده بهشون.
تو تنها بچه‌شونی. قلب‌شو ندارن تنهات بذارن.
تی‌تی خسته از این مکالمه تکراری، جمله همیشگی‌اش را بیان کرد:
_ عاشقی و عاشق شدن که نباید تبدیل بشه به محدودیت و از کف دست دادن فرصت‌ها..‌.
غوغا دیگر نمی‌دانست برای قلبداری چه بگوید.
تقریباً به خونه رسیده بودند. کلید را از جیبش بیرون آورد که در را باز کند ولی با آن‌چه که از زبان تی‌تی گوش داد، برای چند لحظه سرجایش میخکوب شد!
مثلا همین خود تو، چه خانواده با درک و فهمیده‌ای داری!
چی می‌شد منم مولین، بابام یکم شامگاهاهت داشتن بهشون؟
واسه دانشگاه یه جای دیگه قبول شدی ولی گیر بیخودی بهت ندادن که الا و بلا باید همین تهران بمونی. به تصمیمت احترام گذاشتن! اون وقت، مولین بابای من چی؟ اضافه کردن حتما باید پیش خودمون بخونی! آخه این چه عاشق شدنیه؟
به خودش آمد و کلید را در قفل فرو برد.
_ برو تو‌.
_ اصلا گوش دادی چی بیان کردم؟
باز به هم ریخته بود. در چنین شرایطی نمی‌توانست به خوش‌اخلاقی تظاهر کند.
اخم غلیظی روی صورتش جای گرفت.
_ به‌شدت غر می‌زنی!
تی‌تی پوفی کشید و داخل شد.
_ نمی‌شه به مولینت بگی یه‌کم به مامان کبوتر من یاد بده؟
_ نه!
آوای غرولندش را که حین دور شدن، زیر لب می‌بیان کرد، هم‌چنان می‌توانست بشنود.
زود به داخل برنگشت. احتیاج داشت چند لحظه تنها باشد تا خودش را ساکت کند.
بی‌هدف به خیابان زل زده بود که ناگهان توجهش به یکی از ماشین‌ها جلب شد.
یک ماشین مشکی شاسی قد بلند بود که تا به حال نظیرش را در روستا نمشاهده کرده بود.
ماشین جایی نزدیک به کوچه آن‌ها متوقف شده بود و غوغا اطمینان داشت که هیچ‌کدام از آدم‌های این کوچه صاحب چنین ماشینی نبودند.
یعنی مهمان بود؟
دیدهانش را ریز کرده و سعی داشت داخلش را ببیند. هرچند که فاصله زیاد بود و چهره‌ها معلوم نمی‌شد اما با این حال حدس زد دو سر نشین داشته باشد.
یکباره که راننده سر به سمتش چرخاند، از ترس هین کشید و ناخودآگاه قدمی عقب حرکت کرد.
فاصله زیاد بود و احتمالا، خیلی اتفاقی به سمت غوغا چرخیده بود ولی او که توقع نداشت، تپش دلش به شدت بالا رفت.
با خود اندیشید چرا بیخودی ترسیده؟ مگر کار بدی کرده؟ فقط کمی کنجکاو شد، همین…
مرد نگاه گرفت و ثانیه‌ای بعد، اثری از او نبود!

چوِه اینج هستایی دتر؟ به چی فکر کاندی؟ ( چرا این‌جا وایسادی؟ به چی فکر می‌کنی؟)
به سمت صدا، سر چرخاند.
_سلام خاله. هیچی…
سبد میوه‌ای را که کف دست کبوتر بود، گراهی شد.
_خسته نباشید.
_ سلامت بویی جونم ( سلامت باشی جانم)
این‌بار به فارسی که لهجه‌ی شمالی غلیظی در آن به گوش می‌رسید، جویا شد:
_اون دختر سر به هوا خونه‌ست که؟
منظورش به تی‌تی بود.
_بله هستش. رفته بودیم مواد پیتزا بخریم.
خوب می‌دانست که پدر و مادر تی‌تی هیچ میانه‌ی خوبی با غذای امروزی‌تر نداشسریع.
خاله کبوتر، در حالی‌که وارد خونه می‌شد، با اکجاده زمزمه کرد!
_پیتزا…
لب گزید و او هم وارد شد. به جای اتاق خودش که جدا شده از ساختمان و در حیاط بود، به سمت ورودی اصلی منزل رفت تا به تی‌تی کمک کند.
با یک‌دیگر کف دست به کار شدند و تی‌تی جویا شد:
_چی گفت مولینم؟ غر زد؟
شانه بالا انداخت و مشغول شدند.
_بیا سریع آماده‌ش کنیم. مولین و بابات حتما گرسنه‌ن.
تی‌تی بی‌خیال جواب داد:
_ تو یخچال قیمه داریم. اگه ناز کردن، همون و براشون گرم می کنم.
خاله کبوتر که لباس‌هایش را عوض کرد کنار غوغا نشست.
_دیگه پیر شدم، یه مدته که سر زانوهام درد می کنه.
نگاهی به چهره‌ی تکیده و هیکل نحیفش انداخت. نسبت به سال‌های اولی که آن‌جا پا گذاشته بود، واقعا پیرتر به نظر می‌رسید.
_از بس کار می‌کنید. باید بیشتر استراحت کنید.
کف دست به زانواش کشید.
_روزگاری که کار نکنم، حالم بدتر می‌شه جونم! عادت کردم دیگه…
در حال خورد کردن فلفل دلمه‌ای‌ها جویا شد:
_ چه خبر؟
بیخودی کنجکاو شده بود و با خود اندیشید حالا که عاطفه‌خانم می‌خبر داشت، شاید به گوش خاله‌کبوتر هم رسیده بود.
معمولاً وقتی غوغا کنارشان بود، سعی می کردند فارسی صحبت کنند تا او هم متوجه شود اما گاهی هم بر حسب عادت، جملاتشان را به زبان خودشان می‌اظهار کردند. البته او تا حدود زیادی یاد گرفته بود.
_امروزگار سرزمین دعوا شده بود…
فلفل قلبمه‌ای‌ها را تمام کرد و سراغ قارچ‌ها رفت. ادامه‌ی صحبت‌های خاله کبوتر را گوش نکرد. در واقع، آن‌چه که مشتاق گوش دادنش بود، قطعاً نمی‌توانست دعوای دو مرد باشد.
تی‌تی که گوشت را تفت می داد، سوالی پرسید که اگر خودش رویش را داشت، به زبان می‌آورد.
_مامان جریان این یارو که برگشته روستا رو متوجه شدی؟

نحوه تهیه و مطالعه رمان قلب تزار :

https://t.me/+DHCm1Qki6eNmZDE0

بیوگرافی سولین شکیبا :

جناب آقای سامان شکیبا، متولد مرداد ماه سال ۱۳۷۵ هستن.
ساکن تهران و دارای لیسانس رشته‌ی حسابداری.
نویسندگی رو از سال‌های نوجوانی شروع کردن و تا به الان آثار قلبنشینی رو خلق کردن.

آثار سولین شکیبا :