نحوه دانلود رمان آنائل رانده شده
معرفی رمان آنائل رانده شده :
رمان انائل رانده شده به قلم سحر نصیری، روایت محبت و قدرت است.
عاشقانههایی پر از مالکیت و حسهای ممنوعهی مردی مجنون و متقدر.
رمان انائل رانده شده به قلم سحر نصیری، داستان معشوقهای سرکش است که همواره پا به فرار میگذارد و…
مقدمه رمان آنائل رانده شده :
نامش را آنائل میخواند!
فرشتهی عاشقی…
در واپسین روزگارهای بیکسی، میان بندبازی در لبهی انتخابهای محال نه ابای افتادن داشت و نه شوق پیروزگاری!
هربار آنائل را به آغوش خود فرا میخواند و بعد از پرکشیدن فرشتهی کوچکش؛ گر گرفته میان فلک میگشت و میگشت تا او را در میان مه و درد عمیق دلش پیدا کند…
جایی خوانده بود در آخر آدم به آدم میرسد و کاش او را فرشته نمیخواند!
نمیپنداشت آنائل شیطانیست که در لباس فرشتهای مبدل شده یا فرشتهایست که در کالبدی شیطانی تجلی یافته است…
بالهایش که شکست، کالبد مهرسایش که به زمین سقوط کرد، دلش که سیاه شد… در عمق وجودش کسی فریاد کشید…
آنائل از بهشت رانده شده!
خلاصه رمان آنائل رانده شده :
رمان انائل رانده شده به قلم سحر نصیری، داستان نامی شهیاد، مرد قدرتمند و جدی است.
از بچگی در گوشش خواندهاند که فریا ناف بریدهاش است و باید مراقبش باشد.
ولی دخترک از وجود نامی در حیاتای خبر ندارد و وقتی سر و کلهاش پیدا میشود؛ با دخترکی سرکش روبه رو میشود که به هیچ عنوان کف دستورهایش را قبول نمیکند و…
مقداری از متن رمان آنائل رانده شده :
قبل از این که پاسخی دهد نریمان تند اظهار کرد: نامی هم مثل مولین به چای علاقهای نداره.
نامی بیتوجه به حرفهای نریمان کف دستش را بالا گراهی شد و لیوانی برداشت.
_ممنون!
بیهوا از این که ضایع نشده بودم تبسمی بر لبانم قرار گرفت که موجب تعجبش شد.
حالا آنقدرها هم بداخلاق بهنظر نمیرسید.
بیتوجه به نریمان و فرشته سینی را روی میز گذاشته و با لبخندی پیروزمندانه روی مبل جای گرفتم.
نریمان ابرویی بالا انداخت.
_ما هم اینجا آدم بودیم.
تمایل داشتم حرفی بزنم که صدای بع بع کردن گوسفندی از پشت پنجره باعث شد رنگ از رخم بپرد.
به قول مولین زهره الهی خدا باربد را ذلیل کند!
به ارار خودش این رمزی برای مواقع ضروری بین من و او بود تا بهسرعت خودم را به باغ برسانم.
ناگفته نماند تنها استفادهاش از این رمز برای تمسخر من بود.
بار دوم که آوای بع بع بلند شد صورت عمه درهم حرکت کرد.
_ببینم شما توی باغ گوسفند نگه میدارید؟
فرشته که تا بهحال به سختی جلوی خندهاش را گحرکت کرده بود بیهوا زیر خنده زد.
_بله داریم. دلواپس نباشید رفیق فریاست با اون کار داره.
همه متعجب نگاهم کردند.
خجالت زده لبم را گزیدم.
_فرشته شوخی میکنه. باربده!
نریمان از جایش قد بلند شد.
_چرا باربد باید پشت پنجره بع بع کنه؟
همین که به سوی پنجره به جاده افتاد آوای باربد بلند شد.
_پیس پیس فری بیا بیرون دیگه…
آهی کشیدم و ناامیدانه سرجایم میخکوب شدم.
نریمان پنجره را باز کرد و با خنده سرش را بیرون برد.
_فریا مهمون داره نمیتونه بیاد آقا باربد. امروز رو تنها بازی کن.
با اعتراض سرم را بالا گحرکت کردم که نگاهم به اخمهای درهم نامی افتاد.
چنان طلبکارانه نگاهم میکرد که انگار ارث پدریاش را گرو گراهی شده بودم!
صدای خنده و شوخی باربد و نریمان موجب شد نگاهم را از صورتش بردارم.
_پس من بعدا میام بهش یه سری میزنم.
نریمان سری بالا انداخت.
_بیا بالا داش باربد خودمونیم.
آوای خجالت زده باربد بلند شد.
_نه ممنون مزاحم نمیشم. بعد از شام اومدید تو باغ یه خبر بمتوجه شد بیام پیشتون.
نریمان دستی برایش تکان داد و به عقب برگشت.
من و باربد و نریمان تقریبا همسن و سال بودیم برای همین احساس صمیمیت بیشتری بینمان در جریان بود.
فرشته همیشگی خودش را از جمع عقب میکشید و نامی هم که در سالهای اخیر گنده دماغ بازیهایش را خدا نصیب گرگ بیابان نکند.
_متوجه نمیشم این پسر نمیفهمه شماها دیگه بزرگ شدید؟
نگاه متعجبم به سمت صورت جدی نامی برگشت.
_با منی؟!
سری تکان داد.
_جز شما قراره مخاطبم کی باشه؟
یه خانم بالغ شدی! جایزه باربد خان توی جمع یا خلوت باهات چنین شوخیهایی بکنه؟
حس کردم و دست و پایم یخ بست.
با چه حقی در میان جمع اینطور با من حرف میزد؟!
عمه که از سرخی صورتم متوجه ناراحتیام شده بود تند اضافه کرد: خب اونا از بچهگی با هم بزرگ شدن طبیعیه انقدر صمیمی باشن با هم مثل خواهر و برادر میمونن مگه نه فریا جان؟
میتمایل داشتم یک نه محکم بگویم و بحث را ادامه دهم ولی حقیقتا از عکسالعمل مامان زهره میوحشت کردم.
نگاهم را از روی اخمهای درهم نامی برداشتم.
_درسته عمه جان هر آدم عاقلی متوجه این موضوع میشه!
متوجه تکان خوردن نامی روی مبل شدم اما نگاهش نکردم.
این که مثل سگ از این مرد گنده دماغ میوحشت کردم قلبیلی بر آن نبود که ریز ریز جوابم را به صورتش نکوبم!
متوجه شدن آوای زنگ آیفون باعث شد جو سنگین میانمان کمی نرم شود.
فرشته تند از جا پرید و آیفون را برداشت.
اولین باری بود که از وارد شدن عمه مریم و خانوادهاش انقدر خرسند بودم.
مولین زهره به محض دیدن عمه مریم آن روی روشن فکر و هایکلاسش را به نمایش میگذاشت.
عمو شهرام مدام با مهربانی ذاتیاش قربان صدقهی من و فرشته میحرکت کرد و سیما با پیچیدن به پر و پای نامی و به قول نریمان چهار نعل تازیدن روی تک تک تارهای عصبیاش باعث میشد از کف دست نگاههای سنگین و سرزنشگرش در ولین بمانم!
با ورود پر سروصدای سیما به خونه دورترین نقطه از جمعیت از حرکت ایستادم و نگاهشان کردم.
معمولا آدم منزوی بودم و ترجیح میدادم در سایهها پنهان بمانم.
عمه مریم به محض متوجه شدنم نگاهانش درخشید و بهسرعت مرا در آغوشش خفه کرد.
_دورت بگردم عمه جان چهقدر قلبم واسهت تنگ شده بود.
بعد آهی کشید و ادامه داد: یادش بخیر اون موقع که محمد بود هرپنجشنبه جمعه دور هم جمع میشدیم!
نگاه طعنهوارش را به مولین دوخت.
مولین بیتوجه به حرف عمه مریم تند گفت: چرا سرپا ایستادید بشینید واسهتون چای شربت بیارم.
عمه مریم که به جواب دلخواهش نرسیده بود صورتش را درهم کشید و روی مبل قرار گرفت.
نفر بعدی سیما بود!
از همان کودکی رابطهی خوبی با یکدیگر نداشتیم و همواره موهای فر من در میان کف دستان او و گوشت تن او لای دندانهای من بود!
روی هوا یکدیگر را بوسیدیم و سریع عقب کشیدیم.
عمو شهرام کف دستی به کت خوشدوختش کشید و همانطور که روی مبل میقرار گرفت گفت: شرمنده کمی دیر رسیدیم مشغول کارهای دفتر بودم.
عمه مهسا ابرویی برایش بالا انداخت.
_مگه سیما توی کارها بهت کمک نمیکنه؟ پس واسه چی ماهی فلانقدر بهش حقوق میدی؟
عمو شهرام لبخند زد و کف دستش را دور شانهی سیما حلقه کرد.
_خانم مهندس ما زیادی تنبله در ذهنش گذرانده کارخونهی باباشه میخوره میخوابه و لنگه ظهر میاد سرکار!
دیدهی برایشان چرخاندم و پایم را تکان دادم.
ترجیح میدادم الان در باغ کنار باربد باشم تا این که اینجا بنشینم و مشاهده کنم که چگونه هندوانه زیر بغل دختر مهندسشان میدهند.
گوشی را بین کف دستانم گرفتم و به باربد پیام دادم: ( چیزی شده اومدی دم پنجره؟)
چنقلبحظه بعد گوشی میان کف دستانم لرزید: ( باید حضوری حرف بزنیم. راجعبه داریوشه!)
با متوجه شدن نام داریوش در پیامش صاف سرجایم قرار گرفتم و ناخودآگاه نیشم تا آخر باز شد. ( همین که فرصتش پیش بیاد میام پیشت.)
نحوه تهیه و مطالعه رمان آنائل رانده شده :
https://t.me/+jwNPZlrPUAo4YWY0
بیوگرافی سحر نصیری :
سحر نصیری، متولد ۲۹ دی ماه ۱۳۷۷ است و زادهی شهر دماوند.
ساکن پردیس و اصلیت شمالی.
خانوم سحر نصیری، فارغ التحصیل رشتهی مدیریت از گند کاووس هسسریع.
نوشتن رمان رو به طور جدی از سال ۱۳۹۷ شروع کردن و تا به الان آثار زیادی رو خلق کردن.
آثار سحر نصیری :
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن