میراث پنهان ۲
پارت۱
سلام دوستان عزیزم . پارت قبل که گزاشتم مشکلاتی داشت و اول پارت بارگزاری نشده بود
**
مایا و ارس ازدواج کردن و ملکه و پادشاه موردور محسوب میشن.
آیلین هفت سالشه.
در قلعه زیستن میکنن.
چشمه خدا فقط یه جای مخفی و آروم برای استراحتشونه.
مادر مایا گاهی از جهانی انسانها میاد دیدنشون.
الورا و ارگوس هم ازدواج کردن.
راونا هنوز فرمانروای بخشی از سرزمینهاست و تازه قراره با ریان آشنا بشه.
و قدرتهای آیلین بسیار آروم آشکار بشه.
مثلاً فصل اول اینجوری شروع بشه:
—
میراث پنهان ۲
پارت ۱
هفت سال گذشته بود.
هفت سال از مدتی که تاریکی شکست خورده بود.
و برای اولین بار در قرنها…
موردور آهسته بود.
—
نور خورشید از پنجرههای قد بلند قلعه وارد میشد.
آوای دویدن کودکی در جادهروها پیچیده بود.
آیلین! وایسا!
ولی آیلین هیچ قصدی برای توقف کردن نداشت.
دختر هفت ساله با موهای طلایی و چشمان مشکی با خنده از کنار نگهبانها رد شد.
—
چند ثانیه بعد مستقیم به اتاق شورا رسید.
در را باز کرد.
و با هیجان اضافه کرد:
باباااا!
جلسه همان لحظه متوقف شد.
ارس که روی تخت سلطنتی جای گرفته بود تبسم زد.
باز از کلاس فرار کردی؟
آیلین تند پشت او پنهان شد.
نه…
مکث کرد.
شاید یکم.
—
همه ریز خندیدند.
حتی وزیرهای جدی قلعه.
زیرا تقریباً هیچکس نمیتوانست از دست آیلین ناراحت شود.
—
چند دقیقه بعد مایا وارد اتاق شد.
آیلین!
دخترک فوراً خودش را پشت ارس مخفی کرد.
بابا نجاتم بده.
ارس خندهاش گراهی شد.
این دفعه نمیتونم.
—
مایا کف دست به سینه از حرکت ایستاد.
معلمت داره دنبالت میگرده.
اما درس خستهکننده بود.
آیلین…
باشه.
—
همان موقع پنجره باز بود و باد ملایمی داخل میوزید.
آیلین اخم کوچکی کرد.
کتاب درسیاش هنوز روی میز دوردست اتاق بود.
حوصله حرکت کردن تا آنجا را نداشت.
—
بهیکباره کتاب آهسته از روی میز قد بلند شد.
چند متر در هوا حرکت کرد.
و درست جلوی او فرود وارد شد.
—
سکوت.
چند ثانیه هیچکس حرف نزد.
خود آیلین هم متوجه نشده بود چه اتفاقی افتاده.
کتاب را برداشت و اضافه کرد:
ممنون؟
انگار کسی آن را برایش آورده باشد.
—
ولی مایا و ارس به هم چشم دوختند.
هیچکدام چیزی نبیان کردند.
ولی هر دو یک چیز را متوجه شده بودند.
این اتفاق ها عادی نیست
آن شامگاه، بعد از اینکه آیلین خوابید، مایا کنار پنجره اتاقش توقف کرده بود.
نور ماه روی باغهای قلعه افتاده بود.
ولی ذهن او درگیر اتفاق صبح بود.
کتابی که خودش حرکت کرده بود.
—
ارس وارد اتاق شد.
دو فنجان چای در کف دستش بود.
یکی را به مایا داد.
هنوز بهش فکر میکنی؟
مایا آهی کشید.
تو هم مشاهده کردی.
ارس سر تکان داد.
آره.
—
چند لحظه خاموشی کردند.
بعد مایا آهسته بیان کرد:
فکر میکنی قدرت باشه؟
ارس به آسمان نگاه کرد.
نمیدونم.
اما اگه باشه، هنوز خیلی ضعیفه.
—
مایا تبسم کمرنگی زد.
امیدوارم تا چند سال دیگه هیچ قدرتی نداشته باشه.
ارس لبخند زد.
منم.
هر دو میدانستند دروغ میگویند.
آیلین دختر آنها بود.
و دیر یا زود قدرتهایش بیدار میشدند.
—
صبح روزگار بعد…
آیلین در باغ قلعه مشغول بازی بود.
الورا و ارگوس هم برای متوجه شدن آنها وارد شده بودند.
مثل همواره صوتی الورا از آن سر باغ شنیده میشد.
ارگوس! من مطمئنم اون درخت قبلاً اونجا نبود!
ارگوس خونسرد جواب داد:
عزیزم، صد ساله اونجاست.
نه نبوده.
بوده.
نبوده.
بوده.
—
آیلین از خنده ریسه رفت.
در همان لحظه پروانهای روی کف دستش قرار گرفت.
بعد یکی دیگر.
و یکی دیگر.
—
چند ثانیه بعد حدود ده پروانه دورش پرواز میکردند.
انگار او را میشناخسریع.
—
الورا با تعجب اضافه کرد:
این طبیعیه؟
ارس شانه بالا انداخت.
از آیلین هر چیزی برمیاد.
—
ولی چند متر آنطرفتر…
مایا متوجه چیز دیگری شد.
گلهایی که کنار آیلین بودند آهسته ملایم شکوفه میدادند.
گلهایی که هنوز فصل شکوفه دادنشان نرسیده بود.
—
مایا چیزی نگفت.
اما دلش کمی تندتر زد.
این دومین اتفاق عجیب در دو روزگار گذشته بود.
—
آن شب مهمان دیگری به قلعه وارد شد.
وقتی آیلین آوای اسبها را شنید با خوشحالی از اتاق بیرون دوید.
مامانبزرگ!
مادر مایا تازه از جهانی انسانها رسیده بود.
—
زن با خنده آیلین را در آغوش گرفت.
چقدر بزرگ شدی!
من دیگه هفت سالمه.
واقعاً؟
آره. تقریباً بزرگسال شدم.
—
همه لبخند زدند.
حتی ارس.
—
بعد از شام…
وقتی بزرگترها مشغول صحبت بودند، آیلین کنار مادربزرگش نشست.
مولینبزرگ؟
جانم؟
وقتی مولین کوچولو بود هم مثل من بود؟
زن لحظهای مکث کرد.
مثل تو؟
آره.
اتفاقای عجیب براش میافتاد؟
—
مادر مایا نگاهی به دخترش انداخت.
بعد تبسم زد.
بهشدت بیشتر از چیزی که فکر میکنی.
نگاهان آیلین از هیجان گرد شد.
جدی؟
جدی.
—
در همان لحظه…
چراغهای سالن برای یک ثانیه خاموش شدند.
و دوباره روشن شدند.
همه متعجب به اطراف نگاه کردند.
اما کسی متوجه نشد که درست در همان لحظه…
چشمان آیلین برای کسری از ثانیه به رنگ آبی درخشیده بودند.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن