افسون کف دست به سر گرفت.
-اون رمانا و فیلما رو بنداز دور، واقعیت چیز دیگه ایه… یهو می بینی میشه یهو هم می بینی چند ماه یا چندسال باید صبر کنی تا حامله بشی…!
تارا نگاه باریک کرد و نگاهی به بهار انداخت.
-اگه به ما باشه فکر کنم باید چندسال صبر کنیم حامله نمیشیم که هیچ باید اندر خم یه کوچه بشینیم تا آقایون بیان تمایل داشتگاری…!
افسون چشم بست.
-شماها آدم نمیشین…!
بهار تکیه به مبل داد.
-جای ما نیستی ببینی تو این بی شوهری دوتا پسر آقا و کاری از همه مهم تر خوش هیکل و جذاب به تورمون خورده و ما بهشون نرسیم یعنی فاجعه…!
افسون از در موعظه وارد شد.
-مهم اخلاقه…!
تارا کف دستش را تو هوا تکان داد.
-شعر نگو سر جدت یه جور میگه اخلاق مهمه انگار شوهرش منبع اخلاقه…!
افسون پشت نگاهی نازک کرد.
-مهم منم که باهام مهربونه…!
بهار پیش کف دستی کرد.
-آره دیگه یه نگاه به ماها کافیه تا از ترس توی خودمون خرابکاری کنیم خانوم کلاسم میزاره که شوهرش مهربونه…. مهربونشم دیدیم که اون نره غولا با اون قد و هیکلاشون با یه نگاه خشنش از ترس می گرخن…!!!
افسون خنده اش کحرکت کرد.
-خفه شو بهار…!
تارا مهربان پلک زد.
-افسونی کف دستم به دامنت به شوهرت بگو از اون اخم و تخمای دلبرش واسه این دو تا زیدای ما بیاد که نکنه خدا بزنه پس کلشونو بیان میل داشتگاری…!
افسون حینی که می لبخند زد، بلند شد.
-به پاشا باشه دوست داره افرادش مجرد باشن ولی از اونجایی که شما دو تا دیوونه دوستای منین و اون دوتا هم شیش و هشت میزنن شاید یه کارایی کردیم…!
#پست۷۵۱
پاشا با عصبانیت لگدی به صندلی زد و عربده کشید.
-پس شماها چه گوهی می خورین…؟ اون کاووس مادرجنده رو برام پیداش کنین…!!!
هیچ کس جرات جیک زدن نداشت.
این روی پاشا یعنی شیطان درونش بیدار شده و یاغی گری می کرد.
صورت سرخ و دیدهانی که رنگ خون شده بود به شدت ترسناکش کرده و کم مانده تا منفجر شود.
کف دست به کمر رفت و رسید…
چند بار…
خالی نمی شد، می هراسید…
این بار ترس دست و پایش را فلج کرده که دست به عصا جاده می راهی شد.
همه جا را گشته بود ولی کاووس و اتابکی نبودند.
نگاه ترسناکش سمت آرش نشانه رفت.
-قرار بود تاج الملوک رو زیر نظر داشته باشی چی شد…؟!
آرش آب دهانش را قورت داد و سعی کرد خونسرد و عادی باشد.
کف دست به پشت گره زده و جلو رسید.
-جای دقیقش رو نمی دونیم اما یه چیزایی رو پیدا کردیم که می تونیم امیدوار باشیم…!
بهتر از هیچی بود که سری تکان داد و سپس نگاهش را سمت کامران و بابک چرخاند.
حرفی نزد و منتظر نگاهشان کرد که کامران گفت:
-سازمان داره باهامون همکاری می کنه اما در ازاش ازتون می خواد که یکی رو سر به نیست کنین…!
ابروهای پاشا درهم شد.
بهشدت وقت بود که دور این قضایا را خط کشیده بود اما انگار مجدداً باید وارد عمل می شد.
-خودم پیگیری می کنم اما الان مشکل من کاووسه…!
آرش جلو وارد شد و با نگاهی به حاضرین پاشا درک کرد حرفی دارد که باید تنها باشند…
-همه برگردین سر پستاتون… توی این مدت ممکنه خیلی اتفاقا بیفته حتی آدمای غریبه به اینجا رفت و رسید کنن فقط شش دونگ حواستون رو میدین به ویلا… با وجود حتی کوجیکترین مشکلی تند بهم خبر میدین…حالا هم می تونین برین سر پستاتون…!
همه راهی شدند جز آرش، بابک و کامران….
آرش جلو وارد شد.
-وکیل تاج الملوک از هم دانشگاهی های پدرتون و اتابک بودن…!
#پست۷۵۲
پاشا متعجب به آرش خیره شد.
پس چرا اسفندیار حرفی نزده بود…؟!
دیده باریک کرد.
-از کجا متوجه شدی…؟!
آرش کارتی از جیب بیرون کشید و سمت پاشا گراهی شد.
-دو سه روزگاری تعقیقبش کردیم که یه روز اینجا سر درآورد.
پاشا نگاهی به کارت ویزیت که طرح دلربای نقوش سنتی روی ان حکاکی شده بود، ابرویی بالا انداخت.
گالری فرش باستان با مدیریت خسرو باستان..!
نامش را قبلا متوجه شده بود.
یکی از معروفترین تاجران فرش بود و البته کف دست طولانی هم توی قاچاق فرش های کف دست بافت قدیمی داشت…!
اتابک و فرش….؟!
منتظر نگاه آرش کرد.
-خسرو باستان رو که می شناسین با پدرتون و اتابک هم دانشگاهی بودن البته خسرو بیشتر با اتابک بوده تا پدرتون…!
پاشا عصبانی از این مجهول بودن کف دست مشت کرد.
-برو سر اصل مطلب…!
-اصل مطلبش رو هنوز نمی دونیم ولی دارم پیداش می کنم… این خسرو باستان با وکیل تاج الملوک هم رفیق قدیمی هستن… و از اونجایی که خسرو باستان رو می شناسم با اندک اطلاعاتی که پیدا کردم می تونه ما رو به اتابک برسونه…!
پاشا دیده باریک کرد.
انگار یک چیزهایی کف دستگیرش شده بود.
-بر چه اساسی حرف می زنی…؟!
-اون تابلوی نفیس ته سالن برای گالری خسرو باستان بوده….!
پاشا متعجب نگاهش کرد و بعد انگار چیز جمتوجه شدی کشف کرده باشد.
پریناز، مادرش چه ارتباطی بین این دو مرد باید داشته باشد…؟!
#پست۷۵۳
سیگار پشت سیگار…
افکار آشفته اش یک دم کف دست از سرش بر نمی داشتند.
اتابک…؟!
این مرد این روزگارها بزرگترین معمای زندگی اش شده بود.
هیچ جوره نمی توانست یک وجه اشتراک بین پریناز و اتابک پیدا کند و اصلا هم دوست نداشت چیزی که فکرش را مشغول کرده بود حقیقت داشته باشد.
نگاهش به تابلوی پیش رویش می کند اما باز هم هیچ چیز جز همان هایی که احتمال می داد به ذهتش نمی رسید.
چشم بست و سعی کرد ساکت باشد که کف دست های ظریفی روی شانه اش جای گرفت.
بوی آشنایی به مشامش خورد و لبخند زد.
-تو فکری پاشاخان، محل نمیدی…؟!
کف دست مرد روی دست ظریفش قرار گرفت و ان را کشیده کرد و دخترک را با دست آزادش سمت خودش هدایت کرده و روی پایش نشاند.
نگاهی با لذت روی دخترک چرخاند که نیم تنه و شورتکی پوشیده که بی نهایت به تنش خوش نشسته بود.
– شما محل ما نمیدی زیباه….؟!
افسون با ناز به مرد نگاهی کرد و سر و گردنی رسید.
-بله شما راست میگی….معلوم نیست حواس اقا کجاست که حتی آوای پام رو نمتوجه شد….!
پاشا کج خندی زدو پک دیگری به سیگارش زد.
نگاهی شیفته وار به نگاهان دخترکش دوخت و سپس دودش را توی صورتش خالی کرد که افسون چشم بست و نفس عمیق کشید….
با نفس بلندی بوی تلخ و خوش سیگار را به ریه هایش کشید و مجذوب نگاه باز کرد.
نگاه گرم و داغ پاشا از روی دخترک تکان نمی خورد که افسون کف دست دراز کرد و نصفه سیگارش را از لای انگشتانش بیرون کشید و مرد متعجب حرکاتش را دنبال می کرد.
سیگار را با ناز و عشوه بالا آورد و روی لبش گذاشت.
انگشتان ظریف و کشیده اش به همراه لاک قرمز روی ناخن هایش نگاه مرد را به سمت خود کشید.
سپس مخمور و در نهایت قلببری پک عمیق و خیسی به سیگار زد و دود را با مکثی توی صورت مرد رها کرد که پاشا با حرص شیرینی نام دحترک را صوت زد.
-آخ افســـــــــــــــــون….!!!!
#پست۷۵۴
کمرش را چنگ زد و سیگار را بلافاصله از دخترک گحرکت کرد و توی جاسیگاری خاموش کرد.
نگاه سرخ و پر از تمایل داشتنش روی صورت قلببرکش چرخ می خورد و افسون با نگاهانش مرد را جادو می کرد.
دست روی سینه پاشا گذاشت و کمی خود را بالا کشید.
سر کج کرد و دوباره ناز ریخت.
-جان افسون…؟!
پاشا نفس هایش سریع شدند.
میان ان همه افکار آشفته ای که ملایمشش را گحرکت کرده بود این قسم قلببری و نازکردن دخترکش را با کمال میل پذیرا بود…
یک شب پر شور و پرهیجان می توانست فکرش را از مشکلاتش دور کند…
دخترک را به خود چسباند و و کف دست زیر لباسش برد.
در حالیکه نگاه تیز و پر شورش به دخترک بود، لب زد.
-فکر نمی کنی با این همه ناز ریختن ممکنه چه بلاهایی سرت بیاد…؟!
کف دست داغ مرد تن دخترک را سوزاند.
کف دستش بالا تر حرکت کرد و دور گردن پاشا حلقه شد.
-من عاشق اون بلاهایی ام که قراره سرم بیاری…!!!
پاشا ابرویی بالا انداخت.
-قرار نیست بهت ساده بگیرم…؟!
افسون زبان روی لبش کشید که نگاه مرد روی لبش حرکت کرد.
-یه شامگاه دلبر و رویایی برام بساز…!
مرد خنده تو گلویی کرد.
-می خوای دوباره پیگیر تن و بدن کبودت بشن…؟!
شانه بالا انداخت.
-اون شامگاه و اتفاقاتش برای آشنایی لازم بود…. الان دیگه می دونن پاشا سلطانی برای ساختن یه شامگاه رویایی از هیچ چیزی دریغ نمی کنه…؟!
مرد جدی بود.
-افسون بهت رحم نمی کنم…!
زیر گردنش با بوسه دخترک آتش گراهی شد.
-رحم نکن من عاشق اون شامگاه و توام…!!!
#پست۷۵۵
از تنش حرارت بیرون می زد و تمام وجودش خواهان یک رابطه پر شور دیگر بود و فرار از افکار آشفته ذهنش…
نیم تته افسون را با یک حرکت از تنش درآورد و به کناری پرتاب کرد.
دست داخل موهایش فرو برد و قبل از بوسیدن زمزمه کرد.
-دوقلوها…؟!
افسون تبدار نگاهش کرد.
-پیش عمه ملی هستن…!
-باز داستان نشه…؟!
افسون نوچی کرد و خیره به لب های مرد با حرص غرید.
-نمیشه پاشا… ببوسم…!
پاشا تبسمی به بی قراری اش کرد و لب روی لبش گذاشت.
از ته قلب و شوریده می بوسید و خشونت شیرینش بدجور قلب کوچک دخترک را برده بود که با تمام وجود داشت هممسیری اش می کرد.
ضربان های قلبشان تا دهان و گوش هایشان می زد و یک دم یک دیگر را رها نمی کردند.
پاشا غرق در تب موفرفری اش بود و توان قلب کندن را نداشت.
افسون تمام زندگی اش بود و بس…
لب از لبش جدا کرد و تا زیر گردنش بوسه های ریزی مهر کرد.
پاشا بلند شد…
پیمسیرنش را از تن بیرون کشید که نگاه دخترک روی هیکل عضلانی اش کشیده شد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن