سولمازم از خنده ی من شروع کرد به ریز خندیدن….
علی همونطور که تکیه داده بود با تبسم بهمون نگاه میکرد…
دستمو بالا آودم و به سولماز اضافه کردم:
ـ دمت گرم….بزن قدش…
سولمازم پایه!….
یه باد خنکی از طرف دریا وزید….
یه آن لرز شمشاهده کردی توی بدنم به وجود اومد….
موهام بهم ریخته شد….
دستامو دورم گراهی شدم و چشمامو برای چند ثانیه بستم ولی با قرار گراهی شدن چیزی دورم بازشون کردم…
علی از پشت سرم روم خم شده بود کت خودشو که تنش بود روم انداخته بود….
ولی برنگشت عقب و هم چنان خم سرشو روبه روی صورتم که برای مشاهده کردنش کمی کج کرده بودم نزدیک کرد…
توان عقب کشیدن نداشتم…….
یه جورایی ته قلبم هم راضی به عقب کشیدن نبودم!….
فاصله ی بین صورتامون کم شد و چشمای من خود به خود بسته شدن و گرمای لبهای علی رو روی پیشونیم حس کردم…..
گرم شدم….
اونقدر که حتی کتی که روی شونه هام بود رو دیگه نمیخواستم…!
وقتی لبهاشو از روی پیشونیم جدا کرد با لبخند بهم خیره شد و بیان کرد:
ـ گرم شدی بانوی قشنگ؟
گرم شدم؟………..
سرم رو پایین آوردم تا زیر نگاه نافذش حداقل ذوب نشم….
ـ علی جونم پس من چی؟
علی کف دستاشو از روی شونم برداشت و خندون طرف سولماز رفت و روی سرشو بوسید…
ـ اینم سهم شما خانوم…
ـ چرا من خانومم مهرا جونم بانوی زیبا؟…
علی قد بلند خندید و آهسته بینی سولماز رو کشید.
ـ ای حسود….شما هم خانومی هم بانویی هم همه ی کس و کار بنده.خوبه؟
سولماز لبخند زد و خندش لبهای علی رو خندون تر کرد…
بعد از سفارش دادنقهوه ای ترک داغ و شیر کاکائو برای سولماز علی شروع کرد به اذیت کردن دردونش!….حسابی حالش بهتر شده بود…..
ـ علی من شیر کاکائومو تموم کردم….منو میبری لب ساحل؟
علی فنجون قهوشو گذاشت روی میز و گفت:
ـ نخیر….شما حالت برای حرکت کردن لب ساحل خوب نیست…
ـ علی جونم….علی ب…
ـ گفتم که نه…دیگه اصرار نکن…
سولماز نگاه پر خواهشش رو به من دوخت….
این قدر مظلومانه نگام کردکه نتونستم تحمل کنم..
ـ خواهش میکنم…قول میده زیاد لب ساحل نمونه…تازه کت تو رو هم میندازیم روش…
علی یه نگاه به من کرد…ولی چیزی نبیان کرد…..
بدون منظور و به عادت همیشگیم که خواهش میکنم سرمو کمی کج کردم که موهای بازم روی شونم ریخت و با لحن خواهشی گفتم:
ـ علی….
نمیدونم چی شد…
ولی بعد از ۳ ثانیه علی مثه فشنگ از جاش قد بلند شدو کلافه وار کف دستشو توی موهاش فرو برد و پشت گردنش کشید….!
برای اامان بار این طور کلافه میمتوجه شدمش…
بدون اینکه نیم نگاهی به من بندازه و با صدای که حالا کمی بم و گحرکت کرده شده بود اظهار کرد:
ـ باشه…برید لب ساحل تا منم ماشینوبیام …مواظب باشید…
از کافه راهی شد بیرون….!
از طرز راهی شدارش شوکه شده بودم…..
ـ علی چش شد؟
به سولماز نگاه کردم….بیچاره هنگ اور بود..!
با خنده اظهار کردم:
ـ چمیدونم!….
به سولماز کمک کردم تا از روی صندلی کشیده شه و از همون انتهای کاه خارج شدیم…
ـ سولماز بیا کت علی رو بنداز روت..
ـ نه…
ـ قرار نشد دیگه… بگیر بپوش نمیخوام دفعه ی بعدی بهانه بدم دستش …به حرفم گوش کن…
سولماز که کنارم نشسته بود کت روش انداخت…
کت براش شده بود پتو…توش گم شده بود….!
یه ذره سرد شد…
ولی خوب بازم میشد تحمل کرد….
پشمای سولماز خمار شده بود….
معلوم بود حسابی خوابش میاد…
ـ سولماز عزیزم اگه خوابت میاد سرتو بزار روی پام…
همین کارو کرد….
منم آزوم شروع کردم به نوازش کردن کوهای طلاییش…
یاد خودم افتادم….یاد بچگیام…..
یاد لالایی مولین که همیشگی برامون میخوند….
قلبم میمیل داشت اون لالایی رو برای سولمازم بخونم….
زمزمه وار شروع کردم به خوندن….
انگار خوشش اومد…..
لالایی کن بخواب خوابت دلنشینه
گل مهتاب شبا هزارتا رنگه
یه وقت بیدار نشی از خواب قصه
یه وقت پا نذاری تو شهر غصه
لالایی کن مولین نگاهاش بیداره
مثل هر شامگاه لولو پشت دیواره
دیگه بادبادک تو نخ نداره
نمیرسه به ابر پاره پاره
همه چی یکی بود و یکی نبوده
به من نگاهات میگه دریا حسوده
اگه سنگ بندازی تو آب دریا
میاد شیطون با من به جنگ و دعوا
دیگه ابرا تو رو از من میگیرن
گلای باغچه مون بی تو می میرن
لالایی کن لالایی کن مولین تنهات نمیذاره
دوستت داره دوستت داره میشینه پای گهواره
نفس های منظم و آروم سولماز مطمئنم کرد که خوابیده…
خم شدمو روی سرشو بوسیدم…
ـ پس بالاخره تونستی بی دردسر بخوابونیش…؟
برگشتم…
علی کنارم روی شن های ساحل نشسته بود و با تبسم داشت به سولماز نگاه میکرد….
ـ بله…خیلی خسته بود…زودم خوابش برد…
نگاهشو به من دوخت….
به خودم جرات دادم تا در مورد امروز ازش بپرسم…
ـ امروزگار….چه اتفاقی براش افتاد؟…
علی بعد از چند ثانیه بهم تبسم زدو از جاش بلند شد…
ـ بزار سولماز رو ببرم داخل ماشین…می ترسم سرما بخوره….بعد میام باهات حرف میزنم باشه؟…
سرم تکون دادم…
سولماز رو از روی پاهام برداشت و سمت ماشین که فاصلش از ما زیاد بود حرکت کرد…
بعد از چند دقیقه. حضورش رو کنارم احساس کردم..
نگاهم میکرد…
یه نگاه از جنسی که منو میترسوند…
از جنسی که آرزو داشتم حسان نگاهم کنه!…
سرمو به طرف دریا گراهی شدم.دریایی که آروم بود و عکس ماه رو قلببازانه توی قلبش جا داده بود…
یه باد آروم از طرف دریا به سمت ساحل اومد…
سردم شد و بیشتر توی خودم جمع شدم….
کف دست علی رو روی پهلوم حس کردم…سریع برگشتم طرفش….
ـ فقط میخوام گرم شی همین….
معذب بودم…ولی سردم هم شده بود….ای کاش کتشو نمیبرد…
منو به سمت خودش کشید…
کامل توی آغوشش بودم….
از این نزدیکی بیشتر از حد کلافه بودم…
کف دستش بالا اومد و روی شونه هام قرار گحرکت کرد و منو کامل از یه طرف به سینش چسبوند…
نفسام از ترس این همه نزدیکی مقطع شده بود….
با اون وضع لباس و اون همه نزدیکی داغ شده بودم…
اوضام اصلا خوب نبود…!…
ـ امروزگار سولماز دچار یه حمله ی عصبی شد و تنگیه نفسش مجدداً شدت گراهی شد مجبور شدم چند ساعتی رو توی بیمارستان بستریش کنم تا بهتر شه…
سرم رو به طرفش گراهی شدم….
جدی بود و نگاهش به دریا …
علیی که تا چند لحظه پیش خنده روی لبش محو نمیشد ولی الان با یه اخم نسبتا غلیظ خیره به دریا بود!…
آروم گفتم:
ـ خوب میشه مگه نه؟
برگشت و نگام کرد…
ـ هرکاری از کف دستم بر بیاد براش انجام میدم…
جواب سوالم این نبود…
لجبازانه تکرار کردم…
ـ خوب میشه علی؟
روشو ازم گحرکت کرد و خیره شد به شن های زیر پاش .
دست آزادش مشت شد….
همه ی حالتاش جوابگوی سوالم بود!….
نگاهم کشیده شد سکت صورتش…پیزی رو که میدیم اصلا باور نمیکردم….
قطره اشکی از گوشه ی دیدهش چکید…
قلبم یه جوری شد…
نمی خواستم علی همیه خندون همیشه سرحال رو با این وضع ببینم…
کف دستام ناخودآگاه بالا اومد و اون قطره اشک رو از روی گونش پاک کردم اما با حرکت تندی که علی انجام دادو به طرفم برگشت…
انگشتام روی لبهاش کشیده شد….
اونقدر شوکه شدم که حتی توان انداختن دستام هم نداشتم….
علی لبخند دلگیری زد و آروم انگشتایی که روی لبهاش بود رو بوسه زد….!
لرزیدم…
بهسرعت دستامو پایین انداختم….
دست علی بالا اومد و طره ای از موهام رو که باد از پشت گوشم بیرون آورده بود مجدداً فرستاد عقب…
اما کف دستشو از لای موهام برنداشت….
نگاه خیره و تب دارش روی صورتم سنگینی میکرد…
ـ دختر با ما چیکار کردی؟….چی کار کردی که قلب این پدر و دختر رو اینطور بی قرار خودت کردی؟…
حرفاش آروم و زمزمه وار بود….
سرش نزدیک تر میشد…
عین مجسمه خشکم زده بود….
ـ مهرا ….وجودت، خنده هات ..آرومم میکنه…اونقدر آروم که حتی توی خوابم هم تصورش برام محاله…
با دستی که روی شونم گذاشته بود منو به سمت خودش نزدیک کرد…
هرم نفسهاش و خیره شدنش منو مسخ کرده بود…..
دروغ چرا از خود بی خودم کرده بود…!
دیگه هیچ فاصله ای نمونده بود تا پر شه!…
ـ مهرا…عاشقم کردی دختر…
مغزم شروع به پردازش کرد….
عاشق…نه….
من عاشق حسانم….
من دلم برای حسانِ…
دیدهایی که خمار شده بودن از زور شوک حرف علی کاملا باز شدن!…
لمس لبهای علی روی لبهام به ۲ ثانیه هم نرسید…!
من خیانتکار نیستم….من به محبت حسانم خیانت نمیکنم…
سرمو کشیدم عقب…..
انگشتمو بین لبهامون گذاشتم…
ـ علی..
ـ مهرا..
ـ علی خواهش میکنم..
قطره های اشک از نگاهام میریختن و مجال متوجه شدن صورت علی رو بهم نمیدادن…
نه نباید این جوری میشد….
نباید علی عاشقم میشد….
سعی کردم از آغوشش بیام بیرون….
تقلا کردم اما علی به سرعت منو کشید توی آغوشش….سرشو لای موهام فرو برد…
هق هق کردم….
لعنت به من…لعنت به من….
ـ علی تورو خدا….
صداش رو متوجه شدم….
ـ هیس…باشه….فقط آروم باش …کاری ندارمت….
تقلا کردنام بی فایده بود….
ده دقیقه توی همون وضعیت بودم….
علی کاری نکرد….
آروم شدم ولی ته قلبم آشوب بود…..
ولوله بود…..
اصلا جنگ جهانی بود!….
بالاخره راضی شد و سرشو از لای موهام و گردنم بیرون کشید….
ـ مهرا باید…..
با مشاهده کردن صورتم نفسش رو عصبی بیرون فرستاد…
دستامو توی کف دستش گذاشت….
ـ ببخش….نباید این قدر زود و بی پرده حرف میزدم….از حدم فراتر حرکت کردم…ببخش مهرا…
پشیمونی رو میشد از تمام اجزای صورتش خوند…
ولی فایده ای نداشت….قلبم مثه گنجشک میزد….
ـ مهرا عزیزم….
وسط حرفش پریدم.
ـ میشه منو برسونی هتل….
بهش خیره شدم…کف دست خودم نبود نگاهم پر از رنج بود…پر از قلبگیر شدن….
نگام کرد و درک کرد….
تا ته خط رو خوند…..
کشیده شد و کمکم کرد بلند شم….بی حرف….سمت ماشین رفتیم….
توی راه نه اون چیزی اضافه کرد نه من حرفی برای زدن داشتم…
جلوی در هتل از حرکت ایستاد…
بی حرف درو باز کردم….
ـ مهرا…
برنگشتم….
می ترسیدم از چشماش …
از نگاه گرم و مهربونش….
علی خوب بود…
اما….
ـ بابت امشب ازت ممنونم و بابت کار احمقانه ام هم ازت عذر میخوام….تند رفتم….امیدوارم بهم فرصت جبران بدی….امیدوارم فرصت بدی تا برات حرف بزنم….
قصد و نیتی که داشت هوس نبود….نگاه گرمش از شهوت نبود…..
اینو هرکس دیگه ای هم بود می درک کرد…ولی محبتش به من اشتباه بود…
از صدایی که از ته گلوم خارج شد فقط تونستم بگم
ـ شامگاه بخیر…..علی…
شاید با گفتن اسمش بهش فهموندم که فرصتی که دنبالشه رو بهش دادم…
درو بستمو با هر زوری بودخودمو به اتاق رسوندم….
تموم بدنم کرخت شده بود….
با همون لباس زیر پتو خزیدم….نمیدونم چقدردر ذهنش گذراندم…به علی و اعترافش….به حسان و دلدادگیی که بهش دارم….
بالاخره خوابم برد….
****
با همون لباس زیر پتو خزیدم….
نمیدونم چقدردر ذهنش گذراندم…
به علی و اعترافش….
به حسان و عشقی که بهش دارم….
بالاخره خوابم برد….
***
چنان از ترس قد بلند شدم که برای یه لحظه در ذهنش گذراندم زلزله اومده….
یکی وحشیانه به در میزد…
انگار قصد شکستن درو داشت…
از ترس می لرزیدم…!
خدایا!……….
آوای حسان از پشت در اتاق که عربده میکشید منو تا سرحد مرگ ترسوند….
نمیدونم چطور خیز برداشتم سمت در…..
ـ درو باز کن لعنتی….باز کن…..
درو باز کردم…
از ترس سنگ کوب کردم!….
حسان وحشتناک شده بود…..!
مظاهر از ترس چشماش گرد شده بود و احمد مات و مبهوت یه حسان دیده دوخته بود…!
تا تمایل داشتم دهنمو باز و کنم و چیزی بگم که یه طرف صورتم سوخت و آتیش گراهی شد…!
شوک زده صورتمو برگردوندم ولی طرف دیگم هم سوخت…!…
حسان دیوانه بار بهم سیلی میزد…!
مظاهر هم نتونست جلوشو بگیره….
احمد با بدبختی منو که هنوز توی بهت بودم به عقب کشید و مظاهرم بازوی حسان رو کشید عقب…
نمیتونستم فکر کنم……
احساس میکردم پوست صورتم داره اتیش میگیره….
راحت ۴ تا سیلی رو خورده بودم…!….
حسان به نفس نفس زدن افتاده بود…..
ـ حسان داداش آروم باش… آروم…
با صدای خفه ای فقط تونستم بگم…
ـ چی…شده؟…
همین یه جمله کافی بود تا حسان وحشی بشه….!….
بازوشو از چنگ مظاهر کشید بیرونو اونو هلش داد اونقدر شدید این کارو کرد که مظاهر افتاد روی زمین…..
دستاش دور بازوهام پیچیده و محکم شد…
اونقدر که از درد جیغ کشیدم….
ـ خفه شو….لال شو میفهمی؟….بهت میگم چی شده..
مظاهر از روی زمین کشیده شدو میل داشت به طرفمون بیاد.
حسان چنان دادی سرش زد که اونو احمد از ترس سر جاشون خشکشون زد…!….
ـ سر جاتون بمونین….برید بیرون….
مظاهر یه قدم اومد جلو..
ـ حسان ….اروم…
ـ گفتم برید بیرون…واگرنه اینو بر میدارم میبرم…!….
مظاهر که مشاهده کرد حال حسان خرابه و اصلا خوب نیست ، کوتاه اومد….
ـ باشه…باشه حسان…فقط …فقط آروم باش…ما میریم…حسان تا مطمئن نشدی…
ـ مظاهر برو بیرون…تا دهنم باز نشده برو….
مظاهر و احمد رفتن بیرون و درو بستن….
مونده بودم…..
چی شده بود که اینطور حسان بهم ریخته بود!….
میلرزیدم…
همه ی بدنم میلرزید…..!…
حسان ترستاک شده بود…..
حسان دیوونه شده بود….
به طرفم برگشت…
ـ خوبه …..آب نمیمشاهده کرد واگرنه شناگر ماهری بودی………
حسان ترسناک شده بود…..
حسان دیوونه شده بود….
به طرفم برگشت…
ـ خوبه …..آب نمیمشاهده کردی واگرنه شناگر ماهری بودی………
ـ حسان…
ـ خفه شو…..فقط خفه شو….هیچی نگو….صدات در نیاد…که اگه دربیاد خودم جوری خفش میکنم که تا عمر هوس حرف زدن نکنی….
لال شدم….
نگاهاش به سرخی میزد………
اشکام شروع کردن به ریختن…..
باریدن مثل ابر بهاری……
جوری پرتم کرد که اگه با کف دستام جلوی صورتمو نگحرکت کرده بودم مطمئن بودم چیزی از صورتم نمی مونه…
ـ لعنتی گریه نکن….اینقدر اشک تمساح نریز….
هق هقم بیشتر شد…از ترس کف دستامو روی دهنم گذاشتم…
ـ دِ لعنتی نریز اون اشکارو ….نریز….
عربده میزد…!….
حس میکردم داره جون از تنم خارج میشه…..
بهسرعت به سمتم خیز برداشت…
جیغ کشیدم….
بازوهامو توی کف دستاش گحرکت کرد و منو محکم به دیوار کوبوند….!….
ـ دیشامگاه چه غلظی کردی؟ ها؟ با توام؟…..دیشب چه گهی خوردی؟()…!….
دیشب ؟!…..
اونقدر هراسیده و شوک زده بودم که هر چی به خودم فشار میاوردم هیچی از دیشب یادم نمی اومد…
یکی از دستاشو بالا آورد و وحشیانه داخل موهام فرو برد و به سمت عقب کشیدتشون…
اونقدر با فشار این کارو انجام داد که درد رو توی کل سر احساس کردم….
چی کار کردم که مجازاتم این وحشی گریه؟….
آواش از کمترین فاصله میومد….
ـ بهانه ی خوبی بود!…هِه..دلت برای دخترش نسوخته بود که اینطوری سنگشو به سینت میزدی؟…
از حرص تمام کلمات رو بیان میکرد….
دیدهام که از زور درد بسته شده بود رو به زور باز کردم….
با کمی جراتی که از آروم شدنش (!) نصیبم شده بود….
اضافه کردم:
ـ چی میگی؟ من….
باز وحشی شد….
چنان کنار گوشم داد زد که برای چند ثانیه احساس کر بودن بم دست داد….
ـ من چی میگم؟ …..آره؟….بهتره ببینی کل ترکیه چی میگین؟….
عقب گرد کرد و از روی زمین روزگارنامه ی لوله شده ای رو برداشت و چنان محکم توی صورتم کوبوند که از دردش به خودم پیچیدم….
سرخوردم روی زمین…!…
روزنامه ی لوله شده رو باز کردم….
ولی ای کاش باز نمیکردم….
ای کاش همه ی اینها یه خواب باشه….
ناباورانه به صفحه ی اول روزگارنامه چشم دوختم…..
عکس من و علی نیمی از روزگارنامه رو گرفته بود….
اونم توی چه وضعی؟….
دقیقا همون لحظه ای که لبهای علی رو ی لبهام قرار گرفته بود..!….
آنی کلمه ی شکار لحظه ها توی ذهنم رژه حرکت کرد…
واقعا شکار لحظه ها بود…!….
عکسای دیگه ای هم بود….!…
وقتی که کت رو دوشم انداخت…..
وقتی که پیشونیمو بوسید….
وقتی که کنار ساحل منو توی اغوشش کشید و سرشو لای موهام برد…
مغزم کامل از کار افتاد…..
حتی قدرت اینکه سرمو بالا بگیرم و توی صورت مرد مغروری که الان مثل شیر زخم خورده ، نگاه کنم…..
ـ دیدی؟…حالا متوجه شدی؟…مزشو چشیدی لعتنی؟….
با صوتی تکه تکه شدن ایینه سرمو بالا بردم……
اونقدر عصبی و سرخ شده بودکه صد در صد اگه اروم نمیشد سکته میکرد….
تازه فهمیدم چه خاکی به سرم شده..!….
حسان بوسه ی منو علی رو دیده بود…!…..
بوسه؟….
اما ما که همو نبوسیدیم…!….
یک ثانیه هم نشد….
نه خدایا…..
این انصاف نیست….
کشیده شدم…
آروم به طرفش راهی شدم…
ـ حسان….باید حرف بزنیم….
عربده میزد…گوشش ه حرفای من بدهکار نبود…..
ـ حرف؟….اره….باید حرف بزنی!….چی میخوای بگی؟….منظور نداشتی؟….عقلت نرسید؟…چی؟ چی میخوای بگی لامصب…….
ـ توروخدا….اون چیزی که فکر میکنی نیست….این عکسا دروغه….من…
با حرفام جریتر شد….
ـ که دورغه….لعتنی پس توی بغلش چی کار میکردی؟…. اصلا دیشامگاه برای چی همراهش بودی؟
محکم کف دستمو کشید و به دیوار چسبوندم….
پیشونیشو روی پیشونیم گذاشت….
مثل بید میلرزیدم…….
محکم دستمو کشید و به دیوار چسبوندم….
پیشونیشو روی پیشونیم گذاشت….
مثل بید میلرزیدم……
ـ به ولای علی مهرا اگه حرف نزنی..اگه دهن باز نکنی و مثل آدم نگی چه گهی خوردی. پشمامو میبندم روی همه چیزو میزنم به سیم آخر….یه نمونه از مشاهده کردونگیامو دیدی….پا رو دمم نزار که بد میبینی…..
ـ به خدا…حسان..چیزی نیس…
چشمای سرخشو باز کرد و حرکت کرد عقب…
یه قدم به عقب برداشت….
ـ پس اون شاهکار روی روزنامه چیه؟ اون عوضی داره چه غلطی میکنه؟..
ـ ماهمو نبوسی…
حتی مهلت نداد که جملم به انتها برسه…
چنان با پشت کف دستش کوبوند توی دهنم که شوری خون رو زیبا حس کردم….
دیگه بیشتر از این نمی تونستم تحمل کنم…
جیغ کشیدم و بغضی که از اول صبح توی گلوم گیر کرده بود رو رهاش کردم..
.
دیگه مهم نبود اینی که جلوم ایستاده حسانِ…..دلدادگیمه….
ـ چته؟ عین دیوونه ها افسار پاره کردی….از اول صبحِ بدون هیج دلیل منطقی مسیر به راه می کوبونی به سرو صورتم….اینا یه مشت چرت و پرتن….هیچ چیزی بین منو علی نیست…درک کردی….
اومد جلو…کف دستشو به منظور بار دیگر زدن بالا برد….عقب نکشیدم….کشیده تر جیغ زدم…
ـ آره..آره…اصلا میدونی چیه، درسته…همه ی اون عکسا درسته…علی عاشقم شده…نه به تو نه به هیچ کس دیگه ای مربوط نیست…حقی نداری بزنی توی گوشم و مواخذم کنی….. میفهمی؟..
دیگه دیوونه شده بودم….حق نداشت این جوری راجبم فکر کنه…
تا ساکت شدم…اون شروع کرد…
ـ علی؟……علی با هفت جدو آبادش گوه خورد عاشق تو شد….بلایی سرش بیارم که از کرده و نکردش پشیمون شه….ولی تو….مهرا باش و ببین….ببین که چه کاری باهات میکنم…اینو نمیدونی بدون…
بعد با سرعت کف دستمو گرفت و پیچراکهد به پشت….
جیغ کشیدم ام اون نشنید..!
از پشت کنار گوشم کلمه به کلمه رو حرص و خشمگینت بیان کرد…
ـ اینو بدون…از این لحظه به بعد….هر کاری…هر قدمی که بر میداری به من مربوطه…حتی نفس کشیدنت هم به من ربط داره…مهرا با من لج نکن…بچه بازی در نیار که اصلا جاش نیست…برای اون غلطِ دیشبت یکی خوبشو دارم…تلافیشو سرت درمیارم که از کرده و نکردت پشیمون شی….
اشک تموم صورتم رو پر کرده بود….
به جرم گناه نکرده این جوری مجازات شدن، سخته…
اش نخورده و دهن سوخته، سخته…
هنوز کف دستم پیچیده به پشتم بود سر حسان کنار گوشم…..
ساکت اما نفسای عمیق و نامنظمش خبر از حالش میداد…..
سرش روی شونم قرار گحرکت کرد….
چرا؟………..
چرا با من اینکارو میکرد….
من که عاشقت شدم….
منی که به اندازه ی تمام جهانم دوست دارم…
کف دست دیگش روی پهلوم قرار گرفت…..
نه خدایا…..
طاقت ندارم…..
نمیخوام از دستش بدم….
منِ دیوونه….منِ خل….
عاشق این مرد شدم…
این مرد شده دنیام….شده آرزوهام….
دست آزادم رو آروم روی دستی که روی پهلوم بود گذاشتم……..
هیچ حرکتی نمیکرد……
آروم نبود اما ساکت بود….
نباید میزاشتم در موردم اشتباه فکر کنه…..نباید….
ـ حسان….
فشار دستش روی پهلوم زیاد شد…..
کف دستمو ول کردو روی پهلوم گذاشت و از پشت خودش رو بهم چسبون….
خدایا من با این مرد چیکار کنم؟…
چرخیدم طرفش……..
سرخیه صورتش کم شده بود ولی نگاهاش هنوز کاسه ی خون بودن…
نگاهش به سمت صورتم کشیده شد….
فاصله ی صورتامون اونقدر کم بود که هرم نفساش رو حس میکردم….
بی مقدمه و آروم ازش پرسیدم.
ـ باورن نداری؟ بهم اعتماد نداری؟
چند ثانیه به چشمام خیره شد….بی حرف…..
از سردی دیدهاش داغون شدم….
از شیشه ای شدن اون دو گوی مشکی وحشت کردم….
چند ثانیه به دیدهام خیره شد….بی حرف…..
از سردی نگاهاش داغون شدم….
از شیشه ای شدن اون دو گوی مشکی وحشت کردم….
اشکام تمام صورتم رو پر کرده بود…
نه خدایا باورم نداره….
اعتماد نداشت…..
باید کاری میکردم….
نه نمیتونم به همین راحتی از کف دستش بدم….
هنوز به دستش نیاوردم که به این راحتی از کف دستش بدم….
بی فایده بود اون همه اصرار من
قلبت قانع نبود به موندنت کنار من
تموم جهانم شده کابوس و قلبهره
بدجوری این روزگارا قلبم ازت پره
دستاش از پهلوهام جدا شد…..
جون از بدنم کنده شد…..
عقب گرد کردو پشت به من به سمت در حرکت کرد…..
با هر قدمش جهان برام تاریک تر میشد…
دیدهاتو خوندمو میگه فالم بده
تو میری و من بی تو حالم بده
باورش سخته که دل تو جا زده
ببین از سادگی سر من چی اومده
قدم برمیداشت و منو توی این قلبهره تنها تر میذاشت….
روی زانوهام جای گرفتم و با تمام وجودم اسمشو نالیدم….
ـ حسان…..
داد زدم فریاد زدم
تا روتو سمتم کنی
تا تورو از دست ندم
زار زدم من با همه حال بدم
روبه روت زانو زدم
تا تورو از کف دست ندم
حرکت کرد….!….
بی اونکه بدونه چه بلایی سر من اورده…….
رهام کرد توی این منجلاب…..
نگاهاتو خوندمو میگه فالم بده
تو میری و من بی تو حالم بده
باورش سخته که قلب تو جا زده
ببین از سادگی سر من چی اومده
آوای بسته شدن در برام ناقوس پایان دنیا بود…..
پایان همه ی دوست داشتن ها ………
از ته قلبم خدارو آوا زدم و نالیدم…..
برای عشقی که جوونه نزده خشک شد……
نالیدم………..
اگه یه روزگاری کورسویی امیدی برای بدست آوردنش داشتم ، حالا دیگه هیچ امیدی ندارم….
“حسان”
با صدای در زدن های متوای دست از پوشیدن کت برداشتم و سمت در حرکت کردم…
مظاهر و احمد با ظاهری دلواپس و عصبی پشت در توقف کرده بودن…
ـ چیزی شده؟
مظاهر زودتر به حرف اومد…
توی این ده سال هیچ وقت مثل الان مستاصل و دست پاچه ندیده بودمش….
ـ داداش میشه بیایم تو؟
از جلوی در کنار رفتم….
مظاهر و احمد وارد شدن….
دست احمد روزگارناه ی لوله شده ای بود.!…
مظاهر مثل اسپند روی آتیش بالا و پایین میپرید…!..
ـ چیزی شده مظاهر؟…
ـ حسان داداش…راستش یه…یه اتفاقی افتاده…ولی باید بگم اول خونسرد باش یعنی ما هنوز نمی دونسم اصل داستان چیه؟.روزگارنامه های ترکیه مدام شایعه میسازن…اما خوب…
حرفاش گنگ بود..!…
مدام قدم میزد…
ـ مظاهر..!..
از حرکت توقف کرد….
مطمئن بودم همه چیز به اون روزنامه ی لوله شده ی دست احمد برمیگرده…
بی مقدمه حرکت کردم سمت احمد و روزگارنامه رو از کف دستش کشیدم بیرون…
برای یه لحظه از تصویری که روی صفحه ی اول روزگارنامه میمشاهده کردم شوکه شدم…!..
امکان نداره…..
مهرا بود…..
مهرا توی آغوش تا بور بیگ در حال بوسیده شدن…!…
تمو بدنم یخ کرد…
صوتی خرد شدن و ریز شدن چیزی رو توی وجودم حس کردم….
جهانم تیره و تار شد….
جیزهایی رو که میمشاهده کردم رو باور نداشتم….
صدای احمد رو گوش دادم…
ـ حسان روزگارنامه های ترکیه برای فروش بیشترشون کف دست به هر کاری میزنن..هنوز ما ماجرا رو نمیدونیم….بهتره عجله نکنیو…
با نگاهای به خون قرار گرفته نگاهش کردم..
حرف توی گلوش گیر کرد….!…
نفس کشیدن برام مذخرف ترین کار دنیا بود…!…
به نگاهام اعتماد نداشتم….
باور نداشتم دختری که توی آغوش تابور بیگ…
دختری که لبهاش…
نه امکان نداره…..
شکستم…
خرد شدم….
مهرا وجودم رو شکست….
غرورم رو خرد کرد….
تازه درک کردم نفسم به نفسش بنده….
تازه درک کردم بند بند وجودم به تارو پودوجودش گره خورده….
من …من عاشقش شدم…
منِ فرای از دلدادگی توی دام دلدادگی مهرا اسیر شدم….
انصاف نیست….
انصاف نیست حالا که فهمیدم دیوانه بار میخوامش مستحق همچین عذابی بشم….
اون برای منِ…مال منِ….
اون نگاهها….
اون لبها….
نوازش کردن و لمس کردنش فقط حق منِ….
نه امکان نداره…..لعنتی غرورم به خاطر محبت تو خرد شده و حالا….
دیوانه شدم…
نمیتونم…
نمیتونم این خفت رو ..این خرد شدن رو تحمل کنم….
من ادمی نیستم که بعد از شکسته شدن غرورش مجدداً سرپا بشه…
من نمیتونم….
به سمت اتاقش دویدم….
انکار میمیل داشتم…..میخواستم بگه که اشتباهِ…..بگه که همش دروغه…
وقتی متوجه شدمش نتونستم خودمو کنترل کنم….
اون همچین حقی نداشت….همچین اجازه ای نداشت……
زدم تا دردم آروم شه….
شکستم تا خرد شدنم رو تسکین بدم….
عربده کشیدم تا آروم شه این قلب تیکه و پارم…
ولی نشد…..
آتیشی به جونم زده بود که خاموشی نداشت….
میگفت دروغه ولی باورم نمیشد….
میاضافه کرد اون چیزی نیست که نشون داده ولی مگه میشه؟!….
تحمل متوجه شدن از زبونش رو که از بوسیده شدنش میگفت رو نداشتم…
با تو دهنی که بهش زدم ساکتش کردم…
خونی که از گوشه لبش جاری شد دیوونه ترم کرد….
اشکایی که میریخت….
کف دستشو پیچوندم و از پشت سر براش خط و نشون کشیدم….
اضافه کردم نفس کشیدنش هم به من ربط داره…
باید میفهمید…
باید میمتوجه شد که از اون شب، از اون لحظه مال من شده…
حق حتی نفشیدن بی من رو نداره….
از نزدیکی زیاد بهش قلب بی قرار آروم شد…
بوی عطر موهاش منه مجنون رو مجنونترش کرد…
به خودم چسبوندمش تا بفهمه بی اون نمیشه….بی اون نمیتونم….
بفهمه که به خاطرش از غرور لعنتیم گذشتم….
خرد شدم تا دلدادگیش توی قلبم پا برجا بمونه…
دلم(دلم) میتمایل داشت باور کنه ،باور کنه که حرفاش حقیقته…ولی عقلم….غرور خرد شدم…باور نداشتن…
با صداش بند بند وجودم باز شد….
برگشت و خیره نگاهم کرد….
این چشمها حق من از این زیستنه….
ولی نه….
نمیتونستم باورش کنم….
اعتماد داشتم اما غرور خرد شدم …
برگشتم و قدم برای راهی شدن برداشتم….
آوام زد….
ناله زد….
دختر ثابت کن….
مهرا خواهش میکنم به جای ناله زدن ثابت کن بهم ….
ای کاش بفهمی…
درو بستم و عشقم رو…جهانم رو…. همه ی زیندگیم رو تنها گذاشتم…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن