چیزی از صحبت هایش نمیفهمم و فقط خیره به چهره بهت زده اش میشوم بلکه سنگینی نگاهم را حس کند و سر برگرداند که همینطور هم میشود
گوشی را پس از خداحافظی کوتاهی قطع میکند و از روی سکو قد بلند میشود
_کی اومدی؟
موهایم را به عقب هول میدهم ، امشب اصلا حوصله بحث کردن ندارم و اعصابم به هم ریخته
پوزخندی میزنم و میگویم:
+چیز زیادی نمتوجه شدم نگران نباش
اومدم دنبال سولینتا
دستش را روی شانه ام میگذارد و به جلو هدایتم میکند
_منظوری از حرفم نداشتم اما بازم ببخشید اگه ناراحت شدی
آهی میکشد و ادامه میدهد:
_جفتشون زده به سرشون نمیدونن دارن چیکار میکنن
سامانتا تازگیا اینجوری شده اما کلونیا …
از وقتی که میشناسمش وضعش همینه ، همیشه تو تنهایی بوده و نذاشته کسی زیاد باهاش صمیمی بشه
از کلونیا چیز زیادی نمیدانم
فقط در همین حد که دایی و زن دایی ام (پدر و مادر کلونیا) حدود ۱۶ یا ۱۷ سال پیش از جهان حرکت کردند .
شاید قلبیل حرکت کردار های مزخرفش هم همین باشد…
_تو که دختر عمهش هستی چرا انقدر باهم کلکل دارین؟
+جریانش طولانیه آرماند
امشب حوصله ندارم ، حالم بده
ازت خواهش میکنم دیگه سوال نپرس
سرش را پایین می اندازد و کف دستم را در جیب کاپشنش فرو میبرد
بعدا از قلبش در می آورم اما امشامگاه نه …
با توقف دو موتور دقیقا رو به رویمان ، سرش را بالا میگیرد
_وای جاتون خالی نمشاهده کردن چه ویراژی میدادن!
اول آدرین و سپس جاستین از موتورهایشان پیاده شدند
+خیلی کار خوبی کردن مثلا؟
چند قدمی به جلو میروم تا اینکه سرم گیج میرود
همینکه میخواهم روی زمین فرود بیایم از جهات راست ، چپ و عقب در سه آغوش گرم فرو میروم و دیگر چیزی نمیفهمم
(کلونیا)
موتور را پارک میکنم و دست سولینتا را میگیرم
+حالت خوبه؟
میخوای بریم بیمارستان؟
سری به نشانه نه تکان میدهد:
_نیازی نیست یه حالت تهوع جزئیه
به تجمع دختر و پسر ها در یک گوشه دیده میدوزم ، با کمی کنکاش متوجه حضور آرماند که از تمام افراد آنجا متفاوت است به سمتشان پا تند میکنم
جمعیت را کنار میزنم و به آرماند ، جاستین و آدرین میرسم
وحشت زده به چهره رنگ پریده آدا نگاه میکنم و میپرسم:
+این چرا عین جنازس؟!
آدرین رو به آرماند با صوتی کشیدهی میگوید:
_ یعنی تو نیم ساعت داشتی باهاش زر زر میکردی متوجه بوی الکل نشدی؟
آرماند _ چه میدونستم خب؟سرما خوردم بوی هیچیو حس نمیکنم
کف دستم را روی شانه ادرین میگذارم
+بهشدت خب نمیخواد با اون کلکل کنی
زود آرماند و سولینتا رو ببر بیمارستان حالشون خوب نیست
ببینم چه غلطی با این ابله میکنم
باشه ای میگوید و کف دست آرماند را میکشد
آدا را بغل میکنم و روی موتور مینشانمش ، با شالی که دور گردن انداخته به خودم میبندمش و با سرعت حرکت میکنم
رنگش به کبودی میزند ، ضربانش کند و نفس هایش نامنظم و کوتاه شده
+ نفس بکش لعنتی
طاقت بیاد الان میرسیم
بعد از ده دقیقه که برایم مانند ده سال طول میکشد به بیمارستان میرسم
شال را از دور کمر هایمان باز میکنم و در آغوش میکشمش
+پرستاااار پرستااار
دختری با روپوش سفید به سمتم می آید و اشاره میدهد که آدا را روی تخت بگذارم
_مشکلش چیه؟
آب دهانم را قورت میدهم و با عجله میگویم:
+الکل مصرف کرده
سری به نشانه تاسف تکان میدهد و تخت را به سمت اتاقی میبرد …
(شاهارا)
کلافه دستی میان موهایم میکشم و برای هزارمین بار تقه ای به در میزنم
+الای عزیزم درو باز کن حداقل باهمدیگه غصه بخوریم
هر سال همین موقع خودتو نابود میکنی !
خب باز کن این لامصبو ببینم چیکار میشه کرد
فین فین میکند و با آوای گرفته ای میگوید:
_توروخدا راحتم بذار از سر شامگاه پشت این اتاقو گراهی شدی
نمیذاری دو دیقه راحت گریمو بکنم
اینبار طاقت نمی آورم ، مشتی به در میکوبم و فریاد میزنم:
+لامصب من اگه میدونستم قراره انقد خودتو اذیت کنی اصلا فراریت نمیدادم منتظر میموندم بزرگ تر بشی بعد بیام از بابات خواستگاریت کنم
باز کن این درو الای!
خودت میدونی من کلید در رو دارم فقط میخوام خودت بذاری بیام داخل
در اتاق را باز میکند و بیرون می آید
چشمان قهوه ای اش ، الان به سرخی میزنند
با سوختن سمت چپ صورتم به خودم می آیم
_هزار بار بهت اظهار کردم شاهارا …
بهت گفتم دیگه اسم بابامو نیار
بهت اظهار کردم دیگه اسم سن و سال منو نیار
گفتم اسم اون شامگاه که فرار کردیمو نیار
چرا گوش نمیدی؟
باز روی اعصابش رژه حرکت کرده ام
پوفی میکشم و بغلش میکنم
+غلط کردم
خوبه؟
روی تخت میگذارمش رو موهایش را نوازش میکنم بلکه زود تر بخوابد و این شامگاه لعنتی زود تر سحر شود …
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن