🔴یه عمر فریب🔴
قسمت دوم
تو کوچه صد تومانی ها،عصر ها بازاریان با اسب و قاطر می رفتند و مردم می اظهار کردند هر کسی که تو این کوچه خونه داره کمِ کم صد تومان سرمایه اش هست صد تومان ها
مادرم از خداش هم بوده که زن آقام بشه،آقام کمی نه میاره اما اونم از مادرم راضی تر بوده… بعد ده روز مادرم به عقد آقام در میاد
تاجماه خانم که مادرم همیشگی ازش راضی بوده و خوبیشو بهم اظهار کرده، براش یه مجلس عروسی می گیره که آرزو به قلبِ مادرم نمونه، بعد نُه ماه من جای یه پسر کاکل زری به جهان میام یه دختر سفید و ریز با کلی مو…
مادرم بعد حمام دهش منو می بره کف دست بوسی تاجماه خانم و میگه این دختر از امروز دوتا مادر داره مادر اولش شمایید و بعد من دوست دارم اسمش رو شما بذارید
تاجماه خانم هم بدون تعارف موهای پر و مشکی منو لمس می کنه و اسم منو میذاره پریزاد..
درسته اولش کسی منو نمی تمایل داشت، درسته عمه هام وقتی شنیدن آقام صاحب دختر شده براش ضجه زدند و عزاداری کردند ولی من شده بودم عزیز دردونه تاجماه خانم و مادرم…
دوتا مادر داشتم که اگه یکی می خواست دعوام کنه اون یکی غمگین می شد اگه چیزی می خواستم و به خواسته ام نمی رسیدم اون یکی می داد کف دستم
تو یه عمارت بزرگ و تو اندرونی یه خونه با شیشه های رنگارنگ با کلی ستون و یه حیاط بزرگ و یه ننه زری که دایه تاجماه خانم بود بزرگ شدم.
مادرم بعد من دو تا پسر آوردکه هیچکدوم نموندند و یکی سرزا رفت و یکی بعد دوماه مُرد، آقامم انگار قبول کرده بود که تو طالع اش پسر نیست سرش به حیات و حساب کتابش گرم بود آقای من حجره دار بزرگ طهرانی بود می اظهار کردند بیشتر از صد تومان سرمایه داره
مادرم سواد خوندن و نوشتن نداشت اما تاجماه خانم از همه چی سر درمیاورد همواره می اظهار کرد: حساب رو آقاش بهش یاد داده و اضافه کرده زن و مرد نداره، زن باید سواد داشته باشه بتونه سر از ملک و املاکش در بیاره.
پس نه از مکتب حرکت کردن خبری بود،نه از معلم خصوصی، تاجماه خانم هم که مادرم بود معلمم شد
هیچوقت یادم نمیاد مادرم بدون پسوند اسم هووش رو صدا کرده باشه یا بهش بی احترامی بکنه یا بخواد از چشم آقام بندازه، تاجماه خانم هم خیلی هوای مادرمو داشت مثلا باهاش تو کارهای عمارت مشورت میکرد
آقام روزگارای زوج پیش مادرم بود ولی روزای فرد مخصوصا شب جمعه ها پیش تاجماه خانم بود. از بچگی یادمه آقام تاجماه خانم رو یه جور دیگه دلبسته شد همیشگی میاضافه کرد دختر عمو یا در حضور تاجماه خانم نگاه به مادرم نمیکرد شاید اگه تاجماه خانم آبستن می شد پای مادرم هیچگاه به اون زیستن باز نمی شد و سرنوشت برای جور دیگهای مینوشت. مادرم مشکلی نداشت زیرا یه بار اعتراض هم نکرد و انگار راضی بود
من تو این فضا بزرگ شدم دختر ساکتی نبودم خوب یادمه یه درخت توت بود که میراهی شدم سر ظهر رو درخت و رو شاخه اش می نشستم انقدر که همه دنبالم بگردن بعد وقتی
که منو پیدا نمی کردن و نگران می شدن آواشون می کردم که من اینجام و کف دست تکون می دادم بعد تا نخودچی کشمش و قول اینکه کتکم نزنند نمیگراهی شدم پایین نمیامدم
مادرم هم حرص می خورد و تاجماه خانم قربان صدقه ام می حرکت کرد که آروم بیا پایین عیب دار میشی یا تو مگه پسری دختر انقدر شیطون نوبر هست!
روزای کودکی و سرخوشی من تو شیطنت گذشت، با درس و حساب مشکل نداشتم ولی از سر ظهرهایی که باید می شستم پیش ننه زری و گلدوزی و خیاطی یاد می گحرکت کردم متنفر بودم همواره میاضافه کرد: زن باید بلد باشه خشتک شوهرشو بدوزه
ادامه دارد…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن