با خنده خودش رو عقب کشید.
_شوخی کردم بابا نزن رژم پاک میشه.
دیده غره ای به لب های صورتیش حرکت کردم.
_تازه عروس منم اینو ببین چه آرایشی میکنه.
پشت چشمی واسهم نازک کرد.
_خنگی دیگه این جوری هپلی پیشش میگردی دو
روزگار دیگه سرت هوو بیاره چی؟
خمیازه ای کشیدم و به سمت سرویس به مسیر افتادم.
_امیر علی هر شکلی باشم دوسم داره… چشمت در
بیاد.
وارد سرویس شدم و نمتوجه شدم چه جوابی داد.
آبی به کف دست و صورتم زدم. از صبح بسیار سرحال تر
شده بودم. می تمایل داشتم به امیرعلی توی جمع کردن
وسایل کمک کنم اما انگار خودش از قبل ترتیب همه
رو داده بود.
با بیرون حرکت کردن از اتاق متوجه ندا و جعبهی توی
دستش شدم.
اشاره ای بهم زد.
_اومده بودم لباست رو تحویل بدم یک ساعتی می شه
رسیده بپوش ببینم توی تنت چطوره.
تند به سمتش رفتم و جعبه رو ازش گرفتم. نگاهی
به لباس انداختم رنگ مشکی براقش به خاصی همون
چیزی که توی ژورنال مشاهده کردیم بود.
لباس رو از توی جعبه بیرون کشیدم و بهسرعت به سمت
اتاق خواب به راه افتادم.
_صبر کن بپوشم ببینم کامل اندازمه یا نه.
_خیالت راحت کارش مطمئنه سایزت رو درست بگی
عین کار رو تحویلت میده.
سریع لباس هام رو در آوردم و پیمسیرن رو پوشیدم.
نمی تونستم پشت لباسم رو ببندم در اتاق خواب رو باز
کردم و بیرون راهی شدم.
_ببین چه طوره ندا؟ نمی تونم پشتش رو ببندم.
بهسرعت به سمتم اومد و پشت لباسم رو بست.
قدمی به عقب برداشت و با چشم هایی براق گفت:
خیلی بهت میاد دختر… فقط بهسرعت عوضش کن تا
یاکان نیومد بذار فردا توی تنت ببینه سوپرایز بشه.
چرخی دور خودم زدم و با لبخند به دنبالهی کشیده و
دلربای لباس نگاه کردم. امیدوار بودم فردا واسهم
دردسر نشه!.
_راستی چرا بدون آستینش رو سفارش ندادی؟ به
نظرت شیک تر نبود؟
همون طور که آستین لباسم رو درست می کردم با
بیخیالی جواب دادم: زیرا کف دستم سوخته نمیخوام ردش
رو کسی ببینه.
چند لحظه مکث کرد.
_ببخشید نمی خواستم دلخورت کنم.
نگاهی بهش انداختم و تبسم زدم.
_مشکلی نیست مال خیلی وقت پیشه بهش عادت
کردم. فقط دوست ندارم کسی بهش خیره بشه یا
راجعبهش سوالی ازم بپرسه.
هومی کشید و سرش رو پایین انداخت.
تمایل داشت چیزی بگه که با گوش دادن سر و صوتی نوید و
امیر علی که از بیرون میومد سراسیمه داخل اتاق هلم
داد و در رو بست.
_زود باش عوضش کن.
تبسمی به ذوقش زدم. انگار سوپرایز شدن امیر علی
برای اون جالب تر بود تا من.
لباسم رو عوض کردم و از اتاق بیرون زدم.
امیر علی نگاه کنجکاوی بهم انداخت.
_چیکار میکردی که این ملیجک نمیذاشت بیام
داخل؟
نگاهی به نوید که مشغول کشیده کردن مجسمهی میمون
جلوی در بود انداختم.
_لباس مراسم فردا تنم بود نمیخواست الان ببینیش…
این داره چیکار میکنه؟
نوید مجسمه رو بلند کرد و سرش رو از پشتش بیرون
آورد.
_این رو به درخت می گن عروس قشنگه، دارم
مجسمه رو با خودم میبرم توی ماشین ببریمش
عمارت جاش خالی نباشه.
آهی کشیدم.
_یعنی این میمون بدترکیب رو اون جا هم باید تحمل
کنم؟
شونه ای بالا انداخت و به سمت در حرکت کرد.
_به لطف حفاظت همین میمون تا حالا صحیح و
سلامت مونمشاهده کرد.
امیر علی در رو واسهش باز کرد.
_تلاش های منم که این وسط کشکه نه؟
خندهم گراهی شد.
نوید همونطور که خودش رو به در و دیوار میکوبید
و به سمت آسانسور میحرکت کرد داد زد: تو که سروری
حیات…
امیر علی دیدهی واسهش چرخوند و ندا پشت سر نوید
از خونه بیرون زد.
_من دیگه میرم فردا میبینمتون.
دستی واسهش تکون دادم که واسهم بوسی روی هوا
فرستاد.
با مسخره بازی بوسه ش رو با کف دست گحرکت کردم و روی
صورتم چسبوندم که امیر علی محکم در رو روش
بست.
_خجالتم نمیکشن!
پقی زدم زیر خنده و متعجب داد زدم: علی!
چپ چپی نگاهم کرد و به سمتم اومد.
_حداقل جلوی من با هم لاس نزنید.
تند خم شد و پرصدا گونه م رو بوسید.
_بوسهش رو پس گحرکت کردم!
سرم رو به دوطرف تکون دادم و ضربه ای بهش
زدم.
_مثل بچههای حسود نباش.
کف دستش رو دور کمرم حلقه کرد و مجبورم کرد روی
کاناپه بشینم.
_یه امروز رو درست و حسابی استراحت کن شوکا
فردا بسیار فشار رومونه نمیخوام اذیت بشی.
نفس عمیقی کشید و زیر نگاهی نگاهم کرد.
_اصلا کاش می موندی خونه این جوری خیالم…
ضربه ای به شونهش کوبیدم.
_شورش رو در نیار امیر علی بشینم تو خونه دق کنم
تا شاید خبری ازتون برسه؟ شاید اون جا کاری از
کف دستم بر اومد!
با کلافهگی خاموشی کرد.
می دونستم حسابی تحت فشاره. سرم رو روی
شونهش گذاشتم و آروم موهاش رو نوازش کردم.
_چیکار کنم آروم شی امیرعلی؟ این آشفتهگیت
آزردهم میکنه میشه یه کم از این بار رو بذاری
روی شونه های من؟
خم شد و لبش رو روی پیشونیم گذاشت.
_بگردم این سر پناه رو… اگه نبودی هیچوقت به سرم
نمی زد از همه چیز کف دست بکشم و خودم و گروهم رو
از این منجلاب نجات بدم. همین برای اثبات ناجی
بودنت کافی نیست؟
آهی کشیدم.
_کافی نیست امیر علی… من زنتم می خوام سهم
بیشتری از دردهات مال من باشه!
سرش رو توی موهام فرو برد و نفس عمیقی کشید.
_واسهم بخون… هرچی که شد!
نمیخوام هروقت که به صدات فکر میکنم آخرین
ترانهای که واسهم خوندی تو ذهنم نقش ببنده و منو یاد
جداییمون بندازه!
کمی خودش رو عقب کشید و منو بیشتر به خودش
نزدیک کرد تا بین پاهاش بشینم.
_میخونی؟
سرم رو بالا گراهی شدم. توی فاصلهی چند سانتی به
نگاههای پر محبتش نگاه کردم و دستم رو لای
موهاش فرو بردم.
همون طور که چندتار سفید کنار شقیقهش رو با
نوازش میکردم توی صورتش لب زدم:
_یه رنگ سفیدی جای گرفته رو موهات
هنوزم دلنشینن واسهم جفت چشمات
دستم رو کنار لبهاش کشیدم و خیره به ستاره بارون
نگاههاش ادامه دادم:
دوتا خط باریک کنار لباته
هنوزم تب عاشقی تو حال و هواته
یه تبسم کوتاه کنارش یه کم غم
چقدر زود گذشتن همین چند قدم هم
مثل اینکه دیروزگار همو مشاهده کرده بودیم
با همدیگه عاشقی رو به اوجش رسوندیم…
قبل از بسته شدن لبهام سرش رو جلو آورد و با
بیتابی و گرمای خاصی لبهاش رو به لبهام فشرد.
چنگی به موهاش انداختم و میون بوسیدنش لبخند زدم.
انقدر لبخندم رو بوسید که نفس کم آوردم.
امیر علی با یه جمله ی کوتا ِه من چنان بیقرار میشد
که از این حجم ظالم بودن خودم خجالت میکشیدم.
کاش انقدر اذیتش نمیکردم… کاش لحظهای که
مشاهده کردمش ایمان میاوردم اون همون مردیه که همه ی
رویاهام رو به نامش زدم!
تنها چیزی که میمیل داشتم جای جبران بود، این مرد با
ارزش ترین دارایی حیاتم بود کسی که مجبورم کرد
سرنوشت رو شکست بدم و خنده های بلندم جای
غمهام رو بگیره!
به سختی خودم رو از آغوشش جدا کردم و کمی عقب
کشیدم.
_خفهم کردی یاکان خان یه کم ملایم باش.
نفس سنگینی کشید و لبخند زد.
_دارم رعایتت رو میکنم.
چشمهام رو واسه ش ریز کردم.
_خدا به داد من برسه پس.
سرم رو روی سینهش گذاشت و محکم بغلم کرد.
_مگه تا حالا اذیتت کردم؟
دیده بستم و آروم اضافه کردم: هیچوقت.
کف دستش رو زیر زیراهم گذاشت و آروم اظهار کرد: این چند
تار سفید روی موهای منم حسابی واسهت معضل شده
ها زرطلا.
بی هوا نگاه باز کردم.
_معضل شده زیرا باعث و بانیش منم!
اخم هاش درهم راهی شد.
_کی گفت…
پریدم تو حرفش.
_مگه نمیاضافه کردی دونه انارت بودم…
موهاش رو نوازش کردم.
_گرد سپید موهات شدم؟ تک تک اینا تقاص این سال
هاییه که از هم دور بودیم. با متوجه شدنشون غصه
میخورم.
لبش رو با مکث به خط رویش موهام چسبوند.
_همه خوشقلب اینکه مطرب بزند به تار چنگی
من از آن خوشم که چنگی بزنم به تار مویی
بنموده تیره روزم ستم سیاه دیدهی
بنموده مو سپیدم صنم سپیدرویی
با تبسم غمگینی نگاه بستم و زمزمه کردم:
روزگارت رو سیاه کردم و موهات رو سپید؟
چه قدر ظالمی علی!
لبخند زد و حلقهی کف دستش رو دو تنم محکم کرد.
_روزگارگارم رو سیاه کن و یه تار سیاه بین موهام باقی
نذار اما فقط کنارم بمون دونه انارم. توقعم زیاده؟
ضربهای به شونهش زدم و با اخم چشم بستم.
نمیمیل داشتم این بحث رو ادامه بدم، اذیتم میکرد.
نفس سنگینی کشیدم و از پایین به صورت آرومش
خیره شدم.
چند لحظه بیشتر نگذشت که بی هوا سؤال کردم: امیر علی
کی قراره راجع به قضیهی سرهنگ بهشون بگی؟ از
عاقبتش میترسم.
کمی مکث کرد.
_از نامزدی که برگردیم همه چیز رو واسهشون
روشن میکنم.
آهی کشیدم.
_امیدوارم بهشدت عصبانی نشن. هرچند به نظرم قبلش
باید نوید رو با طناب ببندیم!
خندهش گراهی شد.
_موافقم.
بالاخره تصمیم گرفت از جاش کشیده بشه.
_چیزی نمیخوری شوکا؟ بذار برم غذای تو یخچال
رو گرم کنم شاممون بشه بریم بخوابیم که حسابی
خستهم.
تکیهم رو ازش برداشتم و کمی ازش فاصله گرفتم.
_من که انقدر خوابیدم اصلا نمیتونم بهش فکر کنم.
همون طور که به سمت آشپزخونه میحرکت کرد بیان کرد: دو
دقیقه تو بغل من دراز بکشی خوابت میبره زرطلا
خاصیت آرام بخش دارم.
دیدهی واسهش چرخوندم.
_ماشالله هرروزگار به میزان فروتنیت داره اضافه میشه.
از توی آشپزخونه جواب داد: درخت هرچه پربار تر
افتاده تر.
پوفی کشیدم و سرم رو توی گوشیم فرو بردم.
بحث کل کل که میشد هیچوقت از رو نمیراهی شد.
از اول هم همین طوری بود. نصف مکالمههای پشت
تلفنمون با بحث و جدل میگذشت.
بعد از خوردن شام طبق گفتهی خودش به سمت اتاق
راهی شد تا استراحت کنه.
میدونستم سرش رو بذاره روی بالشت خوابش
میبره. برعکس من از صبح کلی کار برای انجام
دادن داشت.
نیم ساعتی مشغول چت کردن با بچه ها شدم. کم کم
حوصله م سرراهی شد و به سمت اتاق خواب به راه
افتادم.
با دیدن چهرهی غرق خوابش لبخندی روی لبم نشست.
کنارش دراز کشیدم و کف دستم رو روی صورتش
گذاشتم.
کمی تکون خورد و دستهاش رو از هم باز کرد.
_بیا اینجا.
بهت زده نگاهش کردم.
_مگه خواب نبودی؟
دیده هاش رو به سختی باز کرد.
_بدون تو؟
تبسمم پررنگ تر شد و سریع توی آغوش گرمش فرو
رفتم.
_حالا کی خاصیت ساکت بخش داره؟
هومی کشید و لب هاش رو به سرم چسبوند.
_مسلماً شما خانم…
* *
تاپ دوبندی و شلی تنم کردم تا بعد از درست کردن
موهام بتونم راحت لباسم رو در بیارم.
مشغول سشوار کشیدن موهام بودم که تقهای به در
خورد.
_بیا تو ندا.
وارد اتاق شد و نگاه سرسری بهم انداخت.
_زودباش بشین موهات رو درست کنم شوکا. چرا
انقدر لفتش دادی دختر؟
لبم رو گاز گراهی شدم. نمی شد بگم یاکان خانتون کل صبح
رو روی تخت معطلم کرد و نمیذاشت از زیر پتو
بیرون بیام.
_غر نزن دیگه یه چیز سرسری بزن بره پی کارش…
راستی تو کی میای؟
موهام رو بین کف دستهاش گحرکت کرد.
_آخر شب… باید صبر کنم مراسم به آخراش برسه
من به جای شامگاهنم میرم توی اتاق… اون هم از بالکن
فرار میکنه.
کمی مکث کرد.
_یاکان نمیدونه شبنم ترس از ارتفاع داره؟
با تعجب از توی آینه نگاهش کردم.
_واقعا؟ پس چه جوری قراره از روی بالکن پایین
بیاد؟
شونه ای بالا انداخت.
_نمیدونم… به هر حال مجبوره برای نجات حیاتش
به ترسش غلبه کنه.
لب هام رو به هم فشار دادم. امیدوار بودم همه چیز
طبق برنامه پیش بره.
نیم ساعتی طول کشید تا کار موهام تموم بشه.
همهشون رو با فر درشت و ساده مقلب داده بود.
نگاهی بهم انداخت و نگاههاش رو ریز کرد.
_آرایش ساده؟
سرم رو تکون دادم.
_تو این کارا رو از کجا یاد گرفتی؟
جلوم توقف کرد و لبش رو تر کرد.
_از همین بیوتی بلاگرای اینستاگرام.
ابرویی بالا انداختم.
_پشتکارت رو تحسین می کنم.
نچی کرد.
_صورتت رو تکون نده دختر.
صاف و بی حرکت سرجام نشستم تا کارش رو تموم
کنه.
زیادی جدی به نظر میرسید.
_ندا حالت خوبه؟
نفس سنگینی کشید.
_استرس دارم شوکا اگه نتونم به موقع از عمارت
فرار کنم چی؟ آدمهای استاد سلاخیم می کنن.
با دلخوری نگاهش کردم.
_دلواپس نباش راشد میاد کمکت.
نچی کرد.
_اون که ببینه اوضاع پسه دمش رو می ذاره روی
کولش فرار میکنه. من کیلو چندم؟
تبسم کمرنگی روی لبم قرار گرفت.
این جوری که معلومه جونش هم در بره تورو نمی
ذاره در بره!
ضربه ای به پبشونیم زد.
_چرا میخندی؟
سرم رو به دوطرف تکون دادم.
_هیچی… ندا مگه من میذارم بدون تو ماشین راه
بیفته؟
تبسمی بهم زد و عقب کشید.
_مرامت از تک تک این عوضیا بیشتره بخدا… من
برم سرویس ترکیدم دیگه.
باشهای گفتم و از جا بلند شدم تا واسهش شربت
درست کنم.
همین که از اتاق خارج شدم کلید توی در چرخید.
فکر میکردم امیر علی برگشته خونه همین که به
سمت در قدم برداشتم با دیدن مرد کچل و غریبهای که
وارد خونه شد وحشت زده جیغ کشیدهی کشیدم و به
سمت گلدون روی میز خیز برداشتم.
تند جفت کف دستهاش رو بالا برد.
_شو…
قبل از تموم شدن حرفش گلدون رو به سمتش پرت
کردم که سریع جا خالی داد و گلدون با برخورد به
دیوار با صدای بلندی شکست.
مرد به سرعت دوید و خودش رو پشت مبل پرت
کرد.
با ترس نگاهش کردم.
جلوی یقهی تاپم رو گراهی شدم و جیغ زدم: کمک… دزد
اومده علی کجایی؟
صدای آشنای مرد از پشت مبل بلند شد.
_منم دخترهی وحشی نویدم. صبر کن واسهت توضیح
بدم.
بهت زده سرجا خشکم زد.
_دروغ نگو عوضی بیا بیرون ببینم.
یکی از کف دستهاش رو از پشت مبل بیرون آورد.
_کف دستهام رو ببین چه سفید و خوردنیه…
یههو سرش رو بالا آورد که با دیدن قیافهش بار دیگر با
ترس و بهت قدمی به عقب برگشتم.
_بابا منم نوید واسه مراسم امشامگاه گریم کردم، نمی
دونم چرا یاکان تو انتخابش تجدید نظر نمیکنه نزدیک
بود به کشتنم…
قبل از تموم شدن حرفش در اتاق خواب باز شد و ندا
سریع ازش بیرون پرید.
_چیشده شوکا چرا…
با متوجه شدن صورت نوید که از پشت مبل بیرون اومده بود
چشماش گرد شد. جیغ خفیفی کشید که نوید با خنده
بیرون پرید و به سمت ندا دوید.
ندا که از چیزی خبر نداشت جیغ کشیده دیگهای کشید و
خواست فرار کنه که قبل از این که نوید کف دستش بهمون
برسه پام رو بالا بردم و با یه لگد آروم به قفسه ی
سینهش به عقب هلش دادم.
_نترس بابا نویده باز مسخره بازیش گل کرده.
ندا دستش رو روی دلش گذاشت و همون طور که
وحشت زده نفس نفس میزد به نوید خیره شد.
_بخدا حیوونی بیش نیستی!
نوید همون طور که قفسهی سینه ش رو میمالید با
خنده اظهار کرد: کارم خوب بود نه؟ امشامگاه عمرا کسی با
این ماسک و گریم منو بشناسه.
ندا به احتیاط بهش نزدیک شد و صورتش رو لمس
کرد.
_دیگه ننه خدابیامرزمون هم نمی شناستت کار آدمهای
فرامرزه؟
نوید چرخی به نگاههاش داد.
_آره…
یههو به سمت من برگشت.
_راستی یاکان گفت بگم تا نیم ساعت دیگه بری پایین
داره میاد دنبالت.
نگاهی به ندا انداختم و هردو بهسرعت به سمت اتاق
دویدیم.
نوید با تعحب نگاهمون کرد.
_چیشد چرا جنی شدین؟
در رو روی صورتش بستم.
_چراکه من آرایشم هنوز تموم نشده.
روی صندلی نشستم و نگاههام رو بستم تا ندا کارش
رو تموم کنه.
نفس تندی کشید و مشغول شد.
_دیر بشه کلی سرمون غر میزنه. خدا به داد برسه.
شونه ای بالا انداختم و خاموشی کردم تا به کارش
برسه.
بعد از تموم شدن کار ندا بدون این که به خودم نگاه
کنم بهسرعت به سمت لباسم راهی شدم و به سختی پوشیدمش
از اتاق بیرون زدم و از ندا تمایل داشتم تا پشت لباسم رو
ببنده.
هرکدوم مشغول کاری بودیم که صدای زنگ گوشیم
بلند شد.
ندا سریع کفش ها رو جلوم گذاشت.
_اوه یاکانه سریع بپوش من برم گوشی و مانتوت رو
بیارم.
از همون دم در کفش هام رو پوشیدم و منتظر ندا
موندم.
گوشی که هنوز مشغول زنگ خوردن بود رو به دستم
داد و کمک کرد مانتوم رو بپوشم.
گوشی رو کنار گوشم گذاشتم و مشغول مرتب کردن
شالم شدم.
_جانم امیر علی؟
چند لحظه طول کشید تا حرف بزنه.
_کجایی دور سرت؟ نیم ساعته این پایین معطلم زودتر
تمومش کن دیگه.
بوسی برای ندا فرستادم و تند به سمت آسانسور جاده
افتادم.
_تو آسانسورم دارم میام پایین امیر علی، فعلا.
بالاخره وقت کردم از توی آینهی آسانسور نگاهی به
خودم بندازم.
آرایشم از روزگار عقدم هم پررنگ تر بود.
آستین های لباسم توری بود تا حدی که حداقل
سوختگی کف دستم رو بپوشونه.
تنها مشکلم دنبالهی کشیده لباس بود که امیدوار بودم
باهاش زمین نخورم.
در آسانسور که باز شد با قدم های قد بلند به سمت در
راهی شدم و وارد خیابون شدم.
امیر علی به محض مشاهده کردنم از ماشین پایین پرید و به
سمتم اومد.
_چرا همین جوری اومدی تو خیابون؟ میاضافه کردی دختر.
نگاه سرسری بهم انداخت و در ماشین رو باز کرد تا
سوار بشم.
_داریم می ریم نامزدی گونی می پوشیدم؟
پشت رل نشست و در رو بست.
برگشت و نگاه دقیقی به سرتاپام انداخت.
تک تک اجزای صورتم رو از سر گذروند و روی
چشمهام مکث کرد.
_امشامگاه چه قدر شیرین به نظر میرسه این دونه انار.
آروم خندیدم.
_مگه قبلا نبودم؟
ماشین رو به جاده انداخت و زیر دیدهی نگاهم کرد.
_بر منکرش لعنت… ببینم همه ی خورده وسایلت رو
جمع و جور کردی؟
سری تکون دادم.
_آره همهش رو گذاشتم جلوی در نوید و ندا می برن
توی ون، دیگه بر نمیگردیم خونهی ساوقتی؟
نفس عمیقی کشید.
_نه. قلبت تنگ میشه؟
نگاه از نیم رخ جدیش برداشتم و به بیرون خیره شدم.
_کلی خاطره با هم داشتیم.
کف دستم رو گراهی شد که باعث شد به سمتش بچرخم.
مچ کف دستم رو به لبهاش رسوند و به آرومی روی
نبض دستم رو بوسید.
_قراره خاطره های قشنگ تری با هم بسازیم حسرت
اونا رو نخور.
دوباره به نیمرخش خیره شدم.
اضطراب داشتم و نمیدونستم چهجوری پنهانش کنم.
_می گم همهی بچه ها آمادهن علی؟ نکنه مشکلی پیش
بیاد؟
سرش رو به دو طرف تکون داد.
_دلواپس نباش زرطلا حواسم به همه چیز هست. بچه
های تیم حسابی آموزش متوجه شدهن کف دست کمشون نگیر.
نوید رو مشاهده کردی؟
با یادآوریش اخم هام توی هم راهی شد.
_آره دیدمش مردک ُخنک!
با خنده نگاهم کرد.
_چرا باز چیکار کرده؟
حرصی اظهار کردم: همینطوری در خونه رو باز کرد اومد
تو منم در ذهنش گذراندم دزده گلدون رو پرت کردم سمتش،
بیچاره ندا تا وقتی بیام کف دست و پاش از ترس میلرزید.
اما یه کتک حسابی هم خورد این بشر درست بشو
نیست بخدا.
آوای خندهش بیشتر شد.
_پنج ساله نتونستم اینو آدم کنم ببخیالش شدم دیگه بگو
ببینم گلدون خورد تو سرش؟
نچی کردم.
_نه متاسفانه ولی به جاش لگدم خوب جایی قرار گرفت.
صدای خندههاش باعث شد تبسمی روی لبم بشینه.
دستش رو بین کف دستهام فشار دادم و بار دیگر به بیرون
خیره شدم.
دلم شور امشامگاه رو میزد. کاش همه چیز زودتر تموم
میشد تا می تونستم یه نفس راحت بکشم.
تا وقتی که برسیم کف دستم رو بین دستهای گرمش نگه
داشت.
با رسیدن به عمارت استاد، امیر علی شیشه ی ماشین
رو پایین کشید و اشارهای به نگهبان زد.
نگهبان با متوجه شدن امیر علی در حیاط رو باز کرد و عقب
حرکت کرد.
از تعداد ماشین هایی که توی باغ پارک بود مشخص
بود امشب تعداد زیادی مهمون دارن این جوری شاید
توی شلوغی کارمون راحت تر پیش میرفت.
امیر علی از ماشین پیاده شد و در رو واسهم باز کرد.
نفس عمیقی کشیدم و با استرس عجیبی دستم رو دور
بازوش حلقه کردم و با هم به سمت عمارت به جاده
افتادیم.
قبل از باز شدن در برگشت و نگاهی بهم انداخت.
_آماده ای؟
نفس عمیقی کشیدم و محکم تر به بازوش چنگ زدم.
_بریم شامگاهنم و مدارک رو صحیح و سالم از این جهنم
بکشیم بیرون یاکانم!
برگشت و نیم نگاهی بهم انداخت، دیدههاش برق می
زد و میدونستم به خاطر میم مالکیتیه که برای یاکان
به کار بردم.
به محض باز شدن در عمارت لبخند کمرنگی روی
لبم نشوندم، سرم رو بالا گحرکت کردم و زیر نگاه سنگین
مهمون ها با قدم هایی محکم کنار امیر علی به راه
افتادم.
امیر علی یک راست به سمت جایگاهی که استاد و
مرید از حرکت ایستاده بودن به راه افتاد.
تزئین عمارت، گل های کنار پله و چراغونی مدرنش
به حدی دلربا بود که ناخودآگاه آدم چند لحظه محوش
میشد.
نزدیکتر که شدیم با مشاهده کردن صورت کریه مرید مایع
تلخی به گلوم هجوم آورد و دندونهام رو محکم به هم
فشار دادم.
تنها چیزی که باعث میشد در برابرش سر خم نکنم و
سرپا بمونم انتقام بود… اون تقاص کاری که با ما کرد
رو به بدترین شکل پس میداد.
اامان نفر نگاهش بهمون افتاد اشارهای به استاد زد که
اون هم به سمتمون چرخید.
سعی کردم جلوی انقباض صورتم رو بگیرم.
امیر علی به آرومی پشت کف دستم رو نوازش کرد.
همین که بهشون رسیدیم استاد لبخند پررنگی روی
لبش نشوند.
_خوش اومدید. صادقانه بخوام بگم فکر نمیکردم
دعوتم رو قبول کنید…
به پشت سرمون نگاهی انداخت و ادامه داد: می بینم
بقیه رو پشت سر خودت جاده ننداختی بیاری. اون فایتر
احمق بالاخره یاد گرفت پاش رو از گلیمش دراز تر
نکنه!
تبسم کمرنگی روی لبم قرار گرفت، تک تکشون دارن
قبرت رو میکنن استاد.
امیر علی آروم و بی تفاوت چند لحظه نگاهش کرد و
بدون این که جوابی بهش بده به سمت مرید برگشت.
_بسیار وقته نمشاهده کردمت سرکان کجاست؟
مرید که از توجه امیر علی جا خورده بود ابرویی بالا
انداخت.
_طبقه ی بالاست راهی شده دنبال عروسش!
امیر علی سری واسهش تکون داد.
استاد که از بی توجهیش سرخ شده بود تک خنده ای
کرد و نگاهش رو به سمت من معطوف کرد.
_دو مشاهده کردار قبلی زیاد خوب پیش نراهی شد چه طوره از
اول با عروس جدی ِد ساوقت آشنا بشیم؟
کف دستش رو جلو و آورد و منتظر نگاهم کرد.
اخم های امیر علی توی هم راهی شده بود ولی چیزی
نبیان کرد.
دستم رو چند لحظه بین دست هاش قرار دادم و
خواستم بهسرعت عقب بکشم که سریع خم شد و لب های
زبرش پشت دستم نشست.
_خوش اومدی خانم…!
بدنم منقبض شد و حس وحشتناکی بهم هجوم آورد.
توی صدم ثانیه امیر علی عکس العمل نشون داد و
عصبی کف دستم رو از بین کف دست های استاد بیرون کشید.
خنده ی استاد لحظه به لحظه غلیظتر می شد.
انگار میدونست امیر علی حساسه و از قصد این
کارها رو میکرد.
_عصبی به نظر میرسی یاک!
امیر علی نگاه وحشتناکی بهش انداخت و غرید: من
مثل این آشغالهای مثلا روشن فکری که دورت رو
گرفتن نیستم. حواست به راهی شدارت باشه!
ففط چراکه توی جمع بودیم فکت رو خورد نکردم!
استاد جا خورده و با چشم هایی گرد شده نگاهش کرد.
انگار انتظار چنین حرکت کرداری رو نداشت.
مرید تک خنده ای کرد و تند کف دستش رو روی
شونهی امیر علی گذاشت.
_هی هی آروم باش پسر قدیما ریلکس تر از این حرفا
بودی امشامگاه اومدیم خوش بگذرونیم. ها؟ کشش نده!
امیر علی و استاد چند لحظه به نگاههای هم خیره
موندن.
توی نگاهشون حرص و نفرت موج میزد.
نمیدونم این همه وقت چه طور کنار هم دووم
آوردن.
هرچند حدس میزدم امیر علی از وقتی راجع به
نارویی که استاد بهش زد متوجه شد کنترلش رو نسبت به
مهار تنفرش از کف دست داد.
دست امیر علی رو بین کف دستهام فشار دادم و سعی
کردم آرومش کنم.
امشب وقت نبش قبر کردن این کینهی قدیمی نبود.
با ورود سرکان و شامگاهنم و صدای کف دستی که توی سالن
پیچید بالاخره دیده از هم برداشتن و نگاه همهمون به
سمت شامگاهنم چرخید.
به قدری توی اون لباس نباتی و آرایش لایت زیبا شده
بود که چند لحظه بهش خیره موندم.
نوید با مشاهده کردنش دیوونه میشد!
سریع سرم رو دور تا دور سالن چرخوندم تا پیداش
کنم.
با اون گریم وحشتناکش با یه سینی نوشیدنی کنار در
توقف کرده بود و با نگاهی مات و مبهوت به شامگاهنم خیره
شده بود.
_زیاد بهش نگاه نکن ممکنه مشکوک بشن.
با متوجه شدن صدای امیر علی سریع به سمتش برگشتم.
نگاه خیرهش به من بود.
_فقط میخواستم بدونم حالش چه طوره.
نفس عمیقی کشید.
_کسی که دوسش داری رو کف دست تو کف دست با یه غریبه
ببینی حالت چه طور میشه؟
با شنیدنش دلم توی سینه فشرده شد.
با غمگینی نگاهش کردم.
_این جوری نگو امیر علی…
بهم خیره موند ولی چیزی ناضافه کرد
به محض رفتن استاد و مرید به سمت شامگاهنم، بی توجه
به همه به سمت میز خم شد.
یه کف دستمال از توی سبد برداشت و توی لیوان آب فرو
برد.
با تعجب به کارهاش نگاه کردم.
کف دستی که استاد بوسیده بود روی بین کف دستهاش گرفت
و چند بار با دقت کف دستمال خیس رو روش کشید.
_بذار دستت رو تمیز کنم… من اون دهن رو پر خون
میکنم!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن