قلبم از حرفهایش تیر میکشد.
چه قدر نسبت به من بی احساس و در عین حال متنفر شده است!
بغضم که میترکد در سرویس را باز میکند و به داخل هُلم میدهد:
_خفه کن اون صوتتو…
شعور نداری اینجا بچه نشسته؟!
برو هر چقدر میخوای عر بزن اما…
انگشت اشاره اش را مقابلم تهمشاهده کردگر تکان میدهد:
_اگه اتفاقی واسه بچه ی من بیوفته یا برفین به خاطر غلطای تو دلخور بشه…
اونوقته که من پدر بی پدرتو در میارم کژال…
در سرویس را به روی صورتم میکوبد و پشت بندش صوتی حرف زدنش با برفین میآید:
_بابایی چرا خاله کژال گریه میکرد؟!
از آوایش پیداست که کلافه جواب برفین را میدهد.
انگار حتی حرف زدن راجب من هم آزارش میدهد:
_هیچی عزیزم…تو بهش فکر نکن…
بیا ببینم چی داشتی بازی میکردی؟
و با همین حرف حواس برفین را به کل از من پرت میکند.
اینبار حتی سراغم را هم نگراهی شد و به زیاد ماندنم در سرویس هم اعتراض نمیکرد.
انگار به قطع میخواست مرا از حیاتاش پاک کند!
از سرویس که بیرون میروم خانمی که “مهری” صدایش میکنند جلوی در اتاق ایستاده و میگوید:
_سفره رو بچینم آقا؟!
خانم خوابیدن آقا بزرگ هم اظهار کردن میل ندارن…
منظورش از “آقا بزرگ” پدر میراث است؟!
همانی که به جای میراث به داد من رسید؟!
میراث برفین را کف دست مهری خانم میسپارد:
_شما به برفین غذا بدین ، غذای مارم بیارین اینجا…
دستی روی سر برفین میکشد:
_خاله مهری رو اذیت نکن خب؟
دختر خوبی باش…
آنها را که راهی میکند طعنه اش مرا هدف میگیرد:
_شامگاهم میموندی اونجا خب…
قلبم طاقت اینهمه بیوفایی را ندارد.
من از دار جهان فقط میراث را داشتم که او نیز به من پشت کرده است.
به سمتش میروم:
_میراث چرا گوش…
دستش را به نشانه ی سکوت بالا میگیرد:
_هیس…آواتو نشنوم…
واسه من هیچ قلبیلی بودنت پیش سلوکی رو موجه نمیکنه…دیگه خامت نمیشم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن