فکر میکند من هجده سال دارم که با این کارهایش وسوسه شوم و کار دستش بدهم؟! خودش چه؟ خودش چند سال دارد که این فکر ها را میکند؟!
دیدههایم را برای لحظهای کوتاه میبندم و سعی میکنم حرص و کلافگی از لحن و حرفهایم مشخص نباشد.
-بکش کنار نسیم! حرف رو یه بار میزنن…
کف دستش از روی سینهام به سمت پایین و شلوارم کشیده میشود و من نمیدانم که چطور این فرشتهی عذاب را از خود دور کنم!
یک زن مگر چقدر میتواند بیحیا باشد که اینطور تنش را به تنم چسبانده و برای تن فروشی التماس میکند؟!
-منم حراهی شد رو شنیدم… ولی ترجیح میدم که یه طور دیگه جوابت رو بدم! این همه وقته داری کار میکنی ، نمیخوای یه روزگار به خودت استراحت بدی؟
او از کجا باید بداند که این روزگارها را به جای کار کردن با دختری میگذرانم که نزدیک دوازده سال از من کوچکتر است؟!
انگشتانش به کمربندم میرسد که تند کف دستم به کار میافتد و مچ کف دستش را محکم میگیرم و فشار میدهم.
لعنت به من که بار آخر با او مثل سگ حرکت کردار کردهام و حال فکر میکند دردی که به او میدهم باید از سر لذت باشد!
لبخندی روی لبش مینشیند و خود را بالا میکشد.
-عاشقیم یکم آرومتر… نمیخوای که مثل دفعهی قبل تمام تنم کبود بشه؟!
در اصل من میخواهم جنازهاش از این در بیرون برود اما مجبورم که به چیزهای دیگری تظاهر کنم و خود را نجات دهم!
نفسهایش روی لبهایم مینشیند و حالم را از این همه بیحیایی بهم میزند. محکم کف دستش را میپیچانم.
بالاخره صورتش در هم میرود و نفسش برای لحظهای بند میآید. محکم تنش را از تنم دور کرده و کف دستش را رها میکنم.
انگشت اشارهام را سمتش میگیرم و شمرده شمرده میگویم:
-برای آخرین بار بهت دارم میگم که بکش کنار! معنیِ “کار دارم” رو میفهمی؟! یعنی کار دارم و باید برم! پس پا پیچم نشو!
کتی که در آورده بودم را از روی کاناپه چنگ میزنم که میگوید:
-یعنی کارت از من مهمتره؟!
لحنش قلبخور است و ذرهای برایم مهم نیست که چه حسی دارد. کاش به غرورش بربخورد و برای همیشه از زندگیام بیرون برود!
نگاه تیزی به سمتش میاندازم. طوری که کمی کف دست و پایش را جمع و جور تر میکند.
-من این همه سال بدبختی نکشیدم سر اون شرکت که به خاطر شهوت برینم به همهی تلاشهام! پس آره مهمتره!
ولی انگار که غرور برای او بیارزشترین چیز باشد ، شانهای کوتاه بالا میاندازد و تبسمی روی لبهایش مینشیند.
-باشه عزیزم… منتظر میمونم!
مگر این مردها نبودند که برای داشتن فرد مقابل باید انتظار میکشدند؟! کِی این روابط تغییر کرده و من ندرک کردم؟!
با همان نیشخند گوشهی لبم به سمت در میروم ولی لحظهی آخر برمیگردم و رو به چهرهی ناراضیِ او میگویم:
-من میرم… تو هم اینجا نمون!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن