عاقل اندرسفیهانه نگاهم کرد و تلفنش رو جواب داد:
_بله؟
….
_سلام بهارخانوم، نه خواهش میکنم، بیدار بودیم!
………….
_چطور؟ اتفاقی افتاده؟ رضا حالش خوبه؟
با این حرف عماد دیده هام گرد و قلبم میمیل داشت خودشو از تو سینه ام بیاره بیرون!
با اشاره کف دست و لب خونی همش می پرسیدم که چی شده!
_آهان خب خداروشکر. فکرکردم خدایی نکرده مشکلی پیش اومده!
دیده الان داخل فایل هارو نگاه میکنم و کد پستی رو واستون ارسال میکنم!
هممدت کف دست منو که یخ زده بود گراهی شد و بوسه ی آرومی بهش زد و آروم لب زد:
_چیزی نیست دلواپس نباش!
نمیدونم بهار چی اظهار کرد که عماد ریز خندید واضافه کرد:
_نه بابا خواهش میکنم، اتفاقا گلاویژ هم دیشامگاه بیتابی میکرد.. بیدار شد میگم حتما تماس بگیره!
بابهار خداحافظی کرد و گوشی رو قطع کرد…
_چی گفت؟ چی شده؟
کشیدم توی بغلش و با آهستهش اظهار کرد:
_توچرا اینقدر استرس داری و مضطربی آخه خانومم؟
این خواهرتوهم یه تخته اش کمه ها!
اول صبحی زنگ زده دنبال آدرس کد پستی و شماره ملی رضا میگرده!
_اینارو واسه چی میمیل داشت؟
_نمیدونم.. اظهار کرد میخواد سوپرایزش کنه..
تک خنده ای کردو ادامه داد:
_حتما از تنها بودن استفاده کرده و واسه امشامگاه یه برنامه توپ و رمانتیک چیده!
یه کم از خواهرت یاد بگیر…
ازش جدا شدم و با بدخلقی بیان کردم:
_اونا رسما وشرعا زن وشوهرن عمادخان.. توهم یه ذره از داداشت یاد بگیر!
با این حرفم خندید و باشیطونی بیان کرد:
_همش غیرمستقیم داری میگی بیا منو بگیرا.. حواست هست؟
با این حرفش ترش کردم و باحرص خودمو ازش جدا کردم وگفتم:
_بسیار لوسی.. بسیار هم قلبت بخواد.. اصلا کی میخواد جواب بله بده که خیالات برت داشته؟!!
قهقهه ی خنده ای سر داد و انگار اولین باری بود که میدیدم داره از ته دل می خنده!
این بشر واقعا دلنشین میخندید و بدون شک قلب سنگ هم از این دلربایی ضعف میراهی شد!
میون خنده هاش کف دستش رو بالا گراهی شد و به دست هاش اشاره کرد!
باگیجی اخم هامو توهم کشیدم مثل خنگ ها به کف دست هاش چشم دوختم!
دیدهکی زد و اضافه کرد:
_دست من نه، کف دست های خودتو ببین!
این دفعه بغ کرده باخنگی به دست هام نگاه کردم که بیان کرد:
_جواب بله ی من توی انگشتته جوجه خانوم!
با متوجه شدن انگشترم و خنگی خودم بیشتر حرصم گرفت و با دهن کجی اداشو درآوردم وگفتم:
_هارهارهار.. حالا می بینیم!
اومدم ازاتاق برم بیرون که دوباره کشیدهبلند قهقهه زد و مچ دستم رو گحرکت کرد ومحکم کشیدم!
این کار باعث شد تعادلم رو از کف دست بدم وبیوفتم توی بغلش..
باهمون خنده های قلبفریبش کنارم گوشم رو بوسه زد و اظهار کرد:
_ای جان.. بخورمت آخه.. شوخی کردم بانو.. توعاشقی منی!
خلاصه که صبحمون با خنده شروع شد و تموم روز رو سرکیف بودیم!
روبه روی دریا قرار گرفته بودیم و سرم رو به شونه اش تکیه داده بودم وتوی خاموشی به دریاخیره بودم که یادم اومد سوالی رو ازش بپرسم!
_عماد؟
سرش رو کنار گردنم کج کرد و زیر گوشم زمزمه کرد:
_جانم؟
وچه حس خوبی داره گوش دادن جانم گفتن های عاشقیت…
حتی میتونستم توی اون لحظه برای جانم اظهار کردن هاش جانم رو فدا کنم!
_یه سوال بپرسم راستشو میگی؟
همونطور که نفس هاش گردنم رو قلقلک میداد گفت:
_ما که دروغ نداریم عشقم.. جونم؟
تبسم رضایت روی لبم جای گرفت.. خدایا اگه اینا خوابه بذار تا ابد خواب بمونم..
ومن بیدار تر از هر بیداری بودم وهزار بارخداروشکر میکنم که عماد رو بهم داد!
_توی دل من فقط تویی.. اامان وآخرین مرد حیاتم..
_خب؟
_یعنی.. چطوری بگم..
کامل به طرفش برگشتم و کف دست هامو روی صورتش گذاشتم و به دیده هاش زل زدم و ادامه دادم:
_میخوام بدونم.. توی قلب توهم مثل منه؟ توجایگاه عشق، مثل دل خودم، توی دلت، یکه وتنهام؟
تبسم کجی زد و نگاهشو از نگاه هام روی لبم سر داد و بیان کرد:
_بیان کردن جوابش واسم سخته ولی میگم تابدونی..
یه لحظه هراسیدم نکنه بگه هنوز نتونستم صحرا رو فراموش کنم..
نگاهم رنگ ترس گرفت و دلم شروع به سریع تپیدن کرد!
کف دستش رو با نوازش روی صورتم کشید و اومد کنار گوشم و با صدایی شامگاهیه به پچ پچ بیان کرد:
_تو.. دختر کوچولویی که یه روزگار فکرمیکردم حتی نمیتونم توی شرکت تحملش کنم.. توی وروجک تونستی دلم رو تصرف کنی ومال خودت کنی!
با این حرفش قلبم آروم گحرکت کرد و نفس های حبس شده ام رو بیرون دادم وبیان کردم:
_جونم به لبم رسید..
بوسه ی کوتاهی روی لبم نشوند وگفت؛
_چرا؟
نمیمیل داشتم اسم صحرا رو بیارم و توی ذهنش یادآوریش کنم!
واسه همون اضافه کردم:
_هراسیدم بگی مثل من عاشق نیستی!
_درست حدس زدی!
باگیجی نگاهش کردم..
_ازتو بیشتر عاشقم..
چندساعت بعد…
عماد_چیزی جا نمونده؟ همه چی اوکیه؟
درحالی که از داخل کیفم، دنبال گوشیم می گشتم بیان کردم؛
_آره فقط نمیدونم چرا گوشیمو پیدا نمیکنم!
_من برداشتم، بریم دیرمون میشه!
یه دفعه با این حرف عماد بی اراده دلم ریتم گحرکت کرد و یه لحظه هراسیدم نکنه اون محسن بی شرف شماره ام رو داشته باشه و بهم زنگ بزنه!
اما به روی خودم نیاوردم و با بیخیالی باشه ای اضافه کردم وراهی شدم سوار ماشین شدم!
مقصد بعدی تبریز بود و خونه ی عزیز جون!
نمیدونم چرا ازش خجالت می کشیدم و با تموم مهربونی هاش فکرمیکردم اگه منو با عماد تنها ببینه فکر بدی راجع بهم میکنه!
توی جاده افتادیم و چشمم به دریا افتاد.. دلم میخواست بیشتر می موندیم و هیچوقت لحظات شیرین کنار عماد بودن تموم نمی شد و فکرم رو به زبون آوردم..
_کاش واقعا ساعت مدت وجود داشت
درحالی که نگاهش به جاده بود تک خنده ای کرد وکف دستمو گراهی شد وبیان کرد:
_انگار واقعا ساعت زمان رو جدی گراهی شدی ها!!
_اوهوم! از بچگی هام..! یه کتابی رو خونده بودم و هنوزم فکر میکنم وجود داره و انسان های خاصی بهش کف دسترسی دارن!
_حالا چرا دلت میخواد اون ساعت رو داشته باشی؟
_تا بتونم لحظه هایی که کنارم هستی رو نگهدارم!
ریز خندید.. همون خنده های زیبا و دل فریب…
کف دستمو که توی کف دستش بود رو بوسه زد وگفت:
خلاصه بعداز چندین ساعت بالاخره به تبریز رسیدیم و راهی شدیم خونه ی عزیزجون!
عماد اومد دکمه آسانسور رو بزنه که کف دستمو روی کف دستش گذاشتم و گفتم:
_صبرکن
باگیجی نگاهم کرد که گفتم:
_وای عماد استرس گحرکت کردم من خجالت میکشم!
_دیونه شدی؟ ازچی خجالت میکشی؟
_از عزیز جون! یه وقت باخودش نگه دختر تک وتنها بلندشده با پسرمون اومده یه شهر دیگه!
بالاخره سنشون بالاست و افکار قدیمی خودشونو دارن!
دستشو دور کمرم حلقه کرد و به خودش چسبوند، هممدت دکمه آسانسور رو زد وگفت؛
_اصلا این فکرهارو نکن چون عزیز از اون مولین بزرگ روشن فکرهاست که انتظار داره تو دوران نامزدی بچه دار بشیم!
باخجالت لبخند زدم و گفتم:
_دیونه! تو هر ده کلمه حرف زدنت شش تاش باید کلمات انحرافی باشه!
گونه ام رو گاز ریزی گراهی شد و اضافه کرد:
_من الان مثل یه ببر گرسنه رو دارم میفهمی؟
آسانسور وایساد نشد ادامه حرفش رو بزنه
چون نصف شامگاه رسیده بودیم، برعکس تصورم که الان عزیز هفت پادشاه رو توخواب متوجه شده باشه، تموم شامگاه رو نخوابیده بود و نگاه انتظار ما مونده بود!
پروانه هم بیدار بود و به استقبالمون اومدن!
باخوش رویی ازم پچونیی کردن و شادی متوجه شدن عماد، ازنگاه های عزیز کاملا معلوم بود و انگار عزیز عماد رو از تموم نوه هاش بیشتر عاشق شد ویه جورایی نور نگاهیش بود!
بعداز نیم ساعت پروانه اومد و گفت:
_اتاقتون حاضره از راه اومدین خسته این، برین استراحت کنین…
عماددرحالی که کنار عزیز لم داده بود اظهار کرد؛
_عزیز ببین باز این پروانه چشممش افتاد به ما حسودیش شد تحمل دو دقیقه دیدن عشقمون رو نداره!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن