باخداحافظی کوتاهی مسیر خروجی رو پیش گحرکت کردم و همین که از شرکت زدم بیرون بغضم ترکید و باشدت زدم زیر گریه…
خدالعنتت کنه عماد.. ازت متنفرم.. هم از تو.. هم از اون عاشقی مسخره ات…
ازهمتون متنفرم.. ازتک تک روزگارهایی که فکر میکردم دوستم داری حالم به هم میخوره.. خدا لعنتت کنه که هیچوقت دوستم نداشتی
وفقط دنبال یه جای گزین برای پرکردن جای خالی دلدادگیت بودی!
برگشتم خونه وازاونجایی که بهار باهام اتمام حجت کرده بود دیگه گریه نکنم،
واسه اینکه متوجه حالم نشه، مصمم شدم تا به خونه نرسیده دوش بگیرم و صورتم رو پشت آرایش مخفی کنم!
زودتراز همواره برگشت خونه وخوشبختانه متوجه حالم نشد..
البته بایدم متوجه من نباشه چون حالش هزار برابر بدتر ازحال من بود و اونقدر توخودش غرق بود که متوجه من نشه…
داشتم جلوی تلوزیون واسه خودم چایی میخوردم که بهار اومد کنارم قرار گرفت وبی مقدمه گفت؛
_چه خبر؟ امروزگار کجا رفته بودی؟
وحشت کرده ازاینکه فهمیده باشه به دیدن رضارفته بودم، چایی پرت شد توی گلوم و به سرفه افتادم
بادیدن ترسیدن یک دفعه ای من تعجب کرد وبانگاه های گردشده نگاهم کرد..
_خوبی؟ چت شد یه دفعه؟
وای خدایا حالا چی بگم؟ نکنه رضا چیزی گفته باشه؟
نه بابا اصلا اون مگه جرات داره با بهار حرف بزنه که راجع به من هم باشه!!!
_باتواممم! چرا جواب نمیدی؟ حالت خوبه؟
به خودم اومدم.. با تک سرفه ای خودمو جمع کردم وبیان کردم:
_ای بابا.. مگه نمی بینی چایی پرید توگلوم؟ دو دقیقه صبر ببینم اصلا زنده می مونم یانه!
_زنده که موندی.. اصلا توچرا اینقدر مشکوکی؟
بانگاه های گردشده نگاهش کردم که موشکافانه نگاهم کرد و ادامه داد:
_جایی راهی شدی امروزگار؟
مجدداً به سرفه افتادم وسعی کردم یه بهونه پیداکنم واسه بیرون حرکت کردنم که محکم تراز قبل اضافه کرد:
_خودت میگی چته یا من خودم پیداش کنم؟
دوثانیه دیگه به خاموشیم ادامه میدادم لو میحرکت کردم و دخلم اومده بود…
واسه همونم ترس رو کنار گذاشتم وسعی کردم عادی جلوه کنم
_آبجی حالت خوبه؟ واسه چی باید حالم خوب نباشه؟ چرا اینجوری شدی؟
آره رفته بودم بیرون یه کم حال وهوام عوض بشه.. چطور؟ توازکجا فهمیدی که بیرون راهی شدم؟
ابرویی بالا انداخت و باحالتی مشکوک اظهار کرد:
_که حال وهوات عوض بشه؟
_وا؟ بخدا توام یه چیزیت میشه ها! چرا قضیه رو جناییش میکنی؟
_نکنه راهی شدی پیش اون عماد خیر نمتوجه شده؟ گلاویژ راستشو بگو به ولای علی میزنم داغونت میکنم اگه رفته باشی پیش اون عوضی!
_واییی نه بخدا این حرفا چیه؟ پیش اون چیکار دارم؟ اصلا عماد دیگه به من چه ربطی داره اون دیگه مشغول صحراجونشه چیکار به من داره؟!
_صحرا کیه؟
_همون دلدادگی سابقش دیگه! همون که روز عروسیشون قالش گذاشته بود!
_اهان.. مگه شوهر نداشت؟
بعدشم تو ازکجا فهمیدی راهی شده بااون؟ هان؟
اوخ… وای… سوتی دادم حرکت کرد.. خاک برسرم کنن الان میفهمه پیش رضا بودم!!!
_من؟ خب من ازکجا بفهمم همینجوری حدس میزنم!
_رفته بودی اونجا آره؟
_وای!!!! میگم نه بخدا قسم چرا باورم نمیکنی؟ اصلا تو ازکجا متوجه شدی من بیرون بودم؟
_ازکفش هات که قبلش توی جاکفشی بود و الان بیرون جاکفشیه! از نگاه هات که ضجه زدی و یه جوری هم آرایش کردی من نفهمم!
چشم هام از حرف هاش گرد شد..
بهارهم خوب باهوش بود و رو نمیکردا…
_یعنی هروقت من بیرون برم حتما پیش عماد بودم؟ اگه پیش اون راهی شده باشم واسه چی باید ازتو پنهان کنم؟
_من چه بدونم! سابقه ی درخشانت که اینطور میگه!
_سابقه ی من غلط کرد! یه بار غلطی کردم ازت یه چیزی رو مخفی کردم توهمش باید به روم بیاری؟
_حالا که اونجا نبودی پس کجا بودی؟ واسه چی اشک ریختی؟
_بخدا بیرون بودم رفته بودم یه کم باد به کله ام بخوره حالم بهتر بشه گریه هم یه کوچولو بود که رفتم بیرون حالم خوب شد وتمام!
توی خاموشی نگاهم کرد و با مکث طولانی بیان کرد:
_باشه.. درست وغلطش بعدا معلوم میشه!
ادای قلبخوری درآوردم وبیان کردم:
_من بهت دروغ نمیگم دلدادگیم.. توهم دیگه اشتباهم رو توروم نزن..
عاقل اندرسفیهانه نگاهم کرد و گفت:
_عماد و صحرا دوباره باهم ریختن روی هم؟
شونه ای بالا انداختم واظهار کردم:
_نمیدونم..اون دفعه که اونجا بودم جلوی نگاه من داشت با یه زن حرف میزد.. حدس میزنم اون باشه!
باحسرت آهی کشید و بیان کرد:
_بازخوبه هرکاری کرده جنمش رو داشته جلو روت کرده.. مثل رضای پست فطرت از پشت سر خنجر نزده!
اومدم از رضا دفاع کنم وسعی کنم نظرش رو عوض کنم
ولی مشاهده کردم خیلی آتیشش سریعه زبون به دهن گراهی شدم وسکوت کردم..
_راستی بهار اظهار کرده بودی توی مزون به مدل احتیاج دارن
اون کاره چی شد؟ کسی رو پیدا کردن؟
_نمیدونم.. میخوای بپرسم؟
_اوهوم.. بپرس.. که اگر نشد بگردم دنبال یه کار جمتوجه شد از تو خونه موندن خسته شدم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن