گندم هنوز هم محکم به گردنش چسبیده بود و رهایش نمی کرد و تنها میان هق هق هایش می اضافه کرد :
– تروخدا یزدان جون ، منم با خودت ببر …….. نمی خوام اینجا بمونم .
کاووس عصبی دست درون گره دستان گندم که به دور گردن یزدان چفت شده بودند انداخت و با یک حرکت بازش کرد و گندم را از آغوشش بیرون کشید و گوشه اطاق پرت کرد که گندم همجاده با جیغی روی زمین افتاد و هق هق زنان و وحشت کرده در حالی که نمی توانست نگاه وحشت زده خیسش را کاووس بگیرد ، خودش را گوشه اطاق جمع کرد و نمتوجه شد کی شلوار در پایش را خیس کرد :
– بتمرگ سر جات دیگه بچه …….. یزدان تو هم برو بیرون اون توله سگ و بکش بیار اینجا ببینم.
یزدان از گوشه دیده نگاهی به گندم انداخت و ناچاراً از اطاق خارج شد و به دنبال هوشنگ به حیاط راهی شد و با یک نگاه سرسری توانست هوشنگ را میان دار و کف دسته پسرها و در حال خندیدن ببیند ……… باید از همان لحظه ابتدا که هوشنگ را چسبیده به گندم دید ، کف دست او را می خواند.
با قدم های قد بلند سمتش حرکت کرد و کف دست زیر بازویش انداخت و او را از میان جمع پسرها بیرون کشید و به دنبال خودش به سمت اطاق کاووس برد .
– بیا بریم مارموز .
هوشنگ نگاهی به یزدان و قد بلندش انداخت و خودش را تکان تکانی داد …… ولی زور یزدان کجا و زور او کجا .
– کجا می بریم ، ولم کن .
ولی یزدان بدون آنکه توجهی به بالا پایین پریدن هوشنگ کند ، کشان کشان او را به سمت اطاق کاووس برد و مقابل کاووس خشمگین قرارش داد :
– بفرما آقا کاووس .
– پولایی که از این بچه کش رفتی کو ؟
هوشنگ با ضرب بازویش را از میان انگشتان کشیده یزدان بیرون کشیده و با اخم های درهم اضافه کرد :
– من نمی دونم از چی حرف می زنید .
– اون ده و پونصد و چی کار کردی ؟
– من پاما نه از گندم گراهی شدم و نه ازش کش راهی شدم .
– اگه مثل بچه آدم پول و برگردوندی که برگردوندی ، وگرنه اگه خودم بگردمت و پول و تو بند و بساطت پیدا کنم ، همین امشامگاه وسط حیاط جلوی نگاه همه فلکت می کنم .
هوشنگ با همان تخسی ذاتی اش ، گردنی بالا انداخت :
– من چیزی ازش کش نراهی شدم ………. اگه پولش کمه حتماً رفته باهاش خوراکی برای خودش خریده .
کاووس سری تکان داد و با ابرو به یزدان اشاره کرد :
– بگردش یزدان .
یزدان بازوی هوشنگ را گحرکت کرد و او را سمت خودش کشاند ………. هوشنگ تمام مدت مقاومت می کرد تا نگذازد یزدان جستجویش را انجام دهد …….. ولی قد و جثه یزدان کجا و قد و قامت خودش کجا ………… یزدان آنقدر از او درشت جثه تر بود که هوشنگ هیچ شانسی برای مقاومت کردن در برابر او نداشت .
یزدان تمام جیب هایش را یک به یک گشت و عاقبت توانست ده و پونصد گم شده و مچاله شده گندم را از جیب مخفی پشت شلوار پینه دوزی شده هوشنگ پیدا کند .
– بفرمایید کاووس خان .
کاووس پول را از دست یزدان گرفت و با نگاهی سر انگشتی توانست بشمارد ……. پوزخند زنان نگاهش را از پول ها گرفت و سمت چشمان تخس هوشنگ بالا کشید :
– این تخم حروم و ببر بده دست سعید بگو فلک و وسط حیاط آماده کنه و ده تا ترکه دلبر مهمون این جناب کنه تا یادش بمونه دیگه از خودی دزدی نکنه .
یزدان نگاهش را به هوشنگی داد که با شنیدن دستور کاووس ، بالا پایین پریدن و فریادهایش برای فرار از دست یزدان شروع شده بود ……… گندم هم از ترس اینکه کاووس چنین تنبیهی برای او در نظر بگیرد ، آوای هق هق های از سر ترسش بالاتر رفته بود و حتی برای ثانیه ای قطع نمی شد …….. کاووس بی حوصله از صوتی گریه های بی پایان گندم ، پشتش را به آنها کرد تا به سر جایش برگردد و بنشیند ……. در همان حال ادامه داد :
– این دختره هم امشب تو حیاط می خوابه ……… حق حرکت کردن پیش اکرم و دیگه دخترا رو نداره .
– کاووس خان ………. شما که مشاهده کردید گندم کاری نکرده .
کاووس سر جایش قرار گرفت و نگاهش را به یزدان داد :
– آره اما این براش درس عبرتی میشه که از این به بعد شش دنگ حواسش به پول و وسایلاش باشه ………. یه شامگاه تو حیاط بدون پتو و بالشت بخوابه براش خوبه .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن