رمان گلادیاتور پارت ۳۹۱

فرهاد خنده قد بلندی کرد .

ـ نمی دونستم که یزدان از اون کف دسته مرداییِ که گرایشات خاص و وحشیانه داره ………… هیچ وقت تو هیچ برنامه و مراسمی از این تمایلات خاصش پرده برداری نکرده بود . با اینکه رقیبمه ، ولی من همیشگی ازش خوشم اومده ……. باور کن فکر می کردم تو خلوتش از اون دست مردای قربون صدقه ایه . نه ، خوشم اومد . پس بگو همچین سرویست کرده که خودت مجبور شدی دمت و رو کولت بذاری و در بری و بیای اینجا پیش من …………… اما اشکال نداره . تو با همین کبودیاتم دلپذیری .

گندم قاشق چایی خوری در کف دستش را میان پنجه هایش فشرد ………… خدا نکند چنین خزعبلاتی به گوش یزدان برسد ………… وگرنه دیگر چگونه می توانست در دیدهانش نگاه کند ؟!

سعی کرد بحث را عوض کند :

ـ یزدان همواره می میل داشته تا خودش تو این جهانیی که برای خودش ساخته ، حرف اول و آخر و بزنه ………….. ولی به نظرم این جهان بیشتر از اون ، به شما احتیاج داره فرهاد خان . و برای بیرون فرستادن یزدان از این رینگ ، اون هم الانی که به نظر آسیب پذیر تر از هر وقت دیگه ای به نظر میرسه ، فقط یک قدم دیگه مونده .

فرهاد تک ابرویی برای گندم بالا انداخت و کاملاً سمت او چرخید :

ـ مثلا چه قدمی ؟

#gladiator

#part1252

ـ من از عمارت یزدان فرار کردم ………. باید خودتونم فهیمده باشید که من برای یزدان با همه دخترای قبلی فرق می کنم ………….. این موضوع و مدت زمانی که من تونستم تو عمارت یزدان دوام بیارم ثابت می کنه ………..

و او هم لبخند یک طرفه ای بر روی لبانش نشاند و سرش را اندکی رو به او جلو کشید و با لحنی آرام وسوسه انگیز ادامه داد :

ـ و حالا به نظرتون اگه بفهمه معشوقه اش از عمارتش ، فرار کرده و پیش رقیبش اومده ، چه ضربه ای میخوره ؟

لبخند بر لب داشت ، ولی در قلبش خبرهای دیگر بود …………. حتی نمی توانست تصور کند بعد از اینکه یزدان متوجه چنین چیزی شود چه بلایی به سر او و غرورش می آید ………… ولی مگر چاره دیگری برایش باقی مانده بود ؟ برای رسیدن به آن دفترهای نفرین شده ، اامان قدم جلب اعتماد این پیر کفتار صفت بود .

پس تا اطلاع ثانوی باید پا بر روی دلش می گذاشت و اجازه می داد دلش در خون تپیده اش هزار بار بسوزد و خاکستر شود .

فرهاد انگار که گندم با حرف هایش تا حدودی نظرش را جلب کرده باشد ، خنده صدا دار آرامی کرد و نگاهش را باز به سمت میز مقابلش و صبحانه مفصلش رویش کشید :

ـ قبل از اینکه مشغول بشی ، لباسات و در بیار و بعد صبحونت و شروع کن ………… چاییت یخ کرد .

#gladiator

#part1253

گندم پلکی زد و سعی کرد تبسمی آهسته بزند :

ـ میشه اول صبحونم و بخورم ، بعد لباسم و عوض کنم ؟ ……… از دیشامگاه از استرس فرار نتونستم چیزی بخورم . گشنمه .

فرهاد بی حرف سری به نشانه تایید برایش تکان داد و گندم نفس عمیق و آسوده ای کشید . گشنه اش نبود ، حتی یک ذره . ولی به دنبال مدتی برای تسلط بیشتر بر روی خودش می گشت .

می هراسید فرهاد الان از او تقاضای درآوردن لباس های بیرونش را داشته باشد و ثانیه ای بعد تقاضای دیگری از او کند ………… در مقابل این آدم باید کف دست به عصا و محتاط قدم بر می داشت .

چیزی تا پایان صبحانه اش نبود که فرهاد باز مردی که در چند متری اشان آماده به خدمت از حرکت ایستاده بود را صوت زد :

ـ کسری .

مرد جلو آمد ………… سینه سپر کرده و گوش به فرمان .

ـ بله فرهان خان .

فرهاد با همان تبسم گوشه لبش به گندم نگاهی انداخت :

ـ این دختر و به اطاق مهمان هدایت کن و حمام و براش آماده کن …………. احتمالاً الان به یه دوش آب گرم احتیاج داشته باشه .

#gladiator

#part1254

گندم به فرهاد چشم دوخت ……….. الان و آن هم در این عمارتی که به او حس ناامنی محض می داد ، به هیچ عنوان علاقه ای به دوش گرفتن نداشت .

ـ حمام نه ………….. فقط یک مقدار استراحت کوتاه کنم برام کافیه .

فرهاد از پشت میز کشیده شد و در حالی که به سمتی از سالن قدم بر می داشت ، در همان حال گفت :

ـ چرا . به نظر من تو به یه حمام آب گرم احتیاج داری ………… برو عزیزم .

گندم اندک ابرویی درهم کشید ………… وقتی فرهاد اصرار به حمام راهی شدن می کرد ، یعنی برای حمام و یا بعد حمام ، برنامه و نقشه هایی در ذهن دارد ………… نقشه ای که او هیچ از آنها نمی دانست و ……….. این ناطلاع داشتن زیادی ترسناک بود .

گندم با نگاهی نگران راهی شدن فرهاد را نظاره می کرد که کسری ، همان نگهبان فرهاد ، از پشت سر به شانه اش ضربه ای ساکت زد که باعث شد گندم به سرعت سر به عقب بچرخاند و شانه هایش را بی اختیار جمع کند .

عادت به لمس شدن نداشت . یزدان در عمارتش جوری تفهیم کرده بود که هیچ کدام از افرادش حتی جرات نزدیک شدن به او را هم به خودشان نمی دادند ……… دیگر چه رسد به لمس کردن .

ـ کشیده شو .

ناچاراً از روی صنقلبی قد بلند شد و پشت سرش با قدم های نچندان کشیده به مسیر افتاد ……… این عمارت هم همزیرا عمارت یزدان پر بود از محافظ هایی که هر کدام گوشه کناری آماده به رزم ، ایستاده بودند .