رمان گلادیاتور پارت ۳۴۴

معین لبانش را روی هم فشرد . یزدان تازه دو ساعت بود که به عمارت وارد شده بود و هنوز اطلاعی از برق رفتن امروزگار نداشت .

نفس عمیقی کشید ………. به خوبی می توانست واکنش یزدان را بعد از فهمیدن برق حرکت کردن امروزگار بفهمد . رفتن برق یعنی نداشتن فیلم ……….. و نداشتن فیلم یعنی نداشتن مضنون .

بی شک طوفانی در مسیر بود . طوفانی بس عظیم .

ـ قربان یه مشکلی هست .

یزدان عصبی به سمت معین برگشت :

ـ چی شده ؟

ـ قربان …….. امروزگار برای نیم ساعت ……. برق راهی شد .

دیدهان یزدان گمسرور تر شد و از خشم برق زد . برقی که انگار شعله های زبانه دار سرخ رنگی را درون خودشان جای داده بود .

ـ اینکه موردی نداره . ما غیر از دوربین های سراسری که به برق عمارت متصلن ، دوربینای متصل به برق اضطراری که چند ماه پیش نصبشون کردیم و هم داریم ………… اونا رو چک کنید .

معین سر تکان داد و او هم ابرو در هم کشید ………. مشکل دقیقاً همیجا بود .

ـ قربان هر کسی که برای این کار اجیر شده ، به خوبی خبر از دوربینای مخفی که متصل به برق اضطراری بودن هم داشته …………. می دونسته برق که بره ، هفت دقیقه وقت میبره تا ژنراتور فعال بشه و دوربینا دوباره شروع به فیلم برداری کنن . فیلم ها رو بررسی کردم ………….. هیچ حرکت کرد و آمدی به اطاق شما وجود نداره ………. هر اتفاقی که افتاده ، دقیقاً تو همون هفت دقیقه افتاده .

#gladiator

#part1121

یزدان درحالی که همچون ببرهای آمده به حمله نفس هایش را خرناس مانند و پر صدا بیرون می داد ، همجاده با نعره ای قد بلند و بی توجه به شانه باند پیچی و آسیب دیده اش ، خم شد و صندلی چوبی کلاسیک کنار کف دستش را دو کف دستی بلند کرد و به سمت آینه قدی اطاقش پرتاب نمود که تصویر خودش در آینه به هزاران تکه تبدیل شد و فرو ریخت .

تنها یک چیز در سرش مدام دور میزد و می چرخید ………….. هر کس که بوده خودی بوده . نزدیک بوده . آشنا بوده .

گندم وحشت زده از نعره های از سر خشم یزدان ، ترسیده شانه هایش را جمع کرد و بی اختیار یک قدم به عقب برداشت که به دیوار پشت سرش خورد و متوقف شد .

وقتی یزدان تا این حد خشمگین بود ، یعنی به هیچ عنوان اتفاق خوبی انتظارشان را نمی کشید ……….. یعنی شرایط حتی از آنچه که فکرش را می کرد هم بهم ریخته تر بود .

جلال صدایش زد :

ـ یزدان خان ………..

#gladiator

#part1122

ـ دستم به اون حروم زاده ای که پا به اطاق من گذاشته برسه ، بی معطلی سر از تنش جدا می کنم و برای اونی که ازش کف دستور چنین کاری رو گحرکت کرده هدیه می فرستم ……….. یزدان نیستم اگر خونش و نریزم .

نگاهش را به سمت جلال و معین چرخاند و انگشت اشاره اش را مقابل آنها تکان داد و ادامه داد :

ـ به صورت نامحسوس تحقیق کنید تو این بیست و چهار ساعت کی وارد عمارت شده ، کی از عمارت خارج شده ………. کی راهی شده ، کی اومده ……… کی خوابیده ، کی خورده . ریز به ریز اتفاقات این بیست و چهار ساعت و می خوام ……….. همین الان کارتون و شروع می کنید ……….. ممکنه اون فرد هنوز تو عمارت مونده باشه . نمی خوام شک کنه و از عمارت بیرون بزنه و خودش و گم و گور کنه .

جلال و معین سری تکان دادن و بیرون حرکت کردن و در را پشت سرشان بسشتاب‌زده .

گندم در حالی که با همان شانه های بالا داده و جمع شده اش به دیوار پشت سرش تکیه داده بود ، نگاهشدوری در اطاق زد .

اطاق بجز آن تک صنقلبی چوبی واژگون شده و آینه شکسته توسط یزدان ، آنقدر تمیز و مرتب بود که انگار هیچ دزدی وارد این اطاق نشده .

تا جایی که در فیلم ها متوجه شده بود ، هر جایی که دزد به آنجا میزد ، شلوغ و درهم برهم میشد ……….. اما اینجا آنقدر مرتب بود که انگار سارق ، جای دقیق چیزی که می خواسته را می اطلاع داشته که مستقیم به سراغ همانجا حرکت کرده و به بقیه جاها کاری نداشته .

#gladiator

#part1123

ابروان یزدان از درد شانه اش سخت تر درهم فرو رفت و کف دست روی جای گلوله خورده گذاشت و سخت فشرد و دندان هایش را روی هم سایید .

گندم درد را در چهره او دید و در حالی که حس می کرد حال خودش هم خراب شده ، به سمت بطری کوچک آب معدنی روی میز عسلی وسط اطاق رفت و کشیدهش کرد و درش را باز نمود و به سمت یزدان قدم برداشت و مقابلش ایستاد ……….. یزدان انگار تازه دیدهانش روی گندم در اطاقش افتاد .

ـ تو اینجا چه غلطی می کنی ؟

گندم درکش می کرد ………… هم دردش را ، هم اتفاقی که برایش افتاده بود را ……….. بخاطر همین به لحن شتاب‌زده حرف زدنش حساسیت به خرج نداد و سعی کرد به صورت خشمگینش تبسمی هر چند تصنعی بزند ، بلکه بتواند ملایمش کند :

ـ صوتی آقا جلال و آقا معین و گوش دادم ………… مضطرب شدم اومدم .

و بطری آب معدنی را به سمت لبان او بالا برد :

ـ تروخدا یه ذره بخور …………. یه ذره آروم بشی بهتر می تونی فکر کنی .

یزدان هنوز هم خشمگین بود …………. آنقدر که حس می کرد کنترل خشم هر لحظه سخت و سخت تر می شود . آنقدر که می ترسید خشم افتاده به جانش ، به یک آن بر سر گندم هوار شود .

ـ همین الان میری اطاقت و تا وقتی من نگفتم بیرونم نمیای .