رمان گلادیاتور پارت ۳۲۸

تو این ماموریت هم من مجروح شدم و هم گندم . شانس آوردیم که تونستیم زنده به تهران برگردیم .

نگاه فرهاد برای مدت مدت به‌شدت کوتاهی سمت گندم برگشت و دیدهانش بار دیگر صورت بی رنگ و روی او را به دقت کاوید ……. رنگ و روی گندم پریده تر از این حرف ها بود که حرف یزدان را باور نکند .

– چرا بهتون حمله کردن ؟

ابروان یزدان اینبار با تمسخر بالا راهی شد :

– چرا حمله کردن ؟ مشخص نیست ؟ بخاطر تصاحب محموله .

– کار کی بود ؟

یزدان نگاهش را سمت و سوی دیگری فرستاد :

– کی می تونه باشه ، جز کتی ؟

فرهاد تکانی خورد و یزدان توانست شوک و ناباوری او را از گوش دادن این جواب به راحتی ببیند و حس کند .

– کتی ؟ مدرکی هم داری ؟

#gladiator

#part1036

یزدان پوزخند آوا داری زد و دست از دور شانه های گندم آزاد کرد و درون جیب شلوارش فرو برد و موبایل نوید را بیرون کشید . درون فایل ویدئو هایش به دنبال فیلم خودش گشت و با پیدا کردنش ، موبایل را سمت فرهاد گرفت :

ـ بزن رو فیلم تا شروع بشه . این موبایلِ یکی از افراد کتی ، به اسم نوید هست . بد کسی رو پای این معامله نشوندی .

فرهاد فیلم را گذاشت و ثانیه ای بعد آوای نوید که به صورت کاملاً واضح اقرار می کرد که از سمت کتی رسیده ، درون سکوت باغ پیچید و درون گوش فرهاد خشمگین فرو حرکت کرد .

در طول مسیر برگشت به سمت تهران ، فرصت کوتاهی برای درست کردن فیلم پیدا کرد تا فیلم را آنگونه که خودش می خواهد تکه هایی از آن را برش بزند و بعد به کف دست فرهاد بدهد .

ثانیه به ثانیه نگاهش میخ نگاهان پر از خشم فرهادی بود که داشت فیلم را با دقت نگاه می کرد . این خشم قرار گرفته در نگاه فرهاد ، دقیقاً چیزی بود که او می خواست .

لبخند غرور آمیزی بر روی لبانش جای گرفت . تبسمی که ثانیه به ثانیه پر رنگ و پر رنگ تر میشد . اینکه با کمترین هزینه ، یکی از رقبا را از گود بیرون بی اندازی ، چیز کمی نبود .

با اتمام فیلم ، فرهاد نگاهش را بالا آورد و یزدان رگ گردن بیرون زده از خشم او را متوجه شد و فاتحه کتی را زیر لب خواند .

ـ باند کتی قبل از اینکه ما پامون به میرجاوه برسه ، محلی برای استقرار خودشون جور کرده بودن . یعنی از قبل منتظر ما و محموله بودن . که تو یک حرکت هم محموله رو ببرن و هم من و حذف کنن ……… نوید قصد داشت از زمان کشتن من فیلمی بگیره تا به عنوان مدرک برای کتی بفرسته و در قبالش پاداش بگیره .

#gladiator

#part1037

در حالی که لبانش به یک سمت کش می وارد شد و نگاهانش رنگی از شرارت به خود می گراهی شد ، خاموشی چند ثانیه ای کرد و ملایم تر از قبل ادامه داد :

ـ اما متاسفم براشون که نه اون کتی حروم زاده و نه اون نوید احمق ، یزدان و خوب نشناختن . که یزدان به این راحتی ها قابل حذف نیست .

فرهاد نفس آواداری از خشم کشید و فوشی زیر لب داد و موبایل را به یزدان برگرداند . یزدان همانطور آهسته و خونسرد ادامه داد :

ـ کار من تو این ماموریت تمومِ . می تونید تا فردا شامگاه بار و کاملاً بررسی کنید و پس فردا یه قرار ملاقات کوتاه برای تسویه حساب نهایی ، بذاریم . گندم هم حالش زیاد مساعد نیست و بهتره بیشتر از این سر پا نگهش ندارم .

فرهاد سری به نشانه تایید در جواب یزدان تکان داد و نگاهش را بار دیگر به سمت گندم کشاند :

ـ می خوای امشب و اینجا بمونی ؟ فردا برات بهترین دکترم و خبر می کنم .

بجای گندمی که هیچ تمایلی به هم صحبت شدن با فرهاد را نداشت ، یزدان جواب او را داد :

ـ ممنون از سخاوتتون فرهاد خان . با این شرایط ، گندم فعلاً پیش خودم بمونه بهتره . قراره فردا پزشک مخصوصم برای ویزیتش به عمارت بیاد .

فرهاد بار دیگر سری به نشانه تایید تکان داد و به نگهبانان درون باغش ، اشاره کرد تا بار تریلی را خالی کنند .

#gladiator

#part1038

با رسیدن به عمارت یزدان ، گندم نفس عمیقی کشید و نگاهش را به ساختمان بزرگ پیش رویش داد .

از برگشتنشان از یک جهت راضی بود و از جهت دیگر ناراضی . راضی بود که دیگر قرار نیست لحظه به لحظه از فکر در خطر بودن جان خودش و یزدان ، جان به لب برساند و استرس و اضطراب مزخرفی را تحمل کند ………… و از طرف دیگر ناراضی بود که حالا با برگشتنشان به عمارت باید حضور نسرین را باز تحمل کند و دندان سر جگر بگذارد .

ماشین هنوز کاملاً رو به روی ساختمان عمارت نه از حرکت ایستاده بود که دیدهان گندم به نسرینی افتاد که با قدم هایی دوان دوان و بلیز شلوار ساتن به تن ، که انگار یک جورهایی لباس خواب هم به حساب می آمد ، به سمت ماشین می دوید .

گندم با مشاهده کردن نسرین ، نگاهش را به حرص از او گرفت و کمر بند ایمنی اش را باز کرد و زیر لب غرغر کنان زمزمه کرد :

ـ ساعت نزدیک ۲ شامگاهه …………. این چرا هنوز بیداره ؟ اصلاً چطوری به این سرعت متوجه اومدنمون شد ؟

یزدان بدون آنکه قصد جواب دادن به گندم را داشته باشد ، از ماشین پیاده شد و نفس عمیق و خسته ای کشید .

#gladiator

#part1039

نسرین با رسیدن به یزدان ، خودش را در بغل او انداخت و به سینه چسبیده ، کف دستانش را به دور گردن او حلقه کرد و با صدایی که بی‌قراری رو می شد از آن متوجه شد و فهمید ، نالید :

ـ باورم نمیشه بالاخره برگشتی .

گندم چهره درهم کشیده ، از ماشین پیاده شد و بی حال و بی حوصله نگاهش را میان یزدان و نسرینی که از گردنش آویزان شده بود چرخاند . ماشین را دور زد و کنار یزدان از حرکت ایستاد و نگاهش را به چهره در هم کشیده یزدان که مطمئناً بخاطر درد فشاری که از آویزان شدن نسرین از گردنش ، به شانه اش می رسید ، داد .

یزدان خسته و بی طاقت شده از درد موزیانه ای که در تمام طول سفر امروزگارش ، حتی با وجود خوردن چندین مسکن ، برطرف نشده بود ، دست چپش را روی پهلوی نسرین گذاشت و او را اندکی به عقب هول داد .

ـ یه ذره برو عقب .

نسرین خودش را اندکی عقب کشید ولی کف دستانش را از دور گردن او باز نکرد و این خاری شد در دیدهان گندم . اینکه مقابل نگاهان نگهبانان پشت سرشان و خدمه های جلوی در ورودی ساختمان و اویی که مثلاً در این عمارت نقش معشوقه یزدات را بازی می کرد ، نسرین اینگونه از گردنش آویزان می شد و برایش ناز و اشوه می وارد شد ، برای او معنا و مفهوم خوبی نداشت .

#gladiator

#part1040

خوب می دانست الان در ذهن خدمه ها و نگهبانان چه می گذرد . احتمالاً او را دختر خسته کننده و نچندان جذابی می دیدند که یزدان برای در آوردن حیات اش از آن یک نواختی ، به فکر آوردن دختری دیگر به این عمارت شده ، یا به الاخره تاریخ انقضای او هم به پایان وارد شده که یزدان پای نسرین را به عنوان جایگزینی جمشاهده کرد و تازه به این عمارت باز کرده .

ـ به خدا اگه تا فردا برنمی گشتی باید جنازه من و از داخل این عمارتت جمع می کردی . داشتم از دوریت دق می کردم یزدان .

گندم حرصی تر از ثانیه های پیش قدم دیگری جلو گذاشت و مچ نسرین را گراهی شد و کف دستش را از روی شانه زخمی و باندپیچی شده او که بخاطر مخفی ماندنش زیر لباس نمایان نبود ، کنار زد .

حال خودش خوب نبود و حس می کرد ضعف کاملاً بر او چیره شده و از سمت دیگر تاثیر مسکن ها هم ذره ذره داشتند از بین می رفتند که درد پهلویش شروع به نشان دادن خودی کرده بودند . ولی با این حال باز هم نمی توانست بی خیال نسرین و این حرکاتش چندشناکش شود .

او ثابت کرده بود که برای داشتن یزدان حتی اِبایی از دادن جانش نداشت . دیگر تحمل کردن این ضعف و درد که چیزی نبود .

ـ مسیر طولانی ای رو اومدیم نسرین ، الانم هم من و هم یزدان خسته ایم . خدا روزگار و ازت نگحرکت کرده الان این مدلی آویزونش شدی . دستت و از روی شونش بردار .