گندم با کف دست آزادش ، چشمان خیسش را پاک کرد :
– نسرین همیشگی زود می اومد ……….. قرار نبود این همه دیر کنه ، نمی دونم کجا مونده .
– ناضافه کرد میره باهاشون که چه غلطی کنه ؟
– می گفت میره خونشون و تمیز کنه .
یزدان پوزخندی از حرص روی لبانش نشاند و دست از بازوی گندم جدا کرد و موبایلش را از جیب شلوار لی اش بیرون کشید و بلافاصله شماره نسرین را گحرکت کرد ……….. ولی همان طور که انتظارش را داشت ، هیچ جوابی نگرفت .
– بیا برو تو ماشین بشین تا این دختره هم بیاد .
گندم بینی اش را صدا دار بالا کشید و در جلو را باز کرد و روی صنقلبی ای جای گحرکت کرد که تمام این روزگارها جای نسرین بود ………. یزدان هم پشت فرمان قرار گرفت و نگاهش به کوله روی پای گندم خورد ……….. از صبح بجز چند لقمه نان چیزی از گلویش پایین نراهی شده بود و الان حس می کرد ، تمام قلب و روده اش از گشنگی در هم می پیچد .
– تو کیفت چیزی برای خوردن داری ؟
گندم نگاهش را سمت یزدان چرخاند ……… صدای ملایم شده یزدان ، قلب او را هم گرم می کرد و جرأتش را برای دیده در دیده شدنبا او زیادتر می کرد ……… با پشت کف دست صورت خیسش را پاک کرد و سری تکان داد و زیپ کوله اش را کشید و لقمه نصفِ و نیمِ خورده تخم مرغ و گوجه اش رادرآورد و سمت او گرفت .
– اینه ، یه ذره است …….. ولی دهنیه .
یزدان کیسه لقمه را از دست او گراهی شد و بازش گرفت و گاز بزرگی از سر لقمه او گراهی شد ………… تنها کسی که دخوردن دهنی اش برایش چندشناک به نظر نمی رسید ، دهنی گندم بود .
– مهم نیست .
گندم نگاهش را از لقمه درون کف دست یزدان گراهی شد و به خیابان پیش رویش داد که نسرین را در حال پیاده شدن از همان ماشین شاسی قد بلندی متوجه شد که ظهر سوارش شده بود .
گندم سر جایش سیخ شد و با کف دست جایی که نسرین قرار داشت را نشان داد و قد بلند اضافه کرد :
– نسرین اوناهاش ………. اومد یزدان .
یزدان کیسه لقمه درون دستش را پایین آورد و با ابروان درهم مسیری که گندم با انگشت نشانش می داد را دنبال کرد و به نسرینی رسید که عرض خیابان را به سمت آنها طی می کرد و می آمد ……… با اندکی دقت می شد متوجه لنگ زدن نامحسوس نسرین ، در راه حرکت کردن و قدم برداشتن هایش شد .
کیسه لقمه را روی داشبرد پرت کرد و در حالی که نگاه اخم کرده اش زوم روی نسرین بود ، در ماشین را باز کرد و اظهار کرد :
– میشینی تو ماشین و نه در و باز می کنی نه پیاده میشی …….. متوجه شدی ؟
گندم سری تکان داد و هیچ نگفت و یزدان از ماشین پیاده و در را در چارچوب کوبید و بست .
چند قدم از ماشین دور شد و کف دست به کمر گحرکت کرد و با همان ابروان درهم منتظر رسیدن نسرین شد .
نسرین با قدم هایی که سعی می کرد صاف و منظم به نظر برسد عرض خیابان را طی می کرد که چشمش به یزدان افتاد و دلش به آنی از شوک مشاهده کردن او فرو ریخت ……… انتظار متوجه شدن یزدان را نداشت ………. اصلا مگر قرار نبود امشب کس دیگری بجای او به دنبالشان بیاید .
با قدم هایی که انگار اندک اندک از ترس نگاه به اخم جای گرفته یزدان ، کم جان و کم جان تر می شد ، به یزدان رسید و دهانش همچراکه ماهی برای زدن هر حرفی باز و بسته شد ………. این ابروان درهم یزدان می بیان کرد که احتمالاً او را وقتی که درحال پیاده شدن از ماشین شاسی کشیده بوده دیده .
یزدان عصبی بازوی نسرین را گحرکت کرد و او را به پشت ماشین کشاند ……… نه می میل داشت حرف هایشان به گوش گندم بی تجربه و بی خبر از همه جا برسد ، نه چیزی به نگاهش بخورد ……… گندم همان بره دیده و گوش بسته زندگی او بود .
– اوقور بخیر خانم خانما ……… از این طرفا . خوب شد که بالاخره اومدید ……… وگرنه که زیر پای من و این گندم بدبخت علف سبز می شد .
نسرین نفسی گرفت و آب دهانش را به هر ضرب و زوری که بود پایین فرستاد ……… حالش خوب نبود و درد در جای جای تنش قرار گرفته بود و عذابش می داد .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن