گندم که با حرکت کردن نسرین مجدداً به جای خودش و کنار یزدان برگشته بود ، به ابروان درهم گره خورده او و چهره متفکرش نگاهی انداخت ……… دستش را آهسته روی کف دست یزدان گذاشت و با نوک پنجه هایش پوستش را لمس کرد تا حواس او را جمع خودش کند .
ساکت و با تردید جویا شد :
ـ یزدان ، نسرین بود …… نه ؟؟؟
یزدان نفس عمیقی کشید و نگاه متفکر و خیره اش را از زمین زیر پایش نگحرکت کرد . تنها آهسته ، به نشانه تایید سر تکان داد .
گندم خودش را بیشتر سمت او کشید و به بازویش چسبید ………. ظاهر بهشدت متفاوت و نیمه عریان نسرین ، گندم را به یاد اامان باری که بعد از چندین سال با یزدان رو به رو شده بود ، می انداخت ……….. وقتی که او را به زور مجبور به پوشیدن چنین لباسی کرده بودند :
ـ ولی ….. ولی …….. چرا ……. اینجوری بود .
با نگحرکت کردن جوابی از سمت یزدان ، نگاهش را به سمت جمعیت پیش رویش چرخاند و سعی نمود میان آن همه آدمی که درهم می لولیدند ، نسرین را پیدا کند . ادامه داد :
ـ میگم یزدان ……. نکنه اون و هم مجبور کردن که به این مهمونی بیاد …………. نکنه که قراره اون و هم به کسی بفروشن .
یزدان هم نگاهش را بالا آورد و برای پیدا کردن نسرین درون جمعیت پیش رویش چرخاند …….. ولی نسرین انگار همزیرا قطره آبی در زمین فرو رفته بود و ناپمشاهده کرد شده بود .
با پیدا نکردن نسرین ، نگاهش را سمت گندم که او هم نگاهش را جستجوگرانه میان جمع می چرخاند ، کشید ……. اگر می تمایل داشت به دنبال نسرین برود باید گندم را برای دقایقی اینجا تنها می گذاشت .
سرش را به عقب چرخاند که به جلال هشدار دهد تا در نبودش مراقب گندم باشد که با نمشاهده کردن جلال ، ابروانش عمیق تر از قبل درهم فرو رفت .
کلافه تر از قبل نفسش را آوا دار بیرون فرستاد . تمام بچه های منزل امید خانواده او محسوب می شدند . نمی توانست بی تفاوت از کنارشان گذر کند و چیزی به روی خودش نیاورد .
ـ گندم همینجا میشینی و از جاتم تکون نمی خوری ……….. با هیچ کس هم ، هم کلام نمیشی . این جلال لعنتی هم معلوم نیست کدوم قبرستونی راهی شدی . الان که می خوامش نیست .
گندم نگاهش را سمت یزدان کشید ………….. خوب می اطلاع داشت تک تک بچه های آن منزل نفرین شده تا چه حدی برای یزدان مهم هستند .
ـ باشه .
یزدان در حالی که تمایلی به تنها گذاشتن گندم نداشت ، اجباراً از جایش برتمایل داشت به سمتی که نسرین فرار کرده بود به راه افتاد .
از میان جمعیت می گذشت و لا به لای آدم ها به دنبال چهره آشنای نسرین می گشت .
با پیدا نکردن نسرین . با این فکر که نسرین به سمت باغ تغییر مسیر داده باشد ، به سمت در خروجی به راه افتاد . با ورود به باغ دو نگهبانی که به همره او رسیده بودند ، به سمتش راه افتادند .
ـ چیزی شده قربان ؟
یزدان با همان چهره به اخم جای گرفته ، نگاهش را چرخی در باغ داد …………. اینجا هم خبری از نسرین نبود .
ـ به دنبال دختری با لباس کوتاه نسکافه ای رنگ بگردید ……….. پوستش برنزه است و قدش حدوداً یک و هفتاده . نگاه و ابرو مشکیه و موهاشم فر لوله لوله ایه ……… چنین دختری رو پیدا کرمشاهده کرد هیچ اقدامی نکنید . فقط به من اطلاع بمتوجه شد .
ـ چشم قربان .
گندم که هنوز همانجا قرار گرفته بود و با نگاهش میان جمعیت را می کاوید ، با جای گرفتن فردی تنگ در تنگش ، به خیال اینکه یزدان برگشته ، سر سمتش چرخاند :
ـ نسرین و پیدا ……….
ولی با مشاهده کردن مرد غریبه درشت اندامی که کنارش جای گرفته بود و با تبسم یک طرفه آویزانی نگاهش می کرد ، ابرو درهم کشیده سعی کرد خودش را به عقب بکشد . اما مرد پیش کف دستی کرد و کف دستش را به دور کمر گندم انداخت و او را بیش از پیش به سمت خود کشید و به گوشه سینه اش چسباند ………… مشاهده کردن یک دختر تنها ، آن هم به قشنگیی و معصومیت گندم ، می توانست آب دهن هر مردی را مسیر بی اندازد .
گندم با دلی که حس می کرد ثانیه به ثانیه بر تعداد کوبش های بی امانش افزوده می شود ، به موهای درهم ریخته او و دو سه دکمه ابتدایی باز مانده پیراهن در تنش و پیشانی نم برداشته از عرقش چشم دوخت و آب دهانش را پایین فرستاد …………. این مرد مست بود .
ـ ولم کن ……… برو عقب ……….. بهت میگم برو عقب .
ولی انگار مرد نه تنها صدای او را نمی گوش داد ، بلکه در دنیای دیگری سیر می کرد . گندم گزینه مناسبی برای سیراب کردن این عطش افتاده به جانش بود . دست آزادش را به سمت لبان رنگی و برجسته گندم برد و با گوشه شستش لب پایینی او را لمس کرد و گندم هراسیده از این پیشروی مرد به سرعت سر عقب کشید و تکان هایش را بیشتر کرد .
حس می کرد با همان تماس بسیار کم دست مرد با لبانش ، سرمای عجیب غریبی در تنش نشسته .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن