یزدان لبخند یک طرفه ای که بی شامگاهاهت به پوزخند نبود ، گوشه لب نشاند و در مقابل گندم اندکی کمر خم کرد تا هم قد و قواره او شود ……… گندم قصد داشت خودش را ماده پلنگی نشان دهد که توانایی انجام هر کاری را دارد …………. اما این دخترِ بی تجربه مقابلش توله ببری بیش نبود .
یزدان با همان نگاه انباشته از غرور و تکبری مثال زدنی که انگار تمام جهان را در زیر پای خود دارد ، در نگاهان او نگاه کرد …………. این اعتماد به نفس کاذب گندم چیز خوبی نبود . خطر داشت ……… حتی می توانست جان خود گندم را هم به خطر بی اندازد .
شاید الان وقتش بود که به گندم نشان دهد که اگر تا الان در امنیت بوده ، تنها به خاطر سایه حمایتی بود که یزدان حتی برای ثانیه ای از روی سر او برنداشته ……… شاید بهتر بود که به گندم نشان دهد که سایه حمایتش ، چه نعمت و رحمت بزرگی است .
ـ اگه فکر می کنی که انقدر بزرگ شدی که به هیچ پشتیبانی و کمک من احتیاجی نداری ، باید بگم که کامل در اشتباهی عزیزه من ……….. اگه تا الان سالم موندی ، اگه تا الان کسی به خودش جرات و جسارت نداده که بخواد به حریمت نزدیک بشه ، فقط بخاطر حضور منه ……… فقط کافیه که برای یک لحظه سایه حمایت من از رو سرت برداشته بشه ……….. اون وقتِ که می بینی چند نفر برای داشتنت دندون تیز می کنن ……….. فرهاد تنها یکی از آدمای خطرناکیه که دور و بر من وجود داره …………. تو هنوز با بهشدت از اونها آشنا نشدی .
گندم پلکی زد ………. یزدان خوب بلد بود با نگاه ها و حرف هایش ته قلب او را خالی کند …………. غرور قرار گرفته در چشمانش اندک اندک رنگ باخت و کم رنگ شد ، ولی با این وجود اجازه نداد کاملا از بین رود .
ترس و دلواپسی که اندک اندک در چشمانش شکل گرفت را متوجه شد و نگاه از روی او برداشت ……… همین ترس در دیدهان او ، برایش کفایت می کرد .
داخل شد و نگاهش را به سمت جایی که جلال اعلام دریافت سیگنال کرده بود ، چرخاند و درهمان حال اضافه کرد :
ـ بهتره لباسات و عوض کنی و اگه دوست داری ، یه دوش آب گرم بگیری و بعدش هم استراحت کنی ……….. جشن های فرهاد همیشه تا دیر وقت ادامه داره . نمی خوام انرژی کم بیاری و بی حس و حال بشی .
گندم حوله به کف دست به دنبالش جاده افتاد و داخل اطاق شد :
ـ امروزگار صبح زود رفتم حموم .
ـ پس کار چندانی نداری ……….. فقط لباسات و در بیار و برو روی تخت دراز بکش .
گندم نگاهش را به سمت تخت بزرگ و مجلل طلاکاری شده مقابلش کشید و با قدم هایی آهسته گرفته به سمتش راهی شد و لبه اش جای گرفت و کمی خودش را بالا و پایین کرد …………… تخت خیلی نرم و رویایی به نظر می رسید . کمی خودش را عقب کشید و دستی به پتوی بهشدت بزرگ مروارید دوزی شده پشم شیشه ای که سرتاسر تخت را در بر گحرکت کرده بود کشید ، پارچه تخت خنک بود و حس خوبی به او می داد .
از این حس خوبی که گرفته بود تبسم باریکی بر لب نشاند و نگاهش را سمت یزدان که باز هم سر در موبایل در کف دستش کرده بود و با آن مشغول بود چرخاند :
ـ من از این مدل تختا بهشدت خوشم می یاد . خیلی قشنگن …………… میگم یزدان جون .
یزدان بی آنکه سر از موبایل بیرون بکشد و یا نگاه هرچند کوتاهی به گندم بی اندازد ، جوابش را داد :
ـ بله ؟
گندم گردن به سمتی کج کرد و با لحنی که خواهش در آن موج می زد ، اضافه کرد :
ـ میشه از این تختا برای منم بخری ؟ از همینا ………. به همین بزرگی .
ـ آره آره .
سرش پایین بود و جواب مثبت به گندم داده بود ……… بدون آنکه بداند در قبال چه تمایل داشته ای به او جواب مثبت داده . انقدر درگیر پیام هایی که با جلال رد و بقلب می کرد شده بود که گندم و خواسته اش به گوشه ای ترین قسمت مغزش فرستاده شده بود .
الان موضوع مهمتری برای در ذهنش گذراندن و متمرکز شدن وجود داشت ………. جلال پیام داده بود که سیستم ، از آن اطاق تنها یک سیگنال دریافت کرده و به نظر می رسید جز همانجایی که اعلام کرده ، در دیگر نقاط اطاق خبری از دوربین و یا هاشفی نباشد .
موبایل را روی میز کوچک ناهارخوری که درون اطاق بود انداخت و دست به کمر گحرکت کرده نگاه گذرایی به جایی که جلال چند دقیقه پیش اشاره اش کرده بود ، انداخت ……….. از هیچ چیز بیشتر از اینکه کسی او را لحظه به لحظه بپاید و ریز به ریز کارهایش را تحت نظر بگیرد ، بدش نمی وارد شد .
نفس عمیقی کشید و در حالی که سعی می نمود عادی باشد و عادی رفتار کند ، به سمت همان قسمت مسیر افتاد . باید لااقل می درک کرد دوربین و یا آن هاشف را کجا جاساز کرده اند .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن