صورت گندم در هم رفته تر شد و لب و لوچه اش آویزان تر از قبل گشت .
– تا اون موقع که خیلی مونده …….. من الان می خوام . نه چند سال دیگه …….. منم می خوام از خودم و خودت عکسای دلبر بگیرم بذارم رو صفحه موبایلم ………. اصلا دلم می خواد هر وقت دلم برات تنگ شد تندی بهت زنگ بزنم .
یزدان دست دور گردن گندم چرخاند و سر او را به شکمش چسباند و فشرد ……… گندم رسیده بود تا تمام عقده های درونی و عاطفی او را پر کند ……….. اگر او قلبیلی برای بقای گندم شده بود ، گندم هم بدون آنکه بفهمد یا بداند ، از همان بدو ورودش به خانه امید ، دلیلی برای زندگی ماندن و زندگی کردن او شده بود ……… گندم ناخبر داشته ، ذره ذره خلاء های روحی او را پر کرده بود ……… انگار یزدان احتیاج داشت تا تمام عواطف مردانه و برادرانه اش را صرف کسی همچون گندم کند .
– هر وقت که قلبت برام تنگ شد ، فقط کافیه به نسرین بگی تا بهم زنگ بزنه و گوشی رو بهت بده تا بتونی باهام حرف بزنی .
– من که می دونم امکان نداره گوشیش و بهم بده .
***
وقت همچون نور گذشت و دو بهار و تابستان دیگر هم از زیستن گندم رد شد و گندم وارد ده سالگی اش شد ……… سه بهار و تابستانی که شاید سخت ، اما با وجود یزدان ، قابل تحمل گذشت .
یزدان جوانی بیست و دو ساله شده بود …….. خوش قد و بالا و رشید …….. با دیدهانی درشتِ مشکی رنگ و ابروان و مژه های پر و مردانه ………. آنچنان که کم پیش می رسید که از جایی گذر کند و نگاه مؤنثی بی تفاوت از روی او گذر کند و یا نگاه را به دنبال خود نکشد .
بچه ها یکی یکی فله های بزرگ کف دستمال کاغذی را وارد انبار می کردند و گوشه ای روی هم می چیدند ………. یزدان وارد انبار شد و فله ها را چشمی سر شماری کرد .
– کف دستمال کاغذی ها رو که چیمشاهده کرد ، کارتونای بیسکوییت و آدماس ها رو هم این سمت روی هم بچینید . بیسکوییت ها رو باشن که خورد نشن .
کاووس وارد انبار تاریک گاراژ شد و نگاهش را دور تا دور انبار چرخاند .
– من هنوز نمتوجه شدم که چرا اظهار کردی کف دستمال کاغذی و بیسکوییت و آدامس بجای فال و گل بفروشیم .
– من حساب کردم ، سود اینا ، از سود فال و گل بیشتره ……. ضرر مالیشم کمتره .
کاووس دستی به سیبیل های پهن پشت لب هایش کشید ……….. یزدان هوش بهشدتش را به دفعات ، به او ثابت کرده بود .
– اگه تو میگی سودش بیشتره ، پس همین جاده و ادامه بده .
یزدان سری تکان داد که با به آوا دروارد شدن زنگ تلفن هممسیرش ، دست در جیب سویی شرت در تنش کرد و موبایل ساده اش را بیرون آورد و نگاهی به شماره ناشناس افتاده بر روی آن انداخت .
– بله ؟
– آقا یزدان ؟
– خودم هستم .
– باید همدیگه رو ببینیم .
ابروان یزدان از ندرک کردن منظور مرد پشت خط در هم راهی شد .
– ببینیم ؟ هم و ؟ ولی من شما رو به جا نیاوردم .
– من و نمی شناسی ، اما من خوب تو رو می شناسم ……… فقط هزینه شناختنِ من اینه که بیای جایی که بهت میگم .
– چرا فکر می کنید من باید با شمایی که نمی شناسمتون قرار مداری بذارم .
– چون من اطاعات خوبی از قاتل بابات دارم .
ابروان یزدان بیشتر از قبل درهم گره خورد ……… نگاهش را چرخی روی افراد حاضر در انباری داد و از انباری بیرون رسید …….. قاتل ؟؟؟ ……. قاتل پدرش ؟؟؟
– پدر من به قتل نرسیده جناب …….. کسی که به شما اطلاعات داده ، اشتباه به عرضتون رسونده .
– می دونم که بهت اضافه کردن بابات فقط بخاطر خواب آلودگی و سهل انگاری خودش ، تصادف کرده و مرده ………. اما بهت دروغ گفتن پسر ……….. می دونی چرا ؟ زیرا باید باور می کردی که مرگ پدرت فقط یه شاخ به شاخ شدن ساده توی جاده بوده ……….. چون باید همه چیز و برات عادی و طبیعی جلوه می دادن .
– تو کی هستی ؟؟؟ …….. این چرت و پرتا رو از کجا آوردی که داری الان تحویل من میدی .
– حرفای من چیزی جز حقیقت نیست …….. اگه دوست داشتی از تمام ماجرا سر در بیاری ، فقط کافیه با همین شماره که رو گوشیت افتاده تماس بگیری ……… من سند و مدرک خوبی برای اثبات حرفم دارم ……… به نفعته که کسی چیزی از این تماس نفهمه …….. مخصوصا اون کاووس حروم زاده .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن