رمان گرگها پارت ۳۸

پدرسوخته ی مارمولک.. بدجور ایسگام کرده بود..

۱۲۰)

پیش دکتر نمیشد چیزی بهش بگم و فقط بهش نگاه غره رفتم..

_کاملا کار درستی کردین خانم
به لیلی لبخند زد و رو به من اظهار کرد

_خانمتون نجاتتون داده.. باید ازشون تشکر کنین چراکه در چنین مواقعی اکثرا همه هول میشن و نمیدونن چیکار کنن و بیمار متاسفانه دچار تشنج میشه

دهنمو باز کردم که بگم ایشون خانمم نیستن.. ولی نمیدونم چرا قلبم خواست برای چند ثانیه هم که شده توی مطب این دکتری که مارو نمیشناخت، لیلی خانم من باشه..

لیلی انقدر ممنوع بود برام که همین یه جمله ی دکتر هم به مذاقم خوش اومده بود..
لیلی رویای دست نیافتنی من بود..

با جدیت داشت احوال منو برای دکتر تعریف میکرد و من غرق تماشاش بودم..
چقدر زحمت کشیده بود برای خوب شدن حالم..
منظورش از جون کندن همین بود پس.. حق داشت دختر بیچاره خیلی اذیت شده بود..
همونطور که داشت از دکتر دستورات دارویی منو با دقت میگراهی شد نگاهش کردم..
به‌شدت دوستش داشتم..

یاد شعری از ناظم حکمت شاعر ترکیه ای افتادم که میبیان کرد

تو را دوست دارم
چون نان و نمک..

چون لبان گر گحرکت کرده از تب
که نیمه شب در التهاب خوردن آب
بر شیر آب بچسبد..

وقتی به تو می اندیشم
گویی
خرامیدن آهویی ست که
برای خوردن آب از برکه
با رقص در فراز و نشیب دشت
فرود می آید..

وقتی به تو می اندیشم
گل می کارم
به جاهایی که کف دست تو خورده..

غرق تماشاش بودم که نگاه خیره مو دید و رشته ی سخنش با دکتر از کف دستش در راهی شد..

نگاهش توی نگاهم قفل شد و یادش راهی شد چی داشت به دکتر میاضافه کرد..
به تته پته افتاد و سعی کرد حرفشو ادامه بده اما نتونست..
خنده م گحرکت کرد از حالت صورتش و بهش لبخند زدم..
خودشم خنده ش گحرکت کرد و سرشو تکون داد..

دکتر از بالای عینکش کنجکاو نگاش کرد و اظهار کرد
_خانم کیان.. پرسیدم همسرتون حساسیت به آنتی بیوتیک که ندارن؟

با خانم کیانی که دکتر گفت، لیلی دوباره شیدا شد و دست و پاشو گم کرد.. و من غرق لذت شدم..
چقدر شهرت من بهش میومد.. کاش میشد تا آخر عمرش خانم کیان میشد.. همسر من.. دلدادگی من.. اما سراب بود.. خیال بود..

قبل از لیلی خودم رو کردم به دکتر و اضافه کردم
_حساسیت ندارم دکتر

نسخه ای رو که نوشته بود داد کف دستم و اضافه کرد
_داروهاتونو به موقع مصرف کنید.. آمپول نوشتم تا به‌سرعت اثر کنه
نسخه رو ازش گراهی شدم و تشکر کردم و رو به لیلی اضافه کردم
_بریم خانم

لیلی

داروهای کامیارو از داروخونه گرفتیم و یکی از آمپولهاشو همونجا توی تزریقات کلینیک زدن و برگشتیم خونه..
هنوزم سرفه میکرد و بهش گفتم بره تو اتاقش و استراحت کنه..
راهی شد بالا و منم رفتم توی آشپزخونه تا براش سوپ درست کنم..
از سوپی که پخته بودم چشیدم.. بد نشده بود.. به سوپهای منیره نمیرسید ولی قابل خوردن بود..
بردمش بالا و قرصاشم گذاشتم توی سینی..

دراز کشیده بود روی تخت اما دیدهاش باز بود و نخوابیده بود..

_چرا نخوابیدین؟.. دیشب شب سختی بود براتون، کمبود خواب دارین بخوابین تا حالتون بهتر بشه

_تو که بیشتر از من کمبود خواب داری خانم پرستار..
با تعریفایی که کردی درک کردم که تا نزدیکای صبح نخوابیدی و مواظب من بودی

دیدهکی بهش زدم و گفتم
_درسته اما همونطور که بیان کردم پشیمون نیستم و تجربه ی خوبی بود.. تا حالا تب کسی رو از ۴۱ پایین نیاورده بودم

ریز خندیدم و اونم ریز خندید..

_کف دستت درد نکنه ولی یکی طلبت.. بدجور سر کارم گذاشتی

_بسیار حال میداد باور کنین.. راستی کی میایین منو از بابام خواستگاری کنین؟

ریز خندید و اظهار کرد
_نه دیگه میل داشتگاری و ازدواج منتفی شد.. فراموش کن

_فراموش کنم؟.. ای بابا مگه ناضافه کردین دیگه نباید فراموش کنم؟

_اون برا وقتی بود که نمیدونستم برای چی دوتایی حرکت کردیم حموم… اما الان دیگه میدونم.. همه ی حرفام و اتفاقای دیشبو فراموش کن.. مخصوصا حمومو

لبخند میزد اما قلب من گحرکت کرد از اینکه بازم میگفت بوسه هاشو فراموش کنم..
چه چیز سختی از من میمیل داشت.. هر بار با بوسه هاش منو از خودم میگحرکت کرد و تا آسمان هفتم باهاش میرفتم و بعدش میگفت اون لحظات بی نظیر رو فراموش کنم..

دمغ شدم و اونم درک کرد که حالم گحرکت کرده شد و نگاه خودشم غمگین شد..
ولی سعی کردیم به روی خودمون نیاریم و من اظهار کردم
_سوپتونو بخورین تا سرد نشده

نگاهی به سوپ کرد و بیان کرد
_راضی به زحمت نبودم خانم کیان

با خانم کیان گفتنش قلبم هری ریخت.. به زور تبسمی زدم به شوخیش.. چقدر به قلبم قرار گرفت این اسم از زبون خودش.. آرزوم بود یه روزی خانم کیان بشم..
ولی آرزوی محالی به نظر میرسید.. کامیار به‌شدت سرسخت بود در این مورد..

سوپشو خورد و بیان کردم که بخوابه و منم میرم پایین یکم بخوابم..
خسته بودم و دیگه خیالم از حالش راحت بود..
تا شب دو بار بهش سر زدم و متوجه شدم که خوابیده..

توی آشپزخونه ماکارونی درست میکردم که اومد..

_رسماً آشپز شدیا

برگشتم نگاهش کردم و بیان کردم
_متاسفانه فقط سوپ و ماکارونی و املت بلدم درست کنم

_پس بیچاره شوهرت

_منکه گفتم قصد ازدواج ندارم.. هر موقع میل داشتم ازدواج کنم یاد میگیرم

اومد وایساد پیشم مقابل اجاق گاز و اظهار کرد

_قصد ازدواج نداری؟
_نه
_پس چرا قرار جلسه ی دوم خواستگاری رو گذاشتی؟

اصلا قضیه ی تمایل داشتگاری یادم نبود.. دیگه لازم هم نبود که ادامه ش بدم، به اندازه ی کافی اذیتش کرده بودم..
سس ماکارونی رو خالی کردم توی قابلمه و گفتم
_پشیمون شدم.. به مولینم میگم بهشون بگه نیان

عمیق نگام کرد و گفت
_چی شد که پشیمون شدی؟.. تو که میگفتی آقا بهرام کیسی نیست که بتونی بهش نه بگی

مثل خودش تو عمق دیدهاش زل زدم و گفتم

_فقط یه کیس هست که نمیتونم بهش نه بگم

اونم همونطور خیره تو دیدهام بیان کرد

_کیه اون کیس؟

_بماند..

پنج شش ثانیه تو نگاهای هم خیره شدیم و حرفی رو که نمیتونستیم به زبونمون بیاریم رو با نگاهمون به هم اظهار کردیم..

بالاخره تاب نگاهشو نیاوردم و نگاهمو ازش گراهی شدم و راهی شدم سمت یخچال..
پشت سرم اومد و آروم گفت
_لیلی..

بدون اینکه برگردم آروم گفتم
_بله..

درست پشتم وایساد.. طوری که بدنشو حس کردم..

_منتظر اون کیس نمون.. اون آدمِ ازدواج نیست

اینو گفت و بدون اینکه به من فرصت جواب بده رفت طبقه ی بالا..
همونجا جلوی یخچال موندم و به اشکایی که میتمایل داشتن نگاهامو پر کنن اجازه ی باریدن ندادم..

اگه کامیار آدم ازدواج نبود منم قید ازدواجو میزدم و تا آخر عمرم بعنوان پرستارش پیشش میموندم..
ولی میهراسیدم یه روزگاری اینو هم ازم بگیره و نزاره تو خونه ش بمونم..
ولی من ترکش نمیکردم.. میدونستم اونم بدون من نمیتونه و به بودنم نیاز داره.. همونطور که من بهش نیاز داشتم و حکم نفس داشت برام..

بعد از نیم ساعت یه اس ام اس بهش دادم و نوشتم که ماکارونی قلببر منتظرتونه..

خودم از قصد با طنز نوشتم که اون حالت نیم ساعت پیشمون توی آشپزخونه از بین بره و نریم تو فاز دپرسیون و سرسنگینی..

دو دقیقه بعد اومد پایین.. میزو چیده بودم و سالاد کاهو و ماست موسیر هم که خیلی عاشق شد گذاشته بودم سر میز..
میزو نگاهی کرد و بیان کرد
_کو این ماکارونیِ قلببر؟

اشاره کردم به دیس و گفتم
_اینجاست.. بفرمایید

صنقلبیشو کشید و نشست
_رنگ و روش که دلبره بخوریم ببینیم مزه ش چطوره

خورد و انگار خوشش اومد که یه کفگیر دیگه هم کشید و گفت
_خوشمزه ست دستت درد نکنه
_نوش جان

چقدر زیبا بود که دوتایی داشتیم غذا میخوردیم و اون ازم تشکر میکرد و منم بهش میگفتم نوش جان..
انگار زن و شوهر بودیم و به هم تعلق داشتیم..
چه رویای زیبایی بود تعلق داشتن به کامیار..

تو این رویا غرق بودم و نگاهش میکردم که سرشو کشیده کرد و نگاهمو شکار کرد..
هول شدم و تمایل داشتم چرت و پرت بگم که بیان کرد

_توام به اون چیزی که من فکر میکنم فکر میکردی؟

منظورشو خوب گراهی شدم.. تله پاتی داشتیم با هم و بسیار وقتا همزمان به چیز مشترکی فکر میکردیم و به زبون میاوردیم..

اضافه کردم
_آره.. ولی میدونم که خیاله

از روی صنقلبی قد بلند شد و با صوتی گحرکت کرده ای اضافه کرد
_یه رویای ناممکن

و راهی شد بالا.. بازم قلبمون گحرکت کرد.. خواستم کف دستاشو بگیرم و بگم من اینجام، خیال و رویا نیستم.. کافیه بخوای تا مال هم بشیم.. اما نمیتونستم اون کارو بکنم..
از طرفی غرورم اجازه نمیداد از طرفی هم میدونستم که بازم میگه نه..

بیحوصله میزو جمع کردم و راهی شدم که ظرفارو بشورم..
پیشامگاهند منیره رو بسته بودم که اومد تو آشپزخونه و اظهار کرد

_کمک نمیخوای؟

نگاش کردم و گفتم
_برای چهار پنج تا ظرف؟

اومد پیشم و مقابل سینک وایساد و بیان کرد
_کاریه که از من بعیده.. ولی نمیدونم چرا دلم میل داشت منم بشورم

خندیدم و گفتم
_برین کنار بابا لازم نکرده شما بشورین.. چقدر بهتون نمیاد

خندید و گفت
_چرا نیاد.. بده من ببینم

دیس چربو برداشت و اسکاچ کفی رو کشید روش..
منم دیگه مانعش نشدم زیرا مست شده بودم از نزدیکی و کنارم وایسادنش..
میتونستم ظرفای یه رستورانو تا صبح باهاش بشورم..

لعنتی این محبت چی بود که هر کاری با یار دلنشین و لذتبخش میشد..

انقدر هیکلش درشت بود که به زور دوتایی پشت سینک جا شده بودیم..
گاهی با خنده هولم میداد و میگفت
_یکم برو اونور دستم به شیر نمیرسه

منم هولش میدادم و میبیان کردم
_من اول اومدم.. میخوای جامو بگیری؟

انقدر مسخره بازی کردیم که آخرش یه بشقاب کفی از دستش سر خورد و افتاد شکست..

هینی کشیدم و بیان کردم
_وای.. سرویس چینی قدیمی نگارجونو ناقص کردین

موذیانه لبخند زد و گفت
_من نشکستم که تو شکستیش

عصبی نگاش کردم و گفتم
_من شکستم؟..

کف دست کف آلودشو زد به صورتم و اضافه کرد
_معلومه که تو شکستی کف دست و پا چلفتی

دیدهامو بستم و کفی رو که مالیده بود به صورتم پاک کردم و اظهار کردم
_ای دروغگوی ملعون حسابتو میرسم

داشت میریز خندید و میاضافه کرد چیکار میتونی بکنی آخه جوجه، که هرچی کف تو سینک بود برداشتم و پریدم روش..

انتظارشو نداشت و تعاقلبشو از دست داد و عقب عقب راهی شد.. اما نیفتاد و چسبید به دیوار..
دستکشامو قشنگ مالیدم به موها و صورت و سر و گردنش و حسابی کفیش کردم..

میلبخند زد و میگفت
_نکن من مریضم

ولی تا وقتی که دلم خنک نشد ولش نکردم و موهاشو به هم ریختم بعدشم فرار کردم..

دویدم توی هال اما یهو از پشت، بند پیشبندمو کشید و متوقفم کرد..
تا برگشتم نگاش کنم مایع ظرفشویی رو فشار داد روی سرم و تموم موهام آغشته به مایع ظرفشویی شد..
داد زدم و اضافه کردم
_چیکار کردی الان میره تو چشمام کور میشم لعنتی

با سرفه ی شمشاهده کرد ریز خندید و اظهار کرد
_حقته حیوون وحشی

دستامو گراهی شدم بالای چشمام که مایع نره تو نگاهام و بیان کردم
_وحشی منم یا تو؟ ببین چیکارم کردی

_تویی که مثل کوآلا چسبیدی بهم و نزاشتی نفس بکشم و همه جامو کفی کردی

دویدم سمت حموم تا زود موهامو بشورم تا سرازیر نشده و نرفته تو چشمم..
دوش کف دستی رو برداشتم تا دمای آبو تنظیم کنم که متوجه شدم اومد تو حموم و دوشو ازم گراهی شد..
سرمو کشیده کردم ببینم چرا اومده که سرمو خم کرد و اضافه کرد
_سرتو بنداز پایین بچه الان نگاهات میسوزه

سرمو خم کرد و آبو گراهی شد روی سرم..
آروم زمزمه کرد
_اینم بار دوم که باهم اومدیم حموم.. خدا سومیشو به خیر بگذرونه

راست میگفت.. همش حموم بودیم باهم..
آروم بیان کردم
_خودم میشورم شما خیس میشین

_یه بار تصمیمتو بگیر یا بهم بگو تو یا بگو شما.. هر دیقه یه چیز نگو.. الانم سرتو بنداز پایین من بشورم کله تو

متغیر بودم حق داشت اینو بگه.. هیچی ناظهار کردم و منتظر شدم موهامو بشوره..
کف دستشو برد لای موهام و آروم شست.. آخ که دستش لای موهام چه حالی میداد.. آروم انگشتاشو میکشید توی موهام و انگار نوازشم میکرد..
لذت میبردم و به این فکر میکردم که یعنی اونم مثل من از لمس موهام خوشش میاد یا نه..

ولی احساس میکردم اونم مثل من لذت میبره چراکه حرکت دستش آرام تر میشد و کمی لای موهام نگه میداشت دستشو..
انقدر موهامو شست که گردنم خشک شد و گفتم
_بسه دیگه تمیز شد مرسی

انگار با متوجه شدن آوام به خودش اومد که یهو حرکت دستش روی سرم محکم شد و دو سه تا چنگ مادرانه، از اونایی که مولین ها موهای بچه شونو بیرحمانه میشورن، انداخت تو موهام و گفت
_همینجا وایسا حوله بیارم برات موش آب کشیده

راهی شد و حوله آورد و انداخت روی سرم..
حوله رو پیچیدم به موهام و سرمو کشیده کردم..
طوری نگام کرد که توی نگاهاش حسرتو متوجه شدم..
اما زود نگاهشو ازم گرفت و گفت
_حالم خوب نیست میرم یکم دراز بکشم

منم خوب نبودم.. منم از اینکه اینقدر دوتایی بهمون خوش میگذشت اما هر بار مجبور بودیم که آخرش جادهمونو جدا کنیم و دور بشیم از هم، دلگیر و خراب بودم..
بازم به هم نزدیک شده بودیم و آخرش بازم فرار کرده بود طبقه ی بالا..