غرق خواب بودم که احساس کردم کف دستی روی موهام کشیده میشه و نوازشم میکنه…
سرم رو چرخوندم و تو جام غلتی زدم که حرکت کف دستش به صورتم رسید و پیشونی و شقیقه ام رو به طرف گونه ام نوازش کرد….
با بی میلی لای دیده هام رو باز کردم و سامیار رو مشاهده کردم که لبه ی تخت نشسته و درحال نوازش سر و صورتم بود….
تبسمی بهش زدم و دوباره دیده هام رو بستم و صورتم رو به کف دستش مالیدم…
بار دیگر انگشت هاش رو حرکت داد و این دفعه روی لب هام رو لمس کرد و اروم گفت:
-بلند شو داره دیر میشه..نوبتت میگذره ها..
بدون باز کردن نگاه هام، خوابالود و گحرکت کرده اضافه کردم:
-ساعت چنده؟.
-پنج..
چشم هام تا ته باز شد و با تعجب گفتم:
-وای چرا بیدارم نکردی..
بهسرعت تو جام قرار گرفتم که کف دستش رو روی شونه ام گذاشت و گفت:
-بهشدت خب اروم..هنوز دیر نشده که..
-تا ولیده بشم و برم دیر میشه..تازه تلفنی نوبت گراهی شدم هنوز مطبشم دقیق نمیدونم کجاست….
از روی تخت کشیده شدم و به سامیار خیره شدم و با تعجب اضافه کردم:
-تو چرا نحرکت کردی؟..
-کجا؟..
شونه ای بالا انداختم و درحالی که میحرکت کردم سمت دستشویی گفتم:
-سرکار دیگه..
راهی شدم تو کف دستشویی و در رو که بستم آوای سامیار اومد:
-نه امروزگار نمیرم..
بی حرکت توقف کردم پشت در و فکر کردم اشتباه شنیدم:
-نمیری؟..چرا؟..
جوابم رو نداد و من در دستشویی رو باز کردم سرم رو از لای در بردم بیرون:
-سامیار؟..
تیشرتش رو دراورده بود و سرش تو کمدش بود و داشت لباس انتخاب میکرد که با آوای من سرش رو اورد بیرون و نگاهم کرد:
-بیان کردی با سولین نمیتونی بری، خودم باید باشم..
نیشم یهو باز شد و با ذوق گفتم:
-با من میایی دکتر؟..
با اخم های تو هم ولی نگاه هایی که انگار میریز خندید، سرش رو به تایید تکون داد و بار دیگر چرخید سمت کمدش…
با خرسندی ریز خندیدم و اروم اضافه کردم:
-مرسی..
جواب نداد و من هم برگشتم تو سرویس بهداشتی و مشغول کارم شدم…
کمی بعد که بیرون اومدم، سامیار یک تیشرت ابی ساده پوشیده بود به همجاده یک شلوار جین تنگ و سرمه ای رنگ..کاپشن چرم مشکیش رو هم کنارش روی تخت گذاشته بود که بعد بپوشه…..
چند لحظه مات نگاهش کردم و تو قلبم قربون صدقه ی قد و بالاش حرکت کردم…
حواسش به من نبود و لبه ی تخت جای گرفته بود و داشت با گوشیش کار میکرد…
لبخندی زدم و درحالی که می راهی شدم سمت کمدم زیر لب بیان کردم:
-ماشالله ماشالله..
کف دستی به شکمم کشیدم و ارومتر با خودم اضافه کردم:
-امیدوارم به بابات بری که ازتون دوتا داشته باشم..ورژن کوچیک و بزرگ..هرکدومتونو که نگاه میکنم یاده اون یکیتون میوفتم و لذت ببرم…..
در کمد رو باز کردم و با یه نگاهه سرسری، یک تیشرت سفید دراوردم و یک مانتو مشکی جلو باز و یک شلوار جین همرنگش….
نگاهی به سامیار کردم که همچنان سرش تو گوشی بود و حواسش به من نبود…
در کمد رو باز گذاشتم و پشتش مشغول عوض کردن لباس هام شدم…
با نهایت سرعتی که می تونستم سریع لباس هارو پوشیدم و بعد رفتم روی صندلی جلوی اینه قرار گرفتم….
موهام رو دورم باز گذاشتم و جلوشون رو هم فرق وسط باز کردم…
اول به صورتم و بعد به لوازم ارایشی های روی میز نگاهی کردم…
دو دل بودم کمی الایش بکنم یا نه اما وقتی یاد تیپ زدن سامیار افتادم، قصد کردم کمی ارایش کنم..اینجوری بیشتر بهم می اومدیم…..
از فکر تو سرم خنده ام گرفت و سری به تاسف واسه خودم تکون دادم…
شتابزده تند شروع به ارایش کردم..اول ریمل زدم به مژه هام و بعد با فرچه کمی رژگونه زرشکی رنگ به گونه هام کشیدم….
در اخر هم رژ لب مات و همرنگ رژگونه ام رو برداشتم و خیلی کم روی لب هام کشیدم…
لب هام رو بهم مالیدم تا یک دست بشه و بعد با رضایت به خودم خیره شدم..حالا صورتم کمی رنگ گرفته بود و بهتر شده بودم….
برگشتم سمت کمدم و کشوی شال هام رو باز کردم و یک شال سفید از بینشون برداشتم…
داشتم میراهی شدم سمت اینه سرم کنم که صدای شاکی سامیار بلند شد:
-چیکار میکنی دو ساعت؟..تموم نشد؟..
شالم رو تند انداختم روی سرم و درحالی که مرتبش می کردم اضافه کردم:
-چرا چرا تموم شد..بریم..
موهام که از زیر شال بیرون و دورم پخش شده بود رو مرتب کردم…
کیفم رو برداشتم و دویدم سمت پاتختی تا گوشیم رو بردارم که صدای داد سامیار قد بلند شد:
-اروم..چه خبرته..
لبم رو گزیدم و تو جام از حرکت ایستادم..چند قدم مونده رو اروم برداشتم و اظهار کردم:
-میترسم دیر برسیم..
چپ چپ نگاهم کرد و من هم گوشی رو برداشتم و انداختم تو کیفم و با قدم های اروم حرکت کردم طرفش و بیان کردم:
-بریم..
سامیار که نزدیک در توقف کرده بود با این حرف من از در حرکت کرد بیرون و اضافه کرد:
-چیزی جا نذاری..
کمی فکر کردم و متوجه شدم چیزی نیست که فراموش کرده باشم…
تازه اولین بار بود داشتم می رفتم دکتر و حقیقتا حتی نمی دونستم اونجا چی باید بگم…
کاش مادرجون جادهنمایی کرده بود که چی بگم و پچکار کنم…
با مضطربی پشت سر سامیار از خونه زدم بیرون و بعد از اینکه سامیار درهای خونه رو قفل کرد، راهی شدیم تو اسانسور و دکمه پارکینگ رو زدیم….
سامیار سرش رو کشیده کرد و نگاهش که به صورت من افتاد، انگار متوجه شد یه چیزیم شده که اظهار کرد:
-چیه؟..
-هان؟!..هیچی یکم دلواپسم..
سوییچ و گوشی موبایلش رو داد به اون یکی کف دستش و با اخم های تو هم بیان کرد:
-چرا؟..
-نمیدونم سامیار..حتی نمی دونم اونجا چی باید به دکتر بگم..یکمی هم میترسم…
همون لحظه اسانسور توقف کرد و سامیار درحالی که کف دست دراز میکرد تا در رو باز کنه بیان کرد:
-مضطرب نباش..من هستم..
تبسم انگار تو کل صورتم پخش شد..چقدر وقتی می خواست بهم قلبگرمی بده و حضورش رو یاداوری میکرد، برام لذت بخش بود….
از اسانسور خارج شدیم و همینطور که می حرکت کردیم سمت ماشین، کف دستش رو گحرکت کردم و اروم لب زدم:
-مرسی که هستی..
از گوشه ی دیده نگاهم کرد و با اینکه متوجه شد چی بیان کردم ولی جواب نداد…
قفل درهای ماشین رو باز کرد و دوتایی سوار شدیم و سامیار ماشین رو روشن کرد و بعد از باز کردن درب پارکینگ با ریموت، از ساختمان خارج شدیم…..
انقدر قلبهره داشتم که فقط ادرس رو به سامیار دادم و بعد سرم رو چسبوندم به صنقلبی و دیده هام رو بستم….
نمیدونم چرا انقدر قلبشوره داشتم..ته قلبم یه چیزی انگار می لرزید یا شاید هم نبض میزد…
نمی دونم چقدر گذشته بود که با حس کف دست گرم سامیار روی کف دست هام به خودم اومدم…
چشم هام رو باز کردم و سرم رو چرخوندم طرفش..
با دیدن صورتم، اخم هاش فوری تو هم رفت و پشت انگشت هاش رو روی گونه ام گذاشت:
-چته تو..رنگت بدجور پریده..
کمربند ایمنیش رو باز کرد و خم شد طرفم و کف دستش رو روی پشتی صنقلبیم گذاشت…
با اون یکی دستش کف دست هام رو گرفت و اروم فشرد:
-چیزی نیست..استرس گرفتی..یه ابی، ابمیوه ای چیزی بگیرم برات؟…
ضعیف نالیدم:
-نه خوبم..بریم تا دیر نشده..
سرش رو تکون داد و از ماشین پیاده شد و بسیار تند اومد سمت من که در رو باز کرده بودم…
کمکم کرد از ماشین پیاده بشم و بعد همینطور که یک کف دستش دور کمر من بود در ماشین رو با اون یکی دستش بست و دکمه ی ریموت رو زد….
نمی دونم بیاد استرس بود یا ویار ولی حالت تهوع شمشاهده کردی داشتم…
می هراسیدم هرلحظه حالم بهم بخوره و اونوقت وسط خیابون چکار باید بکنم…
می دونستم سامیار چقدر بدش میاد از اینکه بخواد تو خیابون و جلوی مردم اینجوری حرکت کردار کنه ولی حواسش بهم بود و کف دستش رو از دورم یک لحظه هم باز نکرد و من هم از خدا میل داشته بهش تکیه داده بودم…..
وارد ساختمان شدیم و سامیار بیان کرد:
-طبقه ی چندم؟..
اب دهنم رو قورت دادم و نگاهی به پله ها انداختم:
-سوم ولی من یه پله هم نمیتونم بیام بالا..
-خیلی خب..با اسانسور میریم..بیا از این طرف..
راهی شدیم سمت راست، جایی که اسانسور قرار داشت و از شانس خوبمون تو همین طبقه هم بود….
راهی شدیم داخل و سامیار دکمه ی طبقه سوم رو زد و بعد نگاهش رو دوخت به صورت من و گفت:
-بهتری؟..
-اره فقط خیلی حالت تهوع دارم..یادت باشه اینو به دکتر بگیم…
یک ابروش رو انداخت بالا و اضافه کرد:
-منم باید بیام پیش دکتر؟..
لب هام اویزون شد و با ناامیدی بیان کردم:
-نمیایی؟..
وقتی متوجه شدم جوابم رو نمیده با پشت انگشت هام اروم زدم به کف دستش و اظهار کردم:
-سامیار با توام..نمیایی باهام؟..
همون لحظه اسانسور توقف کرد و درش باز شد و با مشاهده کردن چند نفری که پشت در منتظر بودن سوار بشن، دیگه نتونستم چیزی بگم….
از اسانسور خارج شدیم و بعد از رد شدن از یک جادهروی تقریبا کشیده، به یک در رسیدیم که کنارش تابلوی کوچکی قرار داشت و نام دکتر روش حک شده بود…..
سامیار با مشاهده کردن نام دکتر به من نگاهی سوالی کرد و گفت:
-درست اومدیم؟..همینه؟..
سرم رو به تایید تکون دادم و حرکت کردیم داخل ولی با متوجه شدن جمعیتی که داخل نشسته بودن هردوتامون همون جلوی در دوباره از حرکت ایستادیم….
بی اختیار کف دستم رو به بازوی سامیار بند کردم و بهش نزدیک تر شدم…
سامیار نگاهش رو از زن و مردهایی که دور تا دور روی صنقلبی ها قرار گرفته بودن گراهی شد و به من نگاه کرد:
-چرا اینقدر شلوغه اینجا؟..
-من از کجا بدونم سامیار..دکتر بسیار خوبیه همه ازش تعریف میکنن..واسه همین شلوغه…
-تو برو بشین روی صنقلبی من برم ببینم کِی نوبتت میشه و حساب کنم بیام…
سرم رو تکون دادم و خودم رو به نزدیک ترین صندلی رسوندم و نشستم…
سامیار هم رفت سمت میز منشی و مشغول حرف زدن باهاش شد…
نگاهی به زن های حامله که شکم های کوچک و بزرگ داشتن انداختم و تبسم جای گرفت روی لب هام….
چقدر دلبسته شدم شکم من هم زودتر بزرگ بشه و حاملگی رو همه جوره حس کنم…
مادرجون میاظهار کرد باید منتظر تکون هاش تو شکمت باشی که هیچ لذتی بالاتر از اون نیست…
نگاهی به زن کناریم انداختم که شکمش بهشدت بزرگ بود و اون هم داشت به من نگاه می کرد…
تبسمی بهم زد و من هم جواب تبسمش رو دادم…
یک کف دستش رو روی شکمش گذاشت و اروم گفت:
-حامله ای عزیزم؟..
تبسمم پررنگ تر شد و با خجالت سرم رو به نشونه ی مثبت تکون دادم…
خانم خیلی خوشرویی بود و بهش می خورد چند سالی ازم بزرگتر باشه…
چشم و ابرویی اومد و به سامیار اشاره کرد:
-ماشالله بسیار بهم میایین..
با لذت به سامیار نیم نگاهی کردم و بعد از تشکر ازش، گفتم:
-شما ماه چندمی؟..
-من اومدم چکاپ اخر واسه اینکه روزگار زایمانم مشخص بشه..قراره امروز دکتر یه تاریخ بهم بده..تو چند ماهِ هستی؟…
-من نمیدونم..تازه متوجه شدم و واسه اولین بارِ اومدم دکتر…
تبسمش پررنگ تر شد و با خوشرویی بیان کرد:
-عزیزم..انشالله راحت این نُه ماه رو بگذرونی و به سلامتی نی نیتو بغل کنی…
دوباره تشکر کردم و قبل از اینکه بتونیم چیزی بگیم، سامیار کارش تموم شد و با قدم های بلند و محکم اومد طرفم….
نیم نگاهی به خانم کناریم کرد که داشت با کنجکاوی و چهارنگاهی نگاهش میکرد…
ابروهاش رو کمی تو هم کشید و از بالا نگاهم کرد و بیان کرد:
-بهتری؟..
-اره..چی بیان کرد؟..کِی نوبتمونه؟..
-به موقع رسیدیم..نفر بعدی نوبت تواِ..مطمئنی خوبی؟..رنگت بدجور پریده…
سر انگشت هام رو روی گونه هام گذاشتم..صورتم یخ کرده بود و از طرفی روی پیشونیم عرق سرد جای گرفته بود….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن