هرم داغ نفسش به گوش و گردنم برخورد کرد و بدنم نامحسوس لرزید…
لبش رو که کمی تر بود به گوشم کشید و اروم اضافه کرد:
-پس می خواهی بری..اوکی اما فعلا زن منی و باید نیازها و تمایل داشته هام رو براورده کنی…
هنگ کرده و داغون و نفس بریده لب زدم:
-چه نیازی؟..
بی حرف دستش رو به شکم و پهلوم کشید و جواب نداد…
منظورش رو متوجه شده بودم ولی بهشدت هم راضی نبودم..تکلیفمون معلوم نبود و نمی خواستم رابطه ای داشته باشیم….
ولی توان مخالفت کردن هم نداشتم..شاید دیگه بعدش فرصتی نداشتم و نمی میل داشتم الان از دستش بدم….
سامیار بی توجه به حال من و کشمکشی که با خودم داشتم، از پشت کامل چسبید بهم…
جفت دست هاش رو روی بازوهام گذاشت و اروم کشید پایین، سمت انگشت هام که هنوز تو سینک گحرکت کرده بودمشون و پر از کف بودن….
با یه کف دستش مچ جفت دستم رو گرفت و با اون یکی کف دستش شیر اب رو زیاد کرد و کف دست هام رو برد زیر فشار اب….
لبش رو چسبوند به شونه ام و خودش کف دست های کوچک و ظریفم رو تو کف دست های بزرگش گراهی شد و کامل شست و بعد شیر اب رو بست…
نگاه هام رو بستم و نفسم رو حبس کردم…
اخ که چقدر دلم برای این قلببری هاش و اغوشش و داغی تنش تنگ شده بود…
بی حال و با دست هایی که هنوز خیس بود به سختی تو همون جای تنگی که یه طرفش سینک بود و یه طرفش سامیار چرخیدم و رو بهش شدم….
کف دست های خیسم رو مشت کردم و روی سینه ش گذاشتم…
برای مشاهده کردن صورتش سرم رو قد بلند کردم و نگاهم رو به دیده های خمارش دوختم…
سرش رو خم کرد و هممدت با بسته شدن دیده هام، پیشونیش روی پیشونیم نشست و با کف دست هاش بازوهام رو گراهی شد….
نفسش تو صورتم می خورد و بدنم هر لحظه داغ تر و شل تر میشد…
مشت هام رو روی سینه اش باز کردم و اروم کشیدم بالا و گذاشتم دو طرف صورتش…
همینطور که پیشونیش هنوز روی پیشونیم بود، لای چشم هام رو باز کردم و نگاهش کردم…
نگاه هاش خمارِ خمار شده بود و تو کل صورتم بدون پلک زدن می چرخید…
نگاهم رو کشوندم تا روی لب هاش و انگشت شصت دست چپم رو نوازش وار کشیدم روی لب پایینش….
لب هاش نیمه باز شد و من انگشتم رو کشیدم کنار و سامیار کمی خودش رو کج کرد و لب هامون محکم قفل شد تو هم….
صورت داغش رو محکم تر تو کف دست هام گرفتم و دست های سامیار راهی شد زیر تاپم و مشغول نوازش کمر و پهلوم شد….
لب پایینم بین لب هاش بود و محکم می بوسید و من از لذت دیده هام رو محکم روی هم می فشردم…
فقط برای نفس گحرکت کردن و تغییر دادن زاویه ی سرش، کمی ازم فاصله می گحرکت کرد و دوباره محکم تر و با ولع بیشتر بهم می چسبید….
یه کف دستم رو بردم پشت گردنش و از تو یقه ی لباسش رسوندم به کمرش و با اون یکی کف دستم موهاش رو چنگ زدم….
یه لحظه سامیار نفس زنان ازم جدا شد و کف دست انداخت زیر پام و بلندم کرد..یه نیم چرخ زد و نشوندم روی کانتر و خودش هم جلوم ایستاد…..
دست هام رو کامل دور گردنش حلقه کردم و سامیار هم صورتش رو تو گردنم فرو کرد و لب هاش رو روی پوست گردنم کشید و اروم رفت پایین….
به قفسه ی سینه ام که رسید، دیده هام رو محکم بستم و نفسم رو اه مانند فوت کردم بیرون…
بوسه ی ارومی زد و سرش رو کشید عقب و لبه ی تاپم رو گرفت و اورد بالا…
باهاش همکاری کردم و کف دست هام رو بردم بالا و تاپم رو از تنم کشید بیرون و کف دستش رو برد پشتم…
انگشت هاش که روی قفل لباس زیرم قرار گراهی شد، تکونی خوردم…
هنوز هم از اه و صداهایی که اینجور وقت ها بی اختیار از دهنم درمی اومد، خجالت می کشیدم…
سامیار ولی برای خجالت نکشیدنم، جوابم رو میداد و عادی جلوه میداد…
لباس زیرم رو که باز کرد و دراورد چسبیدم بهش تا کمتر خجالت بکشم…
حس کردم خنده اش گرفت و دستش رو روی پهلوم کشید و روی گوشم رو بوسید..
با مشتم زدم به شونه اش که خنده اش بیشتر شد و محکمتر چسبوندم به خودش و اروم بیان کرد:
-جان…
تو قلبم خالی شد و لبم رو محکم گزیدم:
-سامی..
انگشتش رو روی گردنم کشید و با همون لحن خاص همیشگیش در مقابل آوا زدنِ این مدلی اسمش تو گوشم، لب زد:
-جوووون…
بی اختیار پیشونیم رو چسبوندم به چونه اش و دیده هام رو بستم و با بغض اضافه کردم:
-دوستت دارم…
بدون اینکه جوابی بهم بده با یه کف دستش زیراه ام رو محکم گحرکت کرد..جوری که چهار انگشتش یه طرف صورتم بود و انگشت شصتش طرف دیگه….
با فشار دستش روی لپ هام، لب هام رو جمع کرد و محکم بین لب هاش گحرکت کرد…
***************************************
کش و قوسی به تنم دادم و چشم هام رو اروم باز کردم…
اامان چیزی که مشاهده کردم صورت اروم سامیار بود که دمر خوابیده بود و سرش دقیقا کنار سر من بود و یه کف دستش دور شکمم حلقه شده بود….
نگاهی به خودم انداختم و تبسمم پررنگ تر شد..چه شب خوبی داشتیم و چقدر مسرور بودم…
بی صوت و اروم کف دست سامیار رو از روی شکمم برداشتم و تو جام قرار گرفتم..جوری که بیدار نشه…
خم شدم لباس هام رو از پایین تخت برداشتم و پوشیدم…
مجدداً به سامیار خیره شدم و با لبخند خم شدم گونه اش رو بوسیدم که غری زد و سرش رو روی بالش جابجا کرد…
خنده ی بی آوایی کردم و حرکت کردم تو اتاق خودم و حوله ام رو برداشتم و پریدم تو حموم..یه دوش سریع گرفتم و اومدم بیرون….
تبسم از لب هام پاک نمیشد و از ته قلب خوشحال بودم…
انقدر سامیار باهام خوب تا کرده بود شامگاه گذشته که مطمئن بودم کف دست از اذیت کردن و تنبیهم برداشته….
مثل همیشه تو رابطه مهربون و به فکر خوشحال بودن و لذت بردن من و البته همجاده با اون خشونت ذاتیش که خودم هم دوست داشتم….
با حوله ای که دورم پیچیده بودم، جلوی کمد ایستادم و سعی کردم بهترین لباسی که دارم رو انتخاب کنم…
انقدر همون یه تعداد کم لباسی که داشتم رو زیر و رو کردم که خودم هم خسته شدم..تا اینکه به اون پیمسیرن کوتاهِ، دامن چین دار و ابی رنگم راضی شدم و انداختمش روی تخت….
موهام رو با سشوار سریع خشک کردم و پیراهن رو پوشیدم..یه جنس خنک و نرم داشت که تو تنم می نشست و توش راحت بودم….
جای گرفتم روی صندلی جلوی اینه و یه ارایش ملایم کردم و کمی موهام رو مرتب کردم و بعد کشیده شدم….
من هیچ وقت نتونستم واقعی و از ته دل، لذت زن بودن رو ببرم…
مثل بقیه عروسی نداشتم که شامگاهش از دنیای دخترانه ام بیرون بیام و به جهانی ناشناخته ی زن بودن سلام کنم….
هیچ برهه ای از زندگیم معماما و نرمال نبود..
روزگار بعد از شامگاه زفاف واسه هر دختری خاص و به یادموندنیِ…
من یادمه با تمام درد و ضعفی که داشتم، باید واسه راهی شدن از این خونه ولیده میشدم…
تا اخرین لحظه ی زندگیم، اون لحظه ای که از درد روی سرامیک های این خونه خوابیده و ضجه میزدم رو فراموش نمی کنم….
هیچ زن و دختری نمی تونست فراموش کنه…
جای ناز و نوازش و بغل و قربون صدقه شنیدن، از درد و غصه ی رفتنم زار میزدم و خدا رو صوت می کردم….
زیر نگاه های خیسم رو پاک کردم و تبسمی روی لبم نشوندم و حرکت کردم از اتاقم بیرون…
شاید دیگه نمیشد اون روز و اتفاقاتش رو عوض کرد ولی میشد بهش فکر نکرد تا بقیه ی روزگارها هم تلخ نشه….
می میل داشتم صبحانه رو ولیده کنم و بعد برم سامیار رو بیدار کنم…
با ذوق و شوق چایی دم کردم و تمام وسایل صبحانه رو با اشتیاق و دلبر روی میز چیدم…
کارم که تمام شد نگاهی به ساعت کردم و جاده افتادم سمت اتاق سامیار…
تبسم یه لحظه از لبم پاک نمیشد و ذوق عجیبی داشتم از اینکه همه چیز مرتب شده بود…
دو تا تقه به در زدم و منتظر توقف کردم ولی وقتی صدایی نگوش دادم اروم در رو باز کردم و سرم رو بردم داخل….
با دیدنِ تخت خالی و بهم ریخته، ابروهام راهی شد بالا و نگاهم رو توی اتاق چرخوندم…
توی اتاق نبود اما صدای شرشر اب از داخل حمام میومد…
رفتم داخل و پشت در حمام از حرکت ایستادم و ضربه ی ارومی زد…
کمی بعد آوای اب قطع شد و صوتی سامیار اومد:
-بله..
-صبحانه ولیده اس عزیزم…
-الان میام..
چیزی نبیان کردم و اون هم منتظر حرفی نشد و دوباره دوش رو باز کرد و مشغول شد…
می دونستم یکی دو دقیقه دیگه میاد بیرون و دوش گرفتن هاش طولانی نیست…
تا بیاد، مشغول مرتب کردن تختش شدم و بعد هم همونجا روی تخت جای گرفتم و منتظر شدم…
زیاد طولی نکشید که در حمام باز شد و سامیار درحالی که یه حوله دور کمرش پیچیده بود و با یه حوله کوچک مشغول خشک کردن موهاش بود، اومد بیرون…..
با مشاهده کردنِ من حوله رو انداخت دور گردنش و سرش رو تکون داد، یعنی اینجا چکار میکنی…
لبخندم رو حفظ کردم و اروم کشیده شدم:
-منتظر بودم بیایی…
مجدداً سر تکون داد و شسوار رو به برق زد و از توی اینه نگاهم کرد:
-تو برو منم الان میام…
اروم از روی تخت بلند شدم و قدمی سمتش برداشتم تا اول بغلش کنم و بعد برم…
قدم اولم به دومی نرسیده بود که سشوار رو روشن کرد و بی توجه به من مشغول شد..یه لحظه خشکم زد اما خودم رو نباختم….
راهم رو کج کردم و از اتاق زدم بیرون و در رو بستم…
پشت در دستم رو روی سینه ام گذاشتم و چند نفس عمیق کشیدم…
پا شتابزده کردم و تند حرکت کردم تو اشپزخونه و روی صندلی پشت میز نشستم…
سرگردون نگاهم رو توی اشپزخونه چرخوندم و زمزمه وار با خودم اظهار کردم:
-نه متوجه نشد تو داری میری طرفش..اگه حواسش بود و میمشاهده کرد که اینجوری راهی شدار نمی کرد..دیدی که دیشامگاه چقدر خوب بود..نگران نباش….
با تمام خوش بینی و قلبگرمی دادن به خودم، باز هم می دونستم یه چیزی درست نیست…
سامیار همیشگی از اینکه من پیش قدم بشم برای در اغوش گرفتن یا بوسیدنش، استقبال میکرد….
هیچوقت بی محلی نمی کرد..البته جز این اواخر که داشت تنبیهم می کرد…
نگران شده بودم و داشتم خودخوری می کردم…
انقدر تو فکر بودم که متوجه اومدنش هم نشدم..با صوتی کشیده شدن صندلی روی زمین به خودم اومدم و سرم رو کشیده کردم….
یه تیشرت یشمی و شلوارک مشکی پوشیده بود که بهشدت بهش میومد…
بی حواس تبسمی بهش زدم که نگاهی به میز کرد و اضافه کرد:
-چایی نریختی؟..
-نمی دونستم کارت چقدر طول میکشه گفتم سرد میشه..الان میریزیم…
پاشدم دوتا چای ریختم و گذاشتم روی میز و بار دیگر روی صنقلبی نشستم…
سامیار درحالی که داشت قاشق رو توی چاییش می چرخوند و شیرینش می کرد، اضافه کرد:
-راستی..به وکیلم زنگ زدم..گفتم یه قرار بذاره بریم هر سوالی داشتی ازش بپرسی…
زیر لب و با صدایی که انگار از ته چاه می اومد، تشکر کردم و سرم رو انداختم پایین اما سنگینی نگاهش رو حس می کردم….
این حرف یعنی هنوز باید دنبال پولت باشی..پولتم گرفتی همونطور که گفتی باید خونه بگیری..خونه هم گرفتی باید از اینجا بری….
دیگه تا چند روزگار دیگه محرمیتی هم نبود که بخاطرش مجبور باشم بمونم….
سرم داشت گیج میحرکت کرد ولی نمی خواستم سامیار متوجه حال بدم بشه…
اروم مشغول خوردن صبحانه ام شدم..دیگه هیچ امیدی و همچنین هیچ بهونه ای واسه موندن نداشتم….
همینطور سرم پایین بود که مجدداً آواش بلند شد و مجبور شدم نگاهش کنم:
-واسه خونه هم چند تا اشنا تو این کار دارم..بهشون می سپرم واست پیدا کنن…
-فقط یه جای خوب باشه و محله و همسایه هاش هم…
پرید وسط حرفم و با اطمینان گفت:
-مضطرب نباش حواسم هست..
با تبسمه تلخی سرم رو تکون دادم و بار دیگر تشکر کردم…
بالاخره بعد از مدت ها تکلیفِ این حیات رو مشخص کرده بود…
از یک طرف دیگه استرس رفتار و این که می خواست چکار بکنه رو نداشتم..از طرفی هم با خاک یکسان شده بودم….
با همون یه ذره غرور و شانی که برام مونده بود، داشتم تلاش می کردم که جلوش وا ندم و خودم رو محکم نگه دارم..نمی میل داشتم متوجه بشه…..
با بغض از گوشه ی دیده نگاهش کردم..مثل همیشه بی توجه به اطرافش داشت صبحانه اش رو می خورد….
اون حالش خوب بود..این زلزله ای که با حرف هاش به پا کرد، انگار فقط روی من اثر گذاشت و ویرانم کرد….
سرم رو چپ و راست تکون دادم و زیر لب با حالی داغون زمزمه وار به خودم گفتم:
-مجدداً روزگارای سخت داره شروع میشه..روزای بدون سامیار و مشتاق دیداری..روزگارای بدبختی..خودتو اماده کن سوگل خانوم..مجدداً قراره بیچاره شی…..
***************************************
درحال بستن دکمه های مانتوم از اتاق اومدم بیرون و با ناامیدی نگاهش کردم:
-خیلی واجبه که برم؟..
سرش رو تکون داد و از روی مبل کشیده شد:
-اره زود باش سوگل..کلی کار دارم منو معطل نکن…
-بسیار خب ولیده ام..بریم..
شالم رو روی سرم انداختم و کیفم رو به کف دست گحرکت کردم و با بغض نگاهش کردم ولی اون نگاهم نمی کرد و جاده افتاد سمت در و کتش رو پوشید….
از خونه که خارج شدیم و سوار اسانسور شدیم، من همچنان خیره بودم بهش که با اخم نگاهم کرد:
-چیه؟..
سرم رو چپ و راست تکون دادم و نگاهم رو ازش گراهی شدم…
امروز اخرین روز محرمیتمون بود..فردا که شروع میشد، دیگه نه حق داشتم اینحا بمونم و نه سامیار حداقل فقط روی کاغذ مال من بود….
هیچ حرفی نمیزد و فقط بیان کرده بود ولیده بشم که من رو ببره خونه ی مادرجون و خودش کار داره و شامگاه میاد اونجا….
نمی دونم چه قصدی داشت ولی هرچی بود برای من خوب نبود…
این خاموشی و حرف نزدن و بردن من از خونه ش ترسناک بود..انگار یه نقشه داشت که بدون اظهار کردن به من داشت انجامش میداد….
تو ماشین و تا رسیدن به خونه ی مادرش هیچ حرفی نزدیم و من دیگه از قلبشوره و ترس حالت تهوع گرفته بودم…
کاش سامیار زودتر این بلاتکلیفی رو تموم میکرد و حتی اگه بد بود، باز هم حداقل می تونستم از این وحشت و دلواپسی خارج بشم….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن