رمان گرداب پارت ۲۹۹

بعد اروم نگاهش رو به سمت سورن چرخوند و با مکث و بغض شدیدتری اضافه کرد:

-کاش مولین و بابامم بودن..

سورن با تبسمه تلخی نگاهش کرد و زیرلب اظهار کرد:

-کاش..

عسل با بغض بیان کرد:

-قربونت برم خواهری..اونا الان تورو میبینن..مطمئنم حالشون خوبه و بسیار خرسندن…

سامیار خم شد و بار دیگر روی سر سوگل رو بوسید..

سوگل نگاهش کرد و با همون بغض شمتوجه شد و اشک هایی که از دیده هاش می بارید، بی قرار گفت:

-چرا نمیارنش؟!..

-میارنش قربونت برم..

-برو بپرس ببین کِی میارن..دلم داره از دهنم درمیاد..

-باشه عزیزم تو اروم باش..میرم میپرسم..درد نداری؟!…

سوگل مظلومانه سر تکون داد:

-دارم..

بغضش ترکید و نالید:

-خیلی درد دارم..اما مهم نیست..می خوام دخترمو ببینم…

سامیار شتاب‌زده شتاب‌زده اشک هاش رو پاک کرد و هول شده بیان کرد:

-باشه باشه..گریه نکن الان میرم..

عسل عصبی اضافه کرد:

-پس این سامان کجا موند..دوساعته حرکت کرده یه پرستار بیاره…

فاطمه خانم نگاهش کرد و با ارامش اضافه کرد:

-الان میاد مامان جان..اروم باش..

#پارت1724

سامیار عزم رفتن کرد ولی همون لحظه در اتاق باز شد و سامان به همجاده پرستار وارد شدن…

عسل چپ چپ نگاهش کرد و بیان کرد:

-چه عجب!..

سوگل زبونش رو روی لبش کشید و با گریه اظهار کرد:

-پس دخترم کو؟..

سولین سوالی نگاهمون کرد که عسل اروم گفت:

-حالش خوبه..فکر کنم از شوک یه لحظه وقتهارو قاطی کرد…

سامان سرش رو تکون داد و مهربون رو به سوگل بیان کرد:

-خوبی سوگل جان؟..

سوگل کلافه و با گریه بلند بیان کرد:

-نه نه..دخترمو میخوام..

پرستار مشغول چک کردن سرم شد و با تبسم بیان کرد:

-چه مامان کم طاقتی هستی خانم خانما..دخترتم میارن..اِاِ ببین چه گریه ای میکنه…

سامیار چنگی به موهاش زد و بیان کرد:

-پس چرا نمیارنش؟..

پرستار سر تکون داد و اظهار کرد:

-الان میرم با بخش نوزادان تماس میگیرم میگم مامان خوشگلمون بهوش اومده که دخترشو بیارن بهش شیر بده….

با این حرف پرستار، سوگل کشیدهتر زد زیر گریه که همه هموقت اضافه کردیم:

-اِاِاِ سوگل..

سامیار دستی به صورت سوگل کشید و با خنده ی مهربونی گفت:

-تو که اینقدر بی طاقت نبودی عزیزقلبم..خانم پرستار گفت که الان میگن بیارنش..اروم باش گریه نکن اعصابم خورد میشه….

#پارت1725

پرستار سرش رو به تایید تکون داد و اضافه کرد:

-درد داری؟..

سوگل اهسته و با گریه گفت:

-اره..

-زیاده یا میتونی تحمل کنی؟..

-نمی تونم..به‌شدت درد دارم..شکمم از رو میسوزه و از داخل درد میکنه…

-باشه خانمی..الان توی سرمت مسکن تزریق میکنم..

پرستار با سرنگی که اورده بود ارامبخش رو داخل سرم خالی کرد و گفت:

-کم کم دردت کمتر میشه..

بعد به ما چشم دوخت و اظهار کرد:

-لطفا دیگه زودتر اتاق رو خالی کنین تا مولینمون استراحت کنه..همه نمی تونین بمونین…

فاطمه خانم با تبسم گفت:

-اگه ممکنه نوه امو ببینیم بعد بریم..

-باشه مشکلی نیست..نوزاد رو که متوجه شدین لطفا فقط یک نفر بمونه و بقیه برن..برای ما مسئولیت داره….

فاطمه خانم تشکر کرد و پرستار داشت میراهی شد که سوگل بی تاب اظهار کرد:

-تورو خدا بگین زود بیارنش..

پرستار سر تکون داد و از اتاق بیرون رفت و در رو هم بست…

دو دقیقه که گذشت، سوگل بی تابی رو شروع کرد و هی گریه ش بیشتر میشد و بچه ش رو می میل داشت….

سامیار از گریه ها و بی قراری های سوگل کلافه شده بود و همه سعی می کردیم ارومش کنیم و با حرف زدن سرش رو گرم کنیم تا کمی حواسش پرت بشه اما نمیشد…..