رمان گرداب پارت ۲۸۸

با خجالت به سورن خیره شدم که لبخنده خماری زد و خم شد و کوتاه شقیقه ام رو بوسید و بیان کرد:

-مضطرب نباش..

لبخند زدم و نگاهم رو به دنبال سوگل چرخوندم که متوجه شدم با فاصله ی کمی از ما، تو بغل سامیار توقف کرده و مشخص بود رقص اون ها هم تازه تموم شده…..

البته اگه میشد اسمش رو رقص گذاشت..

ما که عملا رفته بودیم تو حلق همدیگه و به حرکاتمون نمیشد رقص اظهار کرد…

شک نداشتم با مدل از حرکت ایستادنشون و تبسمه خجالت زده ی سوگل، اون ها هم دست کمی از ما نداشتن…

با صوتی کشیده عسل میون سر و صدا و کف زدن بقیه بهش چشم دوختم…

درحالی که از کنار به بغل سامان تکیه داده بود و دست های اون هم دور کمرش بود، نگاه هاش رو بین ما و سوگل اینا چرخوند و برامون کف دست تکون داد و جیغ زد:

-دوسِتون دارما..

لبخند زدم و براش کف دست تکون دادم و سوگل هم با کف دست براش بوس فرستاد…

راهی شدیم سمت میزمون و چهارتایی روی صندلی ها نشستیم…

مجدداً با کف دست خودم رو باد زدم..

احساس می کردم صورتم داغ شده و می تونستم حدس بزنم الان لپ هام گل انداخته و قرمز شدم…

سورن نگاهم کرد و گفت:

-گرمته؟..اب میخواهی؟..

هنوز نگاهش عجیب و غریب بود و باعث خجالتم میشد…

اروم بیان کردم:

-نه..خوبم..

#پارت1681

سر تکون داد و تکیه داد به صنقلبیش و با آوای مادر سامیار نگاهم چرخید سمتش…

کنار میزمون توقف کرده بود و تبسم مهربونی روی لب هاش بود و نگاهش رو بین هممون چرخوند و اضافه کرد:

-چیزی نمی خواهین بگم براتون بیارن مولین جان؟…

چقدر زن مهربون و دلبسته شدنی بود..خیلی از اخلاق هاش کپی مولین بود و به‌شدت من رو یاد مولینم مینداخت….

قبل از امشب، یک بار فقط متوجه شده بودمش اما مهرش بدجور به قلبم قرار گرفته بود…

هممون تشکر کردیم که با همون نگاه و لبخند پرمحبتش گفت:

-ببخشید بچه ها من نتونستم درست و حسابی حواسم بهتون باشه..هی از این میز به اون میز حرکت کردم که کم و کسری نباشه، نتونستم بیام پیشتون..تورو خدا از خودتون پذیرایی کنین و کاری داشتین صوتم بزنین…..

مجدداً تشکر کردیم و سوگل اضافه کرد:

-مولین بیا بشین خسته شدی..همه چی خوبه و خوده خدمه های باغ حواسشون به پذیرایی هست..یکم استراحت کن همش در حال رفت و امد بودی…..

-قلبم طاقت نمیاره مامان..خودم باید برم چک کنم و حواسم باشه…

سامیار دست به سینه شد و بیان کرد:

-نگران نباش..جشن پسر یکی یدونه ات ابرومندانه برگزار میشه…

احساس کردم تو آواش و حرف هاش طعنه و کنایه بود اما مادرش توجه ای نکرد و مهربون خندید و بیان کرد:

-دوتاتون پسر یکی یدونه منین..برای شما کاری نکنم پس برای کی بکنم…

#پارت1682

سامیار محکم سر تکون داد و پوزخند زد:

-درسته..درسته..

مادرش خم شد، روی سر سامیار رو با محبت بوسید و بیان کرد:

-من دوباره میام پیشتون..کاری داشتین صوتم کنین…

مجدداً فقط تونستیم تشکر کنیم و وقتی راهی شد، سوگل با اخم و پر حرص به سامیار خیره شد…

سامیار بدون اینکه نگاهش کنه ابروهاش رو بالا انداخت و خم شد از روی میز یک شیرینی برداشت و خورد….

سوگل از بی توجهیش بیشتر حرصش گحرکت کرد و اضافه کرد:

-به‌شدت راهی شدارت زشته..

سامیار باز هم حرفی نزد و فقط شونه بالا انداخت..

سوگل چپ چپ نگاهش کرد و سرش رو چرخوند و وقتی متوجه نگاه ما شد، لبخندی بهمون زد…

کنجکاویم رو مخفی کردم و من هم تبسمی بهش زدم..

حتما یه چیزهایی پیش خودشون داشتن و نمی خواستم کنجکاوی کنم..به من هم ربطی نداشت…

سورن هم دست دراز کرد و یک شیرینی از روی میز برداشت و گفت:

-چرا شام نمیدن؟..من گشنمه..

من و سوگل با خنده نگاهش کردیم که شیرینیش رو قورت داد و اضافه کرد:

-خب گشنمه..

خنده امون صدا دار شد و سورن خودش هم خنده ش گحرکت کرد و اروم لبخند زد…