رمان گرداب پارت ۲۳۷

سورن نگاهش رو بینشون چرخوند و با همون لحن و صوت اضافه کرد:
-با من کاری نداشته باشین..جای وقت تلف کردن با من یه فکری بکنین..قرار گرفتین اینجا برای سیگار کشیدن من بحث می کنین؟….

بعد اخم هاش رو کشید توی هم و به البرز نگاه کرد و عصبی اظهار کرد:
-تو اینجا چیکار میکنی؟..برای چی هنوز نرفتی جلوی خونه اون حرومزاده؟..اگه همین الان که مشکلتون شده سیگار کشیدن من اون از خونه دربیاد و بره سراغ پرند چی؟…..

انقدر این چند روز حال سورن بد بود که هیچکدوم باهاش بحث نمی کردن و هرکاری که می گفت، بی چراکه و چرا انجام میدادن….

انقدری سورن رو می شناختن که بدونن قصد ناراحت کردنشون رو نداره و صرفا بخاطره مضطربی و حال بدش تند حرکت کردار می کنه….

البرز کف دستی به صورتش کشید و با ملایمت گفت:
-خودت دیشامگاه گفتی امروزگار قراره بره کلانتری تا اظهاراتش رو بده…

سورن که این موضوع رو فراموش کرده بود، سری تکون داد و اروم تر اظهار کرد:
-باشه..تا فردا که اونجا نگهش نمیدارن..دروغاش رو میگه و میاد بیرون..بعدش دنبالش باش…

البرز از جاش کشیده شد و بیان کرد:
-باشه الان میرم..پس برم جلوی کلانتری منتظر باشم؟..یعنی تا الان راهی شده اونجا؟!…

کیان به ساعتش نگاه کرد و اضافه کرد:
-اره..قرار بود صبح زود بره..

سورن هم به ساعت خیره شد و اضافه کرد:
-منم میام..برم ببینم چه دروغی سر هم کرده..

کیان هم از جاش بلند شد و اظهار کرد:
-اگه تو این کار دست داشته باشه هیچ غلطی نمیتونه بکنه..بالاخره سوتی میده…

سورن پوزخند پرصوتیی زد:
-انگار اون عوضی رو نمی شناسی..مطمئنم فکر همه جاشو کرده..الان با پررویی یه مشت دروغ تحویل میده و خودشو خلاص میکنه..از طرفیم هرثانیه که بگذره به ضررمونه..اگه تا وقتی منتظر سوتی دادنش هستیم بلایی سر پرند بیاره چی……

ته دل دنیز خالی شد و با ترس لب زد:
-خدانکنه..

البرز هم با مضطربی نگاهشون کرد و اظهار کرد:
-پس من میرم..شما هم جدا بیایین..شمارو اونجا ببینه نمیفهمه من منتظرم تعقیبش کنه…

سورن باز هم پوزخند زد:
-شک نکن تا حالا متوجه شده دنبالشیم..از اینکه این چند روزگار اینقدر سر به جاده شده باید بفهمیم..کِی کاوه صبح میراهی شد سرکار و شامگاه یه راست می حرکت کرد خونه که الان دفعه دومش باشه..لاشی هممونو داره بازی میده……

کیان سری به تایید تکون داد:
-درسته..همین کارش نشون میده داره یه غلطایی میکنه..

بعد به دنیز چشم دوخت و بیان کرد:
-منم با سورن میرم..تو بمون خونه مواظب خاله باش..

دنیز سری به تایید تکون داد و کیان ادامه داد:
-خبری چیزی هم شده سریع بهمون زنگ بزن..

دنیز باز هم سر تکون داد:
-باشه..شما هم منو بی خبر نذارین..تورو خدا هرچی شد بهم خبر بدین من اینجا دق میکنم…

کیان با مهربونی نگاهش کرد:
-باشه عزیزم..یکمم تا میاییم استراحت کن دیدهات غرق خون شده…

سورن بی قرار و با عجله گفت:
-زود باشین دیگه..بریم..

البرز مسیر افتاد سمت در ولی سورن هنوز قدمی برنداشته بود که صدای ملودی وار گوشیش تو فضا پیچید و همشون از حرکت ایستادن….

با عجله دستش رو توی جیبش برد و گوشیش رو دراورد..

نگاهی به صفحه ی گوشیش انداخت و بعد به کیان نگاه کرد و لب زد:
-ناشناسه..

البرز برگشت و کیان هم قدم شتاب‌زده کرد به طرف سورن و اظهار کرد:
-جواب بده تا قطع نشده..

سورن تند جواب داد و گوشی رو بغل گوشش گذاشت:
-بله..

با کمی مکث صدای کلفت و مردونه ای که لحن محکم و با ابهتی داشت، توی گوشش پیچید:
-سورن فرهمند؟!..

-بله خودم هستم..

-سرگرد طاهری هستم..از کلانتری تماس میگیرم..لطفا برای شناسایی، به ادرس پزشک قانونی که بهتون میدم تشریف بیارین….

================================

سه تایی جلوی پزشک قانونی از حرکت ایستاده بودن و انگار روح از بدنشون جدا شده بود و قدرت هیچ حرکتی رو نداشتن….

رنگ های پریده و دیده های قرمز و کف دست های مشت شده، نشون از حال بدشون میداد…

البرز که به وضوح بغض کرده بود و نگاه هاش پر اشک بود، سرش رو چرخوند سمت سورن و کیان و با صوتیی تحلیل حرکت کرده گفت:
-من نمی تونم..نمیام..

قدمی عقب گذاشت و اینجوری از سخت ترین کاری که باید تو زیستنش انجام میداد شونه خالی کرد…

کیان که یک کف دستش رو به سرش گرفته بود، نیم نگاهی به سورن کرد و اروم صوتش کرد:
-سورن..

شونه های سورن از صدای کیان پرید..با اینکه اروم صداش کرده بود ولی انقدر غرق فکر بود که انگار از جهانیی دیگه پرت شد بیرون….

با چشم هایی بی روح و سرد به کیان چشم دوخت و گفت:
-چیه؟‌‌!..

کیان با دلواپسی نگاهش کرد..این حالتش نرمال نبود..از وقتی توی خونه تلفن رو قطع کرده بود مثل یک تیکه سنگ سرد و سخت شده بود….

کمی بهش نزدیک شد و با تردید و بسیار محتاط اظهار کرد:
-بریم داخل؟‌‌..

سورن سرش رو چرخوند و بار دیگر به در ورودی خیره شد و سرش رو به تایید تکون داد…

کف دست های مشت شده و دندون هایی که محکم روی هم می فشرد، حال بدش رو عیان می کرد ولی نمی میل داشت بروزگار بده….

پرند نمی تونست اینجا باشه..نمی تونست انقدر راحت از کف دستش بده..اونی که اومده بودن برای مشخص کردن هویتش، نمی تونست پرند باشه….

توی قلبش مرتب این حرفارو تکرار می کرد تا بتونه سرپا بمونه و ویرون نشه…

وقتی اامان قدم رو برداشت، درک کرد چقدر مسیر رفتن تو این لحظه براش سخته…

پاهاش همجادهیش نمی کردن و انگار وزنه ی هزار کیلویی به هرکدوم از پاهاش وصل بود…

دو قدم به سختی برداشت ولی بی اراده از حرکت ایستاد و یک قدم برگشت عقب…

کیان که قدم به قدم باهاش همجاده بود، متوجه ی حالش شد..

کف دستش رو روی شونه ش گذاشت و اروم بیان کرد:
-سورن قوی باش..هنوز هیچی معلوم نیست..

سورن سرش رو چرخوند و با همون نگاهی که انگار از تمام احساسات دنیا خالی شده بود، به کیان نگاه کرد و لب زد:
-سرگرد اظهار کرد تمام مشخصاتش بهش میخوره..همون سن و سال رو داره و هیچ مدرک شناسایی هم باهاش نبوده..اظهار کرد احتمال اینکه خودش باشه به‌شدت زیاده….

کیان که خودش هم ته قلبش خالی شده و بسیار وحشت کرده بود، سعی کرد قوی و محکم باشه…

توی این لحظه ها که هرکدوم یه جور داغون شده بودن، اون باید سرپا میموند تا بتونه بقیه رو جمع و جور کنه….

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۲۵/۰۳/۱۴۰۱ ۰۹:۴۵ ب.ظ]
#پارت1376

فشاری به شونه ی سورن اورد و سعی کرد لحنش پرقدرت و قلبداری دهنده باشه:
-بازم هنوز هیچی معلوم نیست..بیا بریم..

بازوی سورن رو گراهی شد و محکم دنبال خودش کشوند و سورن واقعا داشت رو به جلو کشیده میشد و اصلا تمایلی برای راهی شدن به داخل نداشت…..

وارد که شدن، لرزی به تنش افتاد و بی اختیار کف دستش رو به دیوار گحرکت کرد تا با تکیه بهش بتونه بایسته….

کیان با نگرانی نگاهش کرد و گفت:
-همینجا بمون من برم با مسئولش صحبت کنم و بیام..

سورن بی حرف خودش رو کنار کشید و پشتش رو به دیوار تکیه داد و دیده هاش رو بست…

کیان نگاهش کرد و کمی این پا و اون پا کرد اما بالاخره جاده افتاد و حرکت کرد سمت اتاقی که کمی جلوتر قرار داشت….

سورن مجدداً غرق دنیای خودش شد و صورت پرند با اون تبسمه زیبای همیشگیش، پشت پلک هاش نقش بست….

چطور هنوز زنده بود وقتی ازش تمایل داشته بودن بیاد، پرندش رو شناسایی کنه و خودش مهر تایید بزنه روی از کف دست دادنش….

حاضر بود کل عمرش رو دنبالش بگرده اما هیچوقت خبرش نمی کردن که به اینجا بیاد…

اب دهنش رو قورت داد و با همون چشم های بسته و درحالی که صورت پرند هنوز پشت پلک هاش بود، زیرلب پچ زد:
-خواهش میکنم تو نباش..

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۲۶/۰۳/۱۴۰۱ ۰۹:۰۶ ب.ظ]
#پارت1377

با صوتی کیان، دیده هاش رو باز کرد و مردی رو همراهش مشاهده کرد…

سرش رو بی حال تکون داد و کیان اظهار کرد:
-بیا بریم..

مجدداً اب دهنش رو قورت داد و به سختی خودش رو از دیوار کند…

مردی که گویا مسئول اونجا بود، راه افتاد و کیان و سورن هم با شونه های افتاده و دل هایی پر از اشوب و تن لرزون، پشت سرش حرکت کردن….

از یک راهرو گذشتن و بعد از پیچیدن به سمت چپ، جلوی یک در ایستادن…

هوای سرد و سکوتی که اونجا حاکم بود، ترس و وحشت به وجودشون می انداخت…

مردی که همراهشون بود، با کلید در رو باز کرد و خودش رفت داخل و برگشت و منتظر نگاهشون کرد…

کیان بار دیگر بازوی سورن رو گراهی شد و با قدم هایی کوتاه و پر از ترمشاهده کرد راهی شد داخل و سورن رو هم با خودش برد….

هوا داخل سردتر بود و تن سورن دوباره به لرز افتاد..

کیان مستاصل نگاهش کرد و لب زد:
-سورن خوبی؟!..

سورن نگاه هاش رو باز و بسته کرد و سعی کرد لحنش محکم و قوی باشه:
-خوبم!..

ولی اصلا موفق نبود و آواش به شدت می لرزید و انگار از ته چاه می اومد…

کیان به مردِ نگاهی انداخت که جلوی یک در کوچک و قفسه مانند از حرکت ایستاده بود و سرش رو به تایید تکون داد….

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۲۸/۰۳/۱۴۰۱ ۰۹:۴۸ ق.ظ]
#پارت1378

مرد هم سری به تاسف برای حالشون تکون داد و کف دستگیره ی قفسه رو باز کرد و تخت کشو مانندی رو کشید بیرون….

سورن توی جاش تلو تلو خورد و بی اختیار نالید:
-یاخدا..

کیان دو دستی نگهش داشت و با نگرانی اظهار کرد:
-سورن حالت خوب نیست..می خواهی بیرون منتظر بمونی؟!…

سورن سرش رو به دو طرف تکون داد و قدمی جلو راهی شد..

باید می متوجه شد..باید با دیده های خودش می متوجه شد..این لحظه حکم مرگ و زندگی بعد از اینش رو داشت…

اگه پرند اینجا بود، مرگ و اگه نبود می تونست مجدداً به زندگی امیدوار بشه…

جلوی تختی که از قفسه بیرون اومده بود و روش یک کیسه قرار داشت، از حرکت ایستاد و کیان هم کنارش اومد….

یعنی ممکن بود پرندش داخل این کیسه باشه؟!..

تمام تنش به لرزش افتاد بود و پاهاش تحمل وزنش رو نداشتن….

کف دستش رو که به وضوح می لرزید، قد بلند کرد و سمت زیپ کیسه برد…

ولی وسط جاده یهو کف دستش رو عقب کشید و دو کف دستی به موهاش چنگ زد:
-خدایا..

مرد که مشاهده کرد هیچکدوم قدرت باز کردن زیپ رو ندارن، خودش کف دست به کار شد…

زیپ رو گحرکت کرد و اروم اروم پایین کشید..

سورن که دست هاش روی سرش بود و محکم موهاش رو میون دست هاش می کشید، همه ی وجودش شد نگاه….

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۲۹/۰۳/۱۴۰۱ ۱۰:۰۶ ب.ظ]
#پارت1379

تمام صداها قطع شد و انگار دنیا از حرکت ایستاد..

زیپ پایین حرکت کرد و بالاخره صورت کسی که داخل کیسه بود، پمشاهده کردار شد…

صورت رنگ پریده و لب های کبودش رو که دید، دیگه نتونست مقاومت کنه و پاهاش خم شد و دو زانو خورد زمین….

مشت هاش رو محکم به زمین کوبید و نفس زنان نالید:
-خدا..

کیان هم همونجا روی زمین اوار شد و کنارش افتاد..

جفتشون نفس نفس میزدن و انگار کیلومترها دویده بودن…

سورن که حس می کرد تمام بار جهان روی شونه هاشِ، سرش رو خم کرد و بغضی که ساعتها قورتش داده بود، بالاخره ترکید….

مشت هاش رو به زمین فشار میداد و کل تنش می لرزید…

اشک هاش تو یک لحظه کل صورتش رو خیس کرد و رد اشک های داغش انگار پوست صورتش رو اتش میزد….

کیان با آوای گریه ی سورن، انگار کمی به خودش اومد و از خلسه ای که اسیرش شده بود، خارج شد…

چرخید سمت سورن و با دیدن حالت مظلومانه ش و شونه هایی که به شدت می لرزید، قلبش به درد اومد….

خودش رو روی زمین کشید سمتش و شونه هاش رو گحرکت کرد و توی یک حرکت کشیدش توی اغوشش و محکم بغلش کرد….

گـــ🔞ـردابــــ🔥ــ, [۳۰/۰۳/۱۴۰۱ ۰۹:۳۸ ب.ظ]
#پارت1380

درحالی که جفتشون روی زانوهاشون بودن، سورن سرش رو روی شونه ی کیان گذاشت و شدت گریه ش بیشتر شد…

کیان کف دستش رو روی کمر سورن کشید و اشک های خودش هم فرو ریخت…

چند دقیقه ای توی این حال بودن و انگار داشتن بار سنگینی که روی شونه هاشون بود رو خالی می کردن که صدای مرد کشیده شد….

جنازه رو سرجاش برگردونده بود و کنار سورن و کیان ایستاده بود…

کیان سرش رو کشیده کرد و مردِ با نگاهی پر از تاسف اظهار کرد:
-حالتون خوبه؟!..

کیان سر تکون داد و خودش رو از سورن جدا کرد..

دست هاش رو دو طرف صورت سورن گذاشت و سرش رو قد بلند کرد و توی نگاه های قرمز و خیسش چشم دوخت….

بغضش رو قورت داد و لب زد:
-کشیده شو مرد..بلند شو بسیار کار داریم..

و خودش زودتر از جاش کشیده شد و دست انداخت زیر بازوی سورن و کمکش کرد اون هم کشیده بشه…

سورن با شونه های خمیده و پاهایی که همچنان می لرزید، به کیان تکیه داد و دوتایی به سرعت از اون اتاقک نحس بیرون زدن….

کیان به قدم هاش سرعت داد تا زودتر از اون ساختمان ترسناک خارج بشن…

همین که قدم بیرون گذاشتن و هوای تازه به صورتشون خورد، دوتایی نفس عمیقی کشیدن و محکم فوت کردن بیرون….