رمان گرداب پارت ۲۲۷

نگاه هام رو بستم و لب زدم:

-وای..وای..خدایا..

سورن هول شده و با مضطربی، سریع شتاب‌زده بیان کرد:

-چیزی نشد پرند..میبینی که حالم خوبه..دلواپس نباش به خدا خوبم…

زدم زیر گریه و نالیدم:

-چرا مواظب نیستی..اگه میزد بهت چی..وای سورن..وای…

-عزیزم..عزیزدلم به خدا خوبم..اصلا ندرک کردم یهو ماشینِ از کجا پیداش شد..خداروشکر اتفاقی نیوفتاد نترس….

به هق هق افتادم و حرفی نزدم که مهربون و با ملایمت بیان کرد:

-گریه نکن زیبام..ببین حالم خوبه..اروم باش..

هق زدم:

-اگه میزد بهت چی..

-گریه نکن پرند..حالم خوبه به خدا..

-وای سورن..وای..مشاهده کردی دلشوره های این چند روزم الکی نبود..اگه تصادف کرده بودی چی..اگه اتفاقی واست افتاده بود من چه غلطی می کردم….

-قربون خودت و دلشوره هات برم..

با حرص و گریون غریدم:

-اینطوری باهام حرف نزن..من بچه نیستم..چرا مواظب نبودی..چرا حواست نبود…

-ببخشید..کاش ناضافه کرده بودم بهت..الکی مضطرب شدی..

گریه ام بیشتر شد و نتونستم جوابش رو بدم که با مضطربی اظهار کرد:

-پرندجان اینطوری گریه نکن..اسپری ت کجاست؟..

#پارت1336

هق زدم و جوابش رو ندادم که با مضطربی بیشتری صدام کرد:

-پرندم!..

میون اون حال بدم، از میم مالکیتی که ته اسمم گذاشت قلبم لرزید و نفس بریده جواب دادم:

-جونم..

-قربون جونت..اسپری ت کجاست عزیزم؟!..

-همینجاست..

-اروم باش عزیزقلبم..اینطوری هق نزن اعصابم خورد میشه..اسپری رو بردار بزن…

بی اختیار به حرفش گوش دادم و کف دست دراز کردم و اسپری رو از روی پاتختی برداشتم…

با صوتی اسپری زدنم انگار خیالش کمی راحت شد که نفس عمیقی کشید و مهربون اظهار کرد:

-افرین دختر دلبرم..حالا اروم باش..گریه نکن..

کف دستم رو روی صورتم کشیدم و اشک هام رو پاک کردم و اضافه کردم:

-می خوام ببینمت..

-باشه عزیزم..مریضم رو مسیر میندازم بعدش میام..

با لجبازی گفتم:

-نه همین الان..خودم میام..

آواش کمی جدی شد ولی همچنان مهربون هم بود:

-با این حالت کجا بیایی..خودم یکی دو ساعت دیگه میام سر میزنم..تا اون موقع برو ابی به کف دست و صورتت بزن..به مولینتم چیزی نگو الکی مضطرب میشه…..

کف دستم رو مشت کردم و کلافه و با حرص گفتم:

-الان باید ببینمت..من دارم سکته میکنم از ترس..تا نبینمت خیالم راحت نمیشه…

#پارت1337

با ملایمت گفت:

-عزیزم به جون پرند حالم خوبه..یه اتفاق بود تموم شد و حرکت کرد..بیخود بزرگش نکن..بشین خونه من زود میام….

کوتاه اومدم و اروم بیان کردم:

-پس قول بده زود بیایی..

-چشم..قولِ قول..نشینی باز گریه کنیا..

-سورن به خدا تا یکی دو ساعت دیگه اینجا نباشی خودم میام…

برای اینکه از اون حال و هوا خارجم کنه، اروم لبخند زد و بیان کرد:

-تهمتوجه شد میکنی؟..

جدی اضافه کردم:

-از تهمتوجه شدم بدتر..سر جون تو، حتی با خودتم شوخی ندارم سورن..زود بیا والا پا میشم میام…

مجدداً لبخند زد و با محبت گفت:

-چشم زیبا خانوم..شما اروم باش من قول میدم همینکه مریضم رفت بیام…

نفس عمیقی کشیدم و اروم اضافه کردم:

-باشه..منتظرتم..

-قربونت برم..نشینی باز غصه بخوریا..خودتو سرگرم کن تا من برسم…

-تورو خدا مواظب خودت باش..

-دیده..فعلا..

بعد از خداحافظی گوشی رو پایین اوردم و قطع کردم..