رمان گرداب پارت ۲۱۴

بوسه ش روی موهام نشست و اروم اظهار کرد:

-نگاه..ببخشید..

حرکتی به تنم دادم و وقتی متوجه شد میخوام ازش فاصله بگیرم، حلقه ی دست هاش رو شل کرد و اجازه داد کمی عقب برم….

سرم رو تو فاصله ی کوتاهی ازش نگه داشتم و بیان کردم:

-از یه چیز دیگه هم ناراحتم..

تبسمه محوی زد و موهام رو از توی صورتم برد پشت گوشم و بیان کرد:

-چی؟!..

لب برچیدم و مثل بچه ها اضافه کردم:

-دیگه سرم داد نزن..هنوز فریاد اون شامگاهت توی گوشمه..

تبسمش پررنگ تر شد و با شرمندگی نگاهم کرد:

-اخ اخ..تو این مورد به‌شدت دیگه حق داری..خودمم ناراحت شدم..اصلا برای همین تند بردمت خونه که کاری نکنم بیشتر آزرده بشی….

-تو که اینطوری نبودی سورن..چرا اینقدر زود از کوره در رفتی…

سرش رو پایین انداخت و اخم هاش مجدداً توی هم راهی شد:

-اسم اون مرتیکه ی گوساله رو که اوردی یه لحظه قاطی کردم…

قلبم براش حرکت کرد و بی اختیار کف دستم رو روی گونه ش گذاشتم و با اطمینان اضافه کردم:

-من اگه اون برام مهم بود که نامزدیمو بهم نمیزدم سورن..من اینقدر ازش متنفرم که حتی دوست ندارم یک بار دیگه ببینمش….

دستش رو روی کف دستم که روی گونه ش بود گذاشت:

-میدونم..

صورتش رو نوازش کردم و بیان کردم:

-به خدا وقتی جلوی شرکت دیدمش، هرچی از دهنم دراومد بهش گفتم..اما وقتی اقاجون زنگ زد و گفت باهاش برم مشاهده کردنش….

سرم رو پایین انداختم و با مکث ادامه دادم:

-خودت میدونی من نمی تونم روی حرف اقاجون حرف بزنم..با این حال بهش بیان کردم خودم تنها میرم اما اجازه نداد..منم ازش میترسم واسه همین….

پرید توی حرفم و با جفت دست هاش صورتم رو قاب گحرکت کرد و با محبت گفت:

-می دونم عزیزم..نیاز نیست اینقدر توضیح بدی..

-پس چرا نذاشتی اون شامگاه توضیح بدم..تو که منو میشناسی…

با کف دست هاش سرم رو بالا اورد و تو نگاه هام خیره شد:

-اون شامگاه عصبی شدم..فکر کردم مخصوصا بهم نگفتی..حتی همون موقعم می دونستم تو کار اشتباهی نکردی ولی خب…

بار دیگر نگاهش پر از شرمندگی شد و ادامه داد:

-کف دست خودم نبود..ببخشید..

مچ دست هاش رو گرفتم و تبسم زدم:

-قول بده دیگه باهام این کارو نکنی..من طاقت بی محلی کردنتو ندارم..باهام دعوا نکن..ازم فاصله نگیر..دق می کنم….

با دوتا کف دستش، سرم رو جلو کشید و لب های داغش رو روی پیشونیم گذاشت…

چند لحظه نگه داشت و بعد بوسه ی نرمی زد و جدا شد..

تبسم محوی زد و بیان کرد:

-من غلط بکنم دیگه..همین یکبار واسه صد پشتم بس بود..

اروم ریز خندیدم که کله ام رو توی کف دست هاش تکونی داد و گفت:

-بخند..دلم واسه مشاهده کردن این خنده اتم تنگ شده بود..

با خنده و خجالت نگاهم رو ازش دزمتوجه شدم که بار دیگر پر احساس گفت:

-اخ..راست میگی..چطور تونستم تحمل کنم این چند روز رو..هردفعه که از دور می متوجه شدمت، صدبار می میل داشتم بیام جلو ولی نتونستم….

-بسیار بدی..من به همون از دور دیدنتم راضی بودم ولی ندیدمت..جوابمم ندادی…

-دیگه اینقدر به روم نیار چه غلطی کردم..چندبار عذرخواهی کنم تا یادت بره چه گو.هی خوردم…

چشم هام گرد شد و یکه خورده نگاهش کردم:

-سورن..این چه حرفیه..

لبخنده خجاما زد:

-ببخشید..

از لحن و حالت صورتش که مثل پسربچه های تخس و خجالتی شده بود، خنده ام گرفت و قلبم براش پر کشید….

دست هام رو شتاب‌زده دور گردنش حلقه کردم و انقدر محکم توی اغوشش راهی شدم که کمی عقب حرکت کرد ولی اون هم به‌سرعت کف دست هاش رو دورم حلقه کرد….

محکم توی بغل هم فرو رفتیم و حالا دیگه از هیچ کدوم از احساسات چند ساعت قبل و این چند روزگار گذشته، خبری نبود….

وجودم پر از ارامش و حس خوب شده بود..

صورتم رو توی گردنش فرو کردم و سورن هم حلقه ی کف دست هاش رو دورم محکم تر کرد و تو گوشم لب زد:

-جون دلم..قربونش برم..