سرم رو بلند کردم و هممدت اشک های جمع شده تو چشمم ریخت روی صورتم…
از پشت هاله ی اشک عسل رو مشاهده کردم که صورت اون هم خیس بود و با غمگینی بازوم رو نوازش میکرد….
تبسمه تلخی روی لب هام قرار گرفت و عسل لب زد:
-ببخشید..
سرم رو دوباره پایین انداختم:
-تو چرا عذرخواهی میکنی؟..
-همه چی بیاد من شد..
وقتی نگاهش کردم و چشمم به چونه ی لرزونش افتاد، قلبم ریخت و تند بغلش کردم…
بغضش ترکید و قد بلند زد زیر گریه..محکمتر بغلش کردم و سامیار “نچی” کرد و مادرجون هم اومد کنارمون….
کف دستم رو روی موهاش کشیدم و غمگین گفتم:
-قربونت برم گریه نکن..تو که کاری نکردی..
مادرجون هم لبخندی بهش زد و اروم گفت:
-عسل جان..عزیزم چرا گریه میکنی..این اتفاقات تو هر خانواده ای ممکنه پیش بیاد..به هرحال دو طرف هنوز شناختی از هم ندارن..مادرت مضطربی هایی داره که البته حقم داره…..
برگشت دیده غره ای به سامان حرکت کرد و ادامه داد:
-سامان هم همینطور..هنوز پدر و مادرت رو درست نمی شناسه و اشتباه متوجه ی منظورشون شد….
سامیار با حرص و عصبی غرید:
-برای چی گندشو ماست مالی میکنی؟..اون هیچ حقی نداشت دخترارو اینقدر دلخور کنه..هنوز هیچی نشده صوتشو انداخته رو سرش و بد و بیراه میگه…..
مادرجون با ارامش گفت:
-باشه پسرم..یه اشتباهی پیش اومد..
-این اشتباه باعث شد احترام زن من شکسته بشه..باعث شد این دختر به این حال بیوفته..الانم مثل خیار از حرکت ایستاده و نگاهمون میکنه….
عسل رو کمی عقب بردم و اشک هاش رو پاک کردم و درهمون حال اضافه کردم:
-بهشدت خب سامیار..بسه دیگه..
کف دست هاش رو به کمرش زد و چشم هاش رو تنگ کرد:
-چرا باید بس کنم؟..خیر سرش سی سال رو رد کرده..هنوز بلد نیست چطوری با یه خانم حرکت کردار کنه..تازه زن هم میخواد….
آوای گریه ی عسل کشیدهتر شد و من چشم غره ای به سامیار حرکت کردم و اشاره کردم بخاطره عسل کوتاه بیاد….
پوفی کرد و چنگی به موهاش زد و دیگه چیزی نگفت…
عسل رو روی مبل نشوندم و خودم هم کنارش جای گرفتم و مجدداً اشک هاش رو پاک کردم:
-بسه دیگه عزیزم..
با گریه و تند شتابزده بیان کرد:
-ببخشید..به خدا من با مولینم حرف زده بودم..فکر نمی کردم همچین کاری بکنه و بخواد به تو زنگ بزنه..ببخشید….
کف دستش رو تو دستم گراهی شدم و نوازش کردم:
-بهم گفت..حرکت کردی باهاش دعوا کردی و اونم ناراحت کردی..هر مشکلی یه جاده حلی داره عزیزم..نمیشه که با بحث و دعوا بخواهی کارتو پیش ببری…..
با مظلومیت نگاهم کرد و با خجالت گفت:
-اخه هرروز میگفت..هی تکرار میکرد..منم عصبی شدم…
-چرا به من نگفتی؟..چرا ناضافه کردی مامانت اینقدر مضطربه و با اومدنت به اینجا مشکل داره؟…
-نمیل داشتم شمارو آزرده کنم..
با سرزنش نگاهش کردم:
-الان که بدتر شد قربونت برم..من اگه می دونستم به مادرجون می گفتم و بدون قلبخوری حلش میکردیم..این همه بحث هم پیش نمیومد….
مجدداً با گریه تکرار کرد:
-ببخشید..
-بهشدت خب..دیگه گریه نکن..
اشک هاش رو پاک کرد و سرش رو پایین انداخت..
مادرجون هم طرف دیگه ی عسل نشست و با مهربونی اضافه کرد:
-سوگل درست میگه..منم دیگه مادر تو محسوب میشم..اگه مشکلی پیش میاد باید بهم بگی..اگه باهامون درمیون میذاشتی ما حلش میکردیم….
عسل دست مادرجون رو گرفت توی دوتا کف دستش و با خجالت اظهار کرد:
-ببخشید..ما همش باعث ناراحتی شما میشیم..به خدا نتمایل داشتم شمارو غمگین کنم وگرنه میاضافه کردم..حتی چندبارم میل داشتم بگم ولی اضافه کردم یه وقت دلخوری پیش میاد…..
مادرجون هم دست عسل رو تو کف دستش گحرکت کرد و با لبخند بیان کرد:
-اشکال نداره عزیزم..اینا براتون تجربه میشه..
عسل دوباره سرش رو پایین انداخت و با بغض اظهار کرد:
-من فکر میکنم باید بیشتر درمورد این ازدواج فکر کنیم..همه ی این اتفاقات بیاد شناخت کمی بود که ما از هم داشتیم….
شوکه و متعجب آواش کردم:
-عسل..چی میگی؟..
غمگین نگاهم کرد:
-یه نگرانی مادرانه نباید به اینجا کشیده میشد..منم تازه دارم میفهمم حق با مادرم بوده..من نباید اینقدر راحت به اینجا راهی شد و امد میکردم..اونم وقتی هنوز هیچ چیزی بین ما رسمی نشده……
با مضطربی نگاهش کردم:
-عسل اینجوری نگو..درسته مادرت حق داشته اما..
پرید تو حرفم و نگذاشت جمله ام رو کامل کنم:
-من حتی با مادرمم دعوا کردم بخاطرش..روی خط قرمزای خودم پا گذاشتم و با اینکه هیچ نسبتی باهاش ندارم ولی به میل داشته ش احترام گذاشتم..این مشکل بزرگی نبود که بخاطرش این همه بحث پیش بیاد و به تو توهین بشه..اون مادر منه و تو هم خواهرم..من هیچی اما حداقل می تونست به حرف شما دوتا احترام بذاره و یکم کوتاه بیاد……
با مضطربی به مادرجون نگاه کردم:
-مولین..شما یه چیزی بگین..
مادرجون سری به تاسف تکون داد و من نگاهم رو با دلهره به سمت سامیار چرخوندم:
-سامیار..
کف دست هاش رو تو جیب شلوارش فرو کرد و سرش رو برگردوند طرف دیگه و این یعنی “به من ربطی نداره”….
با حرص نگاهم رو ازش گراهی شدم و دوباره به عسل خیره شدم:
-عسل نذار من عذاب وجدان بگیرم..به خدا حالم داره بد میشه…
دستم رو نشونش دادم و با بغض گفتم:
-ببین..دستام داره میلرزه..
کف دست لرزونم رو که جلوش بود محکم تو دستش گرفت:
-اونی که باید دستاش بلرزه و عذاب وجدان بگیره تو نیستی…
-عسل تورو خدا..
مجدداً به سامیار چشم دوختم و با التماس گفتم:
-سامیار یه چیزی بگو..
یک قدم بهمون نزدیک شد و بی توجه به تمنای تو آوا و صورتم، با حرص اظهار کرد:
-تو چرا حالت بده؟..به خدا یه تار مو از سرت کم بشه این خونه رو روی سر همه خراب میکنم…
-سامیار من چی میگم تو چی میگی..مگه نمیشنوی چی میگه..یه چیزی بگو…
نگاه غره ای بهم راهی شد و با تشر گفت:
-چی بگم من؟..خودش مثل درخت اینجا ایستاده اونوقت من روابطشو درست کنم؟…
با حرص سرم رو چرخوند و کف دست عسل رو که هنوز تو کف دستم بود فشردم:
-عسل جونم..بیاد من این کارو نکن..
متعجب بودم که چرا سولین خاموشی کرده و حرفی نمیزنه…
کمی دورتر توقف کرده بود و هیچ حرکتی نمی کرد..
می دونستم عسل هم بیشتر از همین منفعل بودن سولین عصبی و دلخور بود…
من از ترس خراب شدن رابطه شون داشتم سکته می کردم ولی خودش هیچی نمی اضافه کرد…
عسل تبسمه تلخی زد و در جوابم گفت:
-چیکار نکنم؟..مگه چیزیم بین ما بوده که بخواد خراب بشه؟..اینجور که معلومه اون اصلا من رو نشناخته و هیچ علاقه ای هم به من نداره..حتی بیاد منم حاضر نشد کوتاه بیاد و به حرف خانواده ام احترام بذاره…..
-اینجوری نیست عسل..خب هنوز شناخت کافی از هم ندارین..باید بیشتر باهم وقت بگذرونین تا اخلاق هم کف دستتون بیاد..ببین سولین و خانواده ات حتی هنوز درست و حسابی همدیگه رو نمشاهده کردن..معلوم سوتفاهم پیش میاد…..
-نه سوگل..من اینجوری فکر نمیکنم..
با ناامیدی نگاهش و حرفی نداشتم درجوابش بگم..حتی مادرجون هم چیزی نمی گفت…
بینمون سکوت شد و کمی بعد سولین بالاخره سکوتش رو شکست و با لحنی پشیمون و پر از نگرانی عسل رو آوا کرد:
-عسل..عزیزم..
عسل چشم هاش رو بست و سرش رو پایین انداخت و پوزخندی زد:
-هه..عزیزم..
با وجودی که بهشدت از سولین آزرده بودم ولی ترجیح دادم فعلا فقط به رابطه ی قشنگشون که داشتن خرابش می کردن فکر کنم….
به سولین چشم دوختم و با دلواپسی سرم رو به تایید تکون دادم و با دیده هام تشویقش کردم به حرف زدن….
نگاهش رو با نگرانی از من به عسل چرخوند و اومد جلو..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن