رمان گرداب پارت ۱۲۴

کلافه و با حرص گفتم:

-نه نه نه..چرا اینطوری میکنی..چرا یه جوری رفتار میکنی ادم جرات نکنه باهات اصلا حرف بزنه..فقط یه سوال پرسیدم..چرا شلوغش میکنی….

عصبی و با تهمتوجه شد اضافه کرد:

-سوگل وای به حالت اگه دوباره زنگ زده باشن و به من ناضافه کرده باشی..دوست ندارم دلخورت کنم پس مجبورم نکن…

با غمگینی لب زدم:

-من فقط یه سوال سؤال کردم..چرا اینجوری رفتار میکنی..فکر میکنی الان ناراحت نشدم؟..چیزی هم موند که بهم نگی؟….

-هنوز که چیزی نبیان کردم..بذار وقتی اومدم من میدونم و اون عسل و مولین..میشینین دور هم، حرف کم میارین، از کس و ناکس حرف میزنین..تو میدونی استرس برات سمه؟….

پوزخندی زدم:

-اون حرفا به من استرس نمیده..این راهی شدار تو بدتر حالمو بد میکنه..مثلا الان مضطربمی؟..تا وقتی خودت هستی، هیچکس نمیتونه منو ناراحت کنه و باعث استرسم بشه..خودت و راهی شدارت برام بسی…..

شاکی گفت:

-الان همه ی کاسه کوزه ها سر خودم شکست؟..تو به چه حقی میشینی درمورد اون حرومزاده حرف میزنی؟….

بی حوصله سرم رو تکون دادم:

-باشه سامیار ببخشید..تمومش کن..کاری نداری؟..

-نه..کارم تموم شه زود میام..مواظب خودت باش..

-خیلی خب..فعلا..

مکثی کرد و ملایم تر و اروم تر گفت:

-آزرده نباش..میبینمت..

سری به تاسف تکون دادم و گوشی رو قطع کردم..

با افسوس و آزردهی به عسل و بعد به مادرجون چشم دوختم:

-بخاطره یه سوال چه داستانی درست کرد..

عسل با حرص گفت:

-من که اضافه کردم زنگ نزن..تو شوهرتو نمیشناسی؟..

-چیکار کنم خب..منم مضطربم..دوباره زنگ زدن و من از سامیار مخفی کردم..همین داره دیوونه ام میکنه..اگه بدونی چطوری تهمتوجه شدم کرد…..

مادرجون با تعجب بیان کرد:

-چی اظهار کرد مگه؟..

اب دهنم رو قورت دادم و مضطرب نگاهشون کردم:

-بیان کرد وای به حالت اگه بار دیگر زنگ زده باشن و به من نگفته باشی…

-ای وای..

-مادرجون تورو خدا اینجوری نگو..بدتر مضطرب میشم…

سرش رو به دو طرف تکون داد:

-بفهمه مخفی کردیم دارمون میزنه..

لبم رو گزیدم:

-تازه اظهار کرد وقتی اومدم من میدونم و عسل و مامان..

اخم های عسل تو هم رفت و با حرص گفت:

-حضرت اقا چرا از ما شاکی شدن؟..

-اضافه کرد نشستین دور هم، حرف کم اوردین داستان پردازی کردین…

-بفرما..گفتم نکن..حالا میاد باز سرمون خراب میشه و هوار هوار میکنه…

با دلخوری لب زدم:

-ببخشید..

مادرجون تبسمی زد و با ارامش اظهار کرد:

-غلط کرده چیزی بگه..دلواپس نباشین من نمیذارم دعواتون کنه…

عسل ریز خندید و بیان کرد:

-مادرجون شما خودتم جز متهمای ردیف ااما..میخواهی ضامن ما بشی…

میون اون همه استرس و دلواپسی خنده ام گراهی شد و اروم زدم زیر خنده…

مادرجون هم لبخند زد و اضافه کرد:

-چیکار کنم..میخوام ارومتون کنم..دلواپس نباشین..مگه جرات داره پیش من چیزی به دخترام بگه..خودم میزنم سرشو میشکونم….

خنده ام رو خوردم و بی اختیار قد بلند اضافه کردم:

-نههههه..دیگه دراون حدم لازم نیست..

عسل نگاه هاش رو گرد کرد و با تمسخر بیان کرد:

-خانومو باش..اون کلی تهمشاهده کردمون کرده بعد این مضطرب شکستنِ سرشه…

-خب گناه داره..

به‌شدت بامزه بهم چشم غره راهی شد که مجدداً لبخند زدم و تو همین حین صوتی پیامک گوشیم بلند شد….

گوشی رو برداشتم و با متوجه شدن پیامی از طرف سامیار با تعجب بازش کردم و شروع کردم به خوندن….

“من روی اون مرتیکه ی عوضی حساسم..اسمش میاد قاطی میکنم..نمی میل داشتم سرت داد بزنم و ناراحتت کنم..ببخشید عشقم”

نیشم شل شد و با ذوق اضافه کردم:

-الهی من قربونش برم اخه..ببینین چی نوشته..

عسل متعجب گفت:

-چی شد؟..کیه؟..

-سامیار..

مادرجون هم مثل خودم با شادی اظهار کرد:

-چی اضافه کرده؟..

با ذوق لبم رو گزیدم و اظهار کردم:

-نوشته نمیتمایل داشتم ناراحتت کنم ببخشید عشقم..

مادرجون خندید و با دلدادگی بیان کرد:

-الهی من فداش بشم..

عسل دوباره نگاه غره رفت و گفت:

-چه ذوقیم میکنه سوگل خانم..بذار بیاد بفهمه باز بهت زنگ زدن، اونوقت غمگین کردن و ببخشید و دلدادگیمو نشونت میده….

-چرا میزنی تو ذوقم؟..سامیار قبلا از این کارا میکرد اصلا؟..کی وقتی منو آزرده میکرد پیام میداد بهم که از دلم بیاره..چه برسه ببخشید و عاشقیمم بهم بگه…..

مادرجون هم به تایید حرفم اضافه کرد:

-راست میگه..سامیار از این اخلاقا نداشت..به خدا وقتی میبینم اینقدر عوض شده و زن و زندگیشو دوست داره چندتا جون به جونام اضافه میشه….

عسل با تاسف سری تکون داد و مادرجون رو به من گفت:

-خب مادر تو هم یه جوابی بهش بده..حالا فکر نکنه ازش ناراحتی..غصه میخوره بچه ام…

لب هام رو بهم فشردم و دوتایی با عسل به مادرجون خیره شدیم…

تا الان ما دخترهاش بودیم و الان جوش سامیار رو میزد…

عسل نیم نگاهی به من کرد و گفت:

-مادرجون تکلیف مارو روشن کن..بالاخره این طرفی هستی یا اون طرفی…

خنده ام گرفت و مادرجون اظهار کرد:

-خب من که نمی تونم طرف یکیتونو بگیرم..شما هر چهارتاتون بچه هام هستین..هرلحظه که لازم باشه طرف اونی که کمک میخواد رو میگیرم….

-مرسی واقعا..اونا مردن مولین..شما باید طرف دختراتو بگیری…

تبسم قلبگرم کننده ای زد و بیان کرد:

-بیشتر طرف شمام..دلواپس نباشید..

عسل متفکرانه نگاهش کرد و گفت:

-پس قضیه ی توطئه منتفی شد؟..خودمون دوتا برنامشو بچینیم؟…

دیده غره ای به عسل راهی شد و گفت:

-توطئه و نقشه نداریم..کاری نکنین گوش چهارتاتونو بکشم…

عسل دیدهکی به من زد و با جدیت رو به مادرجون اظهار کرد:

-نمیشه..باید تکلیف مارو معلوم کنین..اگه طرف پسرا هستین پس دیگه جز خونواده ی شوهر محسوب میشین..شما هم میرین جز هدفامون برای توطئه…..

تبسمی زد و در جواب عسل گفت:

-اینقدر سر به سر منِ پیرزن نذار دختر..

عسل با خنده از جاش بلند شد و راهی شد طرف مادرجون و اضافه کرد:

-من قربون شما برم..کی قلبش میاد سر به سر شما بذاره…

دو تا کف دستش رو دو طرف صورت مادرجون گذاشت و محکم گونه ش رو بوسید…

لبخند زدم و درحالی که رمز گوشیم رو وارد میکردم اظهار کردم:

-چاپلوس..

راهی شدم تو قسمت پیام هام و یک بار دیگه پیام سامیار رو خوندم و بعد مشغول جواب دادن شدم…

“ولی من ناراحت شدم..هرچی میشه تند عصبی میشی و سرم داد میزنی..مگه من چیکار کردم که دعوام کردی”

پیامک رو فرستادم و به عسل که مجدداً کنارم جای گرفته بود چشم دوختم و بیان کردم:

-باید به سامیار بگم..اینجوری قلبم اروم نمیگیره..

سرش رو تکون داد و شونه ای بالا انداخت:

-نظر منم همینه ولی باید عواقبشم بپذیری..

-چه عواقبی؟..

چشم هاش رو گرد کرد و با تعجبی تصنعی بیان کرد:

-یعنی تو شوهرتو نمیشناسی؟..میدونی که اگه بهش بگی زمین و زمانو بهم میدوزه..قبل از اینکه بگی، باید خودتو برای حرکت کردار سامیار ولیده کنی….

-ولی اخه اینجوری هم عذاب وجدان دارم..دوست ندارم چیزی ازش پنهون کنم…

-چطور اون از تو پنهون میکنه؟..

-چی رو پنهون کرده؟..

لب هاش رو جمع کرد و به روبروش خیره شد و متفکرانه اظهار کرد:

-من مطمئنم سامیار میدونه طرف کیه..میدونه اگه تو بفهمی ممکنه حالت بد بشه برای همین بهت نمیگه….

-اون اگه نمیگه هم بخاطره خودمه..

-خب تو هم بیاد خودش نمیگی..

مادرجون که تا حالا تو خاموشی به حرف هامون گوش میداد رو کرد به عسل و اظهار کرد:

-عسل جان بذار هرکاری میدونه درسته انجام بده..خودش بهتر شوهرشو میشناسه…

عسل با انگشت شصت و اشاره ش به حالت فرضی زیپ دهنش رو کشید و من با قلبهره گفتم:

-نه مادرجون من نمیدونم..اگه بهش بگم خودتون میدونین چه رفتاری ازش سر میزنه..اگه نگم و خودش بفهمه، اونوقت همون راهی شدارو دو برابرش تصور کنین…..

مادرجون با خنده سری به تاسف تکون داد و بیان کرد:

-نه مادر..تو حامله ای..حواسش هست کاری نکنه تو ناراحت بشی…

-اون دفعه که همینجا با عسل دعواشون شد هم حامله بودم..یادتون نیست چیکارا کرد…

عسل انگشت اشاره ش رو به نشونه ی اجازه خواستن رو به مادرجون گرفت بالا…

مادرجون با تعجب اضافه کرد:

-چیه؟..

همینطور که انگشتش هنوز بالا بود بیان کرد:

-اجازه هست من یه چیزی بگم؟..

مادرجون چشم غره ای بهش رفت و من هم خندیدم:

-مسخره..

شونه ای بالا انداخت و گفت:

-اخه مادرجون همش دعوام میکنه و میگه حرف نزن..تمایل داشتم اجازه بگیرم…

مادرجون چپ چپ نگاهش کرد و گفت:

-بفرمایید..

عسل خندید و گفت:

-به نظر من سامیار دیگه مثل اون موقع نیست..اون دفعه که اینجا دعوامون شد هنوز به این اندازه بچه براش مهم نیست..الان دیگه حواسش هست نباید به بچه ش اسیب بزنه…..

مادرجون سری به تایید تکون داد:

-اره درسته..بالاخره یه حرف درست زدی دخترم..

بلند زدم زیر خنده و عسل چشم هاش رو دراورد:

-کف دستتون درد نکنه واقعا..

مادرجون هم لبخند زد و اضافه کرد:

-نه منظورم اینه این حرفت نسبت به بقیه بسیار درست تر و بافکرتر بود…

خنده ام شمشاهده کرد تر شد و عسل اظهار کرد:

-بدترش کردی که قربونت برم..

-ای بابا..اینقدر از من ایراد نگیر دختر..

عسل هم خندید و دیگه چیزی ناضافه کرد و من کمی خندیدم و بعد گفتم:

-پس نظرتون اینه که بهش بگم؟..

دوتایی سرشون رو به تایید تکون دادن و با استرس اضافه کردم:

-میترسم ازش..

قبل از اینکه فرصت کنن چیزی بگن، مجدداً صوتی پیامک گوشیم بلند شد…

قبل از هممون مادرجون با هیجان اظهار کرد:

-ببین چی میگه..

لبم رو گزیدم که جلوی خنده ام رو بگیرم..بنده خدا بیشتر از من ذوق داشت…

پیام سامیار رو باز کردم و قد بلند خوندم:

-میام دنبالت میریم خونه همون جلوی در…

دیده هام گرد شد و لبم رو محکم تر گاز گرفتم و دیگه ادامه ش رو نخوندم…

عسل غش غش زد زیر خنده:

-وای..

مادرجون هم خنده ش گحرکت کرد و درحالی که سعی میکرد جلوش رو بگیره بیان کرد:

-خب پس خداروشکر مشکلی نیست..

چشم هام رو محکم بهم فشردم:

-خاک بر سرم..

با خجالت و هول زده نگاهشون کردم و بیان کردم:

-اضافه کرده از قلبت در میارم..میریم خونه از قلبت درمیارم…

عسل درحالی که غش کرده بود از خنده اظهار کرد:

-دیگه نمیتونی جمعش کنی..اخه کی پیام خصوصی شوهرشو کشیده بلند تو جمع میخونه…

با خجالت نگاهش کردم که ادامه داد:

-اونم شوهر بی حیایی مثل سامیار..

-نه..به خدا بیان کرده از قلبت درمیارم..

-اینجا نمی تونست از قلبت دربیاره؟..

گوشی رو تو دستم فشردم و از جا پریدم:

-من برم دستشویی..

درحالی که مادرجون و عسل قد بلند بلند پشت سرم میخندیدن، دویدم سمت توالت و به‌سرعت حرکت کردم داخل و درش رو بستم….

جلوی اینه روشویی از حرکت ایستادم و نگاهی به صورتم کردم..لپ هام گل انداخته بود و بدجور قرمز شده بودم….

واکنش خودم بدتر بود و با عکس العملم نشون دادم یه چیز خجالت اور تو پیام اظهار کرده شده وگرنه اونا که از محتوای پیام خبر نداشتن….

با سر انگشت هام زدم روی گونه هام و بعد گوشی رو اوردم بالا و بار دیگر پیام رو باز کردم و خوندم….

دیگه کاملا حیا رو خورده بود و یه ابم روش..

شماره ش رو گرفتم و انگار متتظر بود که با همون بوق اول جواب داد…

آواش پر از خنده بود:

-جان..

با تشر و صدایی خفه اضافه کردم:

-سامیار..به‌شدت بی ادبی..این چه پیامیه فرستادی..

-چی گفتم مگه؟..

-یه عذرخواهی هم می کردی کافی بود..لازم نبود شرح بدی که میخواهی چیکار کنی…

با خنده بیان کرد:

-حالا مگه چی اظهار کردم..اینا کارایی که هرروز میکنم دیگه..خجالت نداره…

با خجالت نالیدم:

-اگه بدونی چی شد..

-چی شد؟..

-مادرجون نگران بود دعوامون شده بود..تو که پیام دادی اظهار کرد بیین چی میگه..منم داشتم کشیده کشیده میخوندم براش….

دوباره آوای اون مقلب خنده ی قد بلند و کمیابش قد بلند شد:

-اُاُ..خب؟..

-وسطش ساکت شدم اما درک کردن..

-تقصیر خودته خب عزیزقلبم..تو که منو میشناسی چرا قد بلند میخونی…

-روم نمیشه برم پیششون..

با تعجب گفت:

-کجایی الان؟..

بار دیگر با صدایی خفه اظهار کردم:

-تو کف دستشویی..

باز زد زیر خنده و گفت:

-قربونت برم من باید خجالت بکشم تو چرا..

-چقدرم تو خجالت میکشی..

-تو هم نکش..برو بیرون اون تو موندی چیکار..حالت بد میشه…

-وای سامیار..

-دیگه چیه؟..

-اخه خدا بگم چیکارت نکنه..برای چی اذیتم میکنی؟..از داد و فریادت باید بکشم، از محبتتم بکشم؟…

-عزیزم این چیزا بین زن و شوهرا عادیه..

اخم هام راهی شد تو هم و غر زدم:

-این چیزا خصوصیه..کسی عمومیش نمیکنه..

-اون دیگه تقصیر من نیست..

لب برچیدم و گفتم:

-کی میایی؟..

-چیه؟..نکنه قلبت واقعا میل داشت..بیام دنبالت؟…

همونطور با آوای خفه جیغ زدم:

-میکشمت سامیار..

سریع گوشی رو قطع کردم و نفسم رو محکم دادم بیرون…

چند نفس عمیق کشیدم و گوشی رو چپوندم تو جیب شلوارم و شیر اب رو باز کردم…

ابی به کف دست و صورتم زدم و بعد با خجالت و سری پایین حرکت کردم بیرون…

مادرجون و عسل با خنده نگاهم کردن و عسل بیان کرد:

-رفتی دعواش کردی؟..

-چی؟..

-صدات یکم اومد..

کف دستم رو گذاشتم روی نگاه هام و قرار گرفتم روی مبل:

-وای..

مادرجون با خنده گفت:

-اذیتش نکن..الکی میگه..ما چیزی نمتوجه شدیم..

زیرچشمی نگاهشون کردم و چیزی ناظهار کردم که مجدداً آوای پیامک گوشی بلند شد…

توجهی نکردم که عسل اظهار کرد:

-پیام اومد..

-ولش کن..مهم نیست..

بی شعور باز زد زیر خنده و گفت:

-باز کن ببین چی میگه ولی دیگه کشیده نخون..

مادرجون که مشاهده کرد من بدجور دارم خجالت میکشم، از جاش قد بلند شد و اضافه کرد:

-من برم سری به غذام بزنم..

سرم رو تکون دادم و مادرجون که راهی شد با مشت زدم تو بازوی عسل:

-خیلی خری عسل..

-چرا؟..تو خرابکاری کردی بعد من خرم؟..

-برای چی شلوغش میکنی..حالا من یه غلطی کردم..چرا جلوی مادرجون خجالت زده ام میکنی….

روی بازوش، جایی که مشت زده بودم رو مالید و اضافه کرد:

-می خواستی پیام بی حیایی شوهرتو کشیده کشیده نخونی…

دستم رو مجدداً برای زدنش بردم بالا که خودش رو کشید کنار و بیان کرد:

-حالا ببین چی میگه..

-لازم نکرده..

-ببین دیگه..کنجکاو شدم چی میگه..

نگاه غره ای بهش رفتم:

-در ذهنش گذراندی باز برات میخونم چی اظهار کرده..اونم یکیه لنگه توی بی حیا…

دستش رو تو هوا تکون داد و بی خیال بیان کرد:

-برو بابا..انگار سامیارو نمی شناسیم..الان شرط می بندم میخواد بیاد دنبالت..بخون ببین…

-جلوی مادرجون ابروم حرکت کرد..

-بی خیال بابا..ندیدی بنده خدا چه ذوقی کرد..خیالش راحت شد دعواتون نشده…

چپ چپ نگاهش کردم و بعد گوشی رو از جیبم دراوردم و رمزش رو زدم و پیام سامیار رو باز کردم….

“سوگل من واقعا دلم هواتونو کرد..بیام دنبالت بریم خونه؟”

دیده هام گرد شد و با تعجب به عسل چشم دوختم:

-اِ وا..از کجا متوجه شدی چی پیام داده؟..

زد زیر خنده و با شور اظهار کرد:

-می شناسمش دیگه..خودمم یکیشو دارم..

نگاه هام گردتر شد و خودم رو کشیدم سمتش و بیان کردم:

-جون من؟..سولینم همینطوریه؟..

با خنده سرش رو به مثبت تکون داد که کشیده زدم زیر خنده:

-اوه اوه..پس دوتا برادر کپی همدیگه هستن..البته سامیار جدیدا اینجوری شده..قبلا اصلا از این اخلاقا نداشت….

-خب سامیار درونگراتر و خشن ترِ به نظرم..سولین ولی ملایم تر و مهربون تر..همون ورژنِ سامیارِ فقط اروم ترش….

نیشم باز شد و با شیطنت نگاهش کردم:

-پس خدا به دادت برسه..

خندید و سرش رو تکون داد:

-گمشو ببینم..

گوشی رو اوردم بالا و درجواب سامیار کوتاه نوشتم ” شوخی میکنی؟” و براش ارسال کردم….

بسیار سریع جواب داد و این از سامیار بعید بود…

“نه کاملا جدی ام..بیام؟”