آرش ریلکس اظهار کرد:
_نه…همین ده دقیقه پیش از زبون خودتون و شروین گوش دادم. نشون به اون نشون که از شما قول گحرکت کرد یه هفته ای مهرو رو راضی به ازدواج باهاش کنید.
بابک سمت آرش هجوم برد و پیمسیرنش را به سمت خروجی کشید:
_گمشو برو بیرون…دیگه این طرفا نبینمت!!
_حرف حق تلخه آقای کلباسی ولی من یه پیشنهاد دارم براتون.
مردد شد ولی موضعش را نیز حفظ کرد:
_پیشنهادت به درد عمت میخوره…برو رد کارت!!
_من تا حرفامو نزنم جایی نمیرم.
بابک با اخم نگاهش می کرد.
آرش با کمی چرب زبانی گفت:
_میدونم شمام ته قلبتون راضی به ازدواج شروین و مهرو نیستین و چون اونو میشناسید قلبتون نمیاد دخترتون بدبخت شه….من یه پیشنهاد براتون دارم….هم شما از شر بدهی راحت میشید…هم من میتونم با اجازتون بیام خواستگاری.
بابک چپ نگاهش کرد.
حرف هایش وسوسه انگیز بودند و منکر این نمیشد.
_بیا داخل.
آرش نفسش را آزاد کرد و رو به روی بابک نشست.
با مقدمه چینی شروع به حرف زدن کرد:
_برادرم نزدیکای رستورانی که مهرو خانم کار میکرد، فرش فروشی داره…خودمم توی داروخونه کار میکنم اما اونجا هم کمک برادرم هستم. دخترتون رو هم اامان بار توی رستوران متوجه شدم.
بابک هنوز با اخم نگاهش می کرد.
آرش_آقای کلباسی من خانواده هوشمند رو می شناسم و میدونم آدمای خوبی نیستن…اصلا اون به کنار…خوب و بدشون به من مربوط نیست…من واقعا دخترتونو دوست دارم و قصدم جدیه…مثل یه مرد قول میدم خوشامگاهختش کنم و دنیا رو به پاش بریزم.
_پیشنهادتو بگو!!
با مِن و مِن گفت:
_راستش…برای رسیدن به مهرو خانم حاضرم هر کاری کنم….حتی حاضرم بدهی شما رو بدم.
بابک عصبی تشر زد:
_این بود پیشنهادت!؟ داری به ما صدقه میدی بچه پولدار!؟
_نه نه آقای کلباسی اجازه بمتوجه شد توضیح بدم.
_چه توضیحی!؟ پاشو برو بیرون مرتیکه.
آرش دستش را بالا آورد:
_یک دقیقه فرصت بدید به من!! من همچین منظوری نداشتم.
نفس نفس زنان نگاهش کرد و در خیالش خرخرهی جوان را می جویید.
آرش ادامه داد:
_من اول خواستم برم چک و سفته هاتون رو از شروین بخرم و به خودتون بدم اما به خاطر یه سری مشکلات میدونستم راضی نمیشه.…الانم که این پیشنهاد رو دادم اصلا منظورم صدقه دادن نبود…من به شما قرض میدم و شما خرد خرد پس بدین….ضمناً این موضوع بین من و شما میمونه و قرار نیست هیچکس حتی خانواده هامون ازش با خبر بشن.
بابک در فکر فرو راهی شد…پیشنهاد خوبی بود!!
خودش هم میدانست شروین یک مرد لاشی و بی بند و بار است ولی چاره ای نداشت.
اکنون می توانست با یک تیر دو نشان بزند….هم بدهی اش را تسویه کند و هم دخترش زنِ جوان خوبی شود.
آرش که سکوت بابک را متوجه شد، متقاعد کردن او را از سر گحرکت کرد…از علاقه و کشش نسبت به مهرو که تا حدودی حقیقت داشت، گفت…قول داد دخترش را خوشبخت کند و پول اش را یک جا پس نگیرد و به صورت قرضی بدهد.
آنقدر اظهار کرد تا بابک راضی شد.
آرش همهی این کارها را به خاطر دخترک انجام داده بود.
بابک نفسش را فوت کرد:
_باشه جَوون قبوله….اما به همون شرط و شروطی که گفتم….پولت رو حتما خرد خرد پس میدم…واسه جریان خواستگاری هم…آخر هفتهی آینده با خانواده تشریف بیارین.
آرش سرش را تکان داد و ایستاد:
_ممنون که به حرفام گوش دادین…به زودی پول رو به حسابتون واریز میکنم، فقط یه چیزی…از این موضوع هیچکس باخبر نشه و بین خودمون بمونه…اگر شروین هم ازتون سؤال کرد بگید وام گرفتین، قرض کردین یا هر چیز دیگه ای.
بابک تا دم در آرش را بدرقه کرد و به سر کارش بازگشت.
آرش حین دور شدن از تعمیرگاه بابک به مهرو مسیج زد:
_حل شد…هم جریان بدهی…هم خواستگاری.
موبایلش را در جیبش فرو داد و دم بلندی گراهی شد.
اکنون حال بهتری داشت.
****
یک هفته مثل برق و باد گذشت…
مهرو بیش از حد خوشحال بود….نه برای اینکه در شرف ازدواج با آرش باشد…نه!!
خوشحالی اش به خاطر کم شدن سایهی شروین از زندگیشان بود.
پدرش بدهی شروین را داد و برای همواره او از زیستنشان خط خورد.
بابک به مهرو و افسون اضافه کرده بود که وام گرفته است و مقداری پول از آشنایان قرض کرد تا بدهی را بدهد اما مهرو میاطلاع داشت و به روی پدرش نمی آورد.
آذرخش که از مسافرت کاری برگشته بود، پس از استراحت و دوش کوتاهی، آماده شد تا به همراه خانواده برای خواستگاری بروند.
در اتاق آرش را زد و وارد شد.
لبخندی کنج لبش جای گرفت و خوشحال بود که برادرش سر و سولین گحرکت کرده است:
_آماده ای!؟
آرش کراوات اش را دور گردنش انداخت و سری تکان داد.
آذرخش یقهی پیراهن آرش را مرتب کرد و به شوخی بیان کرد:
_آخرش ناضافه کردی چطوری پدر مهرو رو راضی کردی!!
_خداوکیلی اگه پسر خوشتیپ و جنتلمنی مثل من بیاد تمایل داشتگاری دخترِ نداشتت، دلت میاد بهش جواب رد بدی!؟
یک دور قامت برادرش را از نظر گذراند و با ابروی بالا پریده بیان کرد:
_در خوشتیپیِ تو که شکی نیست!! ولی من اگه یه روزگاری دختر دار بشم، عمراً شوهرش بدم. دخترم باید تا روزگار مرگم توی خونهی خودم، وَرِ قلبم باشه.
آرش چپ نگاهش کرد:
_حالا فعلا اصلِ کاری رو اوکی کن….زن بگیر…تا دختر دار شدنت هم خدا بزرگه.
آذرخش مشتی به بازوی آرش زد و خندان بیرون رفتند.
از جریان بدهی پدر مهرو به برادرش چیزی نبیان کرد و فقط گفته بود که با حرف زدن او را متقاعد کرده است.
پس از خریدن گل و شیرینی، به سراغ شهربانو و شهلا رفتند.
کرشمه و فرهام نیز همان جا بودند و قرار شد در تمایل داشتگاری همجادهی شان کنند.
همه خوشحال بودند و کرشمه با ذوق آهنگ می خواند.
آذرخش سعی می کرد افکار منفی را دور کند و به آنها بها ندهد.
مهرو با استرس لباس هایش را خیره شد و
هممدت ناخنش را می جویید.
افسون نچی کرد:
_بسه دیگه انگشتت قطع شد!!
_وای مامان…چی بپوشم!؟
خودش کف دست به کار شد و شومیز و دامنی از کمد بیرون کشید…رو به مهرو گرفت:
_اینا چطورن!؟
دخترک شانه بالا پراند و مادرش به او چشم غره حرکت کرد:
_مهرو شب شد!! یه چیزی بپوش دیگه دورت بگردم…الان مهمونا میان….منم برم آماده شم.
_باشه…همینا رو می پوشم.
افسون بیرون رفت و مهرو پس از پوشیدن لباس ها، آرایش ملایمی روی صورتش ریخت.
چند تار مویش را از زیر توربان بیرون کشید که زیبایی بخش چهره اش شدند.
با گوش دادن صوتی در بیرون حرکت کرد و کنار ورودی توقف کرد.
کف دست و پایش می لرزیدند و استرس تمام وجودش را فرا گراهی شده بود.
اول از همه شهربانو خانم وارد شد.
آرش از او و شهلا درخواست کرد چیزی دربارهی شامگاهی که مهرو نزد آنها پناه گراهی شده بود، نگویند.
دخترک سلام کرد و مولین شهربانو پیشانیش را بوسید:
_سلام عزیزم…عروس قشنگم.
پس از شهربانو، آذرخش، شهلا، فرهام و کرشمه وارد شدند و در آخر آرش بود که با باکس گل جذابیی رو به روی مهرو از حرکت ایستاد.
آرش از متوجه شدن دختر محجوب و معصومی که امشامگاه جذابتر از هر وقت دیگری شده بود، به وجد رسید و دلش بی تابانه به سینه اش کوبید.
امان از آن نگاه های مهرو…
باکس گل را گراهی شد و بلاخره جای گرفتند.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن