رمان ویلان پارت ۴

درب اتاق رها را بست .
حدسش درست بود بنیامین بالاخره رسیده بود !
نگاهی به سر و وضعش انداخت و متحیر سؤال کرد : تیپی زدی! خبریه؟
بنیامین نفس عمیقی کشید و اظهار کرد: اره رفته بودم محضر آنا رو عقد کنم !
امیرعلی مات نگاهش کرد و بنیامین نگاه چرخاند و اضافه کرد: فقط من و توییم؟!
-نه رییس تو اتاقه !
بنیامین با پوزخند گفت: اُهُ … رییس! فامیلیش چی بود؟!
امیرعلی کلافه از لحن مضحک بنیامین ، ارنجش را کشید و اضافه کرد: بیان کردم شرکت تازه تاسیسه … هنوز کادرش کامل نیست . از سر لطف و خیرخواهیش میخواد من وتو رو استخدام کنه. مشکلی داری؟!
بنیامین از کیفش ، چند بورشور و مجله دراورد و اضافه کرد: نه … بیا اینم نمونه کارهای قبلی ! ببخشید دیر رسیدم ترافیک بود!
امیرعلی سری تکان داد و اضافه کرد : چه عجب یه ببخشید از دهن تو دراومد !
و بورشور ها را گراهی شد و گفت : صبر کن تا بیام .
بنیامین خنده ای کرد و اضافه کرد: پس تو منشی شخصیشی!
امیرعلی هلش داد و بنیامین روی صندلی سبز رنگی قرار گرفت !
بیشتر شبیه یک مطب پوست و مو و دلربایی بود تا یک شرکتی که قرار بود فروشنده ی محصولات ارایشی وبهداشتی باشد!
امیرعلی با تقه ای به در وارد اتاق شد.
درب را پشت سرش بست .
رها پشت پنجره ایستاده بود.
امیرعلی جلو راهی شد و اظهار کرد: میخواد بیاد داخل …
رهاجوابش را نداد.
امیرعلی جلوتر رفت و بیان کرد: رها خوبی؟!
یک قدم دیگر نزدیک شد … با دیدن صورت خیس اشکش اظهار کرد: رهــا …. چت شد؟!
رها روی صنقلبی وا راهی شد و گفت: نمیتونم امیر… ! نمیتونم ! بگو بره … امروز نمیتونم !
امیرعلی بورشورها را لوله کرد و بیان کرد: چی داری میگی … اینطوری که بدترشک میکنه … من با چه بهانه ای دکش کنم بره ! رها محض رضای خدا خودتو جمع کن… ! انتظار نداشتم انقدر ضعیف النفس باشی !

امیرعلی بورشورها را لوله کرد و اضافه کرد: چی داری میگی … اینطوری که بدترشک میکنه … من با چه بهانه ای دکش کنم بره ! رها محض رضای خدا خودتو جمع کن… ! انتظار نداشتم انقدر ضعیف النفس باشی !
رها نگاهی به چهره اش انداخت واظهار کرد: تو جای منی امیر؟! تو جای منی که بفهمی چه حالی دارم… خدا نکنه هیچ کس جای من باشه امیر! خدا اون روزگار و واسه هیچکس نخواد !
امیرعلی رو به رویش زانو زد و دو کف دسته ی صنقلبی رها را گراهی شد و اضافه کرد: بنیامین با تو بیست قدم کمتر فاصله داره … رها اگر بگی الان نه ، با هر بهانه ای که شده میفرستمش بره … ولی رها چهار سال صبر کردی… چهار سال خاموشی کردی… اگر میکنی الان شرایطشو نداری، امادگیشو نداری… باشه ولی من بعید بدونم بنیامین و بشه بار دیگر کشید اینجا !
رها به زور نفس حبس شده اش را بیرون فرستاد ، اشکهایش را پاک کرد و گفت: میترسم امیر… فکر نمیکردم انقدر سخت باشه… فکر نمیکردم انقدر دردناک باشه!
امیرعلی از حرکت ایستاد و اظهار کرد: یکم ریلکس کن !
رها با کف دستمال صورتش را پاک کرد واضافه کرد: بهش بگو بیاد …!
امیرعلی نگاهی به چهره ی رها انداخت و اضافه کرد: مطمئنی؟!
رها سرش را چند بار تکان داد و گفت: آره… آره …
نفس عمیقی کشید و لب زد : میخوام ببینمش… میخوام این بیست قدم فاصله نباشه… میخوام جلوم بشینه … آره امیر میخوام ! الان …
امیرعلی سری تکان داد ، بورشورها را رو به رویش گذاشت و گفت: هرجا کم اوردی یه نگاهی به کارهاش بنداز ! طراحی اینا با خودش بوده .
رها تبسمی زد و گفت:من آمادم.
امیرعلی با قدم های ارامی به سمت در رفت ،دستش را دور کف دستگیره ی در اتاق قفل کرد وبیان کرد: موفق باشی.
رها اب دهانش را قورت داد.
امیرعلی بیرون راهی شد .
دربسته شد !
نفسش حبس بود … کف دستهایش را لبه ی میز گراهی شده بود … می هراسید مبادا از روی صندلی بیفتد ! قلبش زیر گلویش میزد !
سرگیجه ی عجیب غریبی کل مغزش را احاطه کرده بود… چشمهایش به در بود … حتی پلک نمیزد …
میتوانست صدای قدم های بنیامین را بشنود …
قاطع ومحکم به در نزدیک میشد، تقه ای به در خورد …
در ساکت باز شد … نیم تنه اش از در تو امد … مُوَقر جلویش از حرکت ایستاد .
رسا سلام کرد !
تپش دلش بیشتر شد !
آوایش در اتاق پیچید … در گوشش… در مغزش ،صوت شیوا و مردانه ای داشت .
نمتوجه شد چطور سرش را کوتاه تکان داد ، مات و مبهوت تماشایش میکرد !
بنیامین با اجازه ی کوتاهی گفت: میتونم بنشینم؟!
رها چیزی ناظهار کرد.
بنیامین اخم کمرنگی کرد وهمانطور که به صورت بهت زده اش نگاه میکرد ، گفت: بدیع هستم !
رها لال شده بود !
عطر بنیامین کلا فضا را پرکرده بود .
بنیامین روی مبل قرار گرفت . مبل چرمی با صدای پیسی تو راهی شد . دیده چرخاند و کل اتاق را در چند ثانیه ی کوتاه ورانداز کرد ! ساده و جمع و جور !
بوی رنگ هنوز می امد .
لولای در هم روغن نخورده بود !
رها همچنان بر و بر نگاهش میکرد ! بنیامین نگاهی به صورت بی رنگ و رویش انداخت و با تک سرفه ای گفت : تبریک میگم .
رها دهانش را باز کرد تا حرف بزند !
آوایش گم شده بود …
دهانش را بست … گلویش خشک خشک بود .
بنیامین خودش توضیح داد: بابت تاسیس شرکت جدید !
رها باز سرش را تکان داد.
با دستهای لرزان بورشورها را باز کرد . زیر نگاه تیز بنیامین نمی توانست مانع رعشه ی کف دستهایش شود !
بنیامین با خونسردی گفت : این بورشور مال سال هشتاد و نه هست . برای یه شرکت تازه تاسیس کارکردیم . محصولات فروش خوبی داشت اما کیفیت باعث شد فروش متوقف بشه !
رها چشم از بورشورها برداشت و در نگاه بنیامین خیره شد و با لحن گراهی شده و به‌آرامی ای جویا شد : حالتون خوبه؟!
بنیامین با تعجب یک تای ابرویش ر ابالا برد و بیان کرد: البته ! چطور؟!
رها با همان آوا اضافه کرد : اولش حالتون رو نجویا شدم !
بنیامین پوزخند کمرنگی زد و با تک سرفه ای خنده اش را جمع و جور کرد واضافه کرد: بله ممنون .

و بدون اینکه منتظر جواب رها باشد اظهار کرد: من چند تا کار تبلیغی دیگه هم انجام دادم .مثل ساخت تیزر برای تلویزیون!
زیپ کیف لب تابش را باز کرد و از کنار فلش کارهای علی فر ، فلش دیگری را برداشت و روی میز رها گذاشت وگفت: فایل ها تو این فلش هستند !
رها بدون اینکه چشم از بنیامین بردارد گفت : همیشه انقدر زود میرید سر اصل مطلب؟!
بنیامین نفس عمیقی کشید وبی حوصله بیان کرد: البته . عادت دارم توی کار خیلی حاشیه نرم !
رها به خودش مسلط شده بود.
حداقل ازان تپش و تلاطم ااماه خبری نبود . دیگر نه سرش گیج میراهی شد نه دلش سریع می زد نه دلش میخواست بنیامین را نبیند . ارام شده بود … ارام نفس میکشید !
با ارامش جویا شد : این عادت قدیمیه؟!
بنیامین نگاههایش را باریک کرد و گفت: از وقتی که وارد بازار کار شدم ! قبلش عاداتم فرق میکرد !
-مثل چی؟!
بنیامین خشک اضافه کرد: نیازی نمی بینم به شما توضیح بدم!
رها از جوابش جا خورد ولی لبخندی زد و گفت: ببخشید سوال بی جایی بود .
سرش را به بورشورها گرم کرد واظهار کرد: کاراتون بسیار خوبه ! رشتتون توی دانشگاه چی بود؟!
-عکاسی خوندم. بعدش به صورت تجربی فیلمبرداری وگرافیک رو تو کارگاه های خصوصی یاد گراهی شدم !
-علاقه داشتید؟!
بنیامین خونسرد اظهار کرد: بله . اصولا به کاری علاقه نداشته باشم سمتش نمیرم!
-چه خوب. من ناچار بودم هرچی خانوادم میاضافه کردند انجام بدم! حتی تو انتخاب رشتم!
بنیامین حرفی نزد ، رها کمی روی صنقلبی اش جا به جا شد و گفت: پس شما خانواده ی خوبی دارید که اجازه دادند سراغ کارهایی برید که بهش علاقه منمتوجه شد!
بنیامین چیزی نبیان کرد !
رها نگاهی به صورت بنیامین انداخت و بیان کرد: از فردا میتونید اینجا حاضر شید . شرکت کوچیکیه ! هنوزم مسیر نیفتاده . کادر شرکت رو باید تکمیل کنم!
امامیتونم قول بدم که حقوق و مزایا رو کامل پرداخت کنم!
بنیامین به خاموشیش ادامه داد .
رها لبخندی زد و گفت: این مصاحبه صرفا جهت اشنایی بود . من سوالی ندارم !
بنیامین از جایش قد بلند شد. انگار فقط منتظر همین کسب اجازه برای خروج بود .
رها به احترامش توقف کرد. پاهایش می لرزید.
بنیامین فلش را برداشت و رها مستقیم در چشمهایش خیره شد و اضافه کرد: فردا ساعت هشت …
بنیامین کمی از میز رها فاصله گراهی شد و اظهار کرد :روش فکر میکنم !
و با روزگار خوش کوتاهی ، رهای مبهوت را پشت میز جا گذاشت ، با چند گام قد بلند از اتاق خارج شد!
امیرعلی با متوجه شدنش مضطرب از جایش کشیده شد وگفت: چی شد؟!
بنیامین بازویش را کشید و کمی از درب اتاق رها فاصله اش داد وبیان کرد: یارو مشنگه؟! فازش چیه ؟!
امیر علی گیج گفت : هان؟!
بنیامین نیشخندی زد و بیان کرد: خدا بیامرزمادر حاج اقا! هر وقت منو میمشاهده کرد میاظهار کرد مادر تو که چشمات سبزه جوون که شدی هیز نشی ! تزش این بود مردای دیده رنگی هیزن ! هیزم نباشن هیز به نظر میان.

امیر علی پر ابهام بیان کرد: خب؟!
بنیامین کلافه از نفهمی امیرعلی غر زد : هیچی منو با جام خورد ! دو روزگاره حامله میشه !
امیرعلی پقی زد زیر خنده ، بنیامین خشک نگاهش کرد و اظهار کرد: دوساعت عین بز داشت منو نگاه میکرد ! مشکل داره ؟!
امیرعلی حین خنده هایش بیان کرد : خیلی خب حالا . مقلبشه این … تو هم امروز دوماد شدی اومدی والله منم بدم نمیاد نگاهت کنم !به‌شدت وقته ایران نبوده !
بنیامین با توجیه بیان کرد: اما خوب فارسی حرف میزد!
-مقلبشه بنیامین !
-بز بودن مقلبشه؟! مگه مد شده ؟!
امیرعلی با خنده کف دستی روی شانه اش گذاشت و گفت : خیلی خب … حالا .
امیرعلی با خنده نگاهش کرد و بنیامین آوایش را پایین اوردو اظهار کرد: بعد یک ساعت ازم جویا شد حالتون خوبه. حالتونو نسؤال کردم !
و با تاسف اضافه کرد : اینا رو از کجا پیدا میکنی ؟!
امیرعلی همانطور که لبخند میزد اضافه کرد: دوست فرشته است .تو عروسی ما هم بود !
بنیامین سری تکان داد وگفت: یادم بنداز فیلم عروسیتوحتما ببینم!
امیرعلی خنده ای کرد و اضافه کرد: خیلی خب . فردا میای ؟!
بنیامین شانه ای بالا انداخت و گفت: نمیدونم. یکم دودوتا چهار تا کنم بعد ! بعید بدونم بتونم باهاش کارکنم!
امیرعلی نفس عمیقی کشید و گفت: دختر خوبیه . تو شناختی که ازش پیدا کردم دارم میگم!
بنیامین اخمی کرد و گفت:اما اصلا محجبه نیست !
امیرعلی لبش را گزید و اظهار کرد: کم تیکه بنداز… نگفتی واسه چی تیپ زده بودی !
بنیامین بی حرف به سمت اسانسورراهی شد و امیرعلی با حرص گفت: هوی کجا سرتو میندازی پایین ؟!
-کارم فردا شروع میشه نه الان !
درب اتاقک فلزی باز شد خداحافظ کوتاهی گفت و وارد اسانسور شد.
امیرعلی به سمت اتاق رها حرکت کرد ، بدون اینکه در بزند وارد شد.
رها سرش را روی میز گذاشته بود .
امیرعلی بالای سرش توقف کرد وگفت: رها خوبی؟!
با رخوت سرش را بالا اورد و با تبسمی گفت: من مشنگم؟!
امیرعلی دیدههایش گرد شد و رها با خنده اظهار کرد: فکر نمیکردم اهل شوخی باشه! به قیافه ی جدیش نمیومد …
-قدیما به‌شدت شوخی میکرد . الان یکم زیستنش گره خورده !
رها به پشتی صندلی تکیه زد و بیان کرد: الان باز طعنه زدی؟!
امیرعلی لبه ی میز نشست و گفت: بسیار از وضع زندگیش دلخورم رها. بیشترم بخاطر پسرش!
رها به سقف نگاه کرد و گفت: رهام ! باید الان بزرگ شده باشه !
امیرعلی پنجه هایش را دور زانویش قلاب کرد و اضافه کرد: از مهر میره مدرسه ! کلاس اول… !
رها همانطور که به سقف نگاه میکرد گفت : باید کادر شرکت تا اخر این هفته تکمیل بشه . برای بیمه اتون هم میخوام اقدام کنم . مدارکتون رو تحویل بدید.
امیرعلی هاج و واج نگاهش میکرد .
رها خودش را جلو کشید و اضافه کرد: چیزی شده؟!
و همانطور که بورشورهای گلاسه ای بنیامین را ورق میزد بیان کرد: باید بهش بگیم چند تا سری جمشاهده کرد مشابه اینها طراحی کنه بدیم برای چاپ. میخوام حتما یه تیزر خوب هم بسازه برای پخش تلویزیون …
امیرعلی در نگاهش تغییری ایجاد نشده بود.
رها ادامه داد : چند تا بیلبورد هم باید اجاره کنیم برای سفارش تبلیغ … طرح اونها هم بنیامین میزنه؟! میخوام کارها متفاوت و خاص باشن ! فکر میکنی از پسش برمیاد؟!
امیرعلی جواب نمی داد.
رها پوفی کرد و گفت: چته امیر چی شده؟!
امیرعلی از لبه ی میز قد بلند شد و بیان کرد: فکر نمیکردم قضیه ی شرکت جدی باشه رها!
رها چشمهایش را درشت کرد و اضافه کرد: منظورت چیه امیر؟! من و عموم یک ساله پیگیر هستیم… تو خودت متوجه شدی این اخراچقدر دوندگی کردم برای چی جدی نباشه!
امیرعلی دستهایش را در جیبش فرو کرد و اظهار کرد:حس میکردم قراره کار شرکت فرمالیته باشه برای نزدیکی توبا بنیامین ! فکر نمیکردم واقعا قراره کاری توش انجام بدیم !
رها با صدای بلند ریز خندید و اضافه کرد: امیرواقعا حس شوخ طبعیت ستودنیه !
امیرعلی جدی اضافه کرد: شوخی نمیکنم !

رها با صدای قد بلند لبخند زد و گفت: امیرواقعا حس شوخ طبعیت ستودنیه !
امیرعلی جدی اظهار کرد: شوخی نمیکنم !
رها دهانش را بست و بیان کرد: امیر میفهمی چی میگی؟! من مگه مسخره ام کار و حیاتمو ول کنم … اینجا رو سر وسامون بدم که فقط با بنیامین اشنا بشم؟!
اصلا این با عقل جور درنمیاد! بنیامین جای خود … ولی من تمام زیستنمو جمع کردم برگشتم. فعلا تصمیم ندارم برگردم لندن. میخوام ایران باشم. باید یه کاری داشته باشم… باید برای خودم یه سرمایه ای داشته باشم! اگر میدونستم چنین فکر و خیالی تو سرته ، زودتر از اینها موضوع رو برات روشن میکردم!
امیرعلی پوفی کرد و بیان کرد: ببین رها من الان تو شرایط مالی بدی هستم . چند وقت دیگه بچم به دنیا میاد … از طرفی این بیکاری…
رها با تعجب اظهار کرد: امیر تو اینجا استخدامی … کف دست راست منی ! تو بیکار نیستی …
امیر علی با من و من گفت: من به یه جای دیگه هم قول دادم . اما رها اگر فکر میکنی که کار این شرکت قراره صرفا برای وقت پر کردن باشه و اشنایی تو با بنیامین … من برم سر وقت جای دیگه !
رها اخمی کرد و اظهار کرد : اونجا قراره چقدر بهت حقوق بدن که با من زیراه میزنی؟!
امیرعلی یکه ای خورد و گفت: من زیراه نمیزنم. دارم میگم شرایط کاری اگر …
رها میان کلامش گفت: نه امیرجان. اینجا واقعا قراره کار کنیم و هیچ نمایشی هم در کار نیست . من نزدیک بیست سال تو لندن کار کردم کل پول وسرمایه ام رو ریختم توی این شرکت که تو برگردی به من بگی فرمالیته است؟! واقعا که امیر علی … !
کف دستی به گلویش کشید واضافه کرد: چقدر تشنمه. باید یه ابدارچی هم استخدام کنم!
نگاهی به چهره ی امیر علی انداخت و سؤال کرد: دیگه چیه!
امیرعلی اخمی کرد و گفت: به فرشته پیشنهاد اینجا رو نده ! با اون شرایطش سرکار نیاد براش بهتره ! دلم نمیخواد یه بار دیگه وضعیتش خطرناک بشه !
رها پوزخندی زد و نگاه پر تاسفی به امیرعلی انداخت.
امیرعلی لبخند کج و معوجی تحویلش داد و اضافه کرد: نمیای برسونمت؟!
رها سری تکان داد و گفت: چرا تا ماشین و از پارکینگ دربیاری وسایلمو جمع میکنم و میام .
امیرعلی سری تکان داد و از اتاق خارج شد !
در کوچه که پیچید ، اتومبیل آنا پارک شد .
سرعتش را کم کرد ، تقریبا سر کوچه از حرکت ایستاد ، آنا با مانتو و شلوار ست کرم رنگی از ماشین پیاده شد .کلیدش را در قفل در فلزی پیچاند و وارد ساختمان شد.
نمتوجه شد با چه سرعتی گاز داد مقابل خانه نگه داشت ، مثل انا کلید انداخت . موبایلش را از جیبش دراورد. شارژ نداشت .
آنا سوار اسانسور شده بود … به سمت جاده پله دوید ، دو تا یکی از هرپله بالا می حرکت کرد…
تا به طبقه ی ششم برسد آنا رسیده بود. دیگر دیر شده بود .در واحد باز بود …. کفش هایش را دراورده بود. آنا داخل شده بود !
با نفس نفس چند پله ی اخر را بالا امد … کفش هایش را دراورد !
کنار کفش های سفید آنا …
فکر مزاحم توی سرش باعث میشد تک تک سلولهای مغزی اش به نوسان بیفتند !
انا وسط هال بود …. رو به روی دختر تیره ای که تازه به خودش جنبیده بود و سرپا شده بود !

انا وسط هال بود …. رو به روی دختر تیره ای که تازه به خودش جنبیده بود و سرپا شده بود !
کوله ی آبی هنوز روی همان مبل بود … فقط برگه ی سونوگرافی به نگاهش نمی خورد ! بنیامین نفسش جا نیامده بود !
با این حال شش طبقه را زود بالا امد…
پوزخند بدی روی لبهای آنا بود …
یک دختر جلوی کاناپه ی کرم رنگ !
وسط منزل ی سابقش!
وسط زیستن سابقش!
موهای زرد و چشمهای پر هراس و نگین کنار بینی و پوست تیره اش به کنار …
لباس خودش تن دختر بود !
عرق سردی پشتش نشسته بود … رویش را چرخاند سمت بنیامین که به در تکیه زده بود و قفسه ی سینه ی پهنش با ریتم اهسته تری بالا و پایین می شد!
کت و شلواری تنش بود که سلیقه ی خودش بود ! همان پیجادهن نقطه دار را پوشیده بود… همان عطری را هم زده بود که سالگرد قبلی برایش هدیه خریده بود!
مغزش از این همه افعال ماضی به درد رسید!
بنیامین نگاهش میکرد …
انا اخم نداشت … دلخوری و تاسف هم نداشت… فقط بی تفاوت نگاهش میکرد !
یک قدم به سمت بنیامین جلو راهی شد و بیان کرد: ساعت هشت تا نه محضر بودم !یعنی از ساعت هفت ونیم تا نه و نیم جلوی محضر بودم ! همون محضر خیابون اماعصر!همون که نمای ساختمونش کهنه است و اجری…. همونی که یازده تا پله میخوره تا برسی به دفترش… همونی که اتاق عقدش اون پشته! یه سفره ی کهنه ی عقد قدیمی توشه! یه حاج اقای مهربون داره که همواره زوج ها رو نصیحت میکنه ! بیان کردی همون جا بین ساعت هشت تا نه!
بنیامین زمین را خیره شد ! نگاه آنا زیاد یخ بود!
آنا خشک اضافه کرد: بنیامین بدیع گفتی هشت تا نه محضر باشم … ! با شناسنامه !
کف دست در کیفش کرد و شناسنامه را توی صورتش پرت کرد !
آنا پوفی کرد و اظهار کرد: نیومدم بپرسم چرا نیومدی ! اصلا در شان اناهیتا البرز نیست که چنین سوالی رو از یه ادم بی اصل ونسب بپرسه ! فقط اومدم بهت بگم به‌شدت بدبختی ! به‌شدت بنیامین …
و با بغض اضافه کرد: از جلوی در برو کنار …
بنیامین ارام اضافه کرد: بمون حرف بزنیم!
آنا پوزخندی روی لبش نشست و اضافه کرد: راجع به چی؟!!! من و تو مگه حرف مشترکی هم داریم بزنیم!
خم شد و شناسنامه اش را برداشت و توی کیف گردنی اش انداخت و بیان کرد: از جلوی در برو کنار !
بنیامین نفسش را فوت کرد و اظهار کرد: الان نرو آنا …
آنا پوزخندی زد و اظهار کرد: عوض عذرخواهیته ؟! بمونم مهمونی دو نفره ی تو با اون ….
و حرفش را قورت داد و گفت: من بد موقع مزاحم شدم! فقط تمایل داشتم بفهمم چی باعث شده نیای…
سرش را چرخاند سمت ارزو و اظهار کرد: که متوجه شدم!
بنیامین با لحن ملایمی بیان کرد: من دیشب اینجا نبودم!
آنا با آوای کشیدهی لبخند زد وبیان کرد: باشه منم باور کردم…
مقابلش توقف کرد و اظهار کرد: هیکل نحستو بکش کنار میخوام برم!
بنیامین ارنجش را گحرکت کرد و اظهار کرد : با این حالت رانندگی نکن !
انا دستش را کشید واضافه کرد: کف دستت به من بخوره نابودت میکنم بنیامین!
-تو هنوزم زن منی انا!
انا تلخ گفت: آره . اما نه قانونی ! امروزگار اومدم قانونی هم زنت بشم… پی همه چی رو به تنم مالیدم بنیامین… عین احمقا خودمو بزک کردم !
بنیامین کلافه از حرص و جوش آنا لب زد: من خواب موندم فکر نمیکردم بیای ! من معذرت میخوام. تقصیر من بود …
انا نیشخندی زد و گفت: شامگاه سختی رو داشتی… با من و پسرت … بعدم با این دختره که لباسای منو تنش میکنه!
کف دستش را از چنگ بنیامین دراورد و اضافه کرد: برات متاسفم . از ته قلبم برات متاسفم بنیامین… برو گمشو کنار . تو لیاقت منو نداری!
بنیامین کلافه گفت: بمون یکم بعد خودم میرسونمت. حالت خوب نیست!
آناکف دستی به گلویش گراهی شد و اضافه کرد: حالم ؟! حالم چشه …
بنیامین میل داشت وادارش کند بنشیند که آنا کف دستش را پس زد و بیان کرد: بنیامین خوبم ! تو یه مرد آزادی… ! ببخشید این موقع ظهر سر و کلم پیدا شد. از ساعت ده صبح دارم تو خیابون پرسه میزنم ! میدونی بنیامین … بیا یکم به حماقتم بخند ! اندیشیدم تصادف کردی… ! اندیشیدم طوریت شده …
صدایش را بلند کرد و گفت: من احمق نگرانت شدم !
آرزو اهسته میان کلام آنا بیان کرد: من توضیح میدم خانم…
بنیامین کشیده داد زد : صوت نشنوم آرزو !
آنا پوزخند قد بلندتری زد و گفت: لباسای من بهش میاد ! بیشتر از خودم… !

ناخن را توی صورت بنیامین پرت کرد و بنیامین قد بلندتر اظهار کرد: ارزو اظهار کردم برو تو اتاق !
ارزو لنگان به سمت اتاق خواب راهی شد که آنا قد بلند اظهار کرد: چه اتاق خوابم بلده !
و با خنده اضافه کرد من بعد از دوسال تو این خونه باید فکر کنم اتاق خوابم کجاست … این چه خوب بلده ! چه خوب بلده کجا بره که تختش دو نفره باشه!
بنیامین سکوت کرده بود !
آنا اب دهانش را قورت داد و گفت: خوبه. فضاخالی شد. بگو می شنوم. این بره اتاق … که نباشه … خب ؟! چی میگفتی؟!
صبر کرد.
بنیامین حتی یک کلمه هم حرف نزد.
آنا خسته گفت: چی شد؟! پشیمون شدی … نه؟! بابام راست میاظهار کرد بنیامین … راست میگفت آدم های سرمسیری احساساتشون هم سرمسیریه !
بنیامین چیزی ناظهار کرد . فقط نگاهش میکرد !
-من بیخود با بابام جنگیدم…! بیچاره حق داشت … میدونست تو چه جونوری هستی !
نفسش را فوت کردو گفت: خوب بلدی ادای ادم ها رو دربیاری … افرین ! به هرحال تبریک میگم مجدداً پدر شدی !
بنیامین با فک منقبضی اضافه کرد: بچه ی من نیست ! حرف مفت نزن … نذار جوابتو بدم آنا … خب؟! خودتو خالی کردی اروم شدی . کافیه … بس کن!
آنا با حرص ریز خندید و اظهار کرد: مثلا چی میخوای بگی ؟! تو که بالاخره تو هر شرایطی خودتو مبرا میکنی از همه چیز…. این شغلته ! هنرته … استعدادته که با حرفهای مفت حیات و اعتبار دیگران و خدشه دارکنی… همون کاری که با پدرم کردی ! حالا چراساکتی ؟! دلایلتو بگو… تیترهایی که تو ذهنت ساختی رو بگو … چرا لال شدی بنیایمن ؟!
بنیامین نفس عمیقی کشید و جواب داد:کاش بفهمی دارم سعی میکنم حرمت هشت سال زیستن با تو رو نگه دارم !
انا با همان خنده های هیستریک بیان کرد: واقعا چه قدر شریف… تحت تاثیر قرار گحرکت کردم!
لحنش را عوض کرد و گفت: بس کن بنیامین … حالم بهم میخوره ازت … تو هم کثیفی… هم پستی … هم دروغگویی!
بنیامین سری تکان داد وگفت: باشه… همش هستم. قبول . من پستم. من کثیفم… من احمقم… محض رضای خدا یکم به فکر خودت باش. سکته میکنی آنا!
انا با بغض جیغ زد : به درک …
بنیامین مقابلش توقف کرد . دیدههای آنا با اشک خوش رنگ تر بود !
ارنج هایش را گراهی شد.
طعم میوه ای عطرش کهنه شده بود! از ساعت هشت صبح تا الان کهنه شده بود … بوی غبار و ترافیک و انتظار خیابان و بدقولی گرفته بود !
نگاهی به صورت گر گراهی شده اش انداخت و گفت: امروزگار تقصیر من بود . اشتباه من بود … آنا باور کن نمیخواستم اینطوری بشه ! میدونم منو نمی بخشی اما حدقل اینو بدون که این دختر … این ازمایش هیچ ربطی به من نداره … من دیشامگاه اینجا نبودم ! میتونی از بردیا و افاق و اقا جون بپرسی ! باور کن! فقط همینو … فقط همینو باور کن که منم مثل تو نمی دونم کی زندگیمو خراب کرد که اگر گیرش بیارم بلایی به سرش میارم که زمین و زمان به حالش زار بزنند ! آنا فقط، همینو باور کن ! شده منو نبخشی …. شده تا اخرین لحظه ی حیاتت ازم متنفر باشی … اما اینو قبول کن !
انا کف دستهایش را عقب کشید و گفت: دیگه هیچی برام مهم نیست بنیامین ! هیچی …
بنیامین پوفی کرد و انا اضافه کرد: میتمایل داشتم بخاطر بچم برگردم . به خاطر رهام . اما اشتباه کردم … ! ادم یه اشتباه و نباید دو بار تکرار کنه بنیامین ! اینو خودت یادم دادی! اینم یادت باشه … که دیگه محاله بذارم رهام و ببینی! محاله بذارم صوتشو بشنوی … ! تو دیگه پسری به اسم رهام نداری بنیامین! دیگه نداری…
و بدون اینکه منتظر جواب بنیامین باشد، در را باز کرد و از خانه خارج شد .
به محض خروجش در با آوای بدی بسته شد!
بنیامین به دیوار تکیه داد …
ارام سر خورد. دیگر چروک شدن شلوارش مهم نبود !

درب اتاق باز شد ، ارزو با مشاهده کردن بنیامین که کنجی روی زمین قرار گرفته بود، به سمتش پا سریع کرد .
با هول مقابلش جای گرفت و اضافه کرد: خوبی؟!
بنیامین دو دستی پنجه هایش را در موهایش فرو کرد و آرزو با بغض اضافه کرد: تر زدم به زیستنت نه!
بنیامین نگاهش کرد با اخم اضافه کرد: کجا شال و کلاه کردی؟!
ارزو با شرمندگی گفت: برم دیگه. به اندازه ی کافی گند زدم !
بنیامین نگاهی به چهره ی گرفته اش انداخت و اظهار کرد: یه سوال میپرسم میخوام مثل یه ادم حسابی جوابمو بدی!
آرزو مقابلش چهار زانو نشست .
-جونم؟!
بنیامین مستقیم در نگاههایش نگاه کرد و بیان کرد: این بچه ی بردیاست؟!
آرزو اب دهانش را قورت داد ، نگاهش را دزمتوجه شد و بنیامین با تشر گفت: منو نگاه کن!
ناچار سرش را بالا گحرکت کرد و اضافه کرد: من خودم دارم از زندگیت میکشم بیرون جواب این سوال چه فایده داره !
بنیامین کلافه از طفره راهی شدن ارزو گفت: مثل ادم جوابمو بده !
ارزو سرش را پایین انداخت و بیان کرد: نه پرویز !
بنیامین پوفی کرد وبیان کرد: یعنی یه حرف راست تو دهن شماها نمی چرخه ؟!
ارزو با بغض بیان کرد: نون و نمکتو خوردم بهم جای خواب دادی… زیستنتو گذاشتی رفتی که من راحت باشم. هیچکس اینکارو در حقم نکرده بود… تو باهام مثل یه خانم رفتار کردی… داداشتم همینطور. به خدا دروغ ندارم بهت بگم!
بنیامین از جایش بلند شد و اضافه کرد: ببین دختر جون ، من نه مثل پرویز بلدم شاخ و شونه بکشم … نه خوشم میاد با تو هی دهن به دهن بذارم ! یک کلمه بگو با برادرمن بودی یا نه !
آرزو لبش را گزید و بنیامین با پوزخند اضافه کرد: خوبه … خجالتم میکشی ! من که پرویز نیستم پس از چی میترسی ؟!
ارزو زانویش را بغلش گراهی شد و اظهار کرد: نمی ترسم.
-پس چرا لال شدی ؟!
ارزو نفس عمیقی کشید و گفت : نمیخواستم تو دردسر بیفته ! اصلا به تیپ و خانواده اش هم نمیومد … نمیدونم چرا پاپی من شد ! گیر داد . ول نمیکرد… جوون بود خام بود میخواست سه سوته شاخ شه! بین رفقای لاشیش خدایی دوستم داشت … به‌شدت هم دوستم داشت. جوون بود . سنش کم بود. معلوم بود تازه کاره ! همون دو روز اولم گرفتارم شد ! صفر کیلومتر… خوش تیپ … !هرجور خواستم بپیزیرام پا پی ام شد ! هی اظهار کرد دوست دارم و فلان و ال و بل ! سر جمع کل رابطمون شیش ماهم نشد ! اما خدایی وقتی با اون بودم فقط با اون بودم!
بنیامین عصبی غرید: ارزو عین ادم جواب بده … آره یانه !
ارزو به هق هق افتاد….
بنیامین کتش را دراورد و روی کاناپه انداخت … خسته باز گفت: آرزو … !
جوابی نگراهی شد.
بنیامین به اتاق خواب راهی شد ، چند کف دست پیجادهن و شارژر گوشی و لب تابش و دو سه فلش را برداشت و از اتاق خارج شد ، ارزو هنوز داشت برای خودش زوزه میکشید !
مقابلش توقف کرد و گفت: پاتو از خونه بیرون نذار ! کسی هم زنگ زد جواب نده !
تمایل داشت از خانه خارج شود که ارزو سرش را بلند کردو گفت: میخوام تا دیر نشده از شرش خلاص بشم!
بنیامین پوفی کرد و اظهار کرد: یه فکری میکنم !
ارزو اب دهانش را قورت داد و اضافه کرد: ببخش هم زیستنتو خراب کردم … هم خودتو اواره !
بنیامین خم شد و اظهار کرد: طلب بخششتو بذار در کوزه ! جواب منو درست و درمون ندادی !
ارزو مستقیم در دیدههایش نگاه کرد و گفت: نمیدونم ! بخدا نمیدونم اما به خدا به حرفت گوش دادم. پیچراکهدمش ! خودت گفتی یه کاری کن بره دنبال حیاتش! به خدا منم همون کارو کردم!
بنیامین محلش نداد .
ارزو انگار داشت با خودش حرف میزد .
بنیامین کمرش را صاف کرد و اظهار کرد: چیزی کم و کسر اوردی بهم زنگ بزن!
آرزو لبخندی زد و بنیامین در را باز کرد ، کفش هایش را پوشید.
تمام مدتی که در اسانسور به نگاههای قرمز و ملتهبش نگاه میکرد ، تمام روزگارهایی که اخرین بار بردیا ارزو را متوجه شده بود می شمارد !
تمام روزگارهایی که با ان برگه ی احمقانه مطابقت داشته باشد که داشت !
یاد اش یاری اش نمیکرد !
حضور ذهن نداشت … سوار ماشین شد … پیشانی اش را چند ثانیه به فرمان تکیه داد . دیدههایش را بست !
جور در نمی امد !
یا ارزو دروغ میاضافه کرد … یا هم که پرویز یک باره به سرش زده بود مار خوش خط و خال چند ساله اش را بعد از این همه وقت خوش خدمتی با ان حال و روز بیرون کند !

یا ارزو دروغ میگفت … یا هم که پرویز یک باره به سرش زده بود مار خوش خط و خال چند ساله اش را بعد از این همه وقت خوش خدمتی با ان حال و روزگار بیرون کند !
بدتر از همه این بود که سراغ چکش هم نیامده بود !
فصل هشتم :
فوزیه سینی را روی کابینت گذاشت و اضافه کرد: کاش زودتر میاضافه کردی مادر !
رها فندک را روی گاز گراهی شد و بالاخره شعله ی مورد نظرش روشن شد ، لبخندی زد واظهار کرد: نگران نباشید . خودم بهتون کمک میکنم!
فوزیه خانم با استرس گفت: اخه چی بپزم مادر ! میوه هم نداریم !
رها حینی که درب کابینت ها را تک تک باز میکرد اظهار کرد: غصه نخور خاله فوزیه . اصلا شام و از بیرون میگیریم!
فوزیه خانم با اخم گفت: دیگه چی… من غذای بیرون نمیخورم. به جواد و معده ی تیمسار هم نمیسازه !
رها خنده ای کرد و قابلمه ای برداشت و اظهار کرد: باشه پس بیا زرشک پلویی لوبیا پلویی چیزی درست کنیم! وای میدونی چند وقته لوبیا پلو نخوردم!
رها نگاهی به سقف اشپزخونه انداخت و اظهار کرد: دقیقا از دو سال پیش… اره… دو ساله !
فوزیه خانم با مهربانی نگاهش کرد و بیان کرد: رو دیدهم همین امشامگاه میپزم!
رها پنجه اش را بالا اورد و اضافه کرد: چی میگن. با این گوشت های توپی هست با اونا !
فوزیه خانم ریسه ای راهی شد وبیان کرد: گوشت قلقلی مادر !
رها قابلمه را روی گاز گذاشت و حینی که دنبال روغن میگشت اضافه کرد: سوپ هم باشه عالیه!
فوزیه خانم با هول قابمله ی خالی را از روی شعله برداشت و اضافه کرد: مادر چرا قابلمه ی خالی گذاشتی رو گاز میسوزه !
رها انگشتش را روی پیشانی اش کشید و گفت: میخواستم توش شیر بجوشونم ! قول داده بودم برات قهوه درست کنم!
فوزیه خانم با کلافگی از حضور رها اضافه کرد: شیرجوش داریم مادر.
و خم شد و ازکابینت آنی شیرجوش را روی میز وسط اشپزخانه گذاشت و اظهار کرد: تو برو بیرون ، کارام که تموم شد صوتت میکنم بهم قهوه بدی!
رها خنده ای کرد و بیان کرد: من اشپزی بلدما !
فوزیه خانم همانطور که کف دستش را روی شانه ی رها گذاشته بود و به بیرون از اشپزخونه هدایتش میکرد اضافه کرد: میدونم قربونت برم. اصلا تو با جواد برید میوه بخرید .
رها کف دستهایش را در جیب تونیک طوسی اش کرد و اضافه کرد: جواد که بسیار وقته راهی شده !
فوزیه خانم روی گلیم اشپزخونه روی زمین قرار گرفت و حینی که از کیسه ی برنج با پیمانه برنج توی قابلمه ی بزرگی میریخت جویا شد: گفتی چند نفرن؟!
رها مکثی کرد و گفت: عمو شهریار و زن عمو و پسرش ماهان . همینا! سه نفر ..چهار نفر هم شما … هفت تا ! هشت تا پیمانه بریز خاله فوزیه !
فوزیه تبسمی زد و میان شمارشش اظهار کرد : نه انگار بلدی!
رها خنده ای کرد و گفت: میرم به سر و وضع بابا برسم .
فوزیه خانم آوایش زد و اظهار کرد: مادر زرشک پلو هم بپزم؟! یه لوبیا پلو کمه نیست؟!
رها سری تکان داد و بیان کرد: خودت میدونی من دخالت نمیکنم ! کارت تموم شد بگو بیام برات قهوه درست کنم.
فوزیه خانم دوباره سرگرم شمردن پیمانه ی برنج شد !لوبیا پلو کم بود ! باید زرشک پلو با مرغ هم بار می گذاشت!
با خودش غر زد : شامگاه کسی برنج نمی خورد …
ولی باز یک پیمانه ی دیگر اضافه کرد !
رها مقابل تیمسار جای گرفت که به تلویزیون خاموش نگاه میکرد . نسبت به سال گذشته لرزش کف دستش کمی کمتر شده بود… کمتر فکر و خیال میکرد …
دیگر کسی را نمی شناخت که بخواهد فکرش را درگیر کند !
کنارش جای گرفت و اظهار کرد: خوبی بابا؟! منو میشناسی؟!
این سوال را یک ساعت پیش هم جویا شده بود !
پیرمردبی هوا گفت: راهی شدن !
رها حینی که کف دستش را گرفت پرسید: کیا حرکت کردن!
پیرمرد با اخم کف دستش را عقب کشید و گفت: خیلی ساله راهی شدن . نیستن !
رها تبسمی زد و اضافه کرد: برمیگردن! چند وقت دیگه ! یکم دندون رو جیگر بذاری… برگشتن !
دستی به موهای نا مرتب پیرمرد کشید و بیان کرد: شدی مثل درویش ها!
تبسمی زد و پیرمرد باز زل زد به صفحه ی خاموش تلویزیون !

با صدای افتادن چیزی از اشپزخانه فوزیه خدا مرگم بده ای اضافه کرد، رها قد بلند جویا شد : چی شد؟!
فوزیه خانم با ارامش اظهار کرد: چیزی نشد مادر. قضا بلا بود.
رها با خنده از جایش کشیده شد .
از پله ها بالا رفت ، تلفن هممسیرش را دراورد …
نگاهی به ساعتش انداخت … مطمئن بود که بیدار است .
بعد از دو سه بوق سخت آوایش را شنید .
سلام کوتاهی کرده بود …
-چه خبر؟!
-خبرا که پیش توئه ! نمیخوای تعریف کنی؟!
رها نگاهی به ناخن هایش کرد و اظهار کرد: چی بگم ؟!
-حال پدرت چطوره؟!
-بد… دیگه منم نمیشناسه !
اهی کشید و رها لبه ی تخت نشست و اظهار کرد : هیچ خبری نیست .خیالت راحت . هر اتفاقی بیفته بهت میگم!
-یعنی امیدوار باشم؟!
رها تبسمی زد و بیان کرد: داروهاتو سر وقت بخور باشه؟!
-قلبم تنگ شده برات. فکر نمیکردم دوریت انقدر سخت باشه !
رها با حفظ تبسمش بیان کرد: منم همینطور…
-تو دور و برت شلوغه … من اینجا تنهام !
رها نفس عمیقی کشید و بیان کرد: داری مجبورم میکنی برگردم !
-نه … نمیخوام مجبور شی …
رها زبانش را روی لبش کشید وگفت: تو قصد نداری بیای؟!
-روزها که جات خالیه چرا … اما الان که شامگاهه و میبینم یه روز دیگه گذشته پشیمون میشم !
رها خنده ای کرد و بیان کرد: باشه . مراقب خودت باش.
-تو هم همینطور. حواست به خورد و خوراکت باشه !
رها با لذت اضافه کرد: شام لوبیا پلو داریم … !
-میخوای کف دست پخت اون زنه رو بخوری؟!
رها ریز خندید و اظهار کرد: بنده ی خدا گناه داره .اینطوری نگو زنه !
صوتیی نیامد.
رها مکثی کرد و اظهار کرد: الو ؟! هستی ؟!
-بگو …
رها اب دهانش را قورت داد و بیان کرد: دعام کن ! باشه؟!
-حتما…
خداحافظش را با یک مراقب خودت باش تحویل داد و تماس را قطع کرد ، نگاهی به سر و روی تمیز اتاقش کشید !
حقش نبود “زنه” خطاب شود …تا جان داشت به جان این اتاق افتاده بود که تمیزش کند … مثل گل بود ! پرده و فرش و خالی از گرد و غبار !
با سر وصوتی فوزیه از اتاق بیرون راهی شد.
جواد گوشه ای ایستاده بود فوزیه خانم روی زمین نشسته بود. یک پایش هم دراز …
توی کیسه ها را وارسی میکرد و غر میزد ، با حرص و جوش میاظهار کرد: مگه میخوام مربا درست کنم که هرچی شل و له بوده رفتی خریدی !
جواد کف دستهایش را توی هم قلاب کرد و گفت: سلام رها خانم!
رها با خنده گفت: سلام . چی شده فوزیه؟!
فوزیه خانم با مشاهده کردن موهای باز رها استغفراللهی اظهار کرد و با حرص غر زد: ابروم جلو عموت اینا میره امشامگاه خانم. حرکت کرده هرچی میوه ی خراب و له بوده خریده … یا انقدر سفت و کاله یا شل و خراب!
رها سری تکان داد و رو به جواد اظهار کرد: اشکالی نداره . بی زحمت ممکنه یکم حیاط و اب پاشی کنی . حس میکنم به‌شدت هوا خشکه !
جواد نگاهی گفت و از خونه خارج شد ؛ فوزیه خانم سخت روی پا شد و اضافه کرد: ابرومون میره خانم !
رها با خنده کیسه ها را برداشت وبیان کرد: عیب نداره . چقدر الکی حرص میخوری خاله فوزیه !
فوزیه خانم نگاهی به پیرمرد که مقابل قاب عکس ها ایستاده بود انداخت واظهار کرد: باید لباس تیمسار هم عوض کنم!
رها کیسه ها را روی میز گذاشت واظهار کرد: من انجام میدم .
فوزیه خانم مهربان نگاهش کرد واظهار کرد: یه پیجادهن سفید و شلوار اتو خورده رو تختش کنار گذاشتم .همونو تنش کن مادر.
و سراغ تابه ی پیازش راهی شد.

رها پله ها را دو تا یکی بالا حرکت کرد . پیرمرد هم دنبالش امد …
وارد اتاقش شد ، چمدان بازش را کنار زد و از توی ساک دو سه بسته ی کادویی را دراورد. پیرمرد کنجکاو نگاهش میکرد .
لبه ی تخت جای گرفت …
رها جعبه ی پیراهن را باز کرد وگفت: میخوام امشب دومادت کنم بابا !
و کف دست جلو برد سمت دگمه های لباس فعلی اش که پیرمرد دستهایش را جلوی سینه اش گذاشت و با اخم اضافه کرد: تو محرمی؟!
رها ماند چه بگوید …
-من دخترتم بابا ! منو یادت نیست؟!
پیمسیرنش را دراورد . بغضش گرفت. دنده های پدرش بیش از حد بیرون زده بود … ! باریک‌اندام تر از هفته های پیش به نظر می امد . نحیفتر و زرد تر… !
سرش را روی پایش گذاشت و چند قطره اشک که مجال یافته بودند از دیدههایش بیرون زد .
کف دستی روی موهایش امد …
پیرمرد نگاهش میکرد … بی تفاوت ! انگار هر غریبه ی دیگری هم سرش را روی پایش میگذاشت، کف دست نوازشش را روی موهایش میکشید …!
از کل سی و نه سال حیات اش فقط شش هفت سال دخترش بود و باقی اش یک غریبه ی اضافی بود ، یک موجودی که نباید جلوی دست و پا می چرخید !
حالا هم که همه چیز را فراموش کرده بود ، رابطه ی پدر وفرزندی را هم دور انداخته بود …
شده بود یک غریبه ی نا محرم ، که هر یک ساعت باید میاظهار کرد: من دخترتم… پیرمرد خاموشی میکرد… به جایی خیره میشد و باز ساعت بعد می جویا شد: ما محرمیم؟!
با صدای زنگ در ، سرش را از روی زانویش برداشت.
کف دستش را تند کرد ، اخرین دگمه ی پیجادهن ابی را بست ، شلوار سرمه ای هم تقریبا اندازه اش بود … خوش تیپ شده بود !
اگر از پشت کسی تماشایش میکرد بعید میدانست با یک پیرمرد هفتاد ساله مواجه است !
قوز نداشت. شق و رق بود… نحیف وکشیده !
درست مثل همان موقع که لباس ارتشی تن میزد و کلاهش را زیر بغلش میگذاشت و سرش را می بوسید و قول شکلات می داد!
دستش را گرفت وباهم از اتاق خارج شدند .
شهریار جلو امد . رویش را بوسید و گفت : خرسندم به خونه ی خودت برگشتی !
رها با تبسم گفت: مرسی عمو …
با زن عمو گلی اش روبوسی کرد و با تعجب بیان کرد: ماهان نیومد؟!
آوایی از پشت در امد واضافه کرد: همین جام !
بند کفش هایش را بازمیکرد …
رها جلو راهی شد وگفت: مشتاق متوجه شدار !
رویش را بوسید و گفت: چقدر بزرگ شدی !
ماهان مسخره اضافه کرد: از یه ماه پیش!
رها موهایش را بهم ریخت و با طعنه بیان کرد: منظورم اینه که دراز تر شدی …!
فوزیه خانم سلام داده بود . زن عمویش حتی محلش نگذاشت.
شهریار باز سری تکان داد و ماهان هم مثل یک ادم عادی جواب داد.
رها بی حرف به اشپزمنزل رفت .
فوزیه خانم انگار نه انگار …
-همیشگی عمو همینطوری راهی شدار میکنه؟!
فوزیه خانم با تعجب اظهار کرد: چطوری مادر؟!
رها تعجب کرد …. بار اولش بود برخورد عمو و زن عمویش را با فوزیه میدید ….! دفعات قبلی سر وکله اش اینجا پیدا نمیشد !
همان دو سه روزگار خونه ی عمویش می ماند و بعد هم عزم راهی شدن میکرد…
ولی حالا … ! شهریارخان رازی انگار به‌شدت به مزاجش خوش نمی امد با خدمتکار و نوکر گرم بگیرد !
مثل جوانی های پدر ومادرش !
از عادات خانواده ی رازی بود !
سری تکان داد و افکارش را پخش کرد و گفت: هیچی .

سری تکان داد و افکارش را پخش کرد و گفت: هیچی .
نگاهش به سینی شربت افتاد و اظهار کرد: ببرمش؟!
فوزیه خانم واهی کرد و بیان کرد: خدا مرگم بده . چرا تو ببری مادر خودم می برم !
رها بدون اینکه منتظر کسب اجازه باشد سینی شربت ها رابرداشت و اضافه کرد: خودم می برم !
مقابل عمویش خم شد و اظهار کرد: بفرمایید.
شهریار کنار پدرش جای گرفته بود بلند بیان کرد: خوبی داداش؟! چه خبر؟!
تیمسار نگاهی به رها انداخت که با سینی شربت مقابلشان ایستاده بود و گفت: این کیه؟!
رها اخم هایش درهم رفت.
شهریار جو را عوض کرد و با خنده اضافه کرد: از این کارا هم بلدی ؟!
لیوانی برداشت و بیان کرد: فکر نمیکردم انقدر سر به جاده باشی …!
رها سینی را جلوی زن عمویش گحرکت کرد وگفت: همیشگی شما از من پذیرایی کردید این بارم من . اشکالی داره ؟!
ماهان تبسمی زد و گفت: حیف اینجا اینترنت نیست !
رها کنار پدرش نشست ، فوزیه با دیس شیرینی وارد پذیرایی شد که شهریار بیان کرد: کف دستت درد میکنه ؟!
فوزیه خانم با تعجب اضافه کرد: نه .
شهریار اخمی کرد و اضافه کرد: سینی رو دادی رها واسه اون جویا شدم!
رها لبش را گاز گحرکت کرد و شتاب‌زده گفت: خودم تمایل داشتم…
فوزیه بی حرف به اشپزخونه برگشت و رها با آوای ارامی بیان کرد: عمو برای چی باهاش اینطوری حرف میزنید !
شهریار با حرص بیان کرد: تو دلت واسه اینا نسوزه دختر جون!
-نمیسوزه. اما به هرحال زن پدرمه ! حداقل جلوی من باهاش خوب راهی شدار کنید . دیگه قدیم نیست! دوره ی ارباب رعیتی سر اومده !
شهریار خواست حرفی بزند که ماهان پرسید: شرکتت چی شد؟!
-بد نیست . دو نفر واستخدام کردم .ولی منشی میخوام. ابدارچی… چند تا بازاریاب و مدیر فروش و حسابدار و… !
ماهان اوهی کرد و زن عمویش بیان کرد: چه خبره این همه ادم ! چطوری میخوای حقوق بدی بهشون!
رها شانه ای بالا انداخت و بیان کرد: شرکت که پا بگیره حقوق و مزایای همه رو با توجه به قانون اینجا پرداخت میکنم مشکلی نیست !
گلی سری تکان داد و رها رو به ماهان اضافه کرد: تو اگر بخوای میتونی پیش من کار کنی ؟!
ماهان نگاههایش را درشت کرد و اضافه کرد: جدی میگی؟!
-اره. چرا که نه . سر زبونشو داری که محصولات و معرفی کنی ! نه عمو ؟!
شهریار با اخم بیان کرد: چی بگم . فکر نکنم ماهان وقتشو داشته باشه!
ماهان با غر اظهار کرد: اتفاقا از این بیکاری بسیار بهتره ! من پایم دخترعمو…
رها خنده ای کرد و شهریار با اشاره ای اظهار کرد: میرم سیگار بکشم … !
و از جایش بلند شد ، تیمسار خواست دنبالش بیاید که شهریار با خنده ای حرصی بیان کرد : کجا داداش . تو بشین همین جا!
نگاهی به رها انداخت که باعث شد فورا خودش را به حیاط برساند .
شهریار سیگاری دراورد و اظهار کرد: این پسره که دنبالشی هم استخدام کردی؟!
رها دست به سینه شد و گفت: اصل کار اون بود عمو!
-حالا مطمئنی ؟! الکی این پولا رو حیف و میل نکن رها !
رها نگاهی به چهره ی جدی عمویش انداخت و بیان کرد: پول بیست سال زحمت خودمه عمو !
شهریار اخمی کرد و اضافه کرد: یک کلمه چرا بهش قضیه رو نمیگی … قالش کنده بشه! دیگه این همه موش و گربه بازی نمیخواد !
-عمو من ترجیح میدم با این یکی مرحله به مرحله جلو برم.
شهریار با پوزخند گفت: با اون قبلی ها مرحله به مرحله جلو نحرکت کردی چی شد رها؟! هیچی… چه گلی به سرت زدن … هیچی!
رها جوابی نداد ،شهریار دود سیگارش را از بینی بیرون داد و گفت: این جهان برای امثال من و تو به‌شدت بزرگه رها … من و تو توش ذره ایم عمو ! یه ذره ی ناچیز و کوچیک !

رها لبخندی زد وگفت: عمو با حرفاتون دارید امیدمو ازم میگیرید! من چهار سال صبرکردم… ! برای این روزگار !
شهریار نگاه تلخی به صورت سرخش انداخت و اضافه کرد: رها اینم نشد چی؟! اون وقت چیکار میکنی …
-حالا تا اون موقع !
شهریار با تاسف فیلتر سیگار را توی حیاط پرت کرد و باغرولند بیان کرد: من که هرچی میگم تو مغزت نمیره ! کار و زندگیتو ول کردی اومدی تو این بیغوله که چی بشه؟! که چیکار کنی؟!
رها ارام بیان کرد: باید برم به فوزیه کمک کنم …
میل داشت برود که شهریار بازویش را گرفت و گفت: عمو من نگرانتم . نگران حیاتتم…
-بیشتر انگار مضطرب سرمایه ام هستید!
شهریاربا اخم وحرص بیان کرد: من کاری بهت ندارم ! ولی مراقب خودت باش.
-از چه بابت؟!
-از بابت همه چیز. ادم هایی که باهاشون حشرونشر داری… کارایی که میکنی… رفتارایی که ازت سر میزنه!
رهاسری تکان داد و میل داشت به داخل خونه برود که شهریار گفت: موندنت تو این خونه اونم تو این دوره ی انتخابات صلاح نیست رها !
رها جاخورد و اضافه کرد: برای چی؟!
شهریار چیزی ناضافه کرد…
رها قدمی که از شهریار فاصله گراهی شده بود را برگشت و اضافه کرد: منظورتون چیه عمو …
شهریار نگاهی به چهره ی رها انداخت و گفت: منظورمو میفهمی رها ؛ خوبم میفهمی . مردم از ادم های این خونه دل خوشی ندارن ! رها من نگرانم… اسم رازی رو داری زیاد تو بوق و کرنا میکنی عمو … !
-چه بوق و کرنایی عمو. دارم عین هر ایرانی دیگه یه کار جاده میندازم. حداقل ده نفر بیکار و دارم نجات میدم!
شهریار نگاهی به استخر خالی انداخت و بیان کرد: همه ی اونها نصف بیشتر عمرشون رو خارج از ایران حیات نکردند… همه ی اونها پدرشون سالهای سال تو ارتش پهلوی خدمت نکرده … هوشمند حداقل پنج سال سابقه ی حضور فعال تو ساواک و داشته! اگرم میبینی دولت ولش کرده اون موقع که گراهی شدن امثال هوشمند تو بورس بود فرار کرد و وقتی هم برگشت یه ازکار افتاده! حالا تو بار دیگر داری این بازی قدیمی رو شروع میکنی که چی بشه عمو؟! اونم تو این شرایط… تو این موقعیت . هنوزم هسشتاب‌زده که به خون امثال هوشمند تشنه باشند! رها کف دست بردار. من مخالف کارتو نیستم … که بیست سال تو لندن کار کردی کسی صداش درنیومد و اروم حرکت کردی و برگشتی… ولی حالا ! با این پسره که بدجور سرش درد میکنه واسه شر … یه روزنامه نگار سریع نویس که شیش ماه نیست هفته نامشو بسسریع… طلاق گرفته ! … رها من دلواپستم عمو! بسیار هم نگرانتم !
رها دستش را به یقه ی شهریار برد و حین مرتب کردنش اضافه کرد: خیالتون راحت . بی گدار به اب نمیزنم !
شهریار کف دستهایش را گرفت و پایین انداخت وگفت: فصل فصل بدیه … دوره دوره ی بدیه … میذاشتی بعد از انتخابات … نه الان . وسط این بهبوهه!
رها تبسمی زد واضافه کرد: دلواپس نباشید . پای شما رو وسط نمیکشم ! اصلا من به این چیزا فکر نمیکنم هدف من چیز دیگه است!
شهریار عصبی اضافه کرد: رها … تو چشماتو بستی … قلبت به یه خیال پوشالی خوشه! ولی من دارم میبینم … موقعیتم اعتبارم حیاتم داره با کارهای بی هوای تو از بین میره !
-عمو من چنین قصدی ندارم … خودتونم میدونید… هر اتفاقی هم بیفته من ولیدگی شو دارم ! پدر من یه بازقرار گرفته است. یه بیمار الزایمر ! دلواپسی شما بی مورده ! اون یه پیراز کار افتاده است … کسی باهاش کاری نداره!
شهریار سری با تاسف تکان داد و بیان کرد: ارثیه اش که الزایمر نداره رها . همین الانم میراث فرهنگی میتونه این خونه رو با چهار تا بهانه ی درشت از چنگت دربیاره !
رها سکوت کرد.
شهریار خسته از یک دندگی رها اظهار کرد: رو من حساب نکن رها . من نمیخوام زندگی خودم وپسرامو به خاطر یه توهم به خطر بندازم!
رها پوزخندی زد واظهار کرد: باشه . نگاه . متوجه شدم که شما پاتون رو از این قائله عقب کشیمتوجه شد!
شهریار تایید کرد وبیان کرد:پای ماهان هم به شرکتت باز نکن رها .. من تا جایی که ازم برمیومد کمکت کردم. امااز این جا به بعد خودتی و خودت!
و بدون اینکه منتظر جواب رها باشد وارد خانه شد!

خوابش نمی برد . همانطور که به صفحه ی لپ تاپش نگاه میکرد ماگ کنار دستش را کشیده کرد کمی از بخارش را بویید ، کمی مزه مزه اش کرد.
طعمش مثل همیشگی ارامش میکرد .
با سر وآوایی از بیرون لب تاب را از روی پایش کنار گذاشت و بلند شد.
فوزیه خانم کف دست پدرش را گحرکت کرده بود و از جلوی قاب عکس ها کنار میکشید .
آوای پچ پچشان واضح نبود اما پدرش اصرار داشت : کسی گرسنه است !
پوفی کشید و روی تاپ سفیدش حریر نازکی پوشید و روفرشی هایش را پا کرد و از اتاق بیرون امد .
فوزیه خانم با لحنی که انگار بایک بچه حرف میزند اظهار کرد: بیا بریم بخواب. همه شامشون رو خوردن . خیالت راحت باشه …
میان پله ها ایستاد که تیمسار نگاهی به رها انداخت وبیان کرد: تو کی هستی ؟!
فوزیه خانم با مهربانی اضافه کرد : دخترته هوشمندخان.
هوشمندخان نگاهی به فوزیه انداخت و گفت: مگه من ازدواج کردم؟!
رها لبخندی زد و گفت : برو بخواب خاله فوزیه. خودم می برمش …
و کف دستش را زیر بازوهای باریک‌اندام هوشمند خان انداخت و گفت: چرا منو یادت نمیمونه بابا؟! من رَهام !
هوشمند خان میان پله ها از حرکت ایستاد و با غیظ اضافه کرد: تو رُهام نیستی… تو رُهام نیستی !
و دستش را از کف دست رها کشید و باقی پله ها را تنها بالا رفت.
فوزیه خانم با نگرانی بیان کرد: بیام رها جان؟
رها سری تکان داد و گفت: حس میکنم با من اصلا احساس امنیت نداره …
فوزیه خانم باقی پله ها را سخت بالا امد و هوشمند خان را به اتاقش برد.
رها به نرده ها تکیه داد… سینه اش سنگین بود .کف دستی به گلویش کشید که فوزیه خانم درب اتاق را بست و بیان کرد: شما چرا بیداری ؟!
-من بی خوابی به سرم زده! شما چرا؟
فوزیه خانم خنده ای کرد و بیان کرد: منم همینطور. خیلی سال بود این خونه جوون به خودش نمشاهده کرده بود !
رها به سمت اتاقش اشاره زد و باهم وارد اتاق شدند.
رها لبه ی تخت نشست و اظهار کرد: بچه های خودتون رو حساب نمیکنی خاله فوزیه؟!
فوزیه خانم هم کنارش لبه ی تخت جای گرفت و کمی زانویش را ماساژ داد و اضافه کرد: منظورم اهل اصلی این خونه است . مادر… کاش زودتر برمیگشتی!
رها لبخندی زد و اضافه کرد: دلبسته شدم. اما نمیشد !
فوزیه خانم کف دست از زانویش برداشت و اضافه کرد: حال مادرت چطوره ؟! خوبه الحمدالله ؟!
رهاسری تکان دادو گفت: بد نیست … اتفاقا امروزگار باهاش حرف زدم. خوب بود.
فوزیه خانم تبسمی زد و اظهار کرد: خدا رو شکر.
رها نگاهی به زانوی فوزیه خانم انداخت و گفت: دکتر نرفتید؟!
-هی مادر وقت نمیشه که … هی امروزگار و فردا میکنم .
رها اخمی کرد و گفت: غصه نخور. خودم می برمت دکتر …
فوزیه خانم خنده ای کرد وبیان کرد: نه تو چرا مادر . زحمتت میشه …
رها کف دستش را گحرکت کرد وبیان کرد: این همه شما برای پدرم زحمت کشیدی خاله فوزیه.
ماگش را برداشت و فوزیه خانم سرکی به صفحه ی نمایشگر لپ تاپ کشید و گفت: این همون پسره است که میاظهار کردی ؟!
رها نمایشگر را به سمت فوزیه خانم چرخاند و اظهار کرد: چطوره؟!
فوزیه خانم گردنش را جلو برد و گفت: مادر این که زن و بچه داره !
رها خنده ی قد بلندی کرد و گفت: حالا خودش چطوره ؟!
فوزیه خانم بیان کرد: خوش تیپه… قدشم بلنده مادر… حیف شوهر نازگل من قدش کوتاه . پسرخوبیه ها مادر ولی قد و بالا نداره … !
رها باز هم لبخند زد و اضافه کرد: به‌شدت خوبی خاله فوزیه …
فوزیه خانم لبخندی زد و بیان کرد: اما مادر این زن و بچه داره ها … طلاق گرفته؟!
رها خمیازه ای کشید و فوزیه خانم بدون انکه جوابش را بگیرد از جایش کشیده شد و بیان کرد: بخواب مادر فردا میخوای سرکار بری… الهی موفق باشی .
رها سری تکان داد و بیان کرد: مرسی خاله فوزیه . شبتون بخیر.

رها خمیازه ای کشید و فوزیه خانم بدون انکه جوابش را بگیرد از جایش کشیده شد و گفت: بخواب مادر فردا میخوای سرکار بری… الهی موفق باشی .
رها سری تکان داد و بیان کرد: مرسی خاله فوزیه . شامگاهتون بخیر.
نگاهش راهی شد سمت لپ تاپ و در نگاههای یشمی خندانش خیره شد !
پسرش را محکم بغل زده بود و کف دستش دور شانه های ظریف دختری حلقه شده بود .
پوفی کردو لپ تاپ را بست.
سرش را روی بالش گذاشت … به ثانیه شمار ساعت شماته دار کنار تختش خیره شد … نمیخبر داشت چقدر گذشت که حس کرد روی تابی نشسته و تیمسار هلش میدهد !
فقط میلبخند زد …
مادرش بافتنی می بافت …
شکمش برجسته بود … تیمسار تاب درختی را هل میداد …
با خنده و ذوق و هیجان فریاد میزد : بالاتر … بالاتر !
دیدههایش را که باز کرد نه از تاب خبری بود نه تیمسار جان هل دادن تاب را داشت .
با سستی و رخوت از جایش کشیده شد ، افتاب بالا نیامده بود .
به ساعت نگاهی انداخت … وقت یک دوش گراهی شدن را داشت . به ارامی پاهایش را در روفرشی هافرو کرد و حوله ی روبدوشامبر سفیدش را برداشت.
کارش پنج دقیقه هم طول نکشید .
مقابل میز ارایشی نشست . حوله را بالای سرش بسته بود …
مادرش اگر بود با خنده میبیان کرد: مثل بستنی قیفی شدی!
و بعد اه میکشید… بعد هم اشکهایش مثل ابر بهار روی گونه هایش پایین می امد!
با حرص حوله را از سرش کشید … موهایش به زورتا سرشانه می امد .
کرم نرم کننده ای به دستها و صورتش مالید … دقت که میکرد کنار دیدههایش چروک داشت ، عادت رنگ کردن موهایش را هم که کنار میگذاشت قد موهای فوزیه خانم روی سرش موی سفید داشت! شاید حتی بیشتر !
از سشوار منصرف شد ، مانتو و شلوار سورمه ای اش را تن زد ، یک روسری ساده ی تک رنگ سورمه ای …
کیف مشکی اش را برداشت ، کلید های شرکت را چک کرد .
از پله ها که پایین امد تیمسار در اتاقش را باز کرد و اظهار کرد: خیس شده!
پله ها را از نو بالا حرکت کرد و بیان کرد: چی شده بابا؟!
تیمسار نگاهی به صورتش انداخت و گفت: نمیدونی کی حرکت کردن؟!
رها نگاهی به شلوار پدرش انداخت ، میل داشت حرفی بزند که فوزیه خانم با خمیازه وارد سالن شد و بیان کرد: اوا . رها جان شما بیداری؟!
رها مستاصل همان جا ایستاده بود. نمیاطلاع داشت چه کار کند !
دیگر وقتی هم نمانده بود…
تیمسار نگاه فوزیه انداخت و به رها اشاره کرد و اظهار کرد: این کیه؟!
فوزیه خانم فورا پله ها را بالا امد و رو به رها اظهار کرد: شما برید صبحانه گذاشتم براتون. من درستش میکنم .
و کف دستش را انداخت زیر بغل تیمسار و گفت: این دخترته اقا . رها خانمه …
تیمسارخشک گفت: نمیشناسم!
رها اهی کشید و از پله ها سلانه سلانه پایین حرکت کرد.
فکر میکرد خودش فقط زود بیدار شده !
پشت میز نشست و تکه ای نان توی دهانش گذاشت … با متوجه شدن کاسه ی مربای بالنگ هوسش گل کرد و باقی نان را در کاسه ی مربا فرو کرد .
چایش را مزه مزه میکرد که فوزیه خانم در اشپزخونه حاضر شد و اظهار کرد: صبحت بخیر.
رها لبخند تلخی زد و گفت: صبح شما هم به خیر .
فوزیه خانم پاکت شیر را از یخچال بیرون اورد و بیان کرد: مربا خوردی مادر؟!
-ممنون. به‌شدت خوشمزه بود …
کمی مکث کرد و با من و من گفت: کار بابا تموم شد؟!
فوزیه خانم بیخیال اضافه کرد : اره دخترم. ملحفه ها رو انداختم تو رخت شویی بالا !
رها اهی کشید و اضافه کرد : همیشگی اینطوریه؟!
فوزیه خانم کنارش پشت میز جای گرفت و اظهار کرد: نه مادر. هر از گاهی…
سینی گردی را روی میز گذاشت ، یک لیوان شیر … کمی پنیر و نان داخلش قرار داد و بیان کرد: برم صبحانه اشو بدم .
رها اب دهانش را قورت داد و اضافه کرد: اقا جواد صبح تا ظهر بیکاره ؟!
فوزیه خانم با سینی مقابل درگاه اشپزخونه ایستاد وگفت : اره مادرچطور؟
-اگر دلخور نمیشید . میخوام توشرکت نظافت و به عهده بگیره . برای صرف چای و …
فوزیه خانم نگاههایش برق زد و اضافه کرد: از خداشم باشه مادر. الان رفته داروهای تیمسار و بگیره . برگشت الساعه میفرستمش شرکت .
رها روی تکه کاغذ یادداشتی ادرس و شماره تلفنش را نوشت وگفت: باشه پیشتون. اگرم تمایل نداره بهم بگید . مرسی.
فوزیه خانم همانطور سینی به کف دست اضافه کرد: از خداشم هست . کف دستت درد نکنه الهی خیر ببینی .
رها لبخندی زد و نگاهی به تیمسار که روی مبل جای گرفته بود انداخت و اضافه کرد: خداحافظ بابا .
تیمسار نگاهی به صورتش انداخت و گفت: خداحافظ . زود برگرد !
رها پوزخندی زد و از خانه خارج شد .

رها تبسمی زد و نگاهی به تیمسار که روی مبل قرار گرفته بود انداخت و گفت: خداحافظ بابا .
تیمسار نگاهی به صورتش انداخت و اضافه کرد: خداحافظ . زود برگرد !
رها پوزخندی زد و از خونه خارج شد .
کرایه ی دربستی را حساب کرد وپیاده شد . با دیدن ماشین امیرعلی که تازه وارد پارکینگ میشد ، با عجله خودش را به ساختمان رساند.
در ورودی را با کلید باز کرد ، مهتابی ها را روشن کرد .
مشغول شمردن لامپ های هالوژن خاموش سقف بود که امیرعلی سرو کله اش پیدا شد و بیان کرد: چه سحر خیز !
رها لبخندی زد .
-سلام.
امیرعلی سری تکان داد و اضافه کرد: دیگه داریم کرکره رو میکشیم بالا دیگه !
رها خنده ای کرد و گفت: اگر خدا بخواد !
کف دست از شمارش برداشت ، دور تا دور را ورانداز کرد ، هنوز فضا برایش تازگی داشت . قلبش میتمایل داشت جای میز منشی را تغییر دهد ، چند گلدان بگذارد … دو سه تابلوی نقاشی و پوسترهای مربوط به محصول در همه جا به دیده بخورد !
کیفش را روی میز منشی که هنوز منشی نداشت و مقابل درب ورودی بود گذاشت و گفت: باید کادرو تکمیل کنیم امیر. تا اخر هفته !
با صوتی زنی که سلام کرد امیرعلی چشمهایش را بست وگفت: بیا کادرت تکمیل شد !
فرشته مثل پنگوئن به سمتش امد …
رها با خنده بغلش کرد و بیان کرد: تو از شوهرت اجازه گرفتی اومدی ؟!
امیرعلی دیده غره ای رفت وفرشته با خنده اضافه کرد: مگه باید اجازه بگیرم؟! اجازه ی امیرم کف دست منه !
رها با خنده نگاهی به امیرعلی انداخت و اظهار کرد : نترس کارای سبک بهش میدم . منشیمون باش!
فرشته اخمی کرد وبیان کرد: دیگه چی … ! این دو تا پت و مت و بذار چپ و راستت که منشیت باشن . من قراره معاونت باشم رهاخانم !
-رها حرفی نزد … دیده به مسیر بود . نگاهش را به در انداخت بعد چشم به ساعتش دوخت !
دیر کرده بود !
قد نیم ساعت …
رها به سمت اتاقش حرکت کرد ، درب را باز کرد و امیرعلی به دنبالش امد و بیان کرد: اگر به حسابدار نیاز داری من دو سه نفر و میتونم پیشنهاد بدم!
رها کیفش را زیر میز گذاشت وگفت: هم حسابدار هم بازاریاب.
فرشته به سمت ابدارخونه راهی شد وبا صدای کشیدهی بیان کرد: یه ابدارچی هم استخدام کنید !
رها بلند اضافه کرد : سپردم !
امیرعلی با حرص نگاه رها کرد وگفت: بیا همینو میمیل داشتی !
رها کف دست به سینه شد و بیان کرد: یعنی مجبورم به جفتتون حقوق بدم نه؟!
امیرعلی لبخند زد و رها اضافه کرد: دوستت قرار نیست سر و کله اش پیدا بشه! ساعت هشت و نیمه !
امیرعلی: چی بگم !
رها خودش را جلو کشید و گفت: یه زنگی بهش بزن !
امیرعلی با اخم گفت: ولش کن بابا . یهو جو میگیرتش!
رها نگاهی به صورت امیرعلی انداخت و بیان کرد: تو یه چیزی میخوای بهم بگی !
امیرعلی تبسم کجی زد و اظهار کرد: چند نفری که میتمایل داشتی واسه ی تکمیل کادر شرکت ، بیرون منتظرن ! خبرشون کنم؟!
رها با تعجب اظهار کرد: چطور با این سرعت ؟!
امیرعلی ابلهانه ریز خندید و اضافه کرد: خیلی وقته بهشون اضافه کردم. دیروز که مطمئن شدم قصد کارت جدیه . با خودم گفتم حالا که ادرس ایمیل شرکت جاده اندازی نشده وب سایت هم نداریم . گفتم رزومه هاشون رو کف دستی بیارن . باهاشون مصاحبه کن . خوشت نیومد فوقش دکشون میکنی دیگه !
رها سری تکان داد و بیان کرد : بسیار هم عالی. پس بگو بیان . به اون رفیق شفیقت هم زنگ بزن !
امیرعلی پوفی کرد و اظهار کرد: رها من قلق بنیامین کف دستمه . یکم بهم اعتماد کن. اون امروز میاد . بهت قول میدم !
رها نگران نگاهش کرد و اظهار کرد: اتفاقا بعید میدونم که سرو کله اش این ورا پیداش بشه. اینایی هم که گفتی بفرست تو. سرم گرم میشه حداقل !
امیرعلی باشدی گفت و رها اضافه کرد: تا اخر امروزگار باید تیم شرکت تکمیل بشه . از فردا هم کارمون رو رسمی شروع میکنیم !
امیرعلی تبسمی زد و با نگاهکی درب اتاق رها را بست.

آشفته پنجه هایش را در موهایش فرو کرد ! در هیچ عکس کف دسته جمعی ای نبود ! در هیچ قابی نبود … ! دست هیچ کس دیگری دور گردنش اویزان نشده بود !
پشت عکس ها هم اسم یا علامت و ادرسی هم نبود که بخواهد حتی کنجکاوش کند …
حتی حس اشنایی را برایش برانگیخته کند !
هیچ چیز نبود !
میان این همه بچه … نبود !
اخرین البوم را بست و کلافه تر از قبل پس سرش را به دیوار پشتش تکیه داد .
در با تقه ای باز شد .
کمی خودش را جمع و جور کرد !
افاق با یک سینی شربت جلو امد و گفت : صبحونه که درست و حسابی نخوردی مادر. بیا این شربت رو برات درست کردم . یخرده گلوت خنک بشه . هوا امروزگار داغ کرده !
بنیامین لبخندی زد و افاق پیش کف دستی میوه های کف دست نخورده را برداشت وگفت: واه مادر میوه اتم نخوردی که . میخوای برات پوست بگیرم ؟!
بنیامین دستش را گرفت و گفت: بیا بشین اینجا کارت دارم !
افاق باقلبهره نگاهی به البوم ها انداخت و اظهار کرد: مادر نهارم میسوزه . باشه یه وقت دیگه !
خواست برود که بنیامین گفت: صبر کن . کجا میری؟ نمیسوزه . اب خورشتت زیاده !
افاق تبسم پر استرسی زد و گفت: مادر کلی کار دارم …
بنیامین خودش را به لبه ی تخت رساند و پاهایش را اویزان کرد ، افاق به ارامی کنارش نشست .
نگاهش به البوم ها بود !
به البوهای قدیمی خودشان و دو سه البومی که بنیامین از صبح با انها سر وکله میزد !
افاق اهی کشید و بنیامین اظهار کرد: یه بار دیگه از اول برام بگو !
افاق با بغض بیان کرد : چیو بگم مادر ؟! تو پسر منی … !
بنیامین کف دستش را گرفت و گفت: میدونم خاتون. معلومه که هستم. اما …
افاق با گریه بیان کرد: دیگه اما و ولی نداره مادر… سی وسه سال بزرگت کردم… تر وخشکت کردم ! دیگه چه ولی و امایی قربونت برم ؟! حالا زیرا نزاییدمت …
و همین کافی بود تا گریه امانش ندهد .
بنیامین نزدیکتر شد و سرش را بغل کرد و با احتیاط به سینه اش چسباند وگفت: خاتون من نیومدم اینجا بشینم هی گریه کنی ها ! قرارمون این نبود !
افاق خودش را عقب کشید و بیان کرد: به خدا راضی نیستم ازت اینطور داری خودتو از بین می بری مادر ! فکر میکنی من نمیفهمم… فکر میکنی زیرا شیرت ندادم… زیرا نه ماه زیر دلم نبودی … نمیفهمم چطور داری آب میشی ! تو پارسال اینطور لاغر بودی مادر؟! الهی لال میشدم حرف نمیزدم… الهی این پسر کر می شد نمیگوش داد که بیاد زیستن تو رو خراب کنه!
بنیامین با ارامش گفت : من کجای زندگیم خرابه ؟! خاتون بخدا مشکلی ندارم…
افاق با هول اضافه کرد: پس چرا نگاهات اینطور بی تابه … بی قراره… چرا شبا نمیخوابی … چرا اینطور ویلون و سرگردونی ؟! تو خونه ی خودت ارامش داشتی… سال تا سال این ورا پیدات نمیشد… حالا هیچ جا قرار نداری مادر … اومدی اینجا … هی البوم نگاه میکنی … هی تو این اتاق موندی … حرف نمیزنی … فکر میکنی نمیفهمم؟! من بزرگت کردم بی انصاف … ! تو برکت زندگیمون بودی …
بنیامین با خنده اضافه کرد: دستت درد نکنه بودم ؟!
افاق با کف کف دست به زانویش زد و بیان کرد: خدا منو مرگ بده . معلومه که هستی… مادر تو که انقدر زود رنج نبودی ! چرا از حرفهای ادم بد برداشت میکنی !
بنیامین پشت کف دست چروک افاق را بوسید و گفت: همه اش درست. ولی یه سواله … ذهنمو مشغول کرده .
افاق با حرص اضافه کرد: بریز دور مادر .به خدا هیچ دردی رو دوا نمیکنه ….
بنیامین مصر اظهار کرد: میذاری بپرسم؟!
افاق چیزی نگفت.
بنیامین نفسش را فوت کرد و بیان کرد: منو از کدوم پرورشگاه تحویل گرفتید ؟!
افاق سرش را پایین انداخت. قطره های اشک بی مهابا پشت سر هم فرود می امدند.
بنیامین نوچی کرد واضافه کرد: خاتون قربونت برم. من اصلا پشیمون شدم از سوالم .ببخش !
و از جایش بلند شد و کمی در طول اتاق راه حرکت کرد !
افاق با هق هق ضعیفی گفت: چرا مادر انقدر برات مهمه . مگه ما کم گذاشتیم واست ؟! هان ؟! تو پسر خودمی … تو بنیامین منی !
بنیامین تبسمی زد و اضافه کرد: میدونم . همش درست . اما فقط میخوام بدونم اونایی که منو گذاشتن سر جاده … از سر فقر بوده .. از سر بدبختی و جنگ بوده یا … یا اصلا من شاید … حلال نباشم خاتون ! میفهمی چی میگم !
افاق با هینی از جایش کشیده شد و بیان کرد: خدا اون روزو نیاره … این حرف چیه میزنی تو ؟! مگه میشه تو …
زبانش را گزید ، چشمهایش درشت شد و با بغض اظهار کرد: بخدا مادر من که نمیدونم … خدا میدونه … حاجی هم برات بیان کرد . رو دیدهم منم برات میگم … ما تو رو از تهران گحرکت کردیم… بیان کردن اون پرورشگاه تو مشهد اتیش گحرکت کرده ، چند تا بچه رو منتقل کردن تهران … منم بچه دار نمیشدم . دکترا نمیفهمیدن جوابم کرده بودند. حاج اقا پیشنهاد کرد بچه قبول کنیم ! اومدم پرورشگاه مهرت به قلبم جای گرفت … دیگه پی شو نگراهی شدم مادر… !
و مجدداً زانوهایش سست شد … لبه ی تخت وا راهی شد . کف دستهایش را جلوی صورتش گرفت … باز به زار زدن افتاد!
بنیامین مقابلش زانو زد و اظهار کرد: خاتون ببینمت ! باز که مثل دخترهای چهارده ساله داری گریه میکنی ! میسپارم بهشون حاجی رو سر به نیست کنن . غمت نباشه !

افاق با تعجب سرش را بالا گرفت و بنیامین با خنده گفت: بگم اول شکنجه اش بدن بعد اعدامش کنن ؟! راضی میشی…؟!
افاق ضربه ی ارامی به صورتش زد و بیان کرد: شوخیشم نکن باهام !
بنیامین لبخند زد و گفت: الکی چرا گریه میکنی الان ؟! یه سوال بود یه جواب .دیگه چرا انقدر خودتو غصه میدی دختر خوب !
افاق کف دستش را روی گونه ی بنیامین کشید و اضافه کرد: همون روزگار اول که به حاجی نشونت دادم و اظهار کردم اینو میخوام … حاجی بیان کرد این دوسالشه که … تو که نوزاد میتمایل داشتی … ! ولی همین نگاهای سبز و خوش رنگت گحرکت کردارم کرد . میخوابیدم شب خواب تو رو میمتوجه شدم !
بنیامین کف دست افاق را بوسید واضافه کرد: دستت درد نکنه منو قبول کردی ! خشکه باهات حساب کنم ؟!
افاق با تشر بیان کرد: ای بی چشم و رو… این حرفه تو میزنی به من؟!
بنیامین باز خندید و افاق اظهار کرد : هان … یه چیزی یادمه … نمیدونم حاجی بهت اضافه کرده یا نه … اما یادمه میاضافه کردن تو تو حرم گم شده بودی… یه خادمی میاد تو رو میسپاره دست پرورشگاه .اون موقع خوب یادمه… یه خانمی داشت مسیررو رو طی میکشید … کشیده کشیده از تو حرف میزد . میگفت تو لباسات اعیونی بود … میبیان کرد نه نامه داشتی نه چیزی… یه خادمی میاد تو رو میسپاره کف دست همون منیره فلاحتی که خدا رحمتش کنه ! اون موقع هم مسئول های تهران میگفتن شاید خانوادت بیان دنبالت … بخدا ما کوتاهی نکردیم… حاج اقا دو سه بار خودش مشهد رفت … !
بنیامین نگاههایش را ثانیه ای بست و باز کرد…
این حرفها را متوجه شده بود. از بر بود . می دانست … ! بار صدمش بود در این چند ماه میمتوجه شد … ! حتی همین که لباس هایش اعیانی بود …
همین قلبخوشی های کوچک را باید از طلا قاب میگرفت !
همین که روی شک حلال و حرامی اش خط بطلان می کشید ! همین می ارزید … حتی اگر هزاربار هم میشنید ، خسته نمیشد!
افاق ارام اضافه کرد: تو که اومدی . زیستنمون بهشت شد … دو سال بعد از قدم مبارک تو خدا بهم بیتا رو داد … چند سال بعدم بردیا … اسم بردیا رو خودت گذاشتی یادته ؟!
بنیامین سری تکان داد و افاق اضافه کرد: چرا فکر میکنی حلال و حرومی مهمه … اگر تو… زبونم لال … زبونم لال … خدا نیاره اون روزگار و … تو اگر… تو اگر .. اصلا دهنم نمی چرخه بگم … مادر تو قدمت واسه ما خیر بود . پر از برکت بود. قسمتمون بودی … چرا این فکرا رو میکنی پسر من؟! تو پسرخودمی…
دستی به موهای بنیامین کشید و اظهار کرد: مال خودمی مادر …
پیشانی بنیامین را بوسید .
بنیامین حرفی نزد…
افاق با اهی به سختی از جایش بلند شد با فین فین ، لک لک کنان به سمت در اتاق راهی شد.
میل داشت از اتاق خارج شود که بنیامین اضافه کرد: خاتون؟!
افاق از حرکت ایستاد …
بنیامین اظهار کرد: یه چیز دیگه هم بگم؟!
افاق با بغض نگاهش کرد و گفت : جانم مادر؟!
بنیامین کف کف دستهایش را عقب فرستاد و به انها تکیه داد و گفت: چهار تا بادمجون هم سرخ کن ! با قیمه می چسبه !
افاق اشکش بند امد . به آنی لبهایش به خنده باز شد و گفت: قربونت برم الهی ، رو تخم چشمم . تو هم شربتتو بخور. نیام ببینم باز کف دست نخورده است ها ! اصلا بیا بیرون . تو هال بشین. چیه تو این اتاق ادم قلبش میگیره … !
بنیامین چشمکی زد و اظهار کرد: نگاه یکم کارامو انجام بدم چشم.
افاق نگاههایش برق زد و جویا شد: کار گرفتی مادر ؟! یعنی دفتر روزنامه اتو باز میکنن؟!
بنیامین با لبخند گفت: هفته نامه . نه یه جای دیگه است .
افاق نفس عمیقی کشید و اضافه کرد: نمیخوای بری پیش اقات ؟!
بنیامین سرش را عقب داد و قد بلند ریز خندید.
افاق با اخم بیان کرد:خبه خبه … یه جور میخنده . درک کردم کار حاجی در شان تو نیست ! پسر روزنامه نویس خودمی .
دو سه ضربه به در چوبی زد و بیان کرد: مادر رهامو نمیاری ببینم؟!
بنیامین خنده اش جمع شد . کمی چهره اش در هم حرکت کرد واضافه کرد: چرا . چند وقت دیگه میارمش! فعلا پیش مادرشه . یکم رفع دلتنگی کنن . چشم!
افاق لبهایش را خیس کرد و بیان کرد: خب با اناهیتا بیارش مادر . چه اشکاله. اونم عروسمه !
بنیامین نگاهی به چهره ی امیدوار مادرش انداخت و اظهار کرد: نگاه . با آناهیتا میارم .امر دیگه ؟!
افاق سری تکان داد واضافه کرد: این خرت وپرت ها هم جمع کن مادر. هنوز شلخته ای ها . جمع کن میخوام جارو بکشم!
بنیامین باز به خنده افتاد که افاق بالاخره از اتاق بیرون راهی شد .
با دیدن بردیا که دو تا یکی از پله ها بالا می راهی شد ، لبش را گزید و زیر لب غری زد .
خواست بلند بگوید هراسید بنیامین بشنود بردیا فال گوش از حرکت ایستاده بود !
اهی کشید و به اشپزمنزل راهی شد!

در با تقی باز شد، بنیامین روی صنقلبی جای گرفته بود ، لپ تاپش را بست و با اخم به قیافه ی شرمنده اش خیره شد.
بردیا کمی جلو امد ، در را پشت سرش بست . تلفن هممسیرش هم طبق معمول کف دستش بود ! بدون ان ماسماسک جان میداد !
بی اجازه لبه ی تخت بنیامین قرار گرفت و گفت: مزاحمت شدم؟!
بنیامین جوابش را نداد .
-چیزه ! … یعنی …
بنیامین خشک نگاهش میکرد .
بردیا اهمی کرد وبیان کرد: خواستم بپرسم راهی شدی سراغ اون یارو که ازم ادرسشو گراهی شدی؟!
بنیامین ساکت بود.
بردیا ساکت سؤال کرد: پرویز چکتو پس داد؟!
بنیامین چیزی ناظهار کرد .
بردیا هم خاموشی کرد !
گوشی اش را کف دست به کف دست میکرد . مضطرب بود ! یک بزقلب مضطرب ! همواره خراب کاری میکرد همین قیافه را داشت ! ارکان صورتش به همین ترتیب بهم میریخت .
اخم میکرد… لبش را گاز میگحرکت کرد !
صورتش را مچاله میکرد ! نگاهی به زانویش انداخت عصبی آن را تکان می داد .
بنیامین از جایش کشیده شد .
بردیا قفل کرد سرش را بالا گراهی شد … ! بنیامین مقابلش ایستاد و گفت: این دفعه هر گندی که زدی خودت پاش وایمیسی بردیا ! دیگه به من ربطی نداره !
بردیا با دهان نیمه باز نگاهش کرد و اضافه کرد: ولی تو بیان کردی پولو جورش میکنی … خودت اضافه کردی؟! من داشتم خرد خرد جور میکردم .توبیان کردی میری باهاش حرف بزنی !
بنیامین عصبی از نفهمی بردیا ، به سمت کت اویزان به چوب رختی اش قدم برداشت ، از کیف پولش یک عابربانک بیرون کشید و مقابلش گرفت و گفت: برو هرچی بدهی داری صاف کن ! من دیگه حوصله ی گند کاری هاتو ندارم بردیا ! دیگه نه حوصله اشو دارم نه کششو ! این یارو هم اگر با پول دهنش بسته میشه . پول وبده خلاص شه بره !
بردیا با اخم گفت: پول مفت بدم به یارو که چی بشه؟!
بنیامین با حرص اظهار کرد: خوبه میفهمی چه قدر ضرر زدی ! خوبه این یکی حالیته که چقدر عقبی !
بردیا میل داشت قد بلند شود که بنیامین دستش را روی شانه اش گذاشت وگفت: اجازه ندادم بیای تو . سرخود اومدی ! الانم اجازه نمیدم بیرون بری ! کارت دارم …!
بردیا مات اضافه کرد: من که دیگه کاری نکردم …
بنیامین با یک حرکت گوشی را از چنگش دراورد !
بردیا نیشخندی زد واظهار کرد : رمز داره !
بنیامین با امتحان چند کد قفل گوشی راباز کرد . سه پیام نخوانده داشت.
بردیا تند از جایش قد بلند شد و اضافه کرد: هوی داری چه غلطی میکنی …
بنیامین پیام را باز کرد .سه رقم اول شماره اشنا بود !
-چرا نمیای ؟!
پیام بعدی را باز کرد: کجایی؟!
و پیام سوم : زو زو منتظرته بردیا نمیای؟!

با حرص به چشمهای گسرخوش بردیا نگاهی کرد و اظهار کرد: پس جفتتون دارید دروغ میگید !
گوشی را به سمتش پرت کرد .
بردیا تلاشی برای گراهی شدنش انجام نداد . مات و مبهوت به بنیامین خیره شده بود !
بنیامین تبسم تلخی زد و گفت: میمیل داشتم ابروتو حفظ کنم. میمیل داشتم کمکت کنم … حتی تو این مورد ! میخواستم خامی و جوونی تو ندید بگیرم !
به سمت میزش راهی شد و دو سه کاغذ برداشت و به سمتش پرت کرد و اضافه کرد:حتی میمیل داشتم مهمان بفرستمت یه دانشگاهی که چهار تا درس تخصصی برداری عقب تر از اینی که هستی نباشی !
بردیا همانطور نگاهش را دزمشاهده کرد !
بنیامین سری با تاسف تکان داد و بیان کرد: برادرت نیستم که نباشم ! خونه ی منو کردید پاتوق؟! بدبخت من به اون دختر پناه دادم که تو بری باهاش خوش گذرونی ؟! که عیاشی هاتو ببری زیر سقف خونه ی من ؟!
بردیا زیر لب گفت: دوستش دارم !
-تو به هفت نسلت لبخند زدی که دوستش داری! اون ادم عاشق شدنیه؟! بردیا دیدهای کورتو باز کن ببین طحرکت کرد کیه !
بردیا با حرص گفت : نمیتونم. هر جا رو نگاه میکنم . با هرکی هستم فقط اون میاد جلو چشمم ! خواستم بیخیالش شم نشد! با ده نفر دیگه رفتم سر قرار نشد … میفهمی؟نشد … دوستش دارم!
بنیامین پوزخندی زد واضافه کرد: چرنده !
بردیا کلافه نالید: از دار و کف دسته ی پرویز اومده بیرون .قول داده سمت خلاف نره .
بنیامین خنده ای کرد و با تاسف اضافه کرد: داری چه غلطی میکنی بردیا ؟! پسر چرا نمیبینی طراهی شد کیه؟! دختره گرگ تر از این حرفهاست ! تو رو، رو یه بند انگشت میچرخونه ! چی میگی واسه خودت؟! چیو میذاره کنار… سمت چی نمیره ؟! ارزو صیغه ی پرویزه ! میفهمی اینو ؟!
-جدا میشه !
بنیامین تیر خلاصش را زد و بیان کرد: حامله است ! پس بچه ی …
بردیا میان کلامش بیان کرد: نه . مال پرویزه ! وقتی هم شنیده حامله است از خونه انداختش بیرون. پرویز اصلاادم بچه و زیستن نیست !
بنیامین مسخره گفت: تو هستی ؟!
بردیا جوابش را نداد.
سکوت بینشان را پر کرد.
بردیا ارام اضافه کرد: میخوام باهاش ازدواج کنم. دوستش دارم .ازش خوشم میاد !
بنیامین با آوای نیمه کشیدهی اضافه کرد: چرا حالیت نمیشه بردیا؟! چرا انقدر بدبختی …
ماتش برده بود . از جمله ی اخر بردیا گیج شده بود!
با حرص بیان کرد: چرا حالیت نمیشه !
بردیا خفه بیان کرد: طرف وقتی مجبور باشه به هر بدبختی و منجلابی تن میده ! ارزو هم همینه … ذاتش پاکه !
بنیامین خنده ای کرد وبا صدای کنترل شده ای بیان کرد: چیکار داری میکنی بردیا … پسر دختره حامله است. هزارتار کار تو زیستنش انجام داده که تو حتی تصورشم نمیتونی بکنی ! اون وقت میگی ذاتش پاکه زیرا مجبور بوده؟!
بردیا باز گفت: من دوستش دارم … واقعا دوستش دارم … ! میخوام باهاش ازدواج کنم… از اولم تصمیمم همین بود .تو گند زدی به زندگیم !
بنیامین نفس سنگینش را بیرون داد و اظهار کرد: تو گند نزدی به زندگی من ؟! هان بردیا؟!
بردیا باحرص بیان کرد: تو شروع کردی… تو باعث وبانیش بودی! منم کار اشتباهی نکردم .فقط حقیقت و بهت اظهار کردم ! همین ! چیزی که گوش داده بودمو اظهار کردم… خاتون ارزوی کر شدن من و داره … اما حقت بود بدونی !
-باشه . قبول. راست میگی . واقعا حق داشتم بفهمم و بدونم !
اب دهانش را از گلوی خشکش پایین فرستاد و کمی ارام تر اضافه کرد:ولی این دو تا قضیه فرق دارن بردیا … تو اگر دنبال یه بیوه ی سالم بودی من هیچی بهت نمیاضافه کردم ! هیچی ! تصمیم با خودت بود اما این دختره… بردیا … داداشم… این لشه ! میفهمی ؟! سالم نیست … نه ذهنش . نه رفتارش. نه افکارش ! نه حرف زدنش!
بردیا توجیه کننده اظهار کرد: میخواد بره دانشگاه . میخواد درس بخونه!
بنیامین خسته به دیوار تکیه داد و گفت: باشه اصلا قبول … اکی. باشه… تو روت میشه اینو بیاری تو فامیل به مادرت ، پدرت … خواهرت معرفی کنی بگی این زنمه ! اصلا این پیرزن پیرمردکجا برن از کی این دختر وتمایل داشتگاری کنن ؟! از پرویز؟! بردیا چرا نمیفهمی تو؟! این زنه معلوم نیست کیه … چه کاره است ! بی کس وکاره میفهمی؟!
بردیا مستقیم نگاهش کرد و رک توی صورت بنیامین گفت: مثل تو!
بنیامین لبخندی زد و اظهار کرد:باشه .. باشه … اره راست میگی … عین منه بی کس و کاره ! من بهش پناه دادم قلبم واسه بیچارگیش سوخت ! قلبم سوخت که پس فردا یکی مثل من به جهان نیاره بذارتش سر مسیر ! تو میخوای با این ادم ازدواج کنی ؟! اره ؟!
بردیا لبه ی تخت قرار گرفت وبیان کرد: حامله است … نمیتونم ولش کنم ! نمیخوام ولش کنم . چرا نمیفهمی تو ؟! فقط ادای واعظا رو درمیاری که نصیحت کنی … خودت جای من بودی چیکار میکردی؟! تو خودت رفتی با یه بیوه عروسی کردی کسی بهت حرفی زد؟! همه حمایتت کردن !

بنیامین مات اظهار کرد: تو داری آنای منو … زن منو با اون دختره ی هرزه یکی میکنی ؟!
بردیا سرش را تکان داد و اضافه کرد: بنیامین . تو هم با یه بیوه عروسی کردی !
بنیامین با زهر گفت: مگه تو شامگاه اول حیات من بودی ؟! هان بردیا؟!
بردیا با نفرت زمزمه کرد : کاری که خودت کردی اشکالی نداره ولی واسه ی من بده نه ؟!!
بنیامین پوفی کرد و بیان کرد: بردیا من با یه دختر ازدواج کردم که نامزدیش بهم خورده بود ! عقدش بهم خورده بود … با یه دختر ازدواج کردم نه یه فاحشه ی هرجایی که کوچیکترین خلافش اینه که روی میز بیلیارد اطوار میاد ! ادای دیسکوهای غربی رو درمیاره ! بردیا جان … عزیزم. داداشم….
بردیا میان کلامش توپید: من برادرت نیستم بنیامین .
بنیامین نگاهش کرد و گفت: باشه … نیستی . تو نباش . اما من هستم !
کارت شتابی که روی تخت افتاده بود را برداشت و توی جیب پیراهن بردیا گذاشت و اضافه کرد: برو با اون یارو تسویه کن ! خب؟!
بردیا با اخم نگاهش میکرد .
بنیامین نفس عمیقی کشید و بیان کرد: بعدم برو دانشگاهتون فرم مهمان بگیر… دو تا واحد تهران دروس تخصصی معماری برای تابستون دارن ارائه میدن!
بردیا همچنان ساکت بود …
بنیامین کنارش جای گرفت و بیان کرد: بهم یه هفته مهلت بده … خب؟! یه هفته هیچ کاری نکن. باشه؟!
بردیالب زد : که چی بشه؟!
بنیامین ناگزیر اظهار کرد: با بچه که نمیتونی باهاش ازدواج کنی ؟! میتونی؟! نمیشه … خاتون بفهمه سکته میکنه !
بردیا نگاهی به صورت بنیامین انداخت . رد عرقی که از شقیقه بنیامین چکه میکرد را دنبال کرد و گفت: باید اون بچه سقط بشه… تا مثل من نشه بردیا ! حالیته چی میگم؟!
بردیا اب دهانش را قورت داد و بنیامین اضافه کرد: بچه ی پرویز تو زیستنتون باشه همه چی نابود میشه . خود پرویز میاد روزگارگارتو سیاه میکنه .
بردیا حرفی نزد.
بنیامین نرم تر گفت: من همه چی رو درست میکنم . فقط یه هفته بهم مهلت بده !
بردیا حرفی نزد …
بنیامین کف دستش را روی صورتش کشید و بیان کرد: خب ؟! یه هفته …
بردیا به صورتش خیره شد … به دیدههای یشمی ملتهبش خیره شد و گفت: کمکم میکنی بهش برسم؟! یا باز میخوای چونبمو بزنی ؟؟؟
بنیامین تبسم سردی زد و بیان کرد : باشه کمکت میکنم ! فقط یه هفته هیچ کاری نکن . قرارالانتم باهاش کنسل کن !
بردیا دلواپس سؤال کرد : میخوای از خونه بندازیش بیرون؟!
خاتون بلند صدا زد : پسرا نهار ولیده است …
بنیامین نگاهی به صورت بردیا انداخت و گفت: نه … چه کار باهاش دارم ! اگرم بندازمش… بهت زنگ میزنه خبر میده . مضطرب نباش!
بردیا کنجکاو جویا شد : پس چی… این یه هفته قراره چی بشه؟!
خاتون باز اظهار کرد: اقایون نهار نمیخورید؟!
بنیامین کلافه گفت: بیا بریم بعد صحبت میکنیم….
تمایل داشت قد بلند شود که بردیا اضافه کرد: راستشو بگو . تو چرا انقدر راحت کوتاه اومدی!
بنیامین لبهایش خشکش را باز کرد و اضافه کرد: کوتاه نیومدم. میخوام ببینم ادم سر به مسیر شدن هست یا نه . تو این یه هفته میفهمم!
خاتون در اتاق را باز کرد و گفت: دو تا برادر چه خوب گل میگید گل میشنوید. دو ساعته دارم صداتون میزنم.
بنیامین تبسمی به لبهایش چسباند و اظهار کرد: بحثمون گل انداخته بود. متوجه نشدیم …
موهای بردیا را بهم ریخت که مشغول نوشتن پیام به آرزو بود !
نفس عمیقی کشید … افاق خاتون دلواپس نگاهش میکرد ! به صورت قرمزش… به لبهای ترک ترک شده اش …
به گونه های گر گراهی شده و دیدههای به خون قرار گرفته اش … !
به دو سه قطره عرق روی پیشانی اش !
میل داشت همه ی دلواپسی هایش را بریزد بیرون… تمایل داشت بپرسد …
ولی بنیامین به نگاه خاتون تبسم زد. .. سرد … تلخ … مصنوعی !
اما انقدری طبیعی بود که طرز نگاه افاق را عوض کند !

بردیا راهی شد دستهایش را بشوید که افاق بازوی بنیامین را گرفت و اضافه کرد: مادر دعوا کردید؟
-نه … چطور مگه؟
افاق با دلواپسی گفت: اخه …
-طوری نیست.
با صوتی تلفن همجادهش ، دستش را در جیب گرم کن سورمه ای اش فرو کرد . گوشی را بیرون اورد . امیرعلی بود .
پشت میز قرار گحرکت کرد .
امیرعلی با آوای کشیدهی گفت: معلومه کدوم گوری هستی؟
بنیامین مشتی سبزی به دهانش گذاشت و افاق با ذوق بشقابش را پر از برنج کرد وگفت: خونه!
امیرعلی کفری اضافه کرد: کدوم خونه؟ من که الان جلو خونتم. در وباز کن !
بنیامین ترب را به سبد سبزی برگرداند و بیان کرد: نه خونه پدریم!
بردیا پوزخند درشتی زد که از دید بنیامین مخفی نماند.
افاق نگاه غره ای راهی شد و امیرعلی کمی ارامتر بیان کرد : تو امروزگار جایی قرار نداشتی؟!
افاق سه تا بادمجان روی برنجش گذاشت و بنیامین با چنگال به جانشان افتاد وگفت: نه چطور؟
-بنیامین. تو یادت رفت ؟!
-چیو؟!
افاق بالاخره برای خودش هم کشید و زیر لب گفت: یخ کردمادر …
امیرعلی با داد گفت: مگه میشه یادت رفته باشه؟! بنیامین واقعا نمیخوای بیای ؟! این دختره بدجور از کف دستت شکاره !
لبخندی مصنوعی زد و اضافه کرد: باشه . یک ساعت دیگه میام !
-دیگه نمیخواد داداش ! طرف داره میگرده دنبال جایگزین .
-اکی نمیام.
امیرعلی با حرص اظهار کرد: بنیامین من دو ساعت ریش گرو گذاشتم برات !
-اکی دو ساعت دیگه میام !
امیرعلی با لج بیان کرد: بنیامین داری سکتم میدی ! باور کن داری سکتم میدی …
-باشه . میرسم. نهارمو بخورم اومدم ! افاق خاتون زحمت کشیده جات خالی …
امیرعلی قطع کرد !
حرفش را کامل کرد و اظهار کرد: قیمه .باشه میگم یه بارم برای تو درست کنه ! اره . باشه . میبینمت . قربانت خداحافظ!
افاق با قلبخوری اظهار کرد: بالاخره تموم شد!بخور مادر از دهن افتاد …
بنیامین نگاهی به غذای دست نخورده ی بردیا انداخت وگفت: بردیا برات دوغ بریزم؟!
سرش را بالا اورد …
نگاهی به صورت بنیامین انداخت …
افاق نگاهی بین جفتشان رد و بقلب کرد و سؤال کرد: مادر چرا نمیخوری تو ؟! برات سیب زمینی هم سرخ کردم … قیمه سیب زمینی که دلبسته شدی!
بردیا لیوانش را کنار بنیامین گذاشت …
بنیامین با ارامش کمی از مایه ی سفید در پارچ در لیوانش ریخت و حینی که لیوان را به کف دست بردیا میداد گفت: نوش جان !
بردیا حرفی نزد .
سرش را گرم بشقاب غذایش کرد !

اتومبیلش را زیر سایه ی کاجی پارک کرد ، کیف لپ تاپ را روی شانه اش انداخت و بعداز اطمینان از قفل بودن درها به سمت ساختمان جاده افتاد.
بعد از پنج دقیقه به درب ورودی رسید نیمه باز بود.
تقه ای به آن زد و در را باز کرد .
با دیدن فرشته که پشت میزی قرار گرفته بود جلو راهی شد واظهار کرد: از این ورا !
فرشته تبسمی زد و میل داشت قد بلند شود که بنیامین با اشاره ی دست مانعش شد و اظهار کرد: خوبی؟! عروسم چطوره؟!
فرشته بلند تر خندید و گفت: خوبم مرسی. عروستم خوبه !
بنیامین کیف را لبه ی میز گذاشت و بیان کرد: اسمش بالاخره چی شد؟!
فرشته چینی به بینی اش انداخت واضافه کرد: بین سه تا اسم موندم . آوا و آتریسا و هیلدا !
بنیامین هومی کشید و اضافه کرد: یه اسم بذار به رهام بیاد !
امیرعلی از پشت سرش باصوتی ارامی گفت: رها چطوره؟! اتفاقا به‌شدت هم به رهام میاد !
بنیامین نیشخندی زد و اظهار کرد: نه دیگه رها اسم دختر خودمه ! اسم عروسم باید تک باشه … همین هیلدا خوبه ! هیلدا و رهام ! بهمم میان !
امیرعلی اخمی کرد و بیان کرد: از کجا میدونی من دختر به تو میدم ؟!
بنیامین هلش داد و امیرعلی با حرص اظهار کرد: پسر توکه نمیمیل داشتی بیای میبیان کردی! یه زنگ نباید بزنی؟!
با اخم اضافه کرد: کاری که میخواستم اینجا انجام بدم تو خونه انجام دادم. حالا هست ؟!
امیرعلی گیج بیان کرد: کی؟!
بنیامین نیشخندی زد وگفت: دخترم!
امیرعلی تبسمی زد و اظهار کرد: تو اتاقشه .
بنیامین فاصله گراهی شد و بلند اظهار کرد: میومدم تو شرکت خالی تو رو تماشا میکردم ؟!
و تقه ای به در اتاق زد و به ارامی در را باز کرد.
پشت میز جای گرفته بود .
با یک عینک کائوچویی مشکی و روسری سورمه ای قیافه اش شامگاهیه معلم های خشک فیزیک و ریاضی دبیرستان بود !
ناچارا سلام کرد .
رها حتی نگاهش هم نکرد ولی سری تکان داد .
ارام جلو راهی شد و اظهار کرد: ببخشید نتونستم سر وقت حاضر بشم!
رها همانطور که به صفحه ی نمایشگر خیره بود بیان کرد: مشکلی نیست من یه جایگزین پیدا کردم !
بنیامین دیدههایش را باریک کرد و اظهار کرد: جدا ! چه خوب.
خواست به عقب برود که رها لبش را گزید و گفت: البته اگر شما کارتون ولیده است ترجیح میدم ببینم!
بنیامین ارام به عقب راهی شد و گفت: بهتره همون کار جایگزین رو ببینید !
میل داشت از اتاق خارج شود که رها با صدای نیمه بلندی گفت: اگر میدونستم که از اول قصد نداشتید با من همکاری کنید میفرمومتوجه شد ! درسته اینجا یه شرکت نوپا هست … ولی من به خودم اطمینان دارم ! فقط چند روزگار اول به این منواله !
بنیامین دستش را از کف دستگیره ی در شل کرد و اظهار کرد: من تو خونه چند تا طرح زدم ! نیاز ندیدم تا کادر شرکت تکمیل نشده بیام!
رها ارام شد…
حداقل می ماند!
روی صندلی اش جا به جا شد و بیان کرد: میتونم ببینم؟!
بنیامین روی مبل کنار میز نشست و گفت: توی فلش نیست ! توی لپ تاپه.
رها ازجایش برخاست . میز را دور زد ، روی مبل سمت راست بنیامین نشست !
صفحه ی نمایشگر کمی طول کشید بالا بیاید .
رها نگاهش به تصویر بنیامین بود که در نمایشگر سیاه می توانست نگاهش کند … صفحه که روشن شد دلش میتمایل داشت تکنولوژی را لعنت کند !
بکراند صفحه عکس یک پسربچه بود …
یک بچه که انگار کوچک شده ی بنیامین بود .
به ارامی اظهار کرد: پسرتونه؟!
بنیامین سرش را تکان داد و درایوی را باز کرد .
رها زیر لب اضافه کرد: چقدر شیرینه!
رها نگاهی به انگشتهای کشیده ی بنیامین انداخت . پوست کف دستش… فرم مردانه ی انشگت هایش !
بنیامین چند عکس را باز کرد و اضافه کرد: از اینجا شروع میشه!
رها خم شد . بنیامین خودش را عقب کشید و لپ تاپ را روبه روی رها گذاشت !
حواسش به عکس ها نبود … عطر بنیامین تمام سلول های بینی اش را درگیر کرده بود .
بعد از چند لحظه و رد کردن نیم بیشتری از عکس ها بیان کرد: خوبه ! ولی کافی نیست .
بنیامین نگاهی به رها انداخت و اضافه کرد: اینا در حد طرح اولیه است . اگر من قراره مسئول باشم .. باید لیست محصولات رو بدونم !
رها از جایش کشیده شد . به سمت میزش برگشت .
روی صنقلبی که نشست بنیامین اضافه کرد: در مورد حقوق و مزایای کار هم با من صحبتی نشد خانمِ…
دیدههایش را بست و باز کرد …
یادش نمی امد …
بی هوا بیان کرد: خانم رضایی!
رها براق تصحیح کرد: رازی هستم !

بنیامین با تایید گردنش را خم کرد و رها پوفی کرد و گفت: منظورتون از حقوق درصدی هست یا ثابت؟!
بنیامین تبسم خشکی زد و بیان کرد: ثابت به انضمام درصدی !
رها پنجه هایش را درهم قلاب کرد و خودش را به جلو کشید و اظهار کرد: اینجا تازه تاسیسه . ولی من سعی میکنم شما رو راضی نگه دارم !
بنیامین مستقیم در نگاههای رها خیره شد واظهار کرد: دقیقا با کدوم “ز” ؟!
رها گیج اضافه کرد: ببخشید … من متوجه منظورتون نشدم !
بنیامین تبسم محسوسی زد و گفت : راضی یا رازی؟ پرسیدم با کدوم “ز” !
رها خندید و اظهار کرد: جالب بود . نه قول میدم ضرری بهتون وارد نشه ! دیگه “ض” ضرر مشخصه نه ؟!
بنیامین سرش را تکان داد . پای راستش را روی چپ انداخت .
رها نگاهی به کفش های اسپورت قهوه ای اش انداخت و شلوار کتان کرم رنگش … پیراهن خاکی اش … بعد هم دیدهش بار دیگر به صورت بنیامین خیره شد … تیپ اسپورت و جوانانه اش را دوست داشت !
زبانش را روی لبهایش کشید واضافه کرد : شرکت رازی قراره مقدمات فروش محصولات ارایشی و بهداشتی یک کمپانی نیمه خارجی رو فراهم کنه . قرارداد ها بسته شده … ولیهنوز محصولات رو وارد نکردیم. میخوام قبل از ورود تیزر تبلیغاتی تلوزیون و پوسترهای مورد نظر ولیده باشه. ضمن اینکه من خیلی با شرایط ایران در اجاره ی بیلبورد اشنایی ندارم. برام مهمه که حتما بیرونی و تلویزیونی درموازات هم باشند !
بنیامین یک لنگه ی ابرویش را بالا داد و بیان کرد: خوبه. میتونم لیست و ببینم؟!
رها با هول کشوی میزش راباز کرد … چیزی نبود !
کشوی دوم خالی بود.
کشوی سوم را باز کرد بعد از کمی تفتیش بالاخره یک برگه در کاور را پیدا کرد .
ان را به بنیامین داد و بیان کرد: اینا لیست محصولاتیه که قراره به زودی وارد بشه !
بنیامین سری تکان داد و اضافه کرد: فقط سه مورد قابلیت پخش در تلویزیون رو داره ! ضد افتاب و مرطوب کننده و نرم کننده ی مو !
رها صندلی چرخ دارش را کمی جلوتر کشید و اضافه کرد: ژل سفید کننده ی دندان هم هست !
-تیزر برای چهار تاش میشه به عبارتی ….
رها با ابهام میان کلام بنیامین اظهار کرد: هرچهارمورد رو قراره تو یک تیزر پخش کنید ؟!
بنیامین چشمهایش را گرد کرد وگفت: خیر خانم! داشتم هزینه ی تایم آوا و سیما رو درنظر میگحرکت کردم!
رها لبخندی زد و سؤال کرد: برای فیلمبرداری نیاز به مجوز هست؟!
بنیامین سری تکان داد و گفت: اما به دردسرش نمیرزه ! من انیمیشن و پیشنهاد میکنم ! اینطوری در هزینه های اضافی هم صرفه جویی میشه ! حداقل نیاز نیست به چهار تا نابازیگر بیشتر از حقشون کف دستمزد بمتوجه شد ! کرایه ی فضای خالی هم کنسل میشه. فیلمبردار و صوتبردار هم همینطور!
رها هومی کشید وبیان کرد: چه خوب. فقط بنظرتون یکم مصنوعی نیست !
بنیامین برای بار اخر نگاهی به برگه انداخت و ان را روی میز رها گذاشت و گفت: چیزی که تو ذهنمه طبیعیه ! باید پیاده اش کنم . فعلا درمورد پوسترها وعکس ها به توافق برسیم بعد راجع به تیزر و ساخت صحبت میکنیم !
رها هیجانش را خفه کرد و اضافه کرد: عالیه. ذهن شما پر از ایده است .
بنیامین مستقیم نگاهش کرد و گفت: ممنون !
رها زیر نگان بنیامین کمی خودش را جا به جا کرد و اظهار کرد: برای قرارداد و تکمیل فرم های لازم هم بهتره از فرشته و امیرعلی کمک بخواین . مسئاماتش رو به اونها سپردم!
بنیامین اصلاح کرد: پیروزی و امجدی!
رها باز گیج بیان کرد: ببخشید؟
بنیامین پوزخندی زد و اظهار کرد: قراره همه ی کارکنانتون رو با اسم کوچیک صوت بزنید؟!
رها لبخند پت و پهنی زد وبیان کرد: نه … فامیلی فرشته رو میدونستم. اقای امجدی.مرسی که بیان کردید.
بنیامین از جایش قد بلند شد وگفت: فکر نکنم برای امروز کار دیگه ای باشه که بتونم انجام بدم !
رها نفس عمیقی کشید وبیان کرد: ممنون که اومدید !
بنیامین یک تای ابرویش را بالا داد و اضافه کرد: خواهش میکنم !
رها به احترامش توقف کرد واضافه کرد : امیدوارم بتونیم همکاری خوبی در کنار هم داشته باشیم!
-من هم !
تمایل داشت از اتاق خارج شود که رها قد بلند بیان کرد : اقای بدیع؟!
بنیامین نگاهش کرد.
رها کف دست به سینه شد تا لرزش کف دستهایش مخفی بماند ارام سؤال کرد: اسم پسرتون رو میتونم بپرسم؟! از سر کنجکاوی … چهره ی بانمکی داره !
-رهام !
رها نفسش را مرتعش از سینه بیرون داد وگفت: چه اسم خاص و تکیه !
بنیامین لب زد : و البته قدیمی ! به معنی …
رها میان کلامش گفت: معنی شو میدونم! شکست ناپذیر! از اسمای اصیل شاهنامه است !
بنیامین تبسمی زد و رها گفت: پس باید اهل شاهنامه باشید !
-نه بسیار … تو ذهنم بود . این اسم همیشگی تو ذهنم هست !
رها اب دهانش را قورت داد و بنیامین درب را باز کرد واظهار کرد: روز خوش خانم رازی !
رها گردنش را دراز کرد وگفت: روز شما هم خوش. فرداسر وقت بیایند اقای بدیع ….!
در بسته شد !
بعید میخبر داشت حتی با این آوای گراهی شده شنیده باشد که زود بیاید ! که بفهمد چقدر منتظر فرداست … که چقدر بی تاب و بی قرار است !

خواست از فرشته و امیرعلی خداحافظی کند که فرشته رو به امیر گفت: بگم بهش؟
بنیامین ابروهایش را بالا داد و گفت: چیو ؟!
امیرعلی نفس عمیقی کشید و اظهار کرد: نمیدونی امروزگار چندمه؟!
بنیامین اخم کرد هم میدانست امروز چندم است هم میخبر داشت چه روزگاری است با این حال جویا شد: چطور؟!
فرشته یه جعبه ی مکعب مربع مخملی قرمز با روبان نارنجی مقابل بنیامین گذاشت گفت: پارسال اظهار کردی سال بعد میخوای یه همچین چیزی براش بگیری !
بنیامین نگاهش به جعبه بود !
فرشته ادامه داد : همون دو سه ماه بعد که بهم اضافه کردی خریدمش ! واسه امسال میتمایل داشتیش یادته ؟!
یادش بود !
فرشته جعبه را به سمت لبه ی میز هل داد و بیان کرد: از پارسال تا امسال بسیار چیزا عوض شد… !
بنیامین تبسمی زد و جعبه را برداشت .
فرشته روی بنیامین زوم کرد . میمیل داشت واکنشش را ببیند .
بنیامین جعبه را باز کرد …
زنجیر وپلاک ماه و ستاره بود !
همانی بود که آنا به آنی شیفته اش شد … گردن فرشته در مهمانی تولد رهام متوجه شده بود و چپ میرفت و راست میرفت از ان تعریف میکرد !
پارسال قول امسال راداده بود !
-امروزگار سالگرد ازدواجتونه ! یادت که نحرکت کرده!
بنیامین جعبه را تقی بست .
سرش را تکان داد … جعبه را روی میز گذاشت و گفت : خودت بعدا اینو بده به آنا …
فرشته از جایش کشیده شد و بیان کرد: بنیامین!
بنیامین با اخم رو به امیرعلی اضافه کرد: تو با من کاری نداری؟
امیرعلی سری تکان داد و گفت: چرا تا پایین باهات میام!
بنیامین رو به فرشته اضافه کرد: خداحافظ.
امیرعلی جعبه را بدون اینکه بنیامین متوجه شود برداشت و پشت سر بنیامین از دفتر خارج شدند .
در اسانسور هیچکدامشان حرف نزدند .
بنیامین به سمت ماشینش قدم برمیداشت امیرعلی هم پشت سرش…
با مشاهده کردن چند تراکت تبلیغاتی زیر برف پاک کن با حرص انها را برداشت .
امیرعلی کنارش نشست ، بنیامین پشت فرمان قرار گرفت و گفت: چیه دنبال من جاده افتادی؟!
امیرعلی جعبه را روی داشتبرد گذاشت وگفت: میری سراغ انا مثل بچه ی ادم اینم میدی بهش ! تو یک جمله بگو سالگردمون مبارک ! مثل همه ی هشت سال گذشته !
بنیامین حرفی نزد.
امیرعلی با غیظ اضافه کرد: تو یادت راهی شده آنا همونیه که تو یه خونه ی شصت متری باهات زندگی کرد… چهارسال اجاره نشینی و بی ماشینی و تحمل کرد ؟! پا به پات کار کرد ! محض رضای خدا انقدر بی انصاف نباش !
بنیامین نگاهش کرد و اضافه کرد: الان چی شده یاد آنا افتادی !
-خبرداریم اضافه کردی بیا محضر و اون راهی شده و تو نراهی شدی!