رمان وهم پارت ۴۸

زندگی

زندگی
ازادی…
در کسری از ثانیه،سرشونه هام اسیر کف دستاش شد و من به زندگی بازگشتم.
با ضرب و با شدت به سینه ستبرش،به مامن و ولیلم رسیم و نفسی که گیر کرده بود ازاد شد و به چشم هایی که خرمن وجودم رو به اتش می کشید خیره شدم.
سرشونه هام رو رها کرد؛نگاهمون بهم سنجاق شده بود؛کف دستامونو درهم گره زد و بعد‌…دستامو دو طرف شقیقه اش گذاشت و با لحن طوفانی اضافه کرد:
_جای تو درست،درست وسط این مغزه. توی تنم امپراطوری می کنی،کنترل همه تنمو گراهی شدی و منِ لعنتی حتی بدون تو نمی تونم نفس بکشم،پس توام نگاهاتو باز کن و بفهم که تو حاکم همه وجودم منی.
لبام می لرزید،اشک از دوطرف صورتم روی مانتوم می چکید و من در اغوشش زمزمه کردم:
_تو منو تیکه پاره کردی
(You got me scattered in pieces
تو منو تیکه تیکه کردی)

به اشکام خیره شد و لب زد:
_بذار همو درمان کنیم‌

سرمو به نشونه مخالفت تکون دادم و همونطور که

در اغوشش اشک می ریختم بیان کردم:
_نمیشه،تو اولش یهو وارد حیاتم شدی و نظم حیاتمو بهم ریختی و مثل یه ستاره وسط شبای حیاتم درخشیدی. کاری کردی که باورم بشه الهه ام و قراره ونوس تو باشم.

(Shining like stars and screaming
اولش مثل ستاره ها میدرخشیدی و سر و صوتی زیادی به پا کردی
Lighting me up like Venus
منو مثل ونوس (خدای محبت) روشن و درخشان کردی)

کف دستام رو رها کرد و کمرم رو گحرکت کرد و منو نزدیکتر کشید و با حرص اضافه کرد:
_تو الهه منی نیاز.
خدایا بسیار درد داشت.
سریع تند سرتکون دادم و تمنا کردم:
_توروخدا اینو نگو،دیگه نگو. من باورت کردم و احساسمو پات ریختم ولی تو رفتی. یه شبه غیبت زد و منو تو یه انتظار مرگباری گذاشتی. هر ثانیه نبودنت مثل عذاب بود و من همه تنم داشت ازهم جدا می شد.

(But then you disappear and make me wait
اما بعدش غیبت زد و منو تو انتظار گذاشتی
And every second’s like torture
و هر ثانیه مثل عذاب میمونه)

نفس عمیقی کشیدم.
خودتو جمع و جور کن نیاز.
اغوشش همه ارامشم بود و باید قیدش رو می زدم. اما هنوز قلبم کمی بیشتر می تمایل داشت.
چندباری پلک زدم و اجازه دادم اشکام خالی بشه تا بتونم چهره دلپذیر و وحشی اش رو درون ذهنم ثبت کنم و سرانجام اضافه کردم:
_دیگه کافیه،بیشتر از این نمی کشم. دیگه نمیخوام بیشتر از این بهت اعتیاد پیدا کنم. میخوام یه راهی پیدا کنم که برای

پیدا کنم که برای ابد قیدتو بزنم.
(Heroin drip, no more so
بیشتر از این نمیخوام معتادت بشم
Finding a way to let go
دارم دنبال یه جادهی میگردم که قیدتو بزنم)

حالت نگاهش تاریک شد و من کف دست و پایی در اغوشش زدم و با ناله بیان کردم:
_ازت متنفرم،واسم جدایی رو سخت کردی و نمی ذاری بیخیالت بشم و بخاطر همین ازت متنفرم‌.

(Baby, baby, no, I can’t escape
اما نه عزیزم نمیتونم بیخیالت بشم)

کف دست راستش مهمان کمرم شد و من رو به سینه اش قفل کرد و من محکم و یاغی به سینه اش کوبیدم و جیغ کشیدم:
_ولم کن،ازت متنفرم..ازت متنفرم لعنتی.
فریادم هیچ تاثیری روی فشار دستاش نداشت و این جری ترم کرد و وحشیانه تخت سینه اش کوبیده و فریاد کشیدم:
_ازت متنفرم،نمیخوام ببین….
و اسیر شدم.
شدید؛قدرتمند و شیرین،لعنت بهش خیلی شیرین،لبام رو به دهان کشید و خفه ام کرد.
نمی خواستمش…این حسو نمی میل داشتم.‌چند لحظه ای شوکه بودم اما بعد بی قرار و اشفته به سینه اش می کوبیدم و رهایی میمیل داشتم اما او محکم من رو به خودش می فشرد و قدرتم رو می گحرکت کرد.

فشار شیرین لب هاش لحظه به لحظه بیشتر شد و بالاخره اراده ام و در هم شکست.
اشکم چکید و چشمام رو بستم و درون دهانش اهی کشیدم و کف دستام رو روی سینه اش قرار دادم. لب هام رو به ارومی جدا کرد و بوسه نرم و کوتاهی به لبم کاشت.
نگاهام خیس از اشک بود و دلم لبریز از درد.
در نگاه هم می سوختیم و پروانه می شدیم که مم لبای خیسم رو باز کرده و به ارومی بیان کردم:
_چی از من میخوای؟
بدون حتی ثانیه ای ترمشاهده کرد بیان کرد:
_نیازمو.
_نیازت منم؟
نفس عمیقی کشید و گفت:
_نیاز من همیشه تو بودی و هیچکسو نمیخوام چون تو همه منی.
طاقت نداشتم. دلم،روحم،تنم درد می کرد‌.
به قطره اشکی از نگاهم می چکید خیره شد و اضافه کردم:
_الان چی ازم میخوای؟
و پاسخش؛تمام حس های خفته ام رو بیدا کرد:
_می خوام همه تنتو؛گوشه گوشه تنتو با لبام و کف دستام به نیازم بکشم.
سوختم…گر گرفتم.
اشکم چکید و او گفت:
_حتی افسانه ها هم میگن من نباید تورو بخوام و تو نباید برای من باشی زیرا اگه از هم دور بشیم از کف دست میریم اما اگه قصه ما پایان خوشی نداشته باشه،نمی تونم حیات بدون تورو تصو کنم. نبودنت،نفسمو حبس می کنه و یه روزی منو از پا در میاره‌

(This is a modern fairytale
داستان ما شامگاهیه یه افسانه مدرنه
No happy endings, no wind in our sails
نه آخر قصه خوش و شیرینه و نه اوضاع بر وفق مرادمونه
But I can’t imagine a life without
ولی من نمیتونم یه حیات بدون تو رو متصور شم

Breathless moments
این لحظات سختی که نفس آدمو تو سینه حبس میکنن
Breaking me down, down, down, down
دارن منو میشکنن و از پا در میارن)

متوجه منظورش نبودم اما حرفاش اشکام رو بیشتر کرد‌‌
درد خفیفی زیر شکمم پیچید و عضلاتم منقبض شد. در واپسین لحظه ها بودم و با ترمشاهده کرد بیان کردم:
_یه چیزی بگو،بهم اطمینان بده.
نگاهم کرد….نفس عمیقی کشید…نگاهم کرد و بعد لباش رو باز کرد و اضافه کرد:
_تو خون توی رگ های منی نیاز،همه نیازم،همه وجودم.
و تمام شد.
ترمتوجه شد گورش رو گم کرد و بعد؛لب ها به پیکار پرداخت.
لب هاش لبام رو به بازی گرفت و من دل به قلبش دادم و لبام رو باز کرده و بوسه اش رو پاسخ دادم.
ناله ای کرد و من رو محکم تر به سمت خودش کشید.
صدای بوسه داغ و پر از نیازمون تنها آوایی بود که به گوش می رسید.
کف دستاش روی مانتوم قرار گرفت،کف دستام روی بلوزش جای گرفت.
مانتو و شالم از تنم روی زمین افتاد و من جنگی رو با دکمه ها بلوزش شروع کردم.
کف دستاش که روی بلوزم قرار گرفت،دکمه های بلوزش باز شدن.
نفس کم اوردیم،عمیق،نیازمند،حریص و مشتاق دیدار می بوسیدیم‌.
بلوز رو با احترام و ارامی از تنم بیرون کشید و من خیره در دیدهاش بلوزش رو از تنش خارج کردم.
صوتی افتادن لباسمون روی زمین،تنم رو به لرز می کشید‌.
قدمی به جلو برداشت و منی که بالا تنه نیمه عریانم در برخورد با هوای ازاد دون دون شده بود رو نزدیک کشید و دوباره بوسید.
جوری گوشه گوشه لبام رو می بوسید و ازم تغذیه می کرد انگار از تموم شدنم وحشت داشت.
غرق در بوسه بودیم.
دست های من روی عضلات تکه تکه او و کف دست های روی دامن

در طعم شیرین و مردانه لب هاش گرفتار بودم و تمام تنم به اتش جای گرفته بود. در ژرفای نیاز غوطه ور بودیم که بعد از لحظاتی،تمام تنم برای این مرد عریان شد.
بلافاصله دست زیر زانوهام انداخت و بدون اینکه بوسه رو بشکنه،منِ برهنه رو کشیده کرد و من بلافاصله کف دست دور گردنش انداخته و بعد؛کمرم روی ملافه های نرم و خنکِ تخت قرار گرفت.
پرده های سبز و سفیدی که دور تخت بسته شده بود تکون می خورد و مارو از اطراف محفوظ می کرد.
نور ماه دقیقا روی تنم نشسته بود و او با چشم های گرسنه و نیازمند نگاهم می کرد.
تنم لرزید و بی تاب پیچ و تابی خوردم که نگاه از نگاهم گرفت و به زخمِ روی شکمم داد.
اعصابم درهم شد و احساس بدی پیدا کردم. ملافه هارو مشت کرده و سعی کردم بلند شم که به‌یک‌بارهی خم شد و لب هاش روی زخمم نشست و به ارومی بوسید.
نفسم رفت و بی اختیار اهی از گلوم خارج شد. زخمم رو با احتیاط می بوسید و بعد اطراف نافم رو با ارامش مورد بوسه قرار می داد.
پیچ و تابی خوردم و کمرم قوس گحرکت کرد و او با خشم و آز بیان کرد:
_اونقدر جذابیی که دارم اذیت میشم. بخاطر این زخم ها قسم میخورم کاری کنم توی خونشون کف دست و پا بزنن.
و من مطمئن بودم اینکارو می کرد.
لب هاش از زخم شکمم برداشته شد و بعد با اروم ترین حالت ممکن مچ کف دست های زخمیم رو بوسید. سعی کردم کنارش بزنم ولی من رو به تخت میخکوب کرد و به ارومی بوسید و زمزمه کرد:
_همه وجودت برای منه؛هر زخمت،هر ذره پوستت. تو همه چیزت برای منه و باید رد لبام بهش کوبیده بشه.
نفس بریده نگاهش کردم و قطره اشکی از چشمم چکید و روی ملافه افتاد.‌به چشمام خیره شد و من به ارومی زمزمه کردم:
_به گرمای تنت نیاز دارم.
و حرفم اثر کرد.

با احتیاط روی تنم خم شد و دوباره بازی لب ها اغاز شد و بعد‌…هردو برهنه درهم پیچیدیم.
پرده ها می رقصید،ماه بالای سرم به قشنگیی می درخشید و من زیر سقف ستاره بارونی زیر تن این مرد پیچ و تاب می خوردم‌.
ملایم و با احتیاط با تنم برخورد می کرد…گوشه گوشه تنم رو می بوسید و با دقت به حالت چهره ام نگاه می کرد.
به تتو و قوی بین سینه ام نگاه کرد و درست مدتی که درد به استقابلم می اومد؛لب های داغش روی تتوم نشست و اظهار کرد:
_تو قوی زخمی منی،تورو به خداهم نمیدم نیاز‌.

و من رها شدم.
تن ها به نبرد هم رفت و در نیازی سوزان و عشقی کشنده کف دست و پا زدیم و صوتی ناله های من نفس نفس های او سکوت سکراور نخلستان رو می شکست و وقتی به ارامش رسیدم،لبم رو بوسید و بیان کرد:
_تو تا ابد ونوسِ آرِس شدی.
و من از خستگی و بعد از مدت ها به خوابی خوش فرو رفتم.

فصل بیست و چهار

“زخمِ قو”

لاساسینو

یک خوشبختیِ بی مرز!
مرز های تنِ نیاز،مرز های خوشامگاهختیم رو یک تنه جابجا کرده بود‌.
عطر دیوانه کننده اش،طعم شیرین،لعنتی خیلی شیرینش مستم کرده بود‌.
نیاز دوای من بود و دقیقا مثل یک معتاد من رو رو نئشه می کرد.
نفس نفس زدن هاش،چشم های مظلومش موقع درد کشیدن و اون لب های سرخش که زیر دندونش گزیده می شد و بدن پرستیدنی اش من رو به عرش کشیده بود‌.
زخم کف دستش ولینم رو می برید،تنم رو تیکه پاره می کرد و من قول می دادم تاوانش رو به زودی پس بگیرم.
زخم شکمش عمیق نبود ولی با تمام وجود مراقب بودم که موقع رابطه اذیت نشه و فشاری بهش وارد نشده.
بوسه هام رو هممسیری کرده بود و بلافاصله بیهوش شده بود.
روزگاری فکرش رو هم نمی کردم یک دختر،عطر تن یک زن بتونه جوری مستم کنه که نتونم نفس بکشم.
نیاز تاثیر فوق العاده ای بر من داشت و این کمی…خطرناک بود.
با تمام وجودم خواهان بودنش بودم و احساس می کردم بیمارش شدم و اگه این بیماری بود،من با کمال میل می پذیرفتم.
در اغوشم به خواب رفت و رایحه سحرانگیزش دیده های منم بست و من رو به ارامش کشید اما صبحِ فردا،تمام ارامشم رو برده بود.
نیاز بی خبر و بدون سرو آوا رفته بود!

نیاز

_خودمو غرق نمی کنم،نترس.
با نگرانی نگاهم کرد ولی من واقعا مشغول تر از این بودم که بخوام خودم رو بکشم.
کشیدگی تنم،سوزشِ گردنم و حتی بوی تنم تمام خاطرات سوزان و شیرین دیشب رو یاداوری می کرد.
دیشامگاه با من رابطه نداشت،من رو عبادت کرده بود.
وحشی ترین و بی رحم ترین مرد جهان جوری تنم رو می بوسید و جوری مراقب من بود که احساس می کردم با پلک برهم زدنی ممکنه بشکنم.
فرار نکرده بودم،فقط وقتی از خواب برمیل داشتم و تن داغش رو کنارم حس کردم،درگیر شدم.
از اینکه تنم رو بهش تقدیم کردم پشیمون نبودم،اما احساس عجیبی داشتم.
گیج بودم،نیاز داشتم کمی خلوت کنم.
می دونستم هرجایی برم پیدام کنه،برای همین همراه با محافظم به جزیزه هنگام اومده بودم‌.
از اینکه کنارم نبود احساس بدی داشتم و از اینکه کنارم باشه می وحشت کردم.
فکرهای مختلفی در سرم بود و پاسخ مشخصی پیدا نمی کردم.
من به نوازشش و گرمای تنش روی تنم نیاز داشتم،من به لاساسینو،به یک قاتل نیاز داشتم اما نمی دونستم با این حس چطور باید برخورد کنم‌.
صوتیِ چرخش لاستیک ها و موتور توجم رو جلب کرد.
اظهار کرده بودم،فرار نکرده بودم ولی نمی دونستم باید چی کار کنم.
حضورش رو پشت سرم حس کردم و چند لحظه بعد دست های گرمش،کف دست هایی که دیشامگاه تمام تنم رو لمس کرده بود روی کمرم جای گرفت و با ارامش گفت:
_اینجایی!
برنگشتم،نگاهم به دریا بود اما سری تکون دادم. کمرم رو به ارومی نوازش کرد و با لحن خاصی سؤال کرد:
_حالت خوبه؟
نفس عمیقی کشیدم و با آواقت بیان کردم:
_نه،درد دارم.
و به سمتش چرخیده و به دلم اشاره کردم و گفتم:
_اینجا درد می کنه،کاری ازت برمیاد؟
خیره نگاهم کرد و پرسید:

_چی دردت رو درمون می کنه؟
من تنم رو تقدیمش کرده بودم و از بودنش لذت برده بودم،پس دروغ سازگار نبود….این مرد دروغ رو بو می کشید.
نسیم گرمی لباس و دامنم رو تکونی داد و من خیره در دیدهاش گفتم:
_تو،تو درمونم می کنی،می تونی خودتو بهم بدی؟
خاموشی….
نگاهش تلخ و تاریک شد‌.
پوزخندی زدم و گفتم:
_مشاهده کردی،نمی تونی. ولی من خودمو بهت دادم.
_منو می خوای؟
سری تکون داده و بیان کردم:
_تو واقعیو.
یک نگاه خیره،یک نگاه تیز و برنده و در نهایت:
_پس بیا بریم من واقعیو نشونت بدم،ببینم بازم سر حرفت هستی یا نه!
وحشتناک سخن اظهار کرده بود،ولی من اب از سرم گذشته بود. باید پاسخ همه چیز رو پیدا می کردم‌.
یا امروزگار و یا هیچ وقت!

*

کلیشه های جنسی حقیقت داشت؟
این سوالی بود که در تمام مدت برگشتمون فکرم رو درگیر کرده بود.
شاید رابطه جنسی اینجوری بود.
نمی دونم،ولی زیر شکمم و بین پاهام بسیار تیر می کشید.
درد عجیبی داشت. اراز با من وحشیانه برخورد نکرده بود و تنم رو عبادت کرده بود ولی شاید من ضعیف تر از این حرف ها شده بودم که درد بهم غلبه کرده بود.
من تجربه رابطه نداشتم ولی می دونستم اراز دیشامگاه خیلی جلوی خودش رو می گیره و سعی داره باهام به ملایمت برخورد کنه ولی من اونقدر درهم شکسته و ناتوان بودم که احساس درد می کردم.
درد کشنده و اذیت کننده ای نبود؛اما وقتی پاهام رو تکون می دادم حس می شد. شکمم تیر می کشید.
استانه دردم به شدت پایین اومده بود و این کمی بد بود.
چند باری از ترنم متوجه شده بودم که اامان رابطه بعضی ها به‌شدت دردناکه،شاید منم جزو اون ها بودم.
حتی یادم هست،ایدا هم این رو می بیان کرد. یادم هست فردای عروسی وقتی با ترنم با شیطنت ازش سؤال کردیم دیشب چطور بود با خنده و شرم اظهار کرده بود کمی اذیت شده‌.

نفس عمیقی کشیده و سعی کردم فکرهای مزخرفم رو کنترل کنم. من از ثانیه به ثانیه دیشب لذت برده بودم و ذره ای احساس رنج نداشتم.
ماشین که از حرکت توقف کرد،نگاهم رو از ابی دریا گرفته و وقتی اِی در ماشین رو باز کرد هممسیر با اراز پیاده شدم.
اخمام از درد یک‌بارهی درهم شد و این از چشم تیزبین اراز دور نموند.
همجاده هم،سمت عمارت بزرگ و شیکی که وسط یک نخلستان بود حرکت کردیم. راستش اونقدری در فکر بودم که حتی نمی دونستم الان کجاییم.
نمی تونستم روی چیزی تمرکز کنم و از محیط اطرافم لذت ببرم.

وارد عمارت که شدیم،کف دستم اسیر کف دستش شد و به ارومی من رو به سمت طبقه پایین کشید…با احتیاط!
مطمئن بودم که متوجه دردم هست و سعی داره مثل یک عروسک باهام برخورد کنه.
اختیارم رو بهش سپرده و اجازه دادم من رو به سمتی که میخواد بکشه. سه دقیقه بعد؛داخل یک استخر کاملا مهجز بودیم.
به فضای ابی و روشن مقابلم خیره بودم که به سمتم برگشت و با حالت عجیبی نگاهم کرد.
نفسم رو حبس می کرد نگاهش.
خیره در نگاه هم بودیم که به ارومی پرسید:
_هنوزم می خوای منِ واقعیو ببینی؟
بدون فوت وقت سر تکون دادم و او تنها یک کلام اضافه کرد:
_پس لخت شو!
بهت زده نگاهش کردم ولی او بسیار جدی تر از این صحبت ها بود.
لبام رو با زبون تر کردم و با اخم کمرنگی بیان کردم:
_من هنوز درد دار..
_بهتر،اینطوری بهتر منو می شناسی‌.

لعنتی داشت چه کوفتی می گفت؟
با غیض به دیده های هم خیره بودیم که تکرار کرد:
_نیاز،برهنه شو.
لحنش نرم ولی خطرناک بود….این یه خواهش نبود،کف دستور بود و من اطاعت کردم!

فصل بیست و پنج

“آفرودیتِ آرِس”

به انعکاس خودم در اینه خیره شدم.
پوست سفیدم،حالا رنگ پریده تر هم متوجه شده می شد. حوله ابی رنگی از روی خط سینه تا یک وجب بالاتر از زانو هام رو پوشونده بود و با وجود اون، بازم احساس عریان و اسیب پذیر بودن می کردم‌.
نمی درک کردم درون سرش چه خبره و چرا انقدر تاکید داره برهنه بشم ولی از یک چیز مطمئن بودم.
اراز هیچ وقت،هیچ وقت به من اسیب نمی زد!
همین اطمینان باعث شده بود حرفش رو گوش داده و در رختکن لباسام رو عوض کنم.
نمی تونستم کاملا برهنه بیرون برم،حوله بسته بندی شده ای رو از داخل یکی از کمدها بیرون کشیدم و دور تنم پیچیدم.
نمی دونستم چه واکنشی نشون بده ولی در حال حاضر توانایی انجامشو نداشتم.
موهای بلند و فرم روی سرشونه های برهنه ام ریخته شده بود و تا حدی پوشش می داد. مشکل اصلی برهنگی پاهام بود، اما لعنتی چیو دقیقا می خواستم ازش پنهان کنم؟
اون مرد همسرم بود و ما تنمون رو دیشامگاه باهم شریک شده بودیم.
کف دستام خودکار روی سینه هام جمع شده و محکم بند حوله رو در کف دست گحرکت کرده بودم. نفس عمیقی کشیده و از رختکن خارج شدم.
با دقت به اطراف چشم دوختم ولی اراز نبود.
صدام رو گم کرده بودم. اب دهانم رو بلعیدم و گفتم:
_ار…..
و بلافاصله جیغ کشیدم.
به سرعت به عقب چرخیده و از دیدنِ خاکستر دیدهاش که با دقت نگاهم می کرد،نفس عمیقی کشیدم و با حرص گفتم:
_زهلم ترکید،چرا اینجوری بی سرو آوا میای؟

_هرجور قلبم بخواد میام.
دیده غره ای راهی شدم و او بدون اینکه نگاه از صورتم بگیره و تن نیمه برهنه ام بندازه،بازوم رو بار دیگر به ارومی گحرکت کرد و من رو به سمت اتاقی که در انتهای سالن بود کشید.
جالب بود،او پوشیده در لباس و من با یک حوله کوتاه لعنتی کنارش بودم.
مقابل در که قرار گرفتیم،کف دستگیره رو کشید و بعد دستاش بدون اینکه به کمرم برخورد کنه پشت سرم قرار گراهی شد و من رو به جلو هدایت کرد.
با احتیاط وارد شدم ولی به محض متوجه شدن تصویر مقابلم،در دم خشکم زد.
نگاهام گمسرور و با حیرت به نور های خیره کننده شمع ها خیره بودم.
کف دستام خودکار از روی سینه ام پایین افتاد و من با بهت به شمع هایی که دورتا دور اتاق گراهی شده بود نگاه کردم.
یک تخت چوبی که یک ملافه سفید روش کشیده شده بود؛وسط اتاق بود و کنارش یک میز کوچیک که یک جام بزرگ و چند لیوان و چیزهای عجیب غریب دیگه ای به دیده می خورد.
اینجا چه خبر بود؟
می تمایل داشتم سوالم رو با آوای قد بلند بیان کنم ولی همون لحظه آواش کنار گوشم بلند شد و بیان کرد:
_می میل داشتی من واقعیو ببینی،مگه نه؟!
قصد داشت من رو بترسونه و موفق شده بود…کمی وحشت کرده بودم.
نفس عمیقی کشیدم و لب زدم:
_اره.
و سعی کردم گردنم رو تکونی ندم.
“هوم” ای اضافه کرد و بعد ازم فاصله گرفت. با نفس های کش اومده به صحنه مقابلم خیره بودم و سعی می کردم با وسوسه به عقب چرخیدن مبارزه کنم که صدای افتادن پارچه ای رو به زمین از پشت سرم گوش دادم. لعنت بهش،داشت چه ِغطی می کرد؟
هنوز نفسم بالا نیومده بود که صوتی کشیده شدن کمربندش رو متوجه شدم و خدایا…نفسم رفت.

نکنه یه مرتیکه سادیسیمه که قصد داره منو اینجا شلاق بزنه؟
حتی با فکرشم تنم به لرز قرار گرفت و تمام بدنم هشدار داد “فرار کن نیاز”
ولی خیلی دیر بود…به‌شدت!
قبل از اینکه بتونم حرکتی کنم آوای قدم هاش رو متوجه شدم،از وحشت دیدهام رو بستم و وقتی مقابلم قرار گراهی شد چشمام رو باز کردم.
پوزخند روی لبش،اامان چیزی بود که توجهم رو جلب کرد و بعد به‌سرعت نگاهم به کف دستش قرار گرفت.
هیچ…هیچ کمربندی درون کف دستش نبود.
شلوارش تنش بود ولی بلوزش رو از تنش در اورده و حالا با بالا تنه عریان مقابلم ایستاده بود و با قدرت نگاهم می کرد.
مچم رو گراهی شده بود و با پوزخند گفت:
_فکر می کردم میخوای من واقعیو ببینی.
_هنوزم می خوام.
برای درک کردنش،برای شناسایی این مرد بی تاب بودم.
می خواستم بفهمم این مرد واقعا کیه.
به نگاهام خیره شد و بعد دستور داد:
_بیا روی پاهام.
مشکوک نگاهش کردم ولی اروم سری تکون داده و فاصله بینمون رو به صفر رسوندم.
به انگشت های پاهاش خیره شده و بعد پا روی پاش قرار دادم و صورت به صورتش توقف کردم.
کف دستام برای لمس سینه تنش بی قرار بود ولی جلوی خودم رو گرفتم.
از سینه اش حرارت منعکس می شد و من رو به قعر جهنم می کشید.
نگاه در چشم،نفس در نفس هم از حرکت ایستاده بودیم و حرارت تنمون لحظه لحظه بیشترمی شد.
_حالا سوالاتو بپرس.
هیچکدوممون،اون یکی رو لمس نمی کرد.

کف دست ها کنار تنمون رها شده بود. من روی پاش از حرکت ایستاده و تعاقلب درستی نداشتم ولی او لمسم نمی کرد و من هم لمسش نمی کردم.
نمی دونستم به چی میخواد برسه،چرا این بازیو جاده انداخته،ولی به بازیش تن دادم.
با خیرگی اضافه کردم:
_تو کی هستی؟
_یه قاتل.
لعنتی با اینکه می دونستم ولی بازهم هضم مجدداً اش سخت بود. نفسم رو روی صورتش کرده و جویا شدم:
_چرا بهت میگن آرِس؟
_مطمئنی می خوای بدونی؟
لحن آواش چالش برانگیز و خطرناک بود،ولی قبول کردم.
لبام رو با زبون تر کردم،به سختی نفسی کشیدم و گفتم:
_اره.
_بخاطرِ این.
منتظر نگاهش کردم که ناگهانی خم شد و سرش رو درون گردنم دفن کرد‌.
ماتم برد. کف دستش رو با فاصله دقیقی پشت کمرم قرار داده بود و عمیقا گردنم رو بو می کشید.
با کف دست ازادش،موهام رو پشت گردنم فرستاد و بینی و لبش رو روی پوست داغ گردنم می کشید.
نمی متوجه شدم منظورش چیه و میخواد چی کار کنه.
سینه ام از هیجان بالا و پایین می شد و نمی تونستم درست نفس بکشم. به سختی اضافه کردم:
_داری چی ک….ااااخ!

لذت راهی شده حرکت کرده از بین راهی شد و درد جایگزین شد. پیج و تابی خورده و میل داشتم ازش فاصله بگیرم که کف دستاش روی کمرم جای گرفت و بلافاصله من رو چرخوند.

و از گرما و خیسی زیاد به خودم پیچیدم.
متحیر سر پایین انداخته و به قطرات قرمز رنگی که از گردنم پایین می چکید خیره شدم.
تنم گرم بود ولی الان داغ شده بود.
این سرخی از چی بود؟
گردنم سالم بود و می دونستم فقط کبود شده،پس این سرخی چی بود؟
اشفته حال سر بالا گحرکت کرده و با گیجی گفتم:
_این چیه؟
ولی به جای پاسخ،تخت سینه ام کوبید و بعد با ضرب روی تخت افتادم. بلافاصله کف دست روی سینه هام گذاشته و حوله رو سفت چسبیدم اما مایع سرخ رنگی که از گردن تا روی سینه هام چکیده بود،از حوله خیسم رد شد از و بین سینه هام پایین چکید.
حالا کاملا وحشت کرده بودم و خاکستر چشم های او،با روشنایی شمع ها رعب انگیز شده بود.
کف دست های سرخش رو بالا گحرکت کرد و با خس خس گفت:
_میخوام بهت نشون بدم من کی ام.
خیره نگاهش کردم و واکنشی نشون دادم و او از میز کنارم،لیوانی که محتوی سرخ رنگی داشت رو در کف دست گراهی شد و قبل از اینکه بهم فرصت تحلیل بده،روی سرشونه هام ریخت.
داغ بود،واقعا داغ بود ولی بوی خوبی داشت….کمی که اندیشیدم،متوجه شدم‌.
بوی گل رز بود.
حالا متوجه قصه شدم!!!
شمع ماساژ1 با رنگ گل سرخ ترکیب شده بود…سوزانندگیش از این بود.
حرارت زیادی روی تنم بود. قطره قطره های سرخ و روغنی از روی سرشونه هام پایین می ریخت و تنم رو خیس،داغ و سرخ می کرد.
کف دستاش روی سرشونه هام قرار گراهی شد و همونطوز که مایع سرخ رنگ رو روی تنم می کشید و تن سپیدم رو گلگون می کرد بیان کرد:
_زیرا خونریزی کردن رو دوست دارم. چراکه اونقدر شکارمو شکنجه می کنم،اونقدر بهش ضربه می زنم که تمام تنشو غرق خون می کنم.

داغی شمع ماساژ،بویِ خوش گل رز و نوازش کف دست هاش تمام چیزی بود که نیاز داشتم. خدایا به شکل مرگباری تسکین دهنده بود.
از خواص شمع ماساژ حرف های زیاده متوجه شده بودم ولی فکر نمی کردم انقدر خوب باشه.
لحظه به لحظه سوختگی تنم بیشتر می شد و بیشتر داغ می شدم ولی حسشو دلبسته شدم.
سرشونه هام رو کاملا خیس و سرخ کرد و کف دستاش رو دو طرف گردنم گذاشت و ادامه داد:
_از هشت سالگی،زندگیم با کشتن ادم ها رقم خورد. فقط هشت سالم بود که با یه چاقو سه بار چاقو رو به دل یه قاتل زدم. خونش روی صورتم می پاچید و فریاد می زد ولی من روحمو همون شب به شیطان دادم و اامان قتلمو انجام دادم.
وحشت نه،ولی غم زیادی در دلم قرار گرفت. جه بلایی سر این مرد اومده بود؟!
کف دست هاش لمس می کرد،ماساژ می داد و تنم رو به ارامش می کشید.
داغی شمع به شکل شیرینی قلبچسب بود. می سوزوند ولی شیرین بود.
به نگاهام نگاه کرد،منتظر ردی از نفرت و یا انزجار بود،ولی چشم های من فقط غم بود.
بازوی راستم رو گحرکت کرد و دستم رو به روغن داغ و سرخ اغشته کرد و اضافه کرد:
_هشت سالگی اامان قتلم رو انجام دادم و هجده سالگی کارمو شروع کردم. قربانیام رو با ازاد و اذیت می کشتم و از لحظه به لحظه اش لذت می بردم. من ادم نبودم،یه ربات تشنه به خون بودم که خشمم،ارومم نمی گرفت.
دلم از درد خفته درون کلماتش جمع شد و قلبم می میل داشت محکم در اغوشم بگیرمش ولی قبل از اینکه اجازه بده آزردهیم رو ابراز کنم،خشونت بار و وحشیانه کمرم رو گراهی شد و من رو به صورت روی تخت کوبید و آوای جیغم با کشیده شدنِ حوله از تنم هموقت شد‌.