رمان وارث دل پادت ۶۸

می گفت و منو عقب می روند

منم حرف نمی تونستم بزنم لبام رو گذاشتم روی هم

و فشار عمیق بهش اوردم ‌‌…

اونقدر منو عقب روند که به دیوار برخورد کردم

نگاه خیره ای بهش انداختم..

باید یه کاری می کردم اگه می گذاشتم ادامه بده معلوم نبود چکار می کرد

دستش که روی کتفم بود رو عقب زدم

با دندون های ساییده شده

گفتم : چته اینطور راهی شدار می کنی!؟

حالیت نیست می گم من تورو نمی شناسم!؟

برای چی اینطور رفتار می کنی هان!؟

با صوتی قد بلند داشت این حرف ها رو می زدم..

تا اینکه فک منو گرفت

و فشار داد با دندون های ساییده رو بهم اظهار کرد :

صوتت رو واسه من بالا نبر بگو کی هستی..

خودش حافظه اش رو از یاد برده بود

بعد از من می تمایل داشت که

من بگم کی ام!؟یکم زیادی پرو نبود..

با شدت کف دستش رو پس زدم و اضافه کردم :

برو اونور..

بهم دست نزن من تورو نمی شناسم توهم زدی..

یه ادمی که هیچی از گذشته اش نمی دونه حق سوال سؤال کردن هم نداره..

-ولی تو توی گذشته ی منی…

-نیستم اشتباه می کنی..

توی قلبم گفتم من هیچ کس نیستم جز زنت ولی تو فراموش کردی

نمی تونم اینو بهت یاد اوری کنم خودت باید یادت بیاد…

اینا رو همه توی قلبم گفتم هیچی به زبونم نیوردم.

-تو توهم زدی همین وگرنه من اصلا تو رو نمی شناسم..

مگه این چند روزگار برای دیدن..

که دیدمت..لطفا این همه منو اذیت نکنید…

داشتم حرف می زدم که نشست روی زمین و سرش رو گرفت توی دست هاش..

-پس من کی ام!؟

تو کی هستی چی هستی که توی فکر من هستی

لااقل بگو منو می شناسی یانه

حالش داشت حال منو خراب می کرد

اما کمکی از کف دست من ساخته نبود

سرم رو پایین انداختم

و اظهار کردم : نه نمی شناسم من باید برم ببخشید ‌.

با قدم های قد بلند شده شروع کردم

به حرکت کردن‌…

خودم رو توی خونه انداختم و در رو بستم

از بهم کوبیده شدن در به خودم

اومدم…

مولین گلی رو به روم قرار گحرکت کرد

با چشم های زوم شده اضافه کرد : حالت خوبه دختر باز چرا هیجانی شدی!؟

چی شده این حالت هیجان برای چیه!؟

رنگ به رو نداری..

روسری رو پرت کردم روی زمین مولین گلی نگران تر اومد سمتم

با لب های فشرده شده گفت :حالت خوبه!؟

چرا نمی گی چی شده.

نگاه گیجم رو کردم سمت مامان و گفتم :حالم خوبه مولین بچه ها کجان!؟

-خوابن دخترم تو بیا بشین انگار رنگ به رو نداری

بیا دخترم مچ کف دست منو گحرکت کرد و اروم دنبال خودش کشید..

منو برد سمت هال و بد روی صنقلبی که اونجا بود نشوند

نگاه عمیق شده ای بهم کرد..

-خوب الان بگو چی شده..

به مولین گلی می بیان کردم شاید یکم از این هیجانم کم میشد

-امیر سالار جلوم رو گراهی شد

-خوب گراهی شد چی گفت!؟

-هیچی حرف های الکی داشت به من می زد

می بیان کرد من قبلا تورو جایی نمتوجه شدم

منم اضافه کردم نه جایی ندیم…

باور که نمی کرد هی اصرار داشت که منو خودش رو بهم بچسبونه

بروزگار پیزیرادمش بااینا کار دارم ها…

به نظرت باهاش حرف میزدی بهتر نبود!؟

من بگم ممکنه که حافظه اش یادش بیاد بعدا اتفاقی بیوفته..

خودش باید سعی کنه خدا ولین بده از روزگاری که یادش بیاد

یعنی چه بلایی سر من می یاره!؟

مامان گلی یه لیوان اب بهم داد و اضافه کرد : فعلا این لیوان اب رو بخور بعدا در مورد اون حرف می زنیم باشه!؟

دیده هام رو تو حلقه چرخوندم و اظهار کردم : باشه…

****

ارش

نگاهی به حاج قمبر کردم و دیدم داره خونسرد به کارا ادامه می ده..

دستم رو جلو بردم و گذاشتم روی شونه اش..

پرید بالا و با حالت هراسیده ای بهم نگاه کرد..

-بابا جان کاری داری!؟

-بله حاجی یه لحظه کف دست نگه دار

حاج قمبر کف دستش رو نگه داشت و اظهار کرد :بفرمایید

نفس عمیق شده ای بیرون دادم خودم رو کشیدم جلو

نگاهی به حاجی کردم و اظهار کردم : اخر این قضیه رو می خوای چکار کنی حاجی!؟

کی می خوای به کیان همه چیز رو بگی..

حاج قمبر بسیار خونسرد

اضافه کرد : هیچ وقت خودش یادش می یاد قضیه رو

کف دستی توی موهام کشیدم با حالت خفه ای اظهار کردم :

حاجی نمیشه کیان کلافه اس

دنبال یه حقیقت یه نشونه از گذشته اشه

اگه چیزی پیدا نکنه که دیوونه میشه زنو سه تا بچه هاش اینجان خوب همه چیو بهش بگید خلاص شه

باید اصل ماجرا رو نگاه کنی نمیشه که الکی کاری کرد دیوونه شدی..

باید اروم کاری کنیم که صحنه هایی یادش بیاد بعد

حافظه اش برگرده..

از جام کشیده شدم کف دستی داخل جیب هام کردم

و گفتم : حاجی الان بگیم بهتر از فرداست کیان بیماری دلی داره

بخدا می ترسم از روزگاری که حافظه برگرده ایست دلی می کنه

می برمش پیش روان شناس تو مضطرب نباش..

نگاه هاو رو توی حلقه چرخوندم و اظهار کرد : باشه…

****

حاجی کف دستی به شونه ی کیان زد و گفت :خوب پسرم حالت چطوره؟ خوبی!؟

چشم هاش رو تو حلقه چرخوند و اظهار کرد :

من خوبم…حال شما چطوره حاجی!؟

-من خوبم شکر خدا ‌..

امروز می خوایم بریم یه جای خوب.

-کجا!؟

-یه جایی که بهت اجاره می ده حافظه ات برگرده پسرم…

روان شناس اون کاری می کنه که راحت فکر کنی

همه چیز یادت بیاد و بفهمی که گذشته ات چی بوده و چی شده

چشم هاش رو تو حلقه چرخوند و نفس عمیق شده ای کشید

لب زد :

مگه دیوونه ام که نیاز به روان شناس داشته باشم!؟

خودم فکر کنم یادم می یاد

انگار بهش بد بر خورده بود دیده هام رو گذاشتم روی هم و لبام رو با شدت فشار دادم

باید یه کار می کردم که کیان راضی میشد به راهی شدن..

خودم رو کشیدم جلو و کف دستی گذاشتم روی شونه اش سرم رو کج کردم و بیان کردم :

باید بری داداش این به نفع خودته

سرش رو پایین انداخت و اظهار کرد : داداش من معنی هر چیزی رو خوب می فهمم

روان شناس برای ادمای روانیه من که دیوونه نیستم

-بابا روان شناس برای اینکه کمکت کنه حافظه ات رو بدست بیاری ربطی به این نداره که چکار می کنی چکار نمی کنی..

فقط کمکت میکنه که حافظه ات رو بکف دست بیاری همین..

-باید فکر کنم

حاج قمبر اضافه کرد : فکر کردن لازم نیست ما وقت گحرکت کردیم خ‌واهر زاده ی من خوب باهات حرف می زنه

با این حرف حاجی دیگه هیچ حرفی نزد..

****

حاجی کف دستی به کمر کیان زد و اون رو به جلو هدایت کرد

-برو پسرم برو جلو..

سلام حال شما چطوره فرزان جان!

دکتره از جاش کشیده شد کف دستی روی قفسه ی سینه اش گذاشت

و اضافه کرد : سلام دایی جان مرسی ممنون حال شما چطوره حالتون خوبه!؟

فرزان با دستش به جلو اشاره کرد و اضافه کرد :

بفرمایید بشنید

مریم

با دلواپسی خودم رو کشیدم جلو و نگاهی به مادرجون کردم و اظهار کردم : چی شده بابا چرا مادرجون

اینطوری شده!؟

بابا برگشت سمت من و نگاه عمیق شده ای بهش کرد

و بیان کرد :

نه بابا حالش خوبه الان شکر خدا چند دقیقه پیش بد بود الان بخیر گذشت..

دیده هام رو توی حلقه چرخوندم و نفس عمیق شده ای کشیدم..

دلم عین چی توی سینه می کوبید

خودم رو کشیدم سمتش

و با لب های فشرده شده بهش خیره شدم

-بابا اگه حالش بده ببریمش بیمارستان!؟

باید استراحت کنه…

-باشه..

بابا دستی روی بینیش گذاشت و لب زد : هیس حواسم نبود نباید سر و آوا کنیم

بریم بیرون دخترم ادامش رو اونجا می گم

باهم از اتاق رفتیم بیرون بابا اروم در اتاق رو بست

برگشت سمتم با سر اشاره اضافه کرد :

برو تو پذیرایی دخترم..

خواستم بگم باشه که آوای داد ازیتا قد بلند شد

پشت هم‌ صوتی داد تیدا اومد

چی شده بود!؟

نمتوجه شدم چی شد تند خودم رسوندم بالا..

بابا هم پشت سرم رسیدم به اتاقی که ازش آوا می اومد

از دهنش هم کف می یاد…همینطور منگ ایستاده بودم

که بابا منو با شدت پس زد و از کنارم ردشد

بالا سر هلنا قرار گرفت و محکم نگهش داد

با داد بیان کرد : بیا اینجا نگهش،دار

چرا همینطور وایسادی کاری نمی کنی..

با صدای داد بابا به خودم اومدم و راهی شدم سمت هلنا محکم نگهش داشتم..

****

از این وضعبت داشتم خسته میشدم

چه بلایی داشت سر ما می اومد

دلم عین چی شروع کرد به زدن..

چرااین همه بلا سر من می اومد!؟

خودم رو کشیدم جلو و با چشم های گریون به بابا چشم دوختم :

بابا چرا این وضع تموم نمیشه چررااااا..

چرا تموم نمیشه بابا….

چرا امیر سالار نمی یاد!؟ کجاست چرا نیست..

این همه بلا سرمون اومده چرا تموم نمیشه..