از حموم که بیرون حرکت کرد به سختی به خودم اومدم و لباسامو در آوردم.
توی آب که دراز کشیدم تازه متوجه شدم چقدر به این آرامش نیاز داشتم.
خوشحالم که هامین پیشنهادشو داد.
هرچند غوطه ور شدن توی آب حسابی لذت بخش بود ولی حرف هامینو فراموش نکردم و بعد از نیم ساعت به سختی از توی وان بلند شدم.
پیراهن و شلواری که با خودم آورده بودمو پوشیدم و موهامو با حوله محکم پیچیدم.
پارچهی لباس خوابم ساتن بود پس با حس تازگی بعداز حمومم حسابی مطابقت داشت.
هامینو توی اتاق پیدا نکردم پس با یه فکر کوتاه یه شال برای غر نزدنش دور شونههام انداختم و از اتاق بیرون حرکت کردم.
از اونجایی که اضافه کرد کسی خونه نیست چندان برای گشتن با این تیپ فشار روانی نداشتم.
فقط امیدوارم قبل از پیدا کردن هامین با خدمتکارهای خونههم روبه رو نشم.
فکر کنم شانس خوب و بدم باهم قاطی شده…
چراکه با اینکه توی جادهم به اتاق نشیمن با هیچ خدمتکاری روبه رو نشدم ولی هامینو هم نمشاهده کردم.
به ناچار سمت آشپزخونه راهی شدم.
به محض ورودم با یکی از عجیبترین صحنههای زیستنم روبهرو شدم.
یعنی هامینی که یه پیشبند سفید کوچیک دورکمرش بسته بود و پای گاز توقف کرده بود.
حتی نمیتونستم نگامو ازش بگیرم.
همینجوری مات و مبهوت دم آشپزخونه مونده بودم.
_ کی اومدی پایین؟
با شنیدن صداش به سختی از اون حالت گنگ خارج شدم.
_ الان…
یه قدم به داخل آشپزخونه برداشتم.
_ داری چیکار میکنی؟
_ حالا که اومدی بشین دو دقیقهی دیگه شام آماده است.
با تعجب پشت صندلی که برام بیرون کشید جای گرفتم.
گیج و منگ به اون که همچنان پای گاز مشغول بود خیره شدم.
_ پنیر و جعفریشو اضافه کنم آماده است… گرسنهای؟
با ترمتوجه شد سرمو تکون دادم.
حتی یه درصد هم فکرشو نمیکردم هامین بتونه آشپزی کنه.
تعجبم وقتی به اوج خودش رسید که یه ظرف پاستا و یه ظرف سالاد سزار وسط میز جا خوش کردن.
کل مدت چیدن میز و بعد هم قرار گرفتنش با حیرت تماشاش میکردم.
_ خودت اینارو پختی؟
سرشو تکون داد.
سالادو جلوم گذاشت و یه لیوان آب میوه هم کنارش.
_ این یکیو امتحان کن سسشو کمتر ریختم گلوت اذیت نشه.
با ترمشاهده کرد چنگالو برداشتم و بار دیگر سوالمو تکرار کردم.
_ اینا کار خودته؟
_ آره.
یه تیکه کاهو سر چنگالم زدم.
_ نمیدونستم آشپزی بلدم.
_ یه پسر مجرد و تنها خارج از کشور… چه بخوای و چه نخوای مجبوری یه چیزایی یاد بگیری.
یه تیکه از مرغ گریل شده رو گاز زدم و نگاههام از طعمش گسرخوش شد.
_ اما این بیشتر از یه کمه…
_ با تشکر از آقا ابجادهیم برای نکات آموزشیش… خوشمزه است؟
دستهاشو زیر زیراهش زده بود و مستقیم بهم زل زده بود.
سرمو تکون دادم و صادقانه جواب دادم:
_ بسیار…
انگار از طرف من خیالش راحت شد که چنگال خودشو برداشت.
_ نوش جان.
اینبار با کف دست یه تیکه نون سوخاری برداشتم.
_ منم تنها و توی خوابگاه زیستن میکنم اما تنها هنرم نیمرو درست کردنه.
_ نیمرو عسلی میتونی درست کنی؟
نیشم باز شد.
_ میتونم.
_ املت رب و تخم مرغ؟
اعتماد به نفسم بیشتر شد.
_ خوراکمه…
_ خوبه؛ مهارت اولیه بقارو داری.
از جدیتش خندهم گرفت.
شک ندارم مثل اوایل ازدواجمون باز داره اذیتم میکنه.
_ چرا واسه من پاستا درست نکردی؟
با اینکه غذای جلوم خوشمزه بود ولی نگام دنبال بشقاب اون بود.
_ گلوت درد نمیکرد؟
_ الان دیگه خوبم.
_ اگه معجزه هم میشد تو یه روز خوب نمیشدی.
آستین لباسمو بالا زدم و کبودی روی هر دوتا بازومو نشونش دادم.
_ از دیشب تاحالا دوتا سرم زدم.
_ چرا موهاتو خشک نکردی؟
نگاش مستقیم به حولهی دور سرم بود.
اینو فراموش کرده بودم.
بهسرعت حوله رو از روی موهام برداشتم.
کف دستمو توی موهای نیمه مرطوبم کشیدم و سعی کردم مرتبش کنم.
_ خودش خشک میشه.
_ توی زمستون با سر خیس و حال مریض اینور اونور میری؟
واسه اینکه جلو غر زدنشو بگیرم شال دورشونههامو روی سرم انداختم.
_ خونه گرمه… غذامو که خوردم میرم خشک میکنم.
واسه اینکه دیگه چیزی نگه سرمو پایین انداختم و مشغول خوردن شدم.
ولی همچنان حواسم بود که بهم زل زده.
تمرکزمو روی غذام گذاشتم ولی هر چند لحظه حواسم پرت پاستای اون میشد.
خوب منم پاستا دوست دارم…
الانم که هوس کردم کف دست پخت شوهرمو بخورم.
_ اینجوری زیر زیرکی نگاه نکن نگاهات چپ میشه…اگه میخوای بخوری بیا.
یکم بشقابشو سمتم هل داد.
یکم به اون و یکم به بشقاب نگاه کردم و از جام بلند شدم.
میزو دورزدم و قبل از اینکه بفهمه میخوام چیکار کنم روی پاش جای گرفتم.
بشقابو دوباره سمت خودم کشیدم با چنگال اون اامان لقمه رو خوردم.
توی کل این عملیات حتی یکبار هم به هامین نگاه نکردم.
فقط متوجهی خشک شدن بدنش پشتم بودم.
_ خوشمزه…
هنوز حرفم از دهنم کامل بیرون نیومده بود که سرمو چرخوند سمت خودش و محکم لبهامو بوسید.
بدون ترمشاهده کرد بدنمو سمتش چرخوندم و دستمو دور گردنش انداختم.
بوسیدنشو هم مثل دست پختش دوست دارم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن