همین که برگشتم با چهره سوالی و تقریبا گحرکت کرده کامیار رو به رو شدم ….
جبهه گرفتم و تو قلبم دعا میکردم چیزی نگوش داده باشه…
تو چرا همچین میکنی؟ در زدن بلد نیستی؟
ابروهاش تو هم گره خورد :
+ مهراد کیه ؟
دهنم باز موند …
بدبخت شدم پس متوجه شده….
همینجور با فک افتاده و دیدهای بیرون زده زل زده بودم بهش و مغزم کامل از کار افتاده بود…
شمرده شمرده و با حرص مجدداً جملشو تکرار کرد:
+ مگه با تو نیستم .. گفتم مه.. رادد… کی..یه؟
وای خدایا حالا چجور جمعش کنم اگه به بابا بگه حتما منو میکشه ….
مخم جرقه ای زد..
با لکنت اظهار کردم
م.. من کی گ.. گفتم مهراد؟
|🥀|
+ من خرم؟ … منو چی فرض کردی؟ خودم متوجه شدم …
ن..نه نه من اضافه کردم مهرا … مهرا دوستمه تازه با هم آشنا شدیم از بچه های دانشککف دست ترم اول ورودی بهمن ….
+ رو اعصاب من نرو افرا … اصلا مگه مهرا هم اسمه ؟؟؟؟
آآآ … آاره به خدا ا… نگوش دادی این اسمو؟؟؟ یعنی دختری از تبار خورشید ، بانوی مهربان….!!!!!!
+ خیله خب حالا نمیخواد واسه من فرهنگ لغت دربیاری…
این چه طرز حرف زدنه؟؟؟ تو چته؟؟
زبونم دراز شده بود…
اصلا تو چرا بی اجازه سرتو انداختی پایین اومدی تو اتاق؟؟
آروم شده بود هرچند کلا آدم آرومی بود ، ولی هنوز اخماش تو هم بود:
+ حواسم نبود … اومدم بگم من دارم میرم دیگه …
خب برو به سلامت…
+ همین؟!!!
چیز دیگه ای باید بگم؟؟؟ میشه مسیرنماییم کنی؟
+ نه …. خداحافظ
|🥀
از اتاق راهی شد و من نفس راحتی کشیدم …
گوشیو پرت کردم یه گوشه و خودمم ولو شدم …
حالا این اسم مهرا از کجا اومد و نجاتم داد؟؟! …
دیشب داشتم تو نت اسم دختر آیندمو سرچ میکردم ، دنبال یه چیزی بودم که به مهراد بخوره با این اسم رو به رو شدم….
یهو یاد مهراد افتادم و بار دیگر گوشیو برداشتم و شمارشو گرفتم …
هنوز یه بوق کامل نخورده بود که جواب داد..
+ چی شد چرا قطع کردی؟
این مرتیکه خر همینجور یهویی اومد تو اتاق نزدیک بود سکته کنم بعدم میگه حواسم نبود …
تازه اسم تو رو هم متوجه شده بود چیزی نمونده بود تو دردسر بیوفتم…
+ خب حالا چی؟ رفت؟
آره بابا شرش کم شد … تو کجایی الان؟
+ همچنان کنار جاده وایسادم منتظر تماست بودم که ادامه ححرکت کردو بشنوم .. ادامه کدوم حرف ما که همه چیزو اظهار کردیم …
|🥀
+ نه نبیان کردی!!! …. افرا یک کلمه بگو تو هم منو دوستم داری یا نه ؟؟؟
بعد از مکثی اینبار راحت تر از قبل به زبون اومدم، انگار دیگه تسلیم این عشق شده بودم ….
آره … دوستت دارم ….
آوای هووویی که از سر شوق کشید تو گوشم پخش شد …
یه ذره گوشیو از گوشم فاصله دادم و با خنده دیوونه ای نثارش کردم ……
با حرص و شوق گفت:
+ الهیییی من قررربونت برم کوچولوی من ….
تبسمم پررنگ تر شد….
من کوچولوام؟؟؟؟
+ آره دیگه ، تو کوچولوی خودمی بیبی…
خب حالا .. مهراد من باید برم دیگه ممکنه مولین اینا آوامو بشنون … چقد دیگه داری برسی ؟
+ والله دقیق نمیدونم باید جی پی اس بزنم اما حدودیش فردا بعد از ظهر اونجام … میرم هتل تا شامگاه استراحتی میکنم که بتونم بار دیگر رانندگی کنم ….
|🥀|
باشه منتظرتم …
+ خب دیگه من مسیر افتادم پشت فرمونم بهتره اگه یه شوهر زنده میخوای الان ازش قلب بکنی و اجازه بدی با دقت رانندگیشو بکنه آخه نمیدونم خانم در جریان هست یا نه ولی قلبیل تمام حواس پرتیامه
خنده کوتاهی کردم …
تو بیان کردن کلمه بعدیم دو قلب بودم ولی در آخر قلب به دریا زدم و بیان کردم…
مراقب خودت باش … عزیزم…..
صدای شادش گوشمو پر کرد:
+ دیده دلدادگیم … خداحافظ
خداحافظ…
تماسو قطع کردم و گوشیو محکم به قلبم چسبوندم …
این مرد چی داشت که منو اینجور جذب خودش کرده بود .. پس چرا کامیار تو این همه سال نتونسته بود اما مهراد فقط در عرض یک ماه شده بود صاحب دلم ، صاحب حیاتم … حتى صاحب عقلم …..
یاد کوچولو گفتنش افتادم و تبسمی جای گرفت رو لبام ….
دلم بی قرار متوجه شدن مردی شده بود که قبلا هیچوقت بهش توجه نکرده بودم و الانم واسم فقط یه عکس بود…
|🥀|
نمیدونستم لحظه ای که قرار باهاش رو به رو بشم چطور میشه ، اصلا قراره چه آدمی رو مقابل خودم ببینم …
گاهی فکر میکردم با دیده بسته دارم مسیری رو پیاده میرم و از هیچ چیزش خبر ندارم؛ نه خطراتش ، نه مسیرش، نه کسی که داره همجادهیم میکنه .
ولی هربار که دچار این ترمشاهده کردا میشدم مهراد با حرفاش نظرمو عوض ، و قانعم میکرد که راهمون درسته….
از نظر اون جای هیچ شک یا ترسی نبود …
همیشگی اطمینان میداد میشه همه کسم و تمام بی کسیامو یه نفره جبران میکنه. میاظهار کرد جوری توی پول غرقم میکنه که هیچ نیاز مالی به هیچ کس نداشته باشم …
میاضافه کرد هیچوقت تنهام نمیذاره…
●●○●□
دیشامگاهو تا صبح و صبح امروزگارو تا شامگاه نه خواب داشتم نه خوراک …
نمیدونم باید خوشحال باشم یا ناراحت فقط میدونم دلشوره بدی تو جونمه . با مهرادم حرف زدم اما حالا دیگه حتی اونم نمیتونست آرومم کنه ….
هربار مامان میسؤال کرد چته به دروغ میبیان کردم استرس مراسم چند روزگار دیگه رو دارم ….
صبحم با کامیار راهی شدم بازار ، دیگه هیچ جوره نشد بپیزیرامش….
طفلی چقدر هم خوشحال بود، مثل پروانه دورم میچرخید و گرون ترین چیزا رو انتخاب میکرد تا به قول خودش در شان من باشه ، ولی من رو هر کدومشون یه عیبی میذاشتم و ازش رد میشدم…
ازم میل داشت نهارو بیرون با هم بخوریم و بعدشم بریم بستنی بخوریم ولی من گرمی هوا رو بهانه کردم و برگشتیم خونه ….
|🥀|
یعنی مهراد هم این کارایی که کامیار میکنه رو برام میکنه ؟؟
یعنی اونم مثل کامیار دورم میگرده واسه مسرور کردن قلبم؟؟
آره دیگه حتما …
تازه این پول آنچنانی هم نداره و اینجوری میکنه مهراد که تو پول غلت میزنه ، تازه بهشدت هم دوستم داره ….
اینا چیزایی بود که روزگاری صد بار از ذهن منه بیست ساله ی بی تجربه عبور میکرد و هر سوال خودش جواب خودشو به درست یا غلط پیدا میکرد …
وقت حرکت کردن رسیده بود. همه خواب بودن.
●●○●●
آخرین تیکه لباسامو هم تو چمدون چیدم و یه بار دیگه چک کردم ببینم همه چیزو گذاشتم یا نه …
ویبره گوشیمو احساس کردم گشتم پیداش کردم و تماسو وصل کردم ….
جانم مهراد؟
چیکار میکنی عشقم؟
وسایلمو جمع کردم دارم چک میکنم که چیزی رو از قلم ننداخته باشم…
+ ول کن بابا جا گذاشتی هم فدا سرت خودم واست میگیرم …. زود بیا که منتظرم
باشه الان میام ….
|🥀|
گوشی رو قطع کردم و تو جیب مانتوم گذاشتمش …
نگاهی به ساعت انداختم دقیق دو و بیست دقیقه رو نشون میداد .
الان دیگه همه کاملا خواب بودن…
از شانس بدم امشامگاه داداش کوچیکه هم هوایی شده بود با تازه عروسش بیاد شامگاهو اینجا بمونه که به قول خودشون فردا تو کارا کمکم کنن …
آروم در اتاقو باز کردم و قبل از هر کاری حرکت کردم سر و گوشی آب دادم و مطمئن شدم همه خوابن ….
برگشتم تو اتاق یه پیام به مهراد دادم که اگه کسی تو کوچه نیست بیاد جلوی در تا اول چمدونمو بهش بدم ببره بعد خودم برم…
چمدون رو برداشتم و پاورچین پاورچین از خونه زدم بیرون….
دلم اومد تو دهنم تا به در حیاط رسیدم….
آروم جوری بیرون که صدای کشیدهی نده در حیاطو باز کردم ، چمدونو قد بلند کردم و سرمو بردم
که مهرادو دم در دیدم…
اصلا بهش توجه نکردم که کیه یا چه شکلیه ، وسایلمو دادم دستش و خودم اومدم داخل درو هم بستم…
مسیر حرکت کرده رو دوباره برگشتم و به خونه رسیدم
همین که پامو داخل خونه گذاشتم با احمد رو به رو شدم…..
هین کشیدهی کشیدم و دستمو گذاشتم روی قلبم …
هول کرده بودم ، هر کی اون لحظه منو با اون سر و وضع میدید راحت میدرک کرد یه سرّی زیر سرمه .
|🥀|
+ کجا بودی؟
هااان؟ هیچ .. هیچ جا … کجا بودم؟… راهی شدم دستشویی
+ با مانتو میرن کف دستشویی ؟
نگاهی به سر و لباس خودم انداختم خوب شد شلوارمو نپوشیده بودم
همینجور یه ساپورت مشکی پام بود با یه دو بنده مشکی به مانتو پوشیده بودم روش….
نه آخه سردم بود!!!!!
+ وسط تابستونه هاااا .
خب چیکار کنم سردمه بعد هم اینکه گفتم نکنه کسی از همسایه ها رو پشت بوم باشه زشته منو با تاپ ببینه …
+ افرا مطمئنی حالت خوبه؟؟ … نکنه تو خواب گرد شدی؟؟ آخه این وقت شب کی میره رو پشت بوم ….
بهانه خوبی کف دستم داد قصد کردم به همون جمله ای که گفت دامن بزنم آخه بدجور گیر سه پیچ داده بود به حرفام …
این وقت شامگاه وقت گیر آورده بود، هرچند تقصیری نداشت واقعا مشکوک بودم!!!!
وارد بازی شدم و خودمو زدم به اون راه …
با تعجب زل زدم به نگاهاش تو اون تاریکی و گفتم :
|||| داداش من اینجا چیکار میکنم؟
|🥀|
ابروهاش از تعجب راهی شد بالا
+ از من میپرسی ؟
گیج نگاهی به اطرافم انداختم و سرمو خاروندم
هاااااا…
بار دیگر نگاهی به لباسم انداختم و با تعجب گفتم:
!!! این چیه تنم؟؟؟ کجا داشتم میراهی شدم؟…. آها یادم اومد ، من تو رختخوابم دراز کشیده بودم که یهو بابا اومد اظهار کرد پاشو بیا بیرون یه ماشین برات خریدم گذاشتم جلو در بیا ببینش بینم خوشت میاد ازش!!
بذار برم بیرونو یه نگاهی بندازم!!!
سرخوش عقب گرد کردم و میل داشتم برم، قدم برداشتم اما همون نقطه وایساده بودم دریغ از یه سر سوزن جا به جا شدن !!! …
نگاهی انداختم دیدم کف دست مردونهای دورم حلقه شده و آواش تو گوشمه که داره میگه:
+ کجا میری دیوونه این وقت شامگاه …. بیا برگرد تو اتاق .. همش خواب دیدی ، بابا که اونجا خوابه …. بیدارم باشه اصلا پول داره که بیاد واسه تو ماشین بخره؟
چرخیدم طرفش:
باور کن خودش گفت پاشو بیا …
+ خواب دیدی خواهری … حالا هم زود برگرد تو اتاق بگیر بخواب …
|🥀|
ملول سرمو زیر انداختم و بهآرامی زیر لب باشه ای گفتم …..
خواستم برم که یه چیز یادم افتاد …
برگشتم پشت سرم .. احمد تقریبا رسیده بود وسط حیاط راستی داداش تو کجا میری؟
+ اگه اجازه بفرمایید میرم کف دستشویی
تک خنده ای کردم
آها برو برو …..
راهمو گحرکت کردم به سمت اتاق … خداروشکر موضوع رو جمعش کردم ، چیزی نمونده بود گندش دربیاد..
نزدیک اتاق که رسیدم دیدم زن احمد هم بیداره دم در اتاق رو به روییم وایساده منتظر …
با متوجه شدنش باز دلم از جاش کنده شد…. ای خدا بگم چیکارتون کنه ، اینا امشب چرا همه مثل جن شدن.
والا ساره تو دیگه چرا اینجا وایسادی؟
+ میخوام برم کف دستشویی ، ایرادی داره؟
آخه همه با هم؟؟! چتون شد.
یهو نصف شامگاهی
+ دیگه دیگه … اصلا تو خودت کجا بودی؟ این لباسا چیه تنت؟
هوووف حالا واسه اینم باید توضیح بدم …
هیچ جا بابا یه خوابی متوجه شدم پا شدم راهی شدم تو حیاط احمد منو مشاهده کرد بیدارم کرد فرستاد
داخل…
هنوز جملم کامل نشده بود که پقی زد زیر خنده و کف دستشو بهسرعت گذاشت جلوی دهنش که آواش بقیه رو بیدار نکنه …
ابروهام تو هم گره شد ، نگاه غره ای بهش راهی شدم و بدون حرف دیگه ای درو باز کردم راهی شدم داخل ….
بی توجه به ساره که اسممو صوت میزد در و پشت سرم بستم
تکیه دادم به در و به این اندیشیدم که حالا چه خاکی تو سرم باید بریزم ، چطور باید
برم
|
گوشیمو از جیبم بیرون کشیدم، انگشتمو ثانیه ای روی جای اثر انگشتش گذاشتم بلافاصله قفل صفحه باز شد.
تو همین مدت کوتاه شیشتا تماس از مهراد داشتم و یه اس ام اس…
اس ام اسو باز کردم..
+ چیشد افرا کجا موندی بدو دیگه ….
زود براش نوشتم:
مهراد گیر افتادم فعلا تو ماشین منتظر بمون ، احمد و زنش بیدارن تو حیاطن نمیتونم بیام مگه صبر کنیم تا برن بخوابن …
بعد از حدود یک دقیقه گوشیم یه ویبره زد …
پیامشو باز کردم نوشته بود:
+ باشه فقط هر کار میکنی زودتر ، دیگه داره دیر میشه …
رفتم یه گوشه جای گرفتم ، دیگه داشت خوابم میبرد.
پلکام سنگین شد و رو هم | افتاد
پای اولمو از در حیاط بیرون گذاشتم که با قدرت به عقب کشیده شدم و درد بدی تو پوست سرم پیچید…
پرت شدم روی زمین.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن