نقره حرفش را نمیزد و درد به قلب مالک میزد.
عاشق شد او را بگیرد، فشارش دهد و خواهش کند که حرف بزند.
– بگو، جوابت چیه؟
در این هیر و ویر، نقره خندهاش گحرکت کرد.
روی پای مالک نشسته بود و مالک با صورت بامزه و نگرانش نگاهش میکرد.
کمی اخم هم کرده بود..
– میخندی؟ دقیقا چیش خنده داره؟
نتوانست جلوی دهانش را بگیرد.
– صورتت، بهشدت بامزه نگاهم میکنی.
مالک باورش نشد، در این موقعیت خندهاش گرفته بود.
– منو مسخره میکنی؟
بیشتر خندهاش گحرکت کرد اما جلوی خودش را گحرکت کرد. نفسی کشید و سعی کرد به حرف مالک فکر کند.
البته جایی برای فکر نبود، جوابش مشخص بود…
– خودت جوابم رو میدونی مالک.
– نه، نمیدونم. میخوام خودت بهم بگی.
میترسید نه بگوید؟ اصلا مگر میشد نه بگوید.
این مرد اول ناجی اش بود و بعد شد دل و روحش!
شد تمام چیزی که میخواهد و همسر او شدن را مدتی بود در رویاهایش میمتوجه شد.
و حالا رویایش داشت محقق میشد…
– من میخوام که همسرت بشم.
مالک اول کمی نگاهش کرد و بعد سریع کف دست دور تنش پیچید و جسم زیباش را در آغوش کشید.
گردنش را بوسید و بعد کف دستش را.
– تا چند روز دیگه ازدواج میکنیم، دوست دازی کجا بگیریمش؟
نقره بدون هیچ فکر کردنی جواب داد:
– توی باغ پشتی، همون جایی که برای اامان بار کنار هم جای گرفتیم.
یادته؟ اونجا غذا خوردیم و من همون جا، همون شامگاه بهت علاقه من شدم.
میخوام پیش همون درخت پیمانمون خونده بشه.
– بچه خوک.
این را مالک گفت، نقره خم شد و مردش را عمیق بوسید.
#پارت_555
– نقره گوش کن به من، مساله جدیه.
باید بریم پیش خیاط.
لباست رو بدوزه، جواهرات باید بگیریم.
وای باید حمام کنی و بدنت تمیز بشه بسیار کار داریم.
فردای روزی که قرار ازدواج گذاشتند نقره با سر و آوای نگار از خواب بیدار شد.
اول با تعجب نگاهش کرد…
چون متوجه شده بود که مالک از دخترها خوشش نمیآید پس دلیل بودنش را پرسیده بود و نگار اظهار کرده بود که جناب طبیب او را فرستاده!
و حالا نگار داشت او را آماده میکرد تا به نزد خیاط بروند و نمیدانست باید چه لباسی انتخاب کند.
درحالی که شنل پوش داششتابزده از اتاق خارج میشدند بیان کرد:
– نمیدونم لباسم رو چطوری انتخاب کنم.
– پس از دیروز تا الان چیکار میکردی؟
لبش را گاز گراهی شد، او و طبیب شب پر هیجانی داشسریع. اولش مالک هراسیده بود دردش بگیرد اما انگار بعد از حرف هایی که زدند تمام حال بد و دردهایش پر کشیده بودند.
خودش قلبش رابطه خواست خودش هم لباس های مالک را از تنش کند.
دوست داشت مردش را حس کند…
و خب طبیعتا در آن لحظات به مقلب لباسش فکر نمیکرد.
– تو برام انتخاب کن، چیزی که بهم بیاد. همیشگی تو بهم لباس میدادی…
نگار چشم غرهای راهی شد و باز به او توپید اما در قلبش بهشدت شاد بود..
بلاخره یکی از دخترهایش به چیزی که لایقش هست رسید.
– آتنا کجاست؟
– اون درگیره، برگشتی میبینیش.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن