به پشت در تکیه زدم و بغض کرده گفتم:
_خدایا قرارمون این نبود، قرارمون یه زندکی اروم بود نه اینطوری
قلب نا ارومم با یاداوری حرفای اقا محسن دردش بیشتر شد
من از همه خجالت میکشیدم، حتی از روی بچه هام که هنوز بجهان نیومده برای زنده موندن دارن پا به پای من میجنگن و اینهمه درد متحمل میشن
_مائده مادر اومدی؟
_اره بی بی اومدم
اشکامو پاک کردم و رفتم داخل و لباسامو عوض کردم نگاهی به سیسمونی نقلی بچه هام کردم یه گهواره کوچیک که برای بچگی هام بود با دو دست لباس دخترونه و پسرونه
نگاهی به شکمم کردم که داشت تکون میخورد
_قربونتون بشم خودم حواسم بهتون هست نمیزارم هیچ کسی اذیتتون کنت
_مائده؟
_جانم بی بی؟
_بیا نهار بخور دیگه مادر
_دکتر چی اضافه کرد؟
_هیچی گفت بیشتر باید مراقب خودت باشی و قرصاتو به موقع مصرف کنی
_بهشدت باید مراقب خودت باشی مادر، ماهای اخره دیگه
تمام حواسم پی حرفای محسن بود
_بی بی؟
_جانم مادر
_مادر اقا محسن درمورد من چیزی گفته؟
_والا دیروز مادرش زنگ زد اضافه کرد میخاد برای امر خیر مزاحم بشن منم بیان کردم هرچی مائده بگه که یادم حرکت کرد بهت بگم
_چرا میخاد یه زن حامله بیوه زنش بشه؟
_والا مادر اون چیزی که من دربارشون فهمیدم اینه پسره بنده خدا زن داشته ولی چراکه اجاقش کور بود زنش ازش طلاق گحرکت کرده
_خب چرا میخاد بچه یه ادم دیگه رو بزرگ کنه؟ چرا من؟
_میگم که بنده خدا بچه ش نمیاد و علاقه زیادی به بچه داشته ادم با خدایی هم هست
_نمیخام بی بی
_هرطور خودت صلاح میدونی مادر ولی به فکر چند سال بعدت باش با دو تا بچه منم که یه پام لب گوره و معلوم نیس کی بمیرم
بغض کرده اضافه کردم:
_اینطوری نگو بی بی دلم میگیره
_باشه قربونت بشم غصه نخور خدا بزرگه بازم فکراتو بکن
نیازی به فکر نبود من نمیتونستم ولینتی های علی رو به کسی بسپرم
باید عاقلانه تصمیم میگرفتم من حتی امکان مرگم سر زایمان بالاست و معلوم نبود بچه هام کف دست کی میوفتادن؟
نگران اینده نامعلومم بودم، یک ماه دیگه بچهام بجهان میومدن و معلوم نبود باشم یا نباشم
تنها جاده حلی که داشتم زنگ بزنم به مادرجون و بهش بگم کجام و بچهامو بهش بسپرم
یک هفته بعد….
من مائده قبلی نبودم
خیلی به حرفای بی بی اندیشیدم
من دیگه حتی حوصله خودمم نداشتم چه برسه به اینکه بخام با یکی دیگه که از قضا خیلی پر شور برای زندگی مشترک رویا سازی میکنه حیات بسازم و ایندشو خراب کنم با امید های الکیم
وقت دکتر دلم بود حاضر شدم که برم مشاهده کردم اقا محسن از خونه ش که بغل خونه ما بود اومد بیرون و سمتم اومد
_سلام مائده خانم
سر به زیر بیان کردم:
_سلام
_اگر جایی میخاین برین برسونمتون سختتونه
_ممنون خودم میرم
_خواهش میکنم میخاستم هممدت درمورد موضوعیم باهاتون صحبت کنم و بهترین فرصته
ناچارا سوار شدم صنقلبی عقب ماشین
_فکراتونو کردین؟
_بله
_نتیجه ش؟
_راستیتش شما وضعیت من رو میدونین و اینم میدونین بچهام برام با ارزشن
پرید وسط حرفم
_بله میدونم، منم عاشق بچهام و اگر مادرم درمود مشکلم با بی بی صحبت کرده باشه میدونین که چقدر علاقم به بچها زیاده
_بله میدونم چی میگین اما شما از کل ماجرا خبر ندارین
_میشه لطفا بگین مطلع شم؟
_من بیماری دلی دارم و تحت نظر دکتر و هزار دوا و دکتر سعی دارم عادی حیاتمو بگذرونم اما وضعیت من معلوم نیس هر لحظه امکان داره قلبم از کار بیوفته
شما حاضرین با کسی ازدواج کنین که دوتا بچه داره و قلبش مریضه و ممکنه سر زایمان بره؟
سکوت کرده بود وقتی رسیدیم درو باز کردم و اضافه کردم:
_فکراتونو بکنین و درمورد مشکلم با مادر پدرتون صحبت کنید
پیاده شدم و راهی شدم
در اتاق دکترو زدم و رفتم داخل
_سلام مادر فداکار
_سلام خوبین
_بشین عزیزم
دکتر بعد از معاینه گفت:
_دز داروهاتو باید ببرم بالا
سری تکون دادم و تاسف بار بهم نگاه کرد
_ای کاش میتونستم بفهمم چرا اینقدر بی خیالی نسبت به این قضیه مهم
دختر جونت مهم تره یا بچه هات؟
مصمم و محکم بدون ذره ای تعلل گفتم:
_بچهام
متاسف سری تکون داد و داروها رو نوشت
از مطب بیرون اومدم و به طبقه پایین که داروخونه بود رفتم و داروهامو گراهی شدم
یک هفته بعد…..
_خب خداروشکر هردو سالمن و تا چند هفته دیگه بدنیا میان
دخترت عین خودته اروم ولی پسرت معلومه عین باباشه انگار بسیار عجله داره بیاد به این دنیای پر از مشکل
پر بغض تبسمی به کلمه عین باباش زدم
باباش بهشدت عجله داشت برای جهان اومدنش اما حالا کیلومتر ها دوره ازمون و حتی نمیدونه مایی وجود داریم
_مائده بسیار باید مراقب باشی ممکنه بچه سه هفته دیگه بجهان بیاد
استرس های منو دکتر بیشتر شد برای زایمان و قرار شد دکتر دلم با مولییی هماهنگ باشن برای زایمانم
تاکسی گراهی شدم و حرکت کردم
نزدیک چهار پنج روزگاری میشد که خبری از محسن نبود و به خیالم در ذهنش گذراندم بیخیال شده حقم داشت کی یه زن بیوه و حامله و مریض رو میخاست؟
دلم برای حاج بابام تنگ شده بود اخرین باری که رفتم پیشش سه ماهم بود و حالا هشت ماهه بودم
بعد اون اتفاقات که بازم برگشتم پیش بی بی
نخاستم چند وقت دیگه که شکمم اومد بالا مردم ببینن
روستا کوچیک بود و همه همدیگرو میشناختن و من روم نمیشد
بی بی خونه شو و زمینش رو فروخت و حرکت کردیم شهر
با هزار ضرب و زور یه خونه نقلی یه خابه تو پایین شهر گرفتیم و خرجمونو از مستمری حاج بابام و زمینی که برام گذاشته بود و من سپرده بودمش به عمو رمضان(رفیق حاج بابام) که توش کاشت و زراعت کنن و هرماه مبلغ پاما که در میاوردن نصفشو برام واریز میکردن زیستنو میگذروندیم
اما بعد زایمان حتما باید میحرکت کردم سر کار اینطوری نمیشد
در میزدن، بی بی راهی شده بود بازار و تنها بودم
فکر میکردم اقا محسن باشه زود مانتو و شالمو پوشیدم و رفتم درو باز کنم
با صحنه ای که مشاهده کردم خشکم زد
(محمد علی)
گیر کرده بودم تو زندگی که هیچ چیزی ازش به یاد نمیاوردم
زهره خیلی عوض شده بود بر عکس قبل همش بهم میرسید ولی جای خالی یکی همش احساس میشد تو دلم
یکی که هر شامگاه تو خابم تصاویر مبهمی داره
یکی که همه خاطراتم باهاشه
دلم برای رضا تنگ شده بود
بعد اینکه اون دختر رو فرستادم رفت اونم باهام قطع ارتباط کرد و از شرکت استفا داد و راهی شد
مادرمم دیگه عین قبل نشد و بسیار کم باهاش در ارتباطم
نمیفهمیدم اون دختر چی داشت که اینقدر براشون عزیز بود و این اذیتم میکرد که هیچی ازش یادم نمیاد
خسته شده بودو از خونه نشینی و از دور به کارا نظارت داشتن، زنگ زدم به دکتری که پنج ماه پیش بیان کرده بود اگر بعد ترخیص شدنم اقدام کنم سه ماهه میتونم بدوم و من به حرفش گوش ندادم
(امدم باز امدم با کلی ساز و اواز امدم😌
دیدین زنده س علی جانتون😐🔪یکم صبر کنین و فوش نمشاهده کرد بسیار خوبه اورین😎😂)
#عجول نباشین
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن