سؤالی نبود جملهاش.خبری بود و این یعنی میداند تا پیش پایش گریه کردهام.اگر این گریهها نبودند که غمباد میگحرکت کردم.
-روزگاری که داشتم برای مولینم تعریف میکردم که چرا دیگه نمیتونم تو اون فستفود به کارم ادامه بدم شما همه چیز رو گوش دادید و بلافاصله منو استخدام کرمشاهده کرد.من متوجه بودم که اصلا از من خوشتون نمیآد.اما برام سؤال شده…چرا منو استخدام کرمشاهده کرد؟
تکیه از دیوار گحرکت کرد و پس از اینکه صنقلبی را عقب کشید پشت میز نشست:
-چیزی به اذون نمونده.به عزیز قول دادم امسال روزه بگیرم.به سؤال پرسیدنت ادامه بدی از سحری جا میمونم بعد خودت باید به عزیز جواب پس بدی!
آن لحظه سؤالاتم آنقدر زیاد بودند که نخواهم بپرسم مگر روزگاره هایش را به خاطر عزیز میگیرد؟!
سبزیها را به همجاده پارچ آب روی میز گذاشتم تا زودتر شروع کند.ولی هنوز مصمم بودم بدانم.
-اگر به خاطر مشکلی که بین شما و برادرتون هست، منو اینجا استخدام کردین…
اجازه نداد جملهام را ادامه دهم و جدی نگاهم کرد:
-اون برادر من نیست!
واراهی شده و مات برجای ماندم و او متوجه این شد.
برادرش نبود؟
پس چگونه میشد عزیز مادر هردویشان باشد؟
شاید کینهاش انقدر زیاد بود که شیرزاد را دیگر به عنوان برادر خودش نمیدید.
-من…من نمیدونم مشکل بین شما تا چه حدی بزرگه.اما از اینکه بازیچه بشم خسته شدم.لطفا همین الان بهم بگید…اگر تمام کمکهای که به من کرمشاهده کرد با هدف قبلی بوده…اگر به خاطر اینه که یه جایی بین مشکلات شما و آقای شیرمرد قرار بگیرم، با پاهای خودم تسلیم میشم و برمیگردم به کشورم.اگر حتی قراره زنده زنده آتیشم بزنن بهتر از اینه که…
-داشتم…اما نظرم عوض شد!
خاموشی کردم.خودش باید جملهاش را ادامه میداد.من دیگر توانی برای مقابله نداشتم.
تکیهاش را به صنقلبی سلطنتیاش داد و با همان جدیت قبل ادامه داد:
-از استخدام کردنت هدف داشتم.ولی بعد از فوت فتانه خانم نظرم عوض شد!
چهرهام در هم مچاله شد و معدهام به جوش رسید.
نیاز داشتم کف دستم را جایی بند کنم؛ ولی محکم سر جایم توقف کردم.
-پس حس ترحمتون رو برانگیختم!
در سکوت فقط خیرهام ماند و من نفس منقطعم را پس دادم:
-اگر مامانم فوت نمیشد؛ اگر اینقدر بیچاره و ذلیل نبودم، قصد داشتید منو بازیچهی اون هدف مرموزتون کنید.بگید…حرف بزنید…هدفتون چی بود؟
-نظرم عوض شد.اما کاملا منصرف نشدم!
خندیدم.ناباور…تلخ!
چه انتظاری داشتم؟
که یک نفر اینگونه بیقید و شرط به من کمک کند؟
من را از مرگ نجات دهد.
کمک کند پیکر بیجان مادرم روی زمین نماند.
کمک کند یک جای خواب و یک غذای گرم داشته باشم.
حمایتم کند و هیچ انتظاری در مقابلش نداشته باشد؟
مردمکهایم میلرزیدند و کاری به جز چشم دوختن از دستشان برنمیرسید.
باید منتظر یک بلای بزرگ آسمانی میماندم؟
-یعنی چی؟
کف دستمال روی لبش کشید و همزمان با ریختن آب در لیوان بلورین بدون کوچکترین پستی قد بلندی لب زد:
-فعلا جواب همهی سؤالهاتو نمیگیری.ولی در جواب یکیشون میتونم بگم که من از تو بدم نمیآد…نمیاومد… تو توی خونهی منی و گفتن یه سری نظرات مردونهای که از تو توی ذهنم دارم درست نیست.پس بدون درگیر کردن ذهنت به کارت ادامه بده…
لیوان را گراهی شد و آن را مانند متشخصترین مرد جهان به لب هایش نزدیک کرد.من قدرتش را دیده بودم.اینکه چگونه بیدردسر میتوانست هر مشکلی را حل کند.
قبلترها به من امید میداد.ولی حالا داشت کم کم ترس را در قلبم بیدار میکرد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن