زبونشو توی دهنش چرخوند و گفت:
-خوبه! پس بالاخره سروکله ات پیدا شد!
اینو گفت و بعد خم شد و گوشه ی لباسم رو گحرکت کرد و عین یه تیکه آشغال از روی سکو قد بلندم کرد.
با عصبیت زیادی خودمو کج کردم و سؤال کردم:
-هی!؟ چیکار میکنی؟ کف دستمو شکوندی…ولم کن!
پرتم کرد سمت در و دست برد توی جیبش و درحالی که بابرآشفتهت و سرعت زیادی دنبال دسته کلید این خونه میگشت پرسید:
-کف دستتو شکوندم !؟ من الان باید تورو عین چی اونقدر بزنم صوت سگ بدی.. واق واق کنی…
نگاههام با تعجب روی صورتش به گردش دراومد.
نمیدرک کردم اون به چه دلیلی اینقدر از من ناراحت و خشمگینه !؟
اونقدر دنبال کلید گشت تا بالاخره پیداش کرد.اومد سمت در.
نگاهی غضب الود به من انداخت و کلید رو توی اون قفل زهوار در حرکت کرده فرو برد.
گرچه مشاهده کردنش بعداز اینهمه مدت دلچسب بود ولی با راهی شدارش گند زد به حالم که خودش به اندازه ی کافی واسه بد کردن اوقاتم کافی بود.
سگرمه هام رو زدم توی هم و اظهار کردم:
-کی ؟ تو ؟ تو منو بزنی !؟ تو کی هستی نه میخوای به خودت این اجازه رو بدی که کف دست رو من بلد بکنی!؟
درو وا کرد.کلید رو عقب کشید و بیرون آورد و بعد هم چپ چپ و غضب آلود نگاهم کرد و اضافه کرد:
-من کی ام اره !؟ میگم الان بهت …میگم من کی ام!
درو با عصبانتی زیادی هل داد کنار و بعد هم برگشت سمت موتور گرونقیمتش و اول اونو برد داخل حیاط…
درو با عصبانتی زیادی هل داد کنار و بعد هم برگشت سمت موتور گرونقیمتش و اول اونو برد داخل حیاط.
نگاههام با تعجب روی نیمرخش که حتی تو اون حالت هم شدت عصبانیتش مشخص بود به گردش دراومد.
نمیمتوجه شدم جرا اینقدر ازم برآشفتهه.
آخه مگه من چیکار کردم !؟
حتی هم اگه کاری کرده باشم به اون چه ربطی میتونست داشته باشه که اینجوری واسم خط و نشون میکشید!؟
موتورش رو که برد داخل برگشت سمت من.
پیدا بود بهشدت وفته منتظره من برگردم خونه و اینجوری از خجالتم دربیاد.
بازوم رو گرفت و با برآشفتهت زیادی اومد سمتم.
این عصباینت اونقدر زیادی بود که ناخوداگاه کیفمو دو کف دستی گراهی شدم و عقب راهی شدم و با ترس جویا شدم:
-چیکارم داری؟ چرا عین سگ هار به من میپری!؟
غضب الوده تر شد.
من حتی ساییش دندوناشو روی هم کاملا احساس میکردم.
با غیظ بیان کرد:
-فعلا که گیر این سگ هار افتادی و خیلی جوابها باید بهش پس بدی…
اگه بگم دلم از ترس و اضطراب به تپش افتاد دروغ نبیان کردم.
و این ترس وقتی بیشتر و بیشتر شد که یادم اومد هیچکس توی خونه نیست.
آب دهنمو قورت دادم و همونطور که عقب عقب میحرکت کردم گفتم:
-آخه تو چیکاره حسنی که من بخوام بهت جواب پس بدم ؟ اصلا تورو سننه !؟
زیر لب زمزمه کرد:
-حالیت میکنم ساتین…
اینو اضافه کرد و هجوم آورد سمتم…
هجوم آورد سمتم و من تا چرخیدم که در برم اون به سرعت خودش رو بهم رسوند و با چنگ زدن بازوم تونست نگه ام داره و دنبال خودش بکشونم داخل.
ناخوداگاه دچار ترس و وحشت شدم.
مضطرب یودم با اینکه دقیقا نمیدونستم چرا داره باهام اینجوری راهی شدار میکنه!
پرتم کرد به عقب و درو محکم بست و قدم زنان اومد سمتم.
هریک گام که اون جلو میومد من یک قدم به عقب برمیداشتم.
از یه جایی به یعد دیگه جلوتر نیومد زیرا از حرکت ایستاد و جویا شد:
-این یه هفته کجا بودی !؟
عجب رویی داشتا! ابروهام رو بهم نزدیک کردم تا فاصله شون کم بشه و طرح اخم بگیرن و با صورت عبوسم بهش بفهمونم سوالی رو پرسیده که هیچ ربطی بهش نداره :
-چرا فکر میکنی من خودمو موظف میدونم بهت جواب پس بدم !؟
اون خشم و غیظ توی صورتش بیشتر و بیتشر شد.
پثل یه گاو وحشی نفس میکشید.
پره های بینیش بازو بسته میشدن و انگشتهاش گاهی جمع و گاهی باز!
انگار داشت مشتشو واسه جنگ و جدال آماده میکرد.
با دقت بهم نگاه دوخت و اظهار کرد:
-به بهونه ی کار تمام وقت مادر ساده لوح و مادربزگتو پیزیرادی و کجا راهی شدی هااا !؟
آب دهنمو قورت دادم و بیان کردم:
-میرم سرکار!
آواشو برد بالا و گفت:
-رو پیشونی من نوشته الاغ؟ جواب درست و حسابی میخوام ..یالا…کجا بودی این یه هفته ؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن