پوکر نگاهش کرد.
_نه جناب فیلسوف نمیدونم….خودت بگو!
_اینه که تا میلمون به کسی نره نمی تونیم براش یه قدمم برداریم! الان این خوبه که مهتاب به عنوان یه دختر شاد و سرزنده اومد تو خونه ی تو و توی اوج جوونی راهی شد زیر یه خروار خاک؟ اصلا مهتاب به کنار، خودتو ادم نیستی که از وقتی که مرده بعضی وقتا مثل دیوونه ها راهی شدار میکنی؟
سرش را میان دستانش گرفت. حقیقت مانند سیلی بر صورتش ضربه میزد و او تحمل پذیرششان را نداشت. ای کاش می توانست به او بگوید ماجرا به همین سادگی نیست و از حرکت ایستادگی هایش هم نتیجه ی عکسی داده.
بی حرف از جایش بلند شد و به سمت در رفت که اصلان کف دستش را از پشت کشید.
_حالا کجا میری؟ غمگین شدی؟ به خدا منظور بدی نداشتم.فقط نمی تونم ببینم دستی دستی داری خودت و زیستنت رو نابود میکنی.
به زور تبسمی زد:
_نه داداش…ناراحت نشدم. درست میگی .هرچی سرم میاد تقصیر خودمه. ماجرای منم شد مثل اونی میاد ابرو رو درست کنه میزنه نگاهو کور میکنه. اومدم خیر سرم احترام بزارم به اون بزرگتری و کوچکتری که وجود داره، اما خودم و مهتابو بدخت کردم. ستاره هم می خواد بشه دومیش…. به هر حال….نمی گذارم اینجوری بمونه.الانم باید برم پیش علی …از وقتی اومدم هنوز پیشش نراهی شدم.کم کم دارم همه چی رو به باد میدم.
با مکث کف دستش را رها کرد
_باشه اما کمکی تمایل داشتی خبرم بده حتما
لبخند تشکر امیزی زد:
_مرسی داداش ،حتما!
از او خداحافظی کرد و به سمت استودیوم حرکت کرد…
با اینکه خواننده گروه او بود ولی با این حال خوب می اطلاع داشت علی اجازه نمی دهد یک روزگار کار بقیه ی اعضای گروه مختل بماند و اجازه دهد استودیو بسته شود.
انگار تنها عضو بی نظم و مسلما اصلی گروه خودش بود که حتی وقتی که به تهران برگشت با بیخیالی همه چیز را پشت گوش انداخت و قدم از قدم برنداشت…. ولی هرچه بود دیگر کافی بود…بی مسئولیتی هم حدی داشت.باید از همین حالا کارش را شروع میکرد تا شغلی که تمام جوانی اش را به پایش گذاشته بود به همین راحتی از کف دستش نرود.
با قدم هایی که سعی در کش دادنشان داشت وارد شد…. راستش را میبیان کرد کمی از واکنش علی می ترسید!
طاما نکشید که همهی افراد گروه از نوازنده گراهی شده تا نظافت چی و کارکنان متفرقه، دورش جمع شدند و هر کدوم به گونه ای حالش را می جویا شدند.
به ناچار با تک تکشان سلام و احوال پرسی کرد و چند دقیقه ای بعد به زور خود را به اتاق علی رساند.
می خبر داشت از امدنش خبر دارد ولی عمدا به پیشوازش نیامده.
ارام در زد و وارد شد . علی حتی زحمت سربلند کردن هم به خودش نداد.
_چی می خوای؟
در را بست و جلو امد
_سلام عرض شد اقا علی!
_بقیش؟
ابرویی از لحن طلبکارش بالا انداخت. چطور می خواست از قلبش دربیاورد خدا می دانست.
_با اجازتون اومدم از یه مدیر برنامه ی بدخلاق اجازه بگیرم اگه میشه تو استادیوم شخصی خودم کار کنم.
بهشدت زودتر از انچه که صدرا فکرش را می کرد تکه کلامش را گرفت.
از جایش کشیده شد و به سمت کتش حرکت کرد.
_درست میگی….اون کسی که باید بره منم نه تو.
صدرا با خنده کف دستش را کشید و به زور نگهش داشت.
_عه عه کجا ….تو که انقدر ناز نازی نبودی مدیر برنامه جون. به جان خودت فقط به خاطر تو اومدم.وگرنه حالا حالا ها خیال نداشتم اینورا پیدام بشه.
با بدخلقی کف دستش را پس زد.
_ول کن کف دستمو…مگه اون روزگار بهت نگفتم دیگه نمی خوام ریختتو ببینم….الانم اگه می بینی اینجام به خاطر اینه که اینجا امانت بود کف دستم،حالا که خودت اومدی دیگه نیازی به من نیست….چند روز دیگه میام واسه تسویه حساب اون همه سگ دویی که برات زدم.
بی توجه به پس زدن هایش به سمت مبل هدایتش کرد.
_بیا بشین ببینم این چرت و پرت ها چیه میگیی؟تو اگه دو روزگاره نباشی اینجا رفته رو هوا! رفیق نیمه جاده شدی؟
این حرفش مانند دینامیت علی را به آوا دراورد.
_من..من رفیق نیمه راهم یا تو؟ من دو روزگار مونده به کنسرتی که ۱۰ هزار نفر رزروی داره دو در کردم یا تو؟؟؟ میدونی من چی کشیدم تو این چند وقت؟ بعد ۸ ماه تعطیلی که ترانه نویس متن نوشت و نوازنده ها کلی تمرین کردن بالاخره راضی شدی کنسرت بزاری، اونم کنسرتی که به راحتی زدی زیرش و من موندم یه گروهی که از کف دستت آسی شدن و طرفدارایی که این همه منتظرت بودن.
واقعا نمی اطلاع داشت چه بگوید .با شرمندگی لب زد….
_به خدا شرمندم….تو این چند وقت از زمین اسمون واسم می بارید…یعنی مامان چیزی بهت نگفته؟
_شرمندگی تو به درد من نمی خوره .
عمه هم هیچی ناضافه کرده. فقط اون سری اصلان اومد بیان کرد باز با بابات دعوات شده و من باید اعلام کنم به علت بیماری افتادی بیمارستان و نمی تونی کنسرت رو اجرا کنی ” کمی به جلو خم شد و پوزخند زد “تو این داداشو نداشتی می خواستی چیکار کنی؟ فیلم های دختر به بغلتم که اون گردن گرفت…تو لایو اضافه کردم هرچی فیلم و عکس بوده متعلق به برادرته نه خودت! اصلا از جناب صدرا محرابی بعیده با طرفداراش بد حرکت کرداری کنه،ارواح عمش!
نیشش از پیشنهاد های نجات دهنده ی اصلان باز شد.
با خنده مشتی به بازویش زد:
_با عمه ی من چیکار داری نکبت.خوبه به عمت توهین کنم!
کمی نیم خیز شد و اضافه کرد:
_مختاری ،فقط محض اطلاع باید بگم عمم مولین خودته. من رفتم.
_ تف سربالا که میگن تویی دیگه،چیکارت میشه کرد.” کف دست روی پایش گذاشت و مجبورش کرد بار دیگر بنشیند” جان صدرا بشین تا برات تعریف کنم چی شده .بعد اگه متوجه شدی حق با من نیست هرجا تمایل داشتی برو.
به ناچار جای گرفت. حرصی هوفی کشید و گفت:
_باشه بگو….وای به حالت قلبیلت منطقی نباشه.
نفس عمیقی کشید و شروع به حرف زدن کرد:
_خودتم که مشاهده کردی بعد مرگ مهتاب دیگه قلب و دماغ هیچ کاری رو نداشتم.”خنده ی تلخی کرد”حالا نه که فکر کنی از دلدادگی و عاشقی بوده ها ،نه!اتفاقا اون مهتاب بیچاره تو این همه سال از من یه چیز نمتوجه شد اونم عاشقی و محبت بود…..عذاب وجدان داشتم،انقدر تو این سالا خودمو درگیر کار کردم که یادم رفت یه دختر با هزار تا امید و ارزو تو خونم هر ساعت از شامگاهانه روز منتظرمه.
بگذریم….گذشت و گذشت تا یکی دو ماه پیش که بابا باز گیراش شروع شد و تمام حرفشم این بود که باید ازدواج کنم ،اونم با ستاره!
با تعجب جویا شد:
_ستاره؟ خواهر مهتابو میگی؟
اهی کشید و سر تکان داد:
_اره خواهر متهاب.
_اخه مگه دختر قحطه که با خواهر زنت ازدواج کنی؟
شانه ای بالا انداخت.
_انگار قحطه که گیر دادن فقط این می تونه برای کسری مادری کنه و بقیه دخترا براش نولیدری سیندرلان…. حالا اینارو ول کن ، من زیاد به حرف های بابا توجه نکردم تا دو شب قبل کنسرت که فهمیدم سرخود رفته تاریخ عقد گذاشته….خلاصه این شد که دعوامون بالا گرفت من از خونه زدم بیرون و راهی شدم کلبهی جنگل….
مکث کرد، لازم بود ادامه اش را هم بگوید؟ قطعا بله! اصلا اصل ماجرا همان قسمت بود.
علی با کنجکاوی گفت:
_خوب بعدش چی شد که اون عکس و فیلم ها اومد بیرون؟
سوالش را بی جواب نگذاشت….جایگاه علی کم از اصلان نبود.
همه چیز را بی کم و کاست اضافه کرد، انقدر گفت و گفت تا زمانی که علی با چشام وق زده نفس هم نمی کشید.
بشکنی جلوی دیدهانش زد
_هوی زنده ای؟
شک زده لب زد:
_صدرا!
_جانم داداش!
_زن گراهی شدی؟
سر تکان داد
_اره
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن