رمان ناجی پارت ۳۴

_نه خب سرتون درد میکنه برید حموم بدتر میشید. بگیرید بخوابید خوب میشید.

بهانه ی الکی می اورد صدرا هم این را به خوبی درک کرد که با قهر به پهلو دراز کشید و پتو را روی سرش انداخت.

با لحن قلبخور و نچندان ارامی اضافه کرد:

_اصلا نیا… چه ناز میکنه واسه من.انگار می خوام بخورمش!

چکاوک درمانده مسیر رفته را برگشت. عمرا اگر طاقت قهر کردن او را داشته باشد.

صدرا بد عادتش کرده بود. دوست نداشت هیچ چیز به غیر از مهربانی از او ببیند.

گوشه ی پتو را گحرکت کرد و ارام گفت:

_آقا….از کف دستم ناراحتید.به خدا منظوری نداشتم. پاشید یه لحظه…

_چکاوک برو حصلتو ندارم.سرم داره میترکه، می خوام بخوابم.

پتو را بیشتر کشید…. که صدرا هم متقابلا سفت تر ان را چسبید.

_ول کنید اینو ….. یه لحظه منو نگاه کنید ببینید چی میگم.

کلافه پتو را کنار زد و از لای چشمان سرخش نگاهش کرد .

شمرده شمرده اضافه کرد:

_بهت میگم برو بیرون.

_نمیرم…. تا باهام اشتی نکنید همینجا می مونم.

سر دردش هر لحظه بدتر می شد. فقط قلبش می خواست کف دست به سرش کند.

دیگر حتی میل به ماساژ گراهی شدن هم نداشت.

_مگه بچم که قهر کنم؟

با پروگری که خودش هم نمی دانست از کجا پیدا شده جواب داد:

_ اگه نبودید که اینجوری نمی کرمشاهده کرد.

لپش را باد کرد و نفس حرصی اش را از گوشه ی لبش بیرون داد.

همین مانده بود این دختر ،بچه خطابش کند.

البته اگر با خودش رو راست می بود واقعا از کف دستش غمگین شده بود قهر کرده بود. اینکه چکاوک به طرز واضح و عیانی در تمام مدت هممنزل بودنشان از او فاصله می گحرکت کرد به مزاجش خوش نمی‌امد.

هیچ وقت این ازدواج اجباری را به چشم یک ازدواج صوری نگاه نکرده بود. حداقل تا زمانی که چکاوک نخواهد از او جدا شود و پِی حیات خود برود.

متکایش را به کناری پرت کرد و دستش را روی تخت کوبید.

_باشه … بیا بشین.

چشم درشت کرد و گُنگ جویا شد:

_کجا….

هوف محکمی کشید.دختره ی خنگ…. معلوم نبود واقعا گیچ است یا خودش را به گیجی میزند.

_ خانم خنگ ، بیا بشین رو تخت …..

_هان..یعنی…باشه.

با مکث روی تخت جای گرفت که با گذاشته شدن سر صدرا روی ران هایش رسماً نفسش حرکت کرد!!

صدرا بسیار راحت بود یا او بیش از حد معذب؟

فقط خدا می خبر داشت تا الان چند بار کلمه‌ی غلط کردم با خود زمزمه کرده بود.

صدرا بی توجه به بدن منقبض شده اش جای سرش را درست کرد و در حالی که پتو را روی خود می‌کشید گفت:

_شروع کن ببینم چیکار میکنی چکاوک خانم.

نگاه ارامی گفت و با کف دست های لرزان در شیشه را باز کرد.

حس میکرد بدنش درحال گر گحرکت کردن است…. هیچ وقت در این حد نزدیک هیچ مردی نشده بود….

البته قانون دوری از مردان را خود صدرا همان روزگار در جنگل شکسته بود ولی باز هم عادت نزدیکی به او را هم نداشت!

با چند نفس عمیق خود را کمی ارام کرد…..چند قطره روغن روی شقیقه هایش ریخت و با نوک انگشت پخش کرد.

برخلاف صورت و تن داغ شده اش، نوک انگشتانش منجمد شده بود و برخوردشان با پوست گرم صدرا تضاد عجیبی به وجود اورده بود. به طوری به خوبی گرم شدن انگشتانش را حس می کرد.

به صورت دروانی از کنار شقیقه تا وسط پیشانی را ماساژ داد و چند طره مویی که جلوی پیشانی اش امده بود را کنار زد…..انگار لجباز تر از این حرف ها بودند، که بعد از چند بار تلاش بار دیگر سرجایش برگشسریع.

بدون فکر کف دستان چربش را در سر خودش برد و تل شانه ای بنفشش را دراورد و ارام،طوری که صدرا متوجه نشود، ان را به سرش زد‌‌.

صدرا انقدری در خلسه ی نوازش هایش فرو حرکت کرده بود که متوجه ان جسم پلاستیکی روی موهایش نشود.

نوازش های کف دستش انگار شفا بخش بودند…..شاید هم از انگشتان سردش معجزه می‌بارید که به چند دقیقه نکشیده ارام خوابش گراهی شد. این دختر ذاتش ارام و بی شیله پیله بود ، زیاد هم عجیب نبود که نوازش هایش هم مانند خودش لبریز از ارامش باشند!

حدود نیم ساعتی بود که به طور مداوم مشغول ماساژ دادن ان قسمت بود.

انقدری به کارش ادامه داد که حس می کرد کف دستانش می خواهند از مچ قطع شوند.

چند لحظه ای کف دست از کار کشید.

قبل از اینکه دوباره شروع کند توجه اش به نفس های منظم و شمرده شده ی صدرا جلب شد.

خداروشکر خوابیده بود….پس دیگر نیازی هم به ماساژ دادن نبود.

نفسی راحتی کشید و کف دستانش را با کف دستمال کاغذی درون جیبش تمیز کرد.

از اینکه توانسته بود برای صدرا کاری انجام دهد واقعا خرسند بود ،ولی وضعیتشان تنها چیزی بود که قلبش می خواست هرچه زودتر از شرش راحت شود……انگار متکا را ازش گرفته بودند که روی پاهای بینوای او خوابیده بود!

سعی کرد بدون بیدار کردن او کمی پاهایش را تکان دهد اما تلاشش بی ثمر ماند…..اصلی ترین قلبیلش هم این بود که بجز سر، بخشی از شانه ها و سینه اش را هم روی پاهایش گذاشته بود و درنتیجه جفت ران هایش خواب رفته بودند و سوزن سوزن می شدند…..

به اجبار بی حرکت ماند تا حداقل خواب صدرا را به هم نزند.

چند باری وسوسه شد تا بیدارش کند تا بلند شود، ولی به ثانیه نکشیده خودش به شدت سرزنش ‌می‌کرد و دوباره سرجایش می جای گرفت.

خسته نگاهش را روی صورت صدرا سوق داد…. اگر بی انصافی نمی کرد باید میاضافه کرد صدرا قشنگترین ، شاید هم جذاب ترین مردی بود که در عمرش دیده بود.

وسوسه شده کف دستش را برای نوازش ته ریش های قهوه ای رنگش جلو برد ، که در لحظه ی اخر به خودش امد و ان را عقب کشید.

ای وای ارامی زمزمه کرد و دستش را غلاف کرد. همین یک کار را نکرده بود که نزدیک بود به شاهکار هایش اضافه شود.

دروغ چرا صدرا را با ته ریش به‌شدت بیشتر دلبسته شد و حس می کرد اینگونه صد برابر عاشق شدنی تر می شود!

دقیق نمی دانست در این مدت کوتاه از زندگی مشترکشان چند بار جلوی خودش را گحرکت کرد تا به او نگوید حق زدن ریش هایش را ندارد!

شاید لفظ زندگی مشترک مناست وضعیتشان نبود ولی چه می‌شد کرد.

تنها امیدش به اینده وجود این مرد در زندگی اش بود….یک لحظه تصور نبودنش خودِ خود جهنم بود. حداقل با اینکار می توانست این حیات را ابدی تلقی کند.

ولی هرچه بیشتر فکرش را می کرد، می‌متوجه شد خوب شد که هیچ وقت چنین خبطی را نکرد و جلوی صدرا طوری وانمود نکرد که انگار این زیستن را جدی گراهی شده ….. بهترین کار همین بود. چراکه

واقعا نمی اطلاع داشت به چه عنوانی می توانست چنین حرفی را بزند! حتما همسر اجباری و صوری.

شاید هم همخانه ….یا یک دوست!

عجیب بود…صدرا برایش همه چیز بود و هیچ چیز نبود‌…. هیچ کدام از نسبت هایشان نه انقدر واقعی بودند که رویشان حساب باز کند نه انقدر کمرنگ و ناچیز که نامشاهده کرده شان بگیرد!

واقعا اگر کسی می سؤال کرد چه نسبتی با او دارد باید چه جواب می داد؟

دستی به صورتش کشید تا افکار مزاحم را کنار بزند. اصلا هرچی… به کسی چه چه نصبتی با هم دارند؟! حالا نه که در این شهر به‌شدت هارا می شناخت.ولی با این حال چیزی از افکارش کم نمیشد.

لعنتی …. خود درگیری دیوانه اش کرده بود…. اگر جهان هم کف دست از ازارش برمی داشسریع خودش ول کن ماجرا نبود.

بالاخره یک چیزی برای روانی شدن پیدا می‌کرد.

نگاه کج دیگری حواله صورت غرق در خوابش کرد…..نه…..کف دست بردار نبود. ان حس پر از شیطنت درونش تا به هدفش نمیرسید بی خیال نمیشد.

لب پایینش از شدت نفس های هیجانی که با دهان باز می کشید خشک شده بود.

با نوک زبان تَرَش کرد و دستش را با ترمتوجه شد جلو برد.

یک نوازش کوچک که اشکالی نداشت!

اصلا از کجا معلوم که دیگر چنین فرصت خوبی نصیبش شود.

در تصمیم به‌یک‌بارهی کف دستش را روی صورت صدرا گذاشت.

لبخندی به پهنای صورت زد….حس میکرد قله اِورست را فتح کرده.درست بود که چند دقیقه پیش هم داشت پیشانی اش را نواز می‌کرد ولی فرق این کجا و ان کجا…..

با هیجان نگاهی به در کرد …..نکند کسی ناقافل وارد شود؟!

انگار خودش هم باورش شده بود کار خیلی شاق و خطرناکی انجام داده.

نوک انگشتانش از برخورد با ان ته ریش زبر به قلقلک افتاده بود.

گوشه ی لبش را گزید تا شاید جلوی زیر و رو شدن قلبش را بگیرد.

عامل این حسش را دقیق نمی خبر داشت…ولی برایش تازگی داشت.

احساسی داشت که مطمئن بود هیچ وقت تجربه نکرده….

چند دقیقه ای به همین منوال گذشت… انگار شانس با او یار نبود که بلافاصله عذاب وجدان گریبانگیرش شد و تمام حال خوبش را ویران کرد….

تکان ریزی هم که صدرا زیر دستش خورد مزید بر علت شد تا با وحشت انگشتانش را عقب کشید و بدو بیجادهی نثار خودش و کارهایش کند.

شانس اورد بیدار نشد وگرنه مجبور میشد حسابی برای این موضوع خجالت بکشد.

شاید برای بسیار ها چنین چیزی مسخره باشد اما….چکاوک دختری نبود که مثل دیگران راحت و بدون دقدقه زیستن کرده باشد.

تا بود و بود گوشش با حرف هایی پر می‌شد که گاهی برای عمل کردن به انها مجال نفس کشیدن هم نداشت.‌‌…

نامردی بود اگر می بیان کرد این موضوع فقط مختص به خودش بود و زنان و دختران دیگر روستا از از ان بی نصیب می ماندند!

بعضی افکار انقدر تو خالی و پوچ بودند

که بودنشان جز عقب ماندگی چیزی نمی اورد.

ولی با این حال خودشان به این افکار دامن می‌زدند و ان را برای نسل های بعد و بعد تر استوار تر می کردند.

انقدر ادامه می داند که ناخوداگاه زنجیر های زنگ زده اش روز به زور زخیم تر و همه گیرتر می‌شد‌.

کم هم نبود این عاملان تباهی که اکثرشان دامن گیر زنان می شد.

اگر مثال می‌زد که تا فردا صبح هم تمامی نداشت…..نمونه اش همین شوهر دادن دختران در سن کنم، که چکاوک به خاطر به هم خوردن نامزدی اش تا این سن در امان مانده بود و اخر هم نتیجه اش شد صیغه‌ی ان پیرمرد شدن.

نمی درک کرد چرا ادم های دور و برش تمام زنان را به نگاه هرزه می‌دیدند که می‌اضافه کردند اگر دخترانشان را همان مدتی که به بلوغ می رسند شوهر ندهند به بیراهه کشیده می‌شوند ….. و همین می‌شد قلبیل و برهانی برای منع کردنشان از درس خواندن و پیشرفت کردن.

گاهی اوقات دلش خیلی از این حرف ها می گحرکت کرد…. چرا کسی نمی درک کرد اگر دختری درس بخواند و در جامعه حرکت کرد و امد کند سرانجامش به بی بندوباری ختم نمی‌شود و می تواند انقدر موفق شود که همه حسرتش را بخورند.

اصلا این ها به کنار… جاده حلی جز شوهر دادن زوری و بریدن و دوختن های سر خود نداشتند که هر کدام را وادار می کردند با مردی زیستن کند که جهانیشان از هم سواس….

اه پر حسرتی کشید و بی حواس دست در موهای صدرا برد…. هیچ وقت ان روزگاری که خبر مرگ تنها دوست صمیمی اش نقل دهن زنان روستا شد را از یاد نمی برد….همسن هم بودند اما انگار زودتر از هر چیزی که تصور می کرد پر کشید و راهی شد…..

خوب به یاد داشت ان روز را…. دقیقا سه سال پیش بود که دم دمای غروب خبر مرگ فاطمه به گوشش رسید…. سخت بود گوش دادن و لمس کردن داستانی با پایان تلخ… دختر ۱۴ ساله ای که برای به جهان اوردن انسان دیگر خودش جان داده و چند دقیقه بعد از به جهان امدن فرزندش پلک بست و دیگر باز نکرد….

پوزخندی زد و با پشت کف دست اشک های روان شده اش را پاک کرد….کف دست خودش نبود …. ولی وقتی یادش می امد چگونه غریبانه جان سپرد دلش اتش می گحرکت کرد و می خواست باعث و بانی اش هایش را اتش بزند .کاری که هیچ وقت از پسش بر نمی امد….شاید هم او زیادی احمق بود که انتظار داشت شوهر فاطمه سن کمش را در نظر بگیرد و چند سالی قید بچه دار شدن را بزند….البته خودش هم خوب می اطلاع داشت که فاطمه چقدر از بچه دار شدنش شاد بود و از اینکه دیگر قرار نبود طعنه ی قوم شوهر را بشنود چگونه کیفش کوک بود، که حتی یک درصد هم فکر اینکه امکان دارد بدنش طاقت درد زایمان را نداشته باشد را نکند…..

غرق در خاطرات گذشته نوازش هایش را روی موهای صدرا ادامه داد…. ندرک کرد چقدر گذشت….چند دقیقه شاید هم چند ساعت …. اما با سنگین شدن چشمانش ناخود اگاه سرش را روی سینه ی صدرا که دقیقا روی پایش بود گذاشت و سرش را هم دو کف دستی در اغوش گرفت….تبسم کوچکی از جای گرم و نرمی که گیرش امده بود زد. انگار این مرد همه چیزش تک بود و هر ان می توانست به تجربه ی جمشاهده کردی برسد….. با همان تبسم محو به ریتم منظم قلبش گوش کرد. هیچ وقت فکر نمی کرد صدای دل کسی انقدر زیبا باشد.گوشش را بیشتر به سینه اش فشرد و در همان وضعیت نگاه هاس سرخ و ورم کرده اش را روی هم گذاشت.

نیم نگاهی به ساعت دیواری انداخت.

نزدیکای هشت بود و اینکه چطور تا الان سر و کله ی کسری پیدا نشده جای تعجب داشت.

بیشتر از نیم ساعتی می شد که بیدار شده بود، ولی به خاطر چکاوک از جایش تکان نخورد.

از وضعیتی که درش قرار گحرکت کرده بود خنده‌ی کوتاهی کرد.

چکاوک طوری سر و گردنش را سفت چسبیده بود ، که انگار می وحشت کرد فرار کند!

کف دستش را ارام لغزاند و موهای لختش را که از شال بیرون زده بودند نوازش کرد .

ارام پچ زد:

_چکاوک…..

_……

_چکاوک خانم…..

کمی سرش را جابه جا کرد و اینبار صورتش را در گردن صدرا فرو برد . هووووم‌کشیده ای اضافه کرد و خوابش را پِی گرفت.

بی توجه به نفس هایی که گردنش را قلقلک می داد گفت:

_بیدار شو عزیزم شامگاه شده!!!!

کف دست های دور سر و گردنش سفت تر شد….گویا می تمایل داشت اینگونه ساکتش کند تا بدون مزاحمت به خوابش ادامه دهد!

_چکاوک….خفم کردی دختر ….کشیده شو….

نه! بی فایده بود…. خوابش سنگین‌تر از این حرف ها بود که راحت بیدار شود.

در این مدتی که چکاوک را شناخته بود به خوبی متوجه شده بود که ادم خوش خوابیست و به خوابیدن علاقه‌ی خاصی دارد!

نفس عمیقی کشید و سعی کرد دوباره ، ان نفس های داغ را که زیر گلویش ول می چرخیدند را، نامتوجه شده بگیرد.

سر چکاوک کمی به عقب هول داد و در همان حین اظهار کرد:

_برو عقب یکم دختر ….. به خدا اینی که گحرکت کردی گردنه! ولیم زاده نیست که اینجوری دخیل بستی!

چکاوک نق کوتاهی زد و جای سرش را در همان اطراف جابه‌جا کرد.

بهتر که نشد هیچ بدتر هم شد!

نفس های لعنتی اش داشت روانش را خط می انداخت و عصبی اش کرده بود.

یادش باشد حتما به چکاوک گوش زد کند که حق ندارد زیر گلوی هیچ مردی نفس بکشد!

صبر کن ببینم!

یه لحظه نمتوجه شد چه شد! بیان کرد هیچ مردی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

اخ صدرا، اخخخخخخ!!!!!!