حرف های اصلان تنها تلنگری بود تا دست از پیشانی ضرب متوجه شده اش بردار و بهسرعت تر جیم بزند. اصلا نمتوجه شد چه اضافه کرد.
_اِ …چِش شد این؟
صدرا حرصی از وضعیت پیش امده ،لگد محکمی حواله ی شکم اصلان کرد که پهن زمین شد.
_اخ چرا میزنی؟
همانطور که شلوار گرمکنش را بالا می کشید با حرص اظهار کرد:
_گمشو اونور نکبت. فقط بلدی تو سوراخ سومبه ها سرک بکشی ،سوژه واسه مسخره بازی پیدا کنی .این چه کاریه جلوی این دختر کردی؟ نمشاهده کردی چه طور از خجالت مثل لبو شده بود که اینجوری زن داداش بیا ،بیا می کردی!
_چیه مگه، زنته دیگه، تا دیروزگار تو باشگاه فیگور می گراهی شدی عکس سیکس پگ هاتو می گذاشتی اینستا دخترا برات غش میراهی شدن ،حالا به چکاوک رسید اَخ شد.
_اون فرق داره. با این اراجیفی که تو میگی الان فکر میکنه واقعا ناقصم.
اصلان با ابرو های بالا حرکت کرده و نیشخند شیطنت بارش گفت:
_خوب مثلا فک کنه تو ناقصی ؟مهمه مگه؟ فوق فوقش میکشی پایین ثابت میکنی نیستی!هوممم؟
اخم هایش در هم شد.
_من کلی گفتم منظوری نداشتم.
اصلان درهمان حینی که روی پارکت ها
می جای گرفت بیان کرد:
_دِ نه دیگه داداش من. همه چیز از همین منظوری نداشتم ها شروع میشه و اخرش میرسه به در راهی شدن کنترل جمعیت از کف دست بشریت. الان همین خود تو، بچه پس انداختی که ماشاا… بچه نیست ، گودزیلاست. همشم که خونه ی ما تلپه .چهار سوای دیگه هم بره مدرسه میاد انشاء می نویسه پدر من از صبح تا شامگاه میره به خاطر من بیل میزنه ارواح عمش. نمیگه یه عموی بدبخت مظلوم دارم که از بچگی بزرگم کرده.
اینارو اظهار کردم که واسه بچه ی بعدی حواستو جمع کنی با ولیدگی کامل پیش بری که من یکی زیر بار نمیرم دیگه.
چقدر چرت و پرت می اضافه کرد. حتما بسیار سخت بود که این همه اراجیف را به این روانی پشتِ هم سر و هم کند.
ملتمس لب زد:
_اصلان!!!
_جونم؟
_فقط خفه شو. باشه ؟
شوخی های خرکی مون هم بزار وقتی خودمون بودیم. این دخترم کم اذیت کن. گناه داره. این از دیروز که بزکش کردن و گذاشتنش کنار یه پیرمرد پیزوری ،امروزگارم از خواب بیدارش کردن گفتن باید با من عقد کنه. انقدر با زن داداش اضافه کردن هات اذیتش نکن. میبینی که چقدر سختشه. والا من اگه زندگی این دختر و داشتم تاحالا هزار بار خودمو کشته بودم.
اصلان بدون توجه به حرف هایش مشغول خواندن مشخصات روی جلد پد ها شد.
_مارکن همشون. اینا ما کیه؟
_اصلان گوش دادی من چی اضافه کردم ؟ اصلا گوش میدی؟
برای رفع تکلیف سر تکان داد.
_اره درک کردم. ناضافه کردی! اینا مال کیه؟
نفسش را کلافه بیرون داد. مثل همواره دست بردار نبود .
_مال هیچکس.اون روزگاری که چکاوک و پیدا کردم راهی شدم فروشگاه. انقدر ذهنم درگیر بود ،اشتباهی اینارو هم برداشتم.
پوشک ها را با دست کنار زد و پد ها را درون پلاستیک انداخت.
_خب پس این پوشک بچه ها برا تو اینا هم مال من!
صدرا با تعجب بیان کرد:
_تو نواربهداشتی به چه دردت میخوره؟
_به درد خودم که نمیخوره .اما واسه دوست دخترام نیازه.
کمرم شکست زیر بار خرید این وامونده ها. بی صاحبا روز به روزگار گرون ترم میشن.
با تاسف سری تکان و گفت:
_خاک بر سر هولت کنن. به جای فک زدن برو چکاوک رو آوا کن بیاد یه چیزی بخوره. منم برم گندکاری جنابعالی رو جمع کنم. قوری هزار تیکه شد.
اصلان بی خیال باشه ای زمزمه کرد.
پلاستیک را گوشه ای گذاشت و کف دست در جیب به سمت در حرکت کرد. حتما یادش باشد انها را با خود ببرد!
****
با عجله روی اامان کنده ی درختی که کنار کلبه بود نشست و عصایش را به طرفی پرت کرد.
با کف دست صورتش را پوشاند و سرش را
روی زانو اش کوباند.
او که از لحظه ای که به اینجا امده بودند داخل نراهی شده بود و از شدت شوک اتفاقات صبح تمامش یک گوشه جای گرفته بود.
ای کاش وقتی که آوای داد و هوارهایشان را شنید هم از روی کنجکاوی به داخل نمی راهی شد ،تا با ان صحنه ی روبه رو نشود.
صدرا با ان لباس زیر قرمز و…
وای چکاوک ،وای…. حیایت کجا راهی شده دختر!!!!!!
با کف دست محکم روی صورتش کوباند و به خود نهیب زد .
هنوز ماجرای عقد بهیکبارهیش با صدرا را هضم نکرده بود که بتواند با این صحنه ی افتضاح کنار بیاید. بد شانس تر از اون هم مگر وجود داشت؟
ان از دیشامگاه که نمی دانست از شدت ترس و بی پناهی سر به کدام بیابان بگذارد.
این هم از امروزگار که نمی دانست از زور خجالت از روی مردی که چند ساعتی بود که شوهرش شده بود سر به کجا بکوبد.
جدا از ماجرای چند دقیقه پیش صدرا انقدر لطف را درحقش تمام کرده بود که روی سر قد بلند کردن جلویش را نداشت.
این مرد کاری جز خوبی کردن بلد بود؟
می توانست مانند پدرش،برادرش،یا کدخدا به جای امنیت بخشیدن چهارستون بدنش را بلرزاند؟
گمان نمی کرد!
بهشدت وقت بود در جهانیی میان حقیقت و ناباوری کف دسته پنجه نرم می کرد.
هیچ چیز امروزگار را درک نکرد.
نفهمید چگونه عفت از خواب بیدارش کرد و در حالی که وسایلش را جمع میکرد ،یک دم در گوشش غر زد که مهره ی مار دارد و ای کاش او هم اینگونه شانس داشت.
ندرک کرد کی کدخدا امد ودر کمال تعجب به پدر اضافه کرد که دیگر او را نمی خواهد.
لحظه ای که عاقد در حال جاری کردن عقد بود هم برایش گنگ بود.
نمی دانست از اینکه صدرا به قولش عمل کرده و از کف دست این قوم نجاتش داده مسرور باشد ، یا برای امضا کردن قرداد هوار شدنش سر زیستن یک نفر دیگر آزرده.
صدرا گفته بود بچه دارد. بچه ی بدون مادر که نمی شد. پس حتما زن هم داشت. اگر همسرش می فهمید و حیاتش خراب میشد چه!
تصورش هم دردناک بود.
ولی کاری از دستش برنمی امد.
این تصمیمی بود که صدرا به تنهایی گرفته بود و نقشی در ان نداشت.
با این حال سعی می کرد تا حد امکان روی صدرا حساب نکند. تا اگر روزگاری در کنارش نبود، بتواند فکری به حال خودش بکند.
ولی ولین از بی کسی.
بسیار بد بود که در تمام این مدت تنها امیدش به غریبه ای بود که حالا اشناترین کَسش شده بود.
سرش را به چپ راست تکان داد تا افکار مزاحم را دور بیندازد، ولی هر کاری که
میکرد ان صحنه ی شرم اور از جلوی دیدهانش کنار نمی حرکت کرد.
موهایش را از حرص محکم کشید.
خاک بر سرت چکاوکِ مرد نمتوجه شده ی منحرفِ بدبخت.
جنبه ی هیچ چیز را نداری.
در حال کلنجار رفتن با خودش بود که باصوتی اصلان ان هم درست بغل گوشش سری موهایش را ول کرد و با ترس عقب کشید.
_زن داداش!!!! چرا خودزنی میکنی؟
نفسش را با شدت فوت کرد.
لیدی گفتن هایش کم بود که از صبح به زن داداش ارتقا یافته.
قطعا هدفی جز زجر دادنش نداشت.
اصلان خم شد همان و طور که سر رکس را که تمام مدت ساکت کنار چکاوک قرار گرفته بود نوازش می کرد ،خیلی عادی گفت:
_اون صحنه ی سکسی که از داداشم متوجه شدی از جلو نگاهت کنار نمیره؟؟
با نگاهان گمسرور شده نگاهش کرد. فکرش را می خواند؟
_می خوای کاری کنم تنها خفتش کنی از جاده بدر بشه؟ هوم؟
انقدر لحنش جدی بود که حرفاهایش را باور کرد. شتابزده تنر سرش را به چپ و راست انداخت تا منظورش را برساند.
کمر صاف کرد و از حرکت ایستاد.
_باشه. ولی هر وقت خواستی مدیونی تعارف کنی.
خرجش یا چند تا قرصه یا یه شیشه اب شنگاما.
آب شنگاما!!!!
خوردنی بود؟؟؟
شانه ای بالا انداخت و به اصلان نگاه کرد.
باز هم با اشاره ی سر منظورش را رساند.
اصلان هم متقابلا سری تکان داد و اظهار کرد:
_اُکی. فقط جناب شوهر کف دستور فرما شدن که تشریف بیاری تو غذا بخوری. مضطرب بود یه وقت ضعف نکنی.
ههه …جناب شوهر !!!!!
جمله ی دو کلمه ای با هزار و یک توصیف.
غریبه ،ناآشنا شاید هم خجالت اور.
این ها بهترین گزینه هایش بودند!
روی برگرداند و به منظره ی جلویش خیره شد. عمرا اگر داخل می راهی شد.
قطعا تشخیص معنی ان لبخند یک طرفه و شیطنت انگیز اصلان کار سختی نبود.
در این مدت کوتاه خوب متوجه شده بود که از این به بعد باید با این نوع رفتار حرف زدن او هم عادت کند.
معلوم بود خجالت زده کردن او برایش سوژه و سرگرمی جالبی است.
چاره ای نداشت. به قول خود اصلان برادرش شووووهرش بود دیگر.
صدرا طلبکار از واکنش او کف دست به کمر زد.
_ببخشید پرنسس خانم میشه بگید چرا افتخار نمی مشاهده کرد بیایید داخل؟
ای خدا!!
به چه زبانی میاضافه کرد از صدرا خجالت می کشید تا کف دست از سرش بردارد؟
_باشمام چکاوک خانم؟
نه!!!انگار کف دست بردار نبود!
درنتیجه زبان لال شده اش هم جواب گو نبود.
کف دست در جیب لباسش کرد و همان دفترچه و خودنویسی که ان روزگار از اصلان گرفته بود را دراورد.
(بهشون بگید سیریم. ممنون)
_سیری؟؟؟؟؟ نچ نچ نچ دروغ تو کارمون نبود دیگه دختر خوب .زود، شتابزده، بهسرعت ،فرز ،بپر داخل که کلاغ ها خبر موثق رسوندن توی این چند روز درست و حسابی چیزی نخوردی.
(تورو خدا شما برید. من نمیام. اذیتم نکنید)
کلافه از یک دندگیاش اضافه کرد:
_بیا برو تو بچه جون. هوا داره هم تاریک میشه هم سرد. نیای میرم صدرا رو صدا میزنم بیاد به زور ببردد ها!
انگار مجبور بود راستش را بگوید:
با حالت زاری خودنویس را روی صفحه روان کرد.
(خجالت میکشم. تورو خدا بزارید همینجا بشینم.)
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن