همان طور که گوش قرمز شده اش را ماساژ می داد گفت:
_خدا لعنتت کنه صدرا.پس فردا که مجبورت کردم پول کادوی ولنتاین همشونو بدی حالت جا میاد.
_برو باب….
نگذاشت صدرا جمله اش را کامل کند.
_حرف اضافه موقوف. انقدر بحث رو به بیجادهه کشیدی که از موضوع اصلیمون خارج شدیم.حالا بگو ببینم این دختره کیه که این همه هواشو داری؟
درست می بیان کرد.بحثشان از کجا به کجا که نکشیده شده بود.
سرش را به سمت چکاوکی که حدود ده متر جلوتر، سرگرم گوسفند ها بود،چرخاند.
نفسش را آه مانند بیرون فرستاد و با تاسف اضافه کرد:
_سر و ته ماجرای این دختر رو بزنی ، فقط یک دختر بدبخت می بینی که حتی تو خونه ی خودشم،امنیت نداره و حاضره با این وضعش با یه گله گوسفند سروکله بزنه ولی تو خونه ای نباشه که ارزشش از همین گوسفند ها هم کمتره.
گیچ سؤال کرد:
_منظورت چیه؟؟
مجدداً ان تکه چوب بلند را که شامگاهیه عصا بود به سمتش گرفت.
_اینو بگیر راه بیفت.تو مسیر برات تعریف میکنم.
این بار بدون اعتراض چوپ را از او گرفت و همقدم با او حرکت کرد.
با دقت به حرف هایش گوش می داد.هر لحظه چهره اش از بیان کرده های صدرا در هم تر می شد.
مگر چنین داستان هایی جز فیلم ها و رمان ها در واقعیت هم وجود داشت؟؟؟
تنها کاری که ان لحظه توانست انجام دهد دعا کردن بود. از ته دل دعا کرد که اگر قرار است روزی چنین ظلمی در حق فرزندانش انجام دهد. یا اگر قرار است فرزندی مانند جابر نصیبش شود چه بسا اجاقش کور باشد بهتر است.
با تمام شدن حرف صدرا در فکر فرو رفت.
زورگویی های پدر چکاوک برایش زیاد عجیب نبود.در همه جای دنیا هر پدر و مادری نسبت به موقعیت و فضایی که فرزندانشان را در ان تربیت می کنند روی طرز زندگی انها سلطه دارند.
نمونه ی بارزش هم پدر و مادر خودشان.تا به این لحظه بارها با دیدهان خود متوجه شده بود که چگونه برای انجام بعضی کار ها صدرا را تحت فشار قرار می دهند و تا وقتی به مراد قلبشان نرسند کف دست بردار نیسسریع.
ولی چیزی که شنیده بود برایش غیرقابل باور بود.
هر کاری می کرد نمی توانست چنین مقوله ای را در ذهنش بگنجاند.
سر بریدن یک دختر نوجوان!!!! آن هم در ملا عام !!!!
امکان نداشت!!!!!!
با ضربه ای که صدرا به شانه اش کوبید از جا پرید.
با عصابانیت به او توپید:
_چته وحشی….چرا هی چپ و راست منو میزنی؟
_تو هپروت بودی….لطف کردم درت اوردم.کجا سیر میکردی؟
با این سوال اصلان بهیکباره از جبهه اش کوتاه امد.حالت چهره اش دوباره درهم شد.
دل نازیکیشان هم مانند چهره هایشان با هم مو نمی زد.
_قلبم واسه این دختره میسوزه. گناه داره بدبخت. اصلا حالا که به تو نمیدنش من برم خاستگاری؟؟؟تو که بلد نیستی یکم زبون بریزی تا راضی شن. حداقل من برم بگیرمش.
تک خنده ای ناباور کرد . اون چه می گفت و اصلان برای خودش چه می اظهار کرد.
_الان مگه مشکل ما اینه. خنگ خدا منو تو چه فرقی باهام داریم که به من ندن به تو بدن. بدبختی اینجاست که این دختره نشون کرده ی کدخدای اینجاست. خرش هم اونقدری برو هست کسی جرعت نکنه رو حرفش حرف بزنه. طوری هم که نشون میده بابای چکاوک هم راضی نیست اما نمیتونه چیزی بگه.
نامطمعن پرسید.
_یعنی همین جوری می خوای به امون خدا ولش کنی.
_برای ادمای این جهان حامی بهتر از خدا پیدا نمیشه. اون خودش بهتر از هر کسی مواظب بنده هاشه. اما میدونی اصلان ، تا دلت بخواد ادمِ بی پناه مثل چکاوک تو این دنیا ریخته.
روزی که تو جنگل پیداش کردم اظهار کردم به خاطر اشتباهه من این بلا سرش اومده باید کمکش کنم. تو اون دو روزگاری که اون جا بود سعی کردم جبران کنم .بعدش دیگه بیان کردم به من چه!!!! حیات مردم به من چه ربطی داره.
ولی وقتی که دم خونشون پیادش کردم یه چیزی ته قلبم رو چنگ میزد. انگار یکی می میل داشت بهم بفهمونه نباید بیشتر از این ازش دور بشم.
باید برگردم.
هیچ ادعایی ندارم.نمیگم انقدر ادم خوبی بودم که خدا منو به عنوان فرشته ی نجات چکاوک رو به من بسپره. من اگه عرضه داشتم مهتاب تو اوج جوونی زیر خروار خروار خاک نمی خوابید.
اما حالا که به هر طریقی من سر راه این دختر قرار گراهی شدم دلم می خواد تا جایی که میتونم کمکش کنم.می خوام واسه یک مدت هم که شده آدم خوبی باشم. الان هم پدر چکاوک راضی شده چند تا از بزرگ های فامیل رو جمع کنه بریم خونه ی کدخدا ببینم از خرِ شیطون پایین میاد یا نه.
_اگه راضی نشد چی؟
تبسم تلخی روی لبانش شکل گراهی شد.
_حالا که هیچی معلوم نیست .تا اون موقع یه فکری می کنیم.
تنها چیزی که میدونم اینه که همین جوری ولش نمیکنم.
خودمم زیاد اعصاب دردسر کشیدن ندارم ولی اگه نتونم کاری کنم میدونم تا اخر عمرم اون صحنه ای که چاقو زیر گلوش گذاشته بودند و اون حتی نمی تونست خودش رو نجات بده از ذهنم بیرون نمیره.
نفس هایش از یاداوری ان لحظه سریع شده بود.
_چرا ما ادما انقدر بی رحم شدیم اصلان؟ کل ادم های این روستا اونجا بودن.چرا دل یکشون به رحم نیومد؟
قلبش ریش شد از بغض نهفته ی دردون صوتی برادرش.
_چون از بچگی فقط بهمون یاد دادن به دهن مردم نگاه کنیم.یک بار هم ناضافه کردن دخترم ،پسرم،عمرت مثل برگ گل کوتاه.تا پلک رو هم بزاری مشاهده کرده شیشه ی عمرت سر اومده و خلاص.
هیچ کدومشون واسه یک بار هم که شده نبیان کردن بیا و این چهار سوا رو برای دل خودت زندگی کن. نبیان کردن دکمه ی سیک این جماعت ظاهر بین رو بزن و خودت رو راحت کن.
به جاش تو مغزمون فرو کردن که باید مواظب حرف مردم باشیم.
که نشیم نقل دهن این و اون. که چهار تا ادم بیکار نشینن پشت سرمون شر و ور بگن.
قلبش ریش شد از بغض نهفته ی دردون صوتی برادرش.
_چراکه از بچگی فقط بهمون یاد دادن به دهن مردم نگاه کنیم.یک بار هم نگفتن دخترم ،پسرم،عمرت مثل برگ گل کوتاه.تا پلک رو هم بزاری مشاهده کرده شیشه ی عمرت سر اومده و خلاص.
هیچ کدومشون واسه یک بار هم که شده ناظهار کردن بیا و این چهار سوا رو برای قلب خودت زندگی کن. ناضافه کردن دکمه ی سیک این جماعت ظاهر بین رو بزن و خودت رو راحت کن.
به جاش تو مغزمون فرو کردن که باید مواظب حرف مردم باشیم.
که نشیم نقل دهن این و اون. که چهار تا ادم بیکار نشینن پشت سرمون شر و ور بگن.
کاریشم نمیشه کرد. نسل به نسل این موضوع چرخیده تا رسیده با اینجا.
اینجایی که یک پدر به خاطر حرف مردم دخترش رو به باد کتک می گیره و برادری که برای اینکه مردم پشت سرش بهش نگن بی غیرت ، چاقو میبره زیر گلوی خواهرش.
متوجه شدی چرا ما ادما انقدر بی رحمیم.فهمیدی وقتی مغز ادم تو ۱۰۰ سال پیش جام کرده باشه یعنی چی؟
خودش هم بغض داشت. اما او هم مانند صدرا جرعت بروزگار ان را نداشت.
_اره…متوجه شدم….
از حرکت ایستادند.
نگاهشان را به نگاه یکدیگر گره خورد.
از همین ارتباط دیدهی خوب ذهن یکدیگر را می خوانند.
هیچ کدام چیزی جز حسرت نیافسریع.
خنده دار بود.
همه چیز داشسریع و فقط برای قطره ای اشک حسرت می خوردند.
حسرت اینکه وقتی از شدت بغض در مرز خفگی هستند کسی به انها گوش زد نکند:(مرد که گریه نمیکنه.زشته جلوی مردم اینجوری بغض کرمتوجه شد.)
عجیب بود ،اگر گاهی وقت ها به دختر ها حسودی می کردند؟
نه!!!!قطعا نبود.
یعنی نباید هم عجیب باشد.مگر انها قلب نداشسریع؟؟؟؟
انقدر با دیدهان سبز رنگشان با یکدیگر در و قلب کردند که نفهمید کی بیان کرد و گوی چشمی شان به جایی دیگر کشیده شد.
از یاداوری آن موضوع هموقت لب گزیدند.
این قُل های همسان خوب با هم هماهنگ بودند.
اامان نفر اصلان بغضش را فرو داد و با همان نیشخندی که کنج لبش شکل گرفته بود، به حرف امد:
_قانون شکنی کردی داداش. درسته خودت رو خوب سبک کردی اما در اینده ای نزدیک مولین، بابا قراره هر چی خوشی کردی رو از حولقومت بکشن بیرون.
شرمنده ،این یک فقره رو من نمیتونم گردن بگیرم.دیگه همه میدونن اون شُک ها فقط به تو کف دست میده. اما همیشگی که در حد داد و قال بود.چی شد یکدفعه امپر سوزوندی؟
آب دهانش را پر سر و صوت قورت داد.
چه جوابی برای بیان کردن داشت؟
مانند کودکان خطاکار سر به زیر انداخت و ارام لب زد.
_نمیدونم.
اصلان با تک خنده ی بلندی جوابش را داد:
_فدای سرت دادا. اصلا خوب کردی اشک ریختی. چیه هر سری می ریزی تو خودت غم باد میکنی!!! اصل خودتی که سبک شدی. حالا مگه کجا و جلوی چه کسایی بودنش مهمه!!!!
حق با اصلان بود . مگر چه اشکالی داشت ان روزگار در بیمارستان گریه کرده بود. سنگ هم زیر ان همه فشاری که به او وارد شده بود دوام نمی اورد و خورد می شد. صدرا که جای خود داشت.
نفس عمیقی کشید و با تاکید بیان کرد:
_راست میگی.به کسی ربطی نداره .بیا بریم کمک چکاوک .چند بار بخیه ی پاش باز شده ،نمی تونه زیاد باهاش کار کنه.
تبسم خبیثی روی لب های اصلان شکل گراهی شد.خسته ی جاده بود اما حالا وقت عوض کردن حال و هوایشان بود.
آستین های پیمسیرن مردانه اش را تا بالای ارنج تا زد و اظهار کرد:
_فقط صبر کن، ببین چطور تا غروب یک گله گوسفند تربیت شده
تحویل پدر زنه ایندت میدم.
با این حرفش،صدرا تا ته ماجرا را خواند. ولی قبل از اینکه بتواند از خود واکنشی نشان دهد ،اصلان به سمت گوسفند ها دوید و به جانشان افتاد.
باید نذر کدام امام زاده می کرد، تا این گله را صحیح و سالم به کف دست صاحبش برساند؟؟؟
اصلان را بهتر از هر کسی می شناخت و با تمام خلقیاتش آشنا بود.
خوب می خبر داشت با اینکه هم سن و سال هسسریع، و بسیار از راهی شدارهایشان شباهت فاحشی با یکدیگر دارد، ولی اصلان به مراتب پرانرژی تر و شیطان تر از او بود.
قطعا این حرف های اصلان نشانه ای جر فوران کردن شیطنت هایش نداشت.
چاره ای نبود .خودش این پیشنهاد را داده بود و باید پای عواقبش هم می ماند.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن