مرد نزدیک می شود … چرا نمی تواند در آغوشش بگیرد؟ … چرا انقدر کف دست نیافتنی است؟ … چرا انقدر الوند را می آزارد؟
– پیشونیت … دستات … بهم بگو چیکار می کنی اینجا؟ … انگار زخمات روی بدن منه … دارن آزارم میدن،دردشو حس می کنم تا مغز استخونم … بگو بهم!
طلا به دیوار می چسبد
– حضورت اینجا آزارم میده بزرگ آقا … حیات من به خودم مربوطه،برو و بیشتر از این مایه ی عذابم نباش
قلب مرد دوباره تکه تکه می شود … تا به الان چند بار دلش را شکسته؟ … صد بار؟هزاربار؟ … فقط میلیون ها بار در خواب او را رنجانده،بیداری که سهل است
نگاه های سبزش غم را فریاد می کشند
– با دو سال پیش فرق کردی … تلخ تر شدی … زبون دراز تر … بی رحم تر!
می گوید و عقب می رود
حالا که او یک دندگی می کند،الوند بازهم عاشقی می کند
درب را پشت سرش می بندد و طلا سر می خورد کنار دیوار
– وای … وای همینم کم بود … خدایا چیکار داری با من می کنی؟
به گمانش الوند فقط او را در این شرایط عصف ناک دیده و رفته … هنوز نمتوجه شده مردِ بی عقل مجنونِ طلای بی قلب است
مجنونی که اکنون فقط می خواهد معشوقش را از این مهلکه نجات بدهد
پشتِ میز،روبهروی کاشمرِ قرار گرفته روی صندلی،می ایستد
– رساما چیکار می کنه اینجا؟
کاشمر با تفریح نگاهش می کند
– اضافه کردم بهت تمیزکاری
مرد دیدهانش را با حرص می بندد … دستانش هم که مشت است
– خودتو نزن به خریت … قلبیلش چیه؟
کاشمر با مسخره بازی دستانش را تکان می دهد
– از باباش طلب کارم … طلبمو نمیده … جاش دخترش اینجا کار می کنه … بسیار سادهس
الوند پیشانی اش را می فشارد
– دیگه اینجا کار نمی کنه
کاشمر یکه خورده،بهسرعت پاسخ می دهد
– طلب کارم ازش … به نظرت من خیلی یابوام؟
سیامک با بهت و حیرت خیره ی الوندی است که با خشن ترین حالت ممکنش به کاشمر نگاه می کند … همه چیز به خاطر دختر به دردنخور رساماست؟
– چقدره طلب مزخحرکت کرد؟
– ۷ میلیارد ناقابل!
مرد دست هایش را با حرص به کمر تکیه می دهد
لعنت می فرستد به رساما و خاندانش … چرا همیشه باید آن دلربای بی عاطفه جورشان را بکشد؟
– قیمت پخش نصف جنساته … نمیگیرم ازت پولشو،بذار پای طلبت از رساما!
می خواهد برود و دست دخترک بی رحمش را بگیرد و از این خراب شده او را ببرد … ولی کاشمر فرصت را غنیمت می بیند
– حالا که فکرشو می کنم بیشتر بوده … قیمت پخش کل جنسا!
موفق می شود … کاسه ی صبر الوند را لبریز می کند ... همین مردی که خودش را غل و زنجیر کرد تا به خاطر کبودی کف دست ها و پیشانی زخم شده ی لیلایش،این مردک را تکه تکه نکند و بهانه کف دستش ندهد
در کسری از ثانیه چنگال روی میز را بر می دارد و محکم فرو می کند درون کف کف دست کاشمر
عربده ی مرد طماع تا آسمان هفتم می رسد و چنگال،دستش را به میز میخ کرده!
حتی سیامک هم وحشت کرده عقب می رود
– نصف جنست پخش میشه … دیگه نه رساما می شناسی … نه دخترش … دفعه ی بعدی می کشمت … گوش می کنی؟می کشمت
می گوید و حتی توجهی به دردِ استخوان سوز کاشمر نمی کند … بی صبر سمت اتاقی که همه ی روانش آنجاست می رود
درب را باز می کند و چهره ی مضطرب طلا جلوی نگاهانش نقش می بندد
چرا تا به او می رسید تبدیل به یک حیوان دست آموز میشد؟
– لازم نیست دیگه اینجا بمونی
کف دستش را به سمت دختر دراز می کند … خدا و تمام پیغمبر هایش را به صف می کند بلکه دخترک کف دستش را بگیرد
– با من بیا … می برمت بیرون،تنها می ترسونتت
طلا یکه خورده،همانجا توقف کرده
– یعنی چی؟
کار مرد حتی از واسطه کردن پیغمبر ها هم می گذرد و اکنون دست به دولین ولیمان معصوم شده … فقط کف دستش را بگیرد
– بیا از این خراب شده بریم بهت میگم … زودباش!
کم مانده که دیگر التماس کند
اما دخترک گیج شده
از طرفی نمی خواهد از الوند کمک بگیرد و از طرف دیگر هم نمی تواند این فرصتِ رهایی را از کف دست بدهد … نای تحقیر و کتک خوردن را ندارد دیگر
آهسته قدم هایش را نزدیک می کند و قلب الوند دیوانه وار تپش می گیرد … قلب بی نوایی که کشیده آوا می زند طلا در آغوشم بگیر و صدایش شنیده نمی شود
بالاخره به چهارچوب درب می رسد
مرد دارد به آرزویش می رسد … همین حالا دختر کف دستش را می گیرد
– نمیذاره … اون … نمی تونم
الوند بی صبر است
– غلط کرده … من اینجام هیچکس نمی تونه بهت آسیب بزنه … دلواپس نباش
به دستش اشاره می کند
چه انتظار زیادی دارد از طلا … کف دست مردی که هیچ نسبتی با او ندارد را بگیرد؟
از کنار مرد رد می شود و بیرون چهارچوب درب،منتظر نگاهش می کند
الوند هم که کم مانده سر خودش را دیوار بکوبد … چه میشد اگر ملکه ی عذاب کف دستش را می گرفت؟ … آسمان به زمین می آمد؟یا زمین به آسمان می رفت؟
پشت دخترک حرکت می کند و طلا ی ترسیده حتی به سمت کاشمر نگاه هم نمی کند
– سیامک … ببرش بیمارستان کف دستشو پانسمان کنه
نگاه کاشمر دنبال طلا می گردد و بدن درشت الوند اجازه ی متوجه شدن نمی دهد
دخترک سایه ی مرد را احساس می کند … خودش را بابت این همه بدبختی هایش لعنت می کند … چرا باید تا این حد بی کس و حقیر به نظر برسد؟
بالاخره از رستورانِ طلسم شده ی کاشمر خارج می شود
نفس عمیقی می کشد و بی صبر رو می گرداند
– چیکارش کردی که راضی شد؟
الوند پر از بیقراری، زل زل نگاهش می کند
درب ماشین را باز می کند
– بشین میگم بهت
چشمان طلا میان مرد و ماشین مدل بالایش می چرخد … حتی نامش را هم نمی داند
مثل اینکه زندگی الوند زیادی تغییر کرده … جانش به موتورش بسته بود که!
– همینجا بگو
همین مانده که با همسر سابقش که از قضا بزرگ آقاست سوار ماشین شود
الوند نزدیک تر می شود … لحنش هم آهسته تر
– اینجا خطرناکه … نمی خوای که دوتامون گیر آدمای کاشمر بیفتم؟
مردمک های طلا تکان تکان می خورند
مستاصل،میان دوجادهی مانده … سوار شود؟ … نشود؟
مرد بی صبر درب ماشین را برایش باز می کند و دخترک چاره ای ندارد جز همراه شدن
الوند با ذوق زدگی ماشین را دور می زند … می خواهد از خوشحالی فریاد بزند
روی صنقلبی می نشیند و تمام تلاشش را می کند که بهیکبارهی دختر را محکم در آغوش نگیرد
ماشین را روشن می کند … اما خدا می داند که از صد درصد حواسش نود و نه درصد به دختر کنارش است نه به خیابان شلوغ
– خب … چه خبر حلبی؟
طلا ولی فقط و فقط خیابان را نگاه می کند
آب دهانش را قورت می دهد … کف دستانش عرق کرده
– می خوام بدونم چجوری راضیش کردی … دوست ندارم مدیون کسی باشم
آخ که برای الوند حتی قلب ندادن به دلتنگی هایش هم دلربا است
چه میشد مثلا بگوید بی تو اصلا خوش نگذشته؟آرزوی بزرگی بود؟
– فکر کردی راضی کردن اون احمق کاری واسه ی من داره؟ … نگام کن طلا!
طلا نمی خواهد نگاه کند
– کاری نیست که بزرگ آقا از پسش برنیاد … ولی من دوست ندارم زیر بار دین کسی باشم،حتی اگر بزرگ آقا باشه
مرد چشمش به آینه می افتد و در حینی که نگاهش را تیز می کند،جواب دختر را می دهد
– منم دوست ندارم انقدر تلخ باهام برخورد کنی … اما کاری نمی تونم بکنم
طلا بدون پلک فقط جلو را نگاه می کند
– کاشمر از بابای من طلب کاره … باید بدونم چجوری راضیش کردی
الوند خطر را حس کرده … فرمان ماشین را استادانه می چرخاند و ولی لحظه ای نمی خواهد همصحبتی با زیبای کک و مکی اش را از کف دست بدهد
– تو می ترسی مدیونم بشی و من دنبال اینم مدیونت کنم
چهره ی دخترک بی اختیار روی صورت مرد می نشیند
سرعت ماشین هی بالا و بالاتر می رود و مسیر حرکت هی گممسیر تر می شود
مرد تبسمِ تلخی می زند
– گند بزنن توی شانسم … سه ساعته منتظرم نگام کنی و اَد وقتی مجبورم با حواس جمع برونم،زل می زنی بهم
ماشین وارد بیجادهه می شود و طلا با دیدهان گسرخوش شده اطراف را نگاه می کند
دارد موقعیت را حلاجی می کند که یکبارهی سرش محکم با کف دست مرد پایین برده می شود و طلای بی خبر فقط می تواند با صدای گلوله جیغ بزند
– نیار بالا سرتو …!
پشت بند حرفش زیر لب فحش بدی می دهد و دختر با ترس زبان می گشاید
– چیچیشده؟
– سرتو پایین نگه دار و نترس!
آوای جیغ لاستیک ها گوش هردویشان را کر می کند
الوند هم عصبی است … هم هراسیده … تازه طلایش را متوجه شده … نباید آن کاشمرِ دیوانه را کف دست کم می گحرکت کرد
از شهر بیرون می زند و جادهی ندارد جز پیچیدن میان درختان
طلا هم که دارد پس می افتد
– نترسم؟ … چجوری نترسم؟ … چیشده؟ … خدایا من و بکش از این زندگی راحتم کن
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن